Gedoe waardoor ik achterloop met mijn blogjes

Dinsdagochtend liepen we met de bouwbegeleidster alle punten in het appartement na.

Een zogenaamde vooroplevering.

Het is nog lang niet klaar, maar we konden wel checken of de stopcontacten goed geplaatst waren en meer van dat soort zaken.

Over het algemeen waren/zijn wij tevreden.

We schrokken wel van de ↕"machinekamer,"  waar de wasmachine en droger komen.

Dat gaat lukken, maar niet naast elkaar zoals mevrouw had ingetekend.

Gelukkig had ik gekozen voor "stapelen."

In Zoutelande is een ontkalker noodzakelijk. ↑Ook dat is een fors apparaat.

De loggia met openslaande ramen, schuifpui en mooie vloer is zeer geslaagd.

De airco's zijn ook geplaatst.

Ook zijn we blij verrast met de berging. Er is zelfs elektriciteit en licht.

Of we het gaan isoleren is iets voor een later tijdstip.

15 april krijgen we de sleutel. Dan loopt er een deskundige van Eigen Huis mee.

Zeker weten dat er dan het nodige boven water komt wat wij nu gemist hebben.

's Middags was er een bijeenkomst van Vrouwennetwerk.

Het is een actieve club. Ik doe enorm mijn best om de namen te onthouden, maar raak iedere keer verstrikt in een web van veel voorkomende namen.

Dat is lastig, zeker op oudere leeftijd.

Woensdag moest manlief wat snijwerk aan zijn gezicht ondergaan.

Normaliter deed de dermatoloog dat altijd. Toen ik de foto's van de plekjes opstuurde belde de assistente: "De verzekering vergoedt het niet meer. De huisarts moet ze weghalen."

Dus woon ik nu met Scarface (best wel sexy).

Tussendoor ook nog wat gedoe, geharrewar en miscommunicatie waar ik tijd en energie aan verdeed.

Donderdag naar Hubo in Serooskerke om de inbouw van kasten en raamdecoratie definitief te maken.

Na eerdere, minder prettige ervaringen, heeft nu de mede-eigenaar onze (grote) opdracht op zich genomen.

Dat geeft ons meer vertrouwen.

Vrijdagochtend naar Breda. 

Ikea moet je niet in een kwartier doen. Dat deden wij ook niet. Er was een plan, maar wanneer je er dan loopt.......

Oh, wat een verleiding. Wat hebben ze het prachtig en vernuftig uitgestald.  

Daarna naar Hanos/ISPC om lekkere happen te kopen voor mijn verjaardag.

's Avonds waren we gebroken, maar er moest nog gebridged worden op de golfclub.

Nee, we werden niet laatste - maar het was in meerdere opzichten geen succes. Wij zijn geen wedstrijdbridgers.

Met knallende koppijn dook ik om middernacht onder de wol en lag tot 6 uur tobbend wakker.

Gezellig thuis met een hapje, drankje en kwebbeltje - dat doen we het liefst.

Zaterdagochtend stond manlief met een bezorgd gezicht naast mij bed: "Het is oorlog."  

De VS en Israël hadden Iran aangevallen.

"De tirannie verdrijvend."

We wisten dat het zou gaan gebeuren, maar dan komt het toch als een schok.

Het was een mistige dag (in mijn hoofd).

Manlief hielp me geweldig. 

Een middagdutje deed wonderen.

Maar toen.........om 16.50 uur: "Lekke band, El."  

De stoom kwam uit zijn oren. 

Om 17 uur had ik vrienden uitgenodigd voor een hapje en een drankje.

Manlief zocht meteen contact met de ANWB/Wegenwacht.

We waren er al bang voor: zie vert-el-sels.blogspot.com/2026/02/drukke-week.

Na een uur kwam de hulp.

Conclusie van de Wegenwachter: piepklein gaatje, veroorzaakt door een naald afkomstig van een veegmachtine.

