Tot de laatste minuut genoten van Dunbar

 

De laatste dag in Dunbar.

Volgend jaar willen we hier graag langer blijven. Er is genoeg te doen.

Geen lange blog na een lange dag die begon met bedden afhalen en een wasmachine vullen. Gelukkig kon alles buiten drogen. In Edinburgh deden we weer boodschappen bij M&S. Een klein voorraadje aanleggen.

Winterfield Golf is ook weer zo’n schitterende links golfbaan waar je gewoon met de hond kunt wandelen. En dat deden we op deze frisse, zonnige maandag.

↕Een prima afsluiting was het etentje in the Dunmuir hotel. Ook weer hondvriendelijk.

Jacky happy - wij happy.

*****

Nu moet ik weer een jaar wachten.

Het was vandaag de laatste dag van de Schotse Open en wat heeft Joost Luiten het geweldig gedaan.

De derde ronde moest vanmorgen vroeg nog afgemaakt worden, na de afgelasting gisteren (dikke mist).

Zo vroeg was ik niet op. Het was weer zo'n nacht zonder slaap.

Daar waren meerdere oorzaken voor. Ook was ik onrustig vanwege het voetbal.

De Noren verloren jammer genoeg.

Maar nog erger was de overwinning van de Argentijnen. 

Dus waren we pas om 9 uur uit bed.

Na een snel yoghurt met cruesli ontbijt reed manlief mij naar de baan.

Maar de ingang die ik altijd nam functioneerde niet meer. Ik moest met een enorme omweg naar de hoofdingang.

Goed voor de lijn en het bleek prachtig weer.

Manlief had erop aangedrongen dat ik me warm zou aankleden.

Dus met een polo, vest, bodywarmer en golfjack liep ik de baan op.

SMOORHEET!!

Het was een drukte van jewelste.

Iedereen was 's morgens gekomen om de favorieten de derde ronde te zien afmaken.

Ik begon met een schone lei: de vierde ronde.

De filmpjes staan allemaal weer op Facebook.

Eerst zat ik perfect op mijn kruk bij de eerste tee. Daar zag ik Darius van Driel afslaan.↑

Daarna, toen ik veel lege plaatsen zag, verplaatste ik mij naar de tribune.

↑Daar zag ik ineens Kim (Atlanta VS) op de eerste rij zitten. Zij was jarenlang onze buurvrouw/vriendin tijdens alle British Opens. 

Maar er knapte iets (politiek en attitude) waardoor wij niet meer reageerden op haar e-mails. Dus kwam ze naar boven, waar ik het liefst zit. Eerst "how are you, bla bla bla" maar toen kwam ze toch verhaal halen en heb ik haar eerlijk verteld wat de reden was.

>>Het is jaren geleden (2018) tijdens een tournooi op St. Andrews dat Kim een slecht humeur had. Dat merkten wij het hele weekend al. Ze mopperde op alles en iedereen. 

Wij zaten perfect op de 18e vooraan toen ze naast ons wilde komen zitten, maar die plaats was bezet. Ze snauwde iets en de vrouw naast mij wilde haar plaats aan haar afstaan - maar dat liet ik niet gebeuren.<<

Ze is fervent Republikeins en politieke discussies gaan wij uit de weg.

Jammer - want ze was meer aan ons gehecht dan wij aan haar.

Een rijke, single Amerikaanse vrouw.

Nadat ik Tommy Fleetwood zag afslaan ben ik richting uitgang gaan lopen.

De finale zie ik liever rustig met manlief op de televisie en zo komen we qua verkeer niet in de problemen.

Jacky moest nog even lekker achter een bal aan rennen bij de vuurtoren.

Jammer dat het golfweekend, waar wij de vakantie altijd omheen bouwen, alweer is afgelopen.

Een evenenement waar ik me lang op verheug.

Op donderdag denk je: "ha lekker vier dagen genieten van de beste spelers en het mooiste golf." 

Op zondag denk je: "jakkes, het is alweer voorbij."

******

Perfect golfweer

Ik kan nog net buiten zitten, waar de wifi het beste is.

