Dag 14: een overnachting nabij Como

De tweede keer bij La Briciola was geen succes.

Verkeerde keuze gemaakt: kan gebeuren.

De Mexicanen hebben we niet meer gezien. Ik ben toch wel benieuwd hoe het die mensen, die hun autosleutel waren kwijtgeraakt, verder is vergaan. Dat de autoverhuur hen niet te hulp wilde schieten vind ik schandalig.

Wij reden vandaag het slechte weer tegemoet. Niet alleen zag ik de buitentemperatuur dalen, ook werd het steeds grijzer.

Dan komen de warme kleren toch nog uit de koffer.

We logeren vannacht in dit hotel, op 5 minuten van de autostrada.

Geen gezellig hotel, maar het is niet duur en voorziet in een behoefte.

Hotel Cruise is een modern 4-sterren designhotel aan de rand van Como. 

Het hotel beschikt over 218 ruime kamers, gratis wifi in het hele gebouw, 3 vergaderzalen met een maximale capaciteit van 200 personen en een grote gratis parkeerplaats met 240 plaatsen voor auto's en bussen. 

We hebben onze eigen afgesloten garage met een privé lift die in de kamer uitkomt.

Heel bijzonder.

De kamers zijn zakelijk ingericht.

Het ontbreekt aan niets.

Ontbijtzaal↕

Zakelijk is het zeker, maar vanwege het twintigjarig bestaan krijgen we een gratis cocktail aangeboden.

Dat brengt mij bij een belangrijk punt: het budget.

Trouwe -en goede lezers weten dat manlief mij een uitdaging voorlegde.

"Ja, we gaan naar Italië, maar dan moet je binnen het dagelijkse budget (slapen+eten) van €300,- blijven."

Vandaag voegde hij daar nog wat (voor mij onverwacht) aan toe.

"De drie dagen Elzas vallen erbuiten!"

Nou mensen, we zijn er ruimschoots binnen gebleven. Zelfs de wijnaankopen zitten erin.

Aan kwaliteit hebben we niet hoeven inboeten. Alleen de tweede overnachting in Duitsland viel tegen.

Nu wil hij de caravan verkopen en alleen nog hotels doen.

Geen denken an!!

Maar ik heb wel bewezen dat zo'n vakantie niet extreem duur hoeft te zijn. We hebben gedaan wat we wilden doen.

Wat het voordelig maakte, daar ben ik eerlijk over, is het jaargetijde. 

En er zit nog geld in de pizzapot.

Morgen door naar Zellenberg in de Elzas. Het was vandaag vijf uur rijden en dat is het morgen zeker weer.

Maar dan wacht ons een gezellig hotel in een mooie en lekkere omgeving.

*****

Dag 13: Cortona en Paciano

Maar eerst wat vertellen over het voortreffelijke restaurantje schuin tegenover onze albergo:

La Briciola.

Daar aten we gisteravond.

Hooguit tien tafels worden er bediend en de keuken is heel authentiek.

Helaas maakt mijn telefoon geen scherpe foto's, maar geloof me - het was voortreffelijk.

Dus het andere goede restaurant moest ik van manlief annuleren. Hij wil op onze laatste avond weer hier eten.

Klein maar zeer fijn!

↑Manlief had vooraf peer met pecorini (zeer lokaal) en honing.

↓Ik had een crema van groenten (soep)

Mijn vlees en zijn lasagna waren voortreffelijk.

Pannacotta voor mij en tiramisu voor hem.

En de wijn die ik 's middags had geproefd ging mee in Jacky's kar.

↓Vanmorgen hadden we, lopend naar de auto, dit prachtige uitzicht.

In de zomer is het hier bloedverziekend heet. Dus aan veel huizen zie je airco's hangen.

Wat ons zeer verbaast is dat we nergens zonnepanelen op daken zien, ook niet op nieuwbouw.

↑Meer van Trasimeno.

Toscane, Umbria, Toscane.

↑Cortona

↑Zoals het al de hele vakantie gaat nam manlief plaats op een terras en liet mij de cultuur en historie opsnuiven. Blijkbaar raakte hij in een geanimeerd gesprek met een Amerikaan.

Ik was eigenlijk vrij snel klaar met Cortona.

Cortona Cathedral

↑"Ben je hier??" 

Paciano: aangeduid als een van de oudste -en mooiste dorpen van Umbrië.

↓Voor de wc kreeg ik een sleutel. Ik moest een paar deuren verder zijn.

Zagen we daar herten rennen? Zo dicht langs de autoweg.

↑Zonnepanelen.

Thee met lekkers op de kamer. Deels van het ontbijtbuffet, deels van de pasticceria.

De auto staat pal voor het hotel zoals met Lorenzo, de fantastische eigenaar, afgesproken.

Zo kan ik goed inladen.

Maar we staan voor een auto met Italiaans kenteken. Die staat daar al de hele week.

Nu blijkt dat een huurauto van Mexicanen te zijn. Ze zijn de sleutels kwijt.

De vrouw is snotverkouden (waarschijnlijk van het vliegen). Ze schijnen nogal lastig geweest te zijn.

Volgens de boze receptioniste moest ze van alles voor deze gasten regelen en waren ze nooit tevreden.

En nu dit.

Lorenzo is er maar druk mee. Hun koffers staan in de lobby en blijkbaar wil het verhuurbedrijf niet naar Montepulciano komen.

Dus moeten zij nu naar het vliegveld van Rome.

Lorenzo appt mij zojuist (vijf uur later) dat onze auto gewoon kan blijven staan.

De Mexicanen hebben een auto in Montepulciano gehuurd en zijn daarmee naar het vliegveld van Rome gereden. Morgen komen ze dan blijkbaar terug met een tweede sleutel van hun huurauto.

Ons wacht morgen een lange rit. We overnachten in de buurt van Como vlakbij de snelweg.

Woensdag door naar de Elzas.

*******