En dat kan kloppen, want die is afgelopen week volop aan het werk geweest op de Werendijkseweg.

Enfin, de Wegenwachter heeft er (met veel moeite) een prop in gespoten.

Onze splinternieuwe auto (2 februari) is voorzien van dure all-weather banden. Dus dat we niet blij zijn is een understatement.

Morgen moeten we naar de fysio in Zierikzee. De Peugeot garage zit er praktisch naast. Hopelijk kunnen we hiermee blijven rijden, maar we laten het voor de zekerheid even checken.

Een domper was het zeker, maar het mocht de gezelligheid niet drukken.

Van mijn creatieve vriendin kreeg ik een door haar beschilderde vaas met tulpen in exact dezelfde kleur.

Dat verdient een prominente plaats.

Vanmorgen is het back to reality.

De kinderen zaten een week geleden nog op Cyprus, dat vanmorgen door Iran bestookt is met raketten.

Cyprus behoort tot de EU, dus ja - ik vrees de gevolgen.

Naar het gekleurde NOS journaal en Buitenhof kijken we niet meer.

Het is niet de eerste keer dat er foute informatie (aanval op meisjesschool) wordt gegeven. Ik vind het onverteerbaar.

Evenals de eerste reactie van Jetten, die regelrecht uit een boekje met kant-en-klare frases lijkt te komen.

 "Maximale terughoudendheid."

Ik hou van softijs, maar niet van soft gedrag.

****

Drukke week

De accu moest terug in de caravan nu de vorstperiode achter de rug lijkt.

Over twee weken gaat hij voor een grote beurt naar de dealer in Nieuwerkerk a/d IJssel.

Ik had al wat spullen meegonomen die terug in de caravan moeten.

Eind maart gaan we kamperen aan de overkant van de nog (20/10 tot 3/4) opgebroken weg.

Niemand heeft ons vooraf ingelicht.

Het is echt rampzalig......die weg.

Een aanslag op de schokbrekers en banden. Je zal net een nieuwe auto hebben 😕.

Er is een poort aan de achterkant. Die was ons eerst toegezegd, maar nu mag het ineens niet meer en moeten we via de hoofduitgang en over de opgebroken weg naar onze bestemming.

Het komt de stemming niet ten goede.

Ik vrees, ondanks dat we extreem zuinig zijn geweest en het koud hebben, de volgende energierekening.

Nu heb ik toch maar eens melding gemaakt van lakenpakketten met scheuren en gaten.

Was al vaker gebeurd.

Antwoord: dan moest ik maar een nieuwe set komen halen.

Verreken het maar, was mijn antwoord. Nou, dat doen ze eigenlijk niet - want de fout ligt bij de wasserij.

We raken een beetje geïrriteerd.

Ook over de magnetronschaal, die barstte buiten mijn schuld om. Die zouden we moeten betalen.

Geen denken an.

Het is een waardeloze combi oven. De magnetron is zwak en de oven verbrandt alles. De rookmelder is al eens afgegaan.

Als de waterkoker kapot gaat, moet ik dat dan ook betalen? Of een mandje in de afwasmachine?

Kom op - we zitten hier zes maanden.

In het begin barstte de bodem van een vaas die ik afwaste. Was geen probleem - die werd omgeruild.

Zo ook met beschadigde tefalpannen waar ik op de eerste dag melding van heb gemaakt.

Hebben ze de vorige huurders daar ook een nota van gestuurd?

Jacky werd door voorbijgangers schaapje genoemd.

Wij kamden haar twee keer per week. Ze was al een keer tevergeefs bij Monique (die inmiddels een wachttijd van twee maanden heeft - zo goed is ze) geweest.

Je kon haar pootjes nauwelijks nog zien.

Gelukkig kon ze donderdag wel geplukt worden. Twee uur is Monique bezig geweest.

Ze ziet er weer prachtig uit.

Maar het is verbazingwekkend hoe snel het weer groeit.