Er drijft bewolking binnen en het begint nippy te worden.

Maar ik had twee fantastische dagen op the Renaissance club waar de Scottish Open wordt gespeeld en waar de wereldtop aan mee wil doen.

Ook twee Nederlanders hebben zich geplaatst: Darius van Driel en Joost Luiten.

Op Facebook heb ik op de baan veel gepost, vooral leuke filmpjes - al zeg ik het zelf.

↑Darius begon niet grandioos, maar vandaag op de tweede dag revancheerde hij zich op formidabele wijze.

We zien hem dus dit weekend. Joost trouwens ook.

De Amerikanen worstelen met deze baan. De ondergrond is heel anders dan ze in de VS gewend zijn.

Maar ook het doorgaans luidruchtige Amerikaanse publiek is opvallend stil, angstig stil.

Gisteren heb ik lang op eerste tee gezeten en dan raak je al snel aan de praat.

Rechts van me zat een mevrouw met wie ik het heel goed kon vinden. Tijdens plaspauzes hielden we elkaars stoel bezet.

Aan de andere kant zat een Farage aanhanger met wie ik het aan de stok kreeg.

Daarom verliet hij de tribune met de staart tussen de benen want hij kon niet om het feit heen dat de UK er sinds Brexit zes premiers doorheen heeft gejaagd. 

Die vernedering kon hij niet aan.

Ook hoor je de stomste opmerkingen en zie je de smerigste etenswaren.

Bij deze van beide een voorbeeld:

"The players should wear a name tag."

Voor de niet-golfers onder mijn lezers (die ik zeker niet als dom wil afschilderen): de namen van de spelers staan in koeienletters op hun gigantische golftassen.....en op de rug van hun caddy.

Het smerigste wat ik vandaag zag (ik ben vanwege de geur en het geluid gaan verzitten) was de man naast me die blijkbaar op weg naar de golf ergens in een shoarma tent een bak naar kots uitziende troep had gekocht. Het rode sap liep langs zijn mondhoeken en kin richting shirt.

Ik houd het bij een Sultana cracker.

Ik had echt zoveel geluk met de plaatsen. Ook een kwestie van op tijd je positie innemen.

↑Tommy Fleedwood was scheutig met de spray.

Vandaag was Rahm een stuk opgewekter dan gisteren. Op de nipper wist hij zich voor het weekend te plaatsen.

Manlief haalde me vandaag vroeg (13 uur) op.

We hadden cream tea.

Wie denkt dat wij een grote caravan hebben........↑

Morgen geen golf voor ons er wordt de hele dag regen verwacht.

Het moet leuk blijven.

We hebben zondag nog.

*****

Dagen als deze zijn zeldzaam in Schotland

Eerst even een foto van een wel heel relaxte Jacky.

Vanmorgen liep ik naar het dichtsbijzijnde strand waar manlief en Jacky met meer pk's naartoe gereden waren.

Hier kon ik mooi Jacky's overtollige haar en klitten weg knippen.

↑Dunbar golf.

Met de wind was het perfect zomerweer.

Ik liet manlief en Jacky achter bij de auto en wandelde naar de vuurtoren.

↑Heel irritant zijn die vlo-achtige beestjes die overal in gaan zitten.

Nadat we thuis thee hadden gedronken en zonnebrandcrème hadden gekocht reden we 20 kilometer noordwaarts.

Eyemouth is een vissersplaatsje.

↑Bovenop de heuvel prijkt het clubhuis van de plaatselijke golfclub, waar wij wilden gaan eten.

Wat een schitterende links course, met (volgens de pro) de langste par 5 van Schotland.

Zo'n lekkere, goed gevulde chowder hadden wij nog nooit voorgeschoteld gekregen.

↓Bijzonder is dat campers hier mogen overnachten, mits ze komen dineren en/of ontbijten.

Dat lijkt me een perfecte deal.

Toen we weggingen stonden er al vier campers.

Mensen zaten heerlijk met een fles wijn van het uitzicht te genieten.