Dagen als deze zijn zeldzaam in Schotland

Eerst even een foto van een wel heel relaxte Jacky.

Vanmorgen liep ik naar het dichtsbijzijnde strand waar manlief en Jacky met meer pk's naartoe gereden waren.

Hier kon ik mooi Jacky's overtollige haar en klitten weg knippen.

↑Dunbar golf.

Met de wind was het perfect zomerweer.

Ik liet manlief en Jacky achter bij de auto en wandelde naar de vuurtoren.

↑Heel irritant zijn die vlo-achtige beestjes die overal in gaan zitten.

Nadat we thuis thee hadden gedronken en zonnebrandcrème hadden gekocht reden we 20 kilometer noordwaarts.

Eyemouth is een vissersplaatsje.

↑Bovenop de heuvel prijkt het clubhuis van de plaatselijke golfclub, waar wij wilden gaan eten.

Wat een schitterende links course, met (volgens de pro) de langste par 5 van Schotland.

Zo'n lekkere, goed gevulde chowder hadden wij nog nooit voorgeschoteld gekregen.

↓Bijzonder is dat campers hier mogen overnachten, mits ze komen dineren en/of ontbijten.

Dat lijkt me een perfecte deal.

Toen we weggingen stonden er al vier campers.

Mensen zaten heerlijk met een fles wijn van het uitzicht te genieten.

Bloggen met hindernissen

Het is wat met de wifi, mensen. Op de vorige camping was het rampzalig en ook de schotel kon Astra 2 niet vinden.

De reis naar Dunbar verliep probleemloos, ondanks de harde wind.

We waren zoals altijd te vroeg, maar hier is voldoende parkeergelegenheid en in tegenstelling tot de CAMC stuurt de C&CC mensen niet weg die te vroeg zijn.

We verheugden ons op Dunbar, waar wij voor de vierde keer komen. Ik had vlak na de verhuizing de focus verlegd naar de vakantie. 

Maar blijkbaar had ik een troebel moment. Ook niet echt verwonderlijk.

Ik had voor een volwassene en twee seniors geboekt, zo vertelde een alerte warden. Ook liep ik direct naar “onze plek” (direct achter de houten balustrade↑), en vlakbij de wifi-paal.

Maar nee, ik had blijkbaar hardstanding geboekt en dat is een grasplaats. Zó suf van mij.

En nu blijkt de camping, tot mijn grote verbazing, dit weekend volgeboekt.

"There seems to be a golf tournament," zei de warden die ons met omhelzingen had begroet. 

The Scottish Open. Wij komen hier al jaren, juist vanwege dat golftoernooi, maar niet eerder stonden we hier met golfliefhebbers. Er waren altijd pitches over.

Oei, nu is ook deze camping ontdekt en zal ik (mochten we volgend jaar weer komen) vroeg moeten boeken. We staan goed hoor, op de heuvel.

Wel veel wind, buitjes, maar niet koud. Wel is het weer een gevecht met de wifi. Ik heb zelfs twee laptops meegenomen.  

Vandaag zijn we even buiten Edinburgh boodschappen gaan doen bij mijn geliefde M&S. Ik noem het een deli in het groot.

Duur? Nou, alle supermarkten zijn duur. 

Zelfs bij ASDA, te vergelijken met Dirk, schrok ik van de nota. Wel fantastisch: je kunt bij de zelfscankassa met contant geld betalen.

Wij nemen in een keer een groot bedrag op. Na iedere pinbetaling moet je namelijk commissie betalen en dat kan behoorlijk oplopen. Alleen voor grote bedragen komt de kaart uit de portemonnee.

Wandelen kunnen we hier goed, al kwam het er vandaag niet echt van. Vanwege de storm hebben we beiden slecht geslapen. Vanmorgen durfden we niet naar buiten om te kijken of het fietstentje nog overeind stond. Het stond er nog.

Rechts met schotel op het dak zijn wij.

Morgen wordt beter weer voorspeld. Qua temperatuur vinden we dit prima, maar het mag iets minder blazen en spetteren.

******

Twee uur lang genieten van andermans tuinen

Laat ik er een (goede of slechte?) gewoonte van maken.

Ik start mijn blog met camping gekeuvel.

Er moet me iets van het hart.

Inmiddels is de camping leeg - na een druk weekend. 

Tegenover ons stond een camper met een jong stel en hond.

Ik heb niet bepaald maatje S, maar dit stel viel in de categorie XXXXl. 

Hij had drie dagen lang hetzelfde zwarte joggingpak aan. Zij is geen moment buiten geweest.

Ik zag hem alleen wanneer hij de hond uitliet.

Nou ja, uitlaten.

Het arme dier moest zijn behoeftes op het stukje gras voor de camper doen.

Wij konden het niet aanzien. Ik heb hem tot twee keer toe gezegd dat er een speciale "dog walk" was.  Zoiets grenst aan dierenmishandeling.

En wat deden ze daar in die camper, drie dagen lang??

Vandaag was de dag waar we ons op verheugden.

Bewoners van Bellerby stelden hun tuinen open voor het publiek.

Vrijwilligerswerk in optima forma.

We parkeerden bij de kerk, net als twee jaar geleden.

Een mevrouw die ons vroeg vooral naar het gezang in de kerk te komen luisteren zei dat de auto daar goed stond.

Maar later kwam er iemand met blijkbaar meer gezag toch wel even zeggen dat we de weg vrij moesten houden.

De weg was vrij - en een vrachtwagen kon er ruimschoots langs.

Toen ze zag dat we tickets hadden gekocht liet ze de auto toe.

Uit de 96 foto's heb deze keuze gemaakt.

↑Deze vond ik ingenieus. De roos staat in de pot.

Makkelijk in te snoeien.

Opvallend hoeveel potten we zagen.

↑Multifunctionele tennisbal.

Deze tuin was alleen via het huis te bereiken. Ook lastig tuinieren lijkt me.

Ik vond haar tuin beeldschoon.

In het dorp wordt uitgekeken naar een tweejaarlijks evenement als dit. 

Tja, en het zijn merendeel oudere mensen (60+).

↑Deze tuin deed niet mee.

↑Prachtige hortensia in pot.

Er was wel paniek geweest.

Deze regio heeft de laatste twee weken, na weken van extreme hitte, noodweer te verduren gehad.

Dat was vooral te zien aan de rozen. 

↓Deze tuin zag er vooral praktisch uit.

Dit was twee jaar geleden ook mijn favoriete tuin. Het grenst aan the Dales.

Achter de muur lopen de schapen.

"Mom was close to a nervous breakdown," zo vertelde haar dochter. Alles was piekfijn in orde en toen.....the weather.

↑Toen we terug bij de auto kwamen zagen we dit....😊

En nog meer potten. 

Terug op de camping begon het afbreken. Niet veel werk, maar we willen altijd graag droog inpakken.

Dat is gelukt.

Morgen naar Dunbar - Schotland.

*****