Terwijl ik Jacky aan het uitlaten was heeft Jorrit Bergsma goud gewonnen op de massasprint.

Die onverslaanbare Stolz kwam niet op het podium.

Ook op de 1500 meter maakte de Amerikaan een inschattingsfout. Gelukkig maar.

Gelukkig kon ik Marijke Groenwoud nog als eerste zien finishen.

Waanzinnig: wat een kanjers!!

Nu kijk ik naar de prijsuitreikingen.

Wat een fantastische prestaties.

Kijk eens waar een polderland goed in is!!

Wellicht eenmalig, maar binnen is binnen.

*****

Boodschappen doen

Wat een bijzondere dagen hebben we achter de rug, qua weer.

Ik denk dat we wel drie seizoenen binnen een week hebben meegemaakt.

We genieten enorm van de Winterspelen en volgen dankzij HBOMax bijna alles. Dat wordt afkicken na zondag.

Maar ondertussen zijn we ook iedere dag bezig met het appartement.

Niet dat we er veel arbeid aan hebben, dat komt na 15 april.

Maar de planning is ook belangrijk. De agenda vult zich met afspraken.

Gisteren reden we naar Serooskerke. Hubo levert de kledingkast (op maat gemaakt) en heeft vorige week ook alles opgemeten voor op maat gemaakte kasten.

Manlief wilde een afspraak maken voor de aflevering en montage.

Maar goed ook, want de levertijd is 6 tot 8 weken. 

Ook gaat Hubo de raamdecoratie verzorgen. 

Niet meteen overal hoor. We wachten even tot we er daadwerkelijk wonen.

Aangezien wij op de tweede verdieping wonen is er geen sprake van inkijk. We gaan het dus rustig aankijken.

Maar in de slaapkamer moet wel wat komen.

Ik had gekozen voor gordijnen en zag een gezellige/vrolijke stof (zoiets als ↓)

De verkoopster vond dat de gordijnen tot de grond moest komen, maar daar was ik het niet mee eens.

Het is een slaapkamer - dus ruim over de vensterbank is lang genoeg. Ook met wassen veel praktischer. Gordijnen zijn stofnesten.

Enfin - ze maakte een offerte: €1000,- Ik weet niet eens of dat inclusief montage was, maar dat wilde ik ook niet weten.

.

"Mag best hoor," zei manlief nadat ik verontwaardigd met geen denken an had gereageerd.

En daar heb ik tot op heden geen spijt van.

Het wordt nu een korenblauw rolgordijn.

Heel fris/vrolijk, makkelijke schoon te houden en het neemt geen ruimte in beslag.

Ik bespaar maar liefst €600,-

In Westkapelle zit een zelfstandige witgoed verkoper met een prachtige showroom en goede service.

Daar waren we in december al geweest om ons te laten voorlichten. 

Ik had toen foto's gemaakt van twee machines. Dat maakte het vandaag een stuk makkelijker.

Dezelfde verkoopster nam uitgebreid de tijd om alle programma's goed uit te leggen.

Zoveel kennis/tijd hebben ze bij MediaMarkt of Coolblue niet.

Ik had nog nooit van een wol -en schoenenkorf gehoord - maar die krijgen we erbij.↕

Omdat we een wasmachine en een droger van hetzelfde merk kochten kregen we ook nog eens €100,- korting.

Daar houden we van.

Zo vliegen de weken voorbij en dat is maar goed ook.

*******

Door de bank genomen

Er moeten nog twee appartementen verkocht worden. Vandaag konden geïnteresseerden een kijkje nemen.

Momenteel merk je dat er druk staat op de bouw. De spanning neemt toe.

Volgende week is de oplevering. Daarna mogen we er, totdat we de sleutel krijgen, niet in.

Badkamer en vloer zijn inbegrepen.

Nadat we de sleutel hebben gekregen (half april) komt de keuken en kan de interieurbouwer aan de gang.

