Het dak eraf om geen belasting te hoeven betalen.

Onze overburen hadden deze tip achterlaten: Dalquharran Castle (1790).

Link naar filmpje over geschiedenis en waarom het zo in verval is geraakt.

https://www.google.com/search?q=daily+castle&oq=daily+castle&gs_lcrp=EgZjaHJvbWUyBwgAEAAYgAQyBggBEEUYOTIKCAIQABgKGBYYHjIICAMQABgWGB4yCAgEEAAYFhgeMggIBRAAGBYYHjIICAYQABgWGB4yCAgHEAAYFhgeMggICBAAGBYYHjIICAkQABgWGB7SAQk5ODI5ajBqMTWoAgiwAgHxBafz8qXCwKNE&sourceid=chrome&source=chrome.rb&ie=UTF-8

We hadden de auto op de doorgaande weg laten staan en wandelden naar het voormalige kasteel.

Wat ontzettend jammer dat het zo is achtergelaten. De laatste eigenaars hebben het niet overgedragen aan the National Trust of een andere trust.

Het ligt op een prachtige plek.

Het kasteel is nu ook een ruïne, aangezien het dak in 1967 werd verwijderd om lokale belastingen te ontwijken.

Door over een muurtje te klimmen konden we het bereiken.

Gelukkig was er nog een ander stel want spooky was het wel.

In Nederland zou er "op eigen risico betreden" staan.

↑Door naar Loch Doon, door typisch Schotse (voormalig) mijnwerkersdorpjes.

↑Toerisme leek ver weg.

↓In dit gebied (zie kaartje eerste foto) zijn meerdere kleine lochs.

↓We zien een camping en vragen ons af of we daar zouden willen staan.

Maar ook zien we wildkampeerders.

↑Overal tref ik restanten van kampvuurtjes aan. Dat kan hier zonder dat het gevaar oplevert.

Er wordt gekampeerd aan de oevers van het loch.

Zo stonden wij begin jaren zestig ook aan het Ortameer. Mijn vader moest met jerrycans een stuk lopen voor vers water.

Maar wat een vrijheid.

Staar je niet blind op weersverwachtingen.

↑Wat jammer voor Jacky dat ze al gegeten had.

In een oerknusse pub, The Anchorage genaamd, gingen wij er eens uitgebreid voor zitten.

Buiten kletterde de regen naar beneden.

Daarom dronk ik als apéritif een single malt: Talisker (van Skye). Wij bezochten een paar jaar geleden nog de distilleerderij op het Schotse eiland.

 

↑Vooraf deelden we een "smörgäsbord" met veel vis en schaaldieren.

Schaaldieren worden in de kleine haventjes, zoals hier in Dunure, aan wal gebracht. We lieten ze nog wat zwemmen in een heerlijke Chileense sauvignon blanc.

↑Daarna namen we nog een voorgerecht als hoofdgerecht: coquilles. Op deze foto is duidelijk te zien dat mijn telefoon slechte foto's maakt.

↓De apple crumble was goed. Ik at alleen de warme appeltjes en het ijs.

Daarna moest Jacky nog uitgelaten worden.

We wisten zeker dat er bij Jacky nog een grote boodschap dwars zat, maar madame nam daar de tijd voor.

Manlief kwam geïrriteerd terug naar de auto. Zonder succes.

Dus ging ik het nog eens proberen.

Geen straf, want het was enorm opgeklaard waardoor ik nog een paar mooie foto's kon maken.

↑En ja hoor, madame ging door de knieën. Of liever gezegd achterpoten.

↓Op de camping kon ik nog genieten van een schitterende zonsondergang, gemaakt met de telefoon van manlief.

De weersverwachtingen voor vandaag bleken totaal anders uit te vallen.

Tijd voor weer een bezoek aan buurman Culzean.

Zo ideaal dat je met je National Trust lidmaatschap ongelimiteerd naar binnen kan.

Zie de toegangsprijzen:

Volwassen £22,00

Concessie £16,50

Kind £11,00

Familie £55,00

Een gezin met één volwassene £33,00

Jonge Schot £1,00

Vandaag was the walled garden aan de beurt.

↑Ik ben dol op rabarber.

Een paradijs voor hommels en bijen.

We parkeerden de auto vervolgens bij de grote "zwanenvijver," waar we maar één zwaan spotten.

De wandeling naar een uitkijkpunt liep op niets uit. Ik had mijn stok niet bij me en die had ik op het steile, oneffen pad wel nodig.

Sinds een onfortuinlijke struikelval op een gelijksoortig pad, waarbij ik mijn pols brak, ben ik huiverig. 

Tot mijn grote verbazing hing de was van twee dagen droog aan het rekje.

Veel wind en zon - zo zag deze dag eruit.

*****