Afgelopen week hadden toch nog een inmeetdag, tot groot misnoegen van de voorman.

Maar hij wist het want Hubo, die de interieurbouw doet, kon pas maten opnemen als het gestuct was. En dat was dus afgelopen week.

Maar goed dat we erbij waren, want de naambordjes hangen en die van ons is niet conform afspraak.

Dus daar moest ik meteen werk van maken.

Afgelopen week was zenuwslopend.

Manlief ontving een mail dat hij zich moest legitimeren voor een creditcard. De bank waarschuwt klanten voor mails, dus belde hij voor de zekerheid de klantenservice.

Eerst was het voor de dame onduidelijk, maar toen zei ze dat ik kortgeleden een nieuwe kaart had ontvangen.

"Uw vrouw moet zich legitimeren."

Dus ging ik aan de slag met het uploaden van een app. Dat lukte, maar toen ik aan de gang ging met het legitimeren liep ik vast.

Er moesten wel drie foto's van mijn legitimatiebewijs gemaakt worden.

Ieder keer kreeg ik een foutmelding.

Om gek van te worden.

Dus belden we weer.

"Wacht u maar een dag," zei een  andere dame. "En u kunt beter naar de bieb gaan. Daar hebben ze een speciale desk voor oudere mensen."

Nogmaals bevestigde ze dat het om mijn kaart en mijn legitimatie ging.

Naar de bieb gaan?

Geen denken an.

Als de bank vindt dat we voorzichtig moeten zijn ga ik niet mijn persoonlijke gegevens op de balie van de bieb leggen.

Trouwens, ik ben niet achterlijk.

Ik verzet veel digitaal werk - ook voor manlief, die altijd mijn hulp inroept.

Vorig jaar heb ik potdorie de verkoop van het huis, de verhuizing en de overbrugging helemaal in goede banen geleid. Alles digitaal.

Een goede vriendin, die bij de bank werkt, kwam te hulp.

Zij schakelde meteen kantoor Goes in. Er zijn dus nog kantoren - bankshops - waar je privé terecht kunt!!

Dat wisten wij niet.

Lang verhaal kort: het werd aldaar geregeld.

Maar nu bleek dat niet ik, maar manlief zich had moeten legitimeren.

Dat irriteerde.

"Mevrouw zegt dat zij zich had moeten legitimeren," hoorde ik de medewerker zeggen tegen haar collega aan de andere kant van de lijn.

NEEN, ZIJ zeiden tot twee keer toe dat mevrouw zich moest legitimeren. Manlief beaamde dat.

Het werd gemakshalve als verwarring afgedaan.

Eens te meer bleek dat de fout niet bij mij lag en dat ik in feite dit soort zaken prima kan afhandelen.

I

Ook het bemoederende toontje irriteerde me.

Van de aannemer kwam er weer een nota die via de hypotheek betaald wordt.

Ook daar help ik manlief bij en dat is altijd goed gegaan.

Het zijn grote bedragen die zorgvuldigheid vereisen.

Maar ook nu liepen we vast.

Dus belde manlief met de bank en kreeg hij de afdeling hypotheken aan de lijn.

Een stuntelige stem hoorde het probleem en pauzeerde even. Toen kwam het hoge woord eruit: manlief was niet de eerste cliënt die problemen had. Er was een storing.

ZEG DAT DAN METEEN!! 

"Als we het niet via de app, maar op de computer doen - met identifier?"

Hij betwijfelde of het dan wel zou lukken, maar we konden het natuurlijk proberen.

Op mijn vraag hoelang de storing kon duren had hij geen antwoord.

Het lukte wel op de computer en de aannemer is betaald.

Maar die muur waar je iedere keer tegenaan loopt..........

Niet alleen kost het zeeën van tijd, het vreet energie.

********

Wintersport en winterliefde (of wat ervoor doorgaat)

In Zoutelande is de winter ver weg.

We maken iedere dag lange wandelingen in prachtig voorjaarsweer.

Het is ongekend.

Nadeel: er zijn al veel muggen.

Maar ik juich niet te vroeg want een waterige depressie komt onze kant op.

We genieten van de Olympische Spelen in Italië. Het is even een fijne afleiding van alle wereldse besognes.

Ik heb HBOMAX gedownload en Netflix (tijdelijk) opgezegd. Ideaal, want nu kunnen we zelf een keuze maken wat we live willen zien en zijn we niet afhankelijk van wat de NPO ons wil laten zien.

(Ook kan ik weer even favoriete series en films kijken↑)

Zo kijken we graag naar het buitengewoon spannende biathlon. Een sport waar tienduizenden mensen naar komen kijken.

En het decor is weergaloos prachtig.

 

Maar ook kijk ik graag naar kunstrijden en curling. Kortom - juist de sporten die normaliter amper worden getoond hebben onze aandacht.

Vanmorgen zagen we de vreselijke val van Lindsey Vonn. Het ging door merg en been.

Ik vrees voor de gevolgen.

Nu staat de 5000 meter aan.

Senior Lollobrigida won gisteren onverwacht de 3000 meter. 

Geweldig!! Wat een leuk mens is dat.

Duidelijk is dat de Nederlandse schaatsers veel te vroeg hebben gepiekt. Het OKT kan voor een aantal weleens de genadeslag zijn geweest. Duidelijk is dat het favoriet Beune de das heeft omgedaan. 

Zoutelande loopt warm voor het seizoen.

Er zijn veel weekenders.

Nu ga ik het hebben over een programma dat al jaren favoriet is bij veel kijkers: 

"Winter/zomer vol liefde."

Ik weigerde altijd te kijken, maar nu viel ik er toevallig in en............ik bleef hangen.

Natuurlijk vind ik er wat van.

Het is een stroperig programma - maar de kandidaten vind ik interessant.

Hoe wanhopig moet je zijn om hieraan mee te doen? Of wil je je B&B of hotel in de schijnwerpers zetten?

Van links naar rechts bespreek ik ze even.

Elsje (Zweden) valt voor een man met een verkeerde uitstraling. Hij kan er niets aan doen, maar zijn gezicht (centenbak) werkt niet in zijn voordeel.

Ook Elsje verandert. Niet in haar voordeel.

Flikflooien met Gilbert terwijl er een tweede gegadigde naast je zit........

Kok André (Andorra) houdt meer van zijn keuken dan van de vrouwelijke kandidaten die een extreem lange reis naar het geïsoleerde staatje hebben afgelegd.

Hij komt weinig sprankelend over. Een te lang doorgekookte prak.

Bij hem twijfel ik of de ware er tussen zit.

Hanneke (Oostenrijk) vindt geen van de mannen kordaat - maar zijzelf is slaapverwekkend saai.

Ze sleept zich, met overduidelijke tegenzin, van terras naar terras.

Bij Hanneke is het skiën of eten/drinken.

Ook bij haar vraag ik mij af of zij niet veel gelukkiger is met haar hond en haar vriendinnen.

Robin (Zweden) woont in een piepklein huis zonder veel luxe. 

In het begin moest ik aan zijn wat platvloerse houding wennen, maar langzaamaan groeide de sympathie voor deze harde werker. 

Hij is in ieder geval eerlijk.

De tropische Pearl wint zijn hart en ook zij voelt zich happy bij hem. Inmiddels is uitgelekt dat ze samenwonen.

Heerlijk toch?!

Monique (Zwitserland) kwam in het begin als een zuurpruim over. Altijd een weerwoord, altijd die cynisch humeur. Zwitserse mentaliteit.

Ze heeft wel een schitterend huis in de Jura, waar nooit sneeuw ligt.

Met de egoïstische Wim houdt ze het vol.....totdat Peter komt.

Wim heeft kaartjes voor Pink Floyd (uit Australië???) - maar Monique wil met de net gearriveerde Peter uiteten en dat vindt Wim niet leuk, to say the least.

Tijdens de kaasfondue zien we Monique smelten. Peter toont daadwerkelijk interesse in haar (verleden), iets wat eerdere kandidaten nalieten.

Thuis bakt jaloerse Wim een ei en drinkt een fles rode wijn. Hij is getergd.

Klaas (Oostenrijk) gaf mij hoop. Een aantrekkelijke, intelligente, sportieve, handige man met een positieve uitstraling.

Maar al snel sloeg twijfel toe. Is deze weduwnaar wel toe aan een nieuwe relatie?

De dames vond hij of te afwachtend, of te assertief.

Toen kwam Marja die (zeker volgens de kijkers) perfect in het plaatje paste. Dat leek Klaas ook te vinden en dus nam hij haar mee naar een restaurant waar zij dochter werkt.

Ze maakten kennis, wisselden een paar woorden en dochter had meteen een oordeel.

Negatief.

Die avond werd er nog gezoend, lang gezoend.

Dat smaakte volgens Marja naar meer, maar Klaas proefde niets. Arme Marja werd de deur gewezen terwijl er een ratelende stewardess op de stoep stond.

Stuurde Klaas een week eerder wervelwind Karine na een uur weg, nu omarmde hij de overdonderende Barbara.

Toch denk ik dat Klaas de eeuwige twijfelaar blijft.

Claudia (Oostenrijk) in haar poppenhuis heeft nooit op mijn sympathie kunnen rekenen.

Ze is gemaakt en stelt zich enorm aan. Daarbij: ze is niet eerlijk.

Bejaarde, eigenzinnige Hans (Noorwegen) vraagt fysiek (te)veel van de dames op leeftijd. 

Nee, ik bedoel geen seks, maar wellicht naaktzwemmen in een ijskoud fjord.

Hoewel hij nu zelf zwaar geblesseerd geen stap kan zetten wil hij de dames blootstellen aan de ontberingen in de Noorse natuur.

Misschien dat de achttien jaar jongere Iris aan zijn wensen kan/wil voldoen.

Saaie tv?

De fans klagen - maar toch kijken ze.

Toch benieuwd naar de afloop.

Ik ook.

*****

Narcissen en krokussen duiden op voorjaar

De Gooische, Haagse en Rotterdamse chique strijken zomers sinds jaar en dag neer in Domburg - evenals de artistieke elite (Toorop, Mondriaan, Bergsma, Van Heemskerck.....).

Dat gaat echt vele generaties terug.

Opvallend vind ik het dat onze, gepensioneerde generatie zich definitief heeft gevestigd in en rond Domburg. 

We ontmoeten ongekend veel oude bekenden.

Zoutelande heeft zich ontworsteld aan de reputatie van boerendorp.

De badplaats moest genoegen nemen met de eretitel Zeeuwse Rivièra.

Maar er is veel veranderd.

Loop maar even mee door de Bosweg.

↑Achterkant Duinweg.

↑Het huis rechts staat te koop. Zou hij niet blij zijn met de nieuwe buurman die wel heel dichtbij komt?

Ooooh - wat een genot om Jacky uit te laten.

In het noorden ijzelde het - maar hier bereikte de thermometer de dubbele cijfers.

↑De strandkotjes worden 1 mei geplaatst. Wij hebben er een kunnen bemachtigen op strand één voor het voorjaar.

Daar kan ik me erg op verheugen.

↓We zijn even op de bouw gaan kijken. 

Ze zijn volop aan het stucen. Ook de gipsplaten gaan er deze week in.

Wat een verrassing. ↕Badkamer en wc zijn al betegeld.

Het ameublement staat al klaar.

↑Logeerkamer

↓Onze slaapkamer

↑Uitzicht vanuit de keuken.

↓Uitzicht vanaf de loggia. Ik kan bij wijze van spreken manlief zien lopen.