Na gedane arbeid is het goed ontspannen

Vandaag en morgen wilden we eigenlijk nog wat leuks doen.

Het werd een bewolkte zondag.

Na de afwas, terwijl ik de borden in de kast zette en het bestek in de keukenla, kon ik het niet laten aan de schoonmaak van de caravan te beginnen.

Het ergste is het keuken - en zitgedeelte.

Ik word er niet vrolijk van, maar wanneer ik het niet doe blijft het me achtervolgen.

En het was gewoon nodig, zo zag ik terwijl ik bezig was.

De caravan gaat bij thuiskomst direct de winterstalling in.

Alle kasten en lades moesten leeg, de waterkoker moest ontkalkt worden - evenals het nespressoapparaat.

Manlief zag het met lede ogen aan. Hij had de buitenkant gepoetst in de hoop dat de caravan op de terugreis niet te vuil wordt.

Om 13.30 uur had ik het ergste achter de rug.

We dronken thee en besloten toch nog iets leuks te doen.

Kirkby-Lonsdale is een erg leuk stadje met historische pandjes, veel pubs, restaurants en kleine hotels en leuke winkels.

↑Bij Royal gaan we morgen eten.

Wij waren nog niet verder gekomen dan de mooie supermarkt Booths.

Even slenteren door de straatjes, naar de kerk met prachtig uitzicht en wat winkeltjes in -en uit.

↕St. Mary's church (begin 12e eeuw)

Het beroemde geschilderde uitzicht in Kirkby Lonsdale staat bekend als Ruskin's View , vereeuwigd door de kunstenaar JMW Turner in 1822 en later geprezen door kunstcriticus John Ruskin als een van de mooiste vergezichten van Engeland. Het biedt uitzicht op de glooiende bocht van de rivier de Lune en de Lunevallei vanaf het kerkhof van St. Mary's Church. ↕

↓Vanuit de verte dacht ik dat er een feestje aan de gang was. Het bleek een lange rij geduldige ijsliefhebbers.

Zin om naar huis te gaan?

NEEN.

******

Dit is zoals ik dat noem "een terugkomer"

Wederom een zonovergoten dag.

We konden ons geluk niet op. Eindelijk de korte broek aan.

↑Dit is de bewuste in -en uitgang. Zie daar maar eens met een grote caravan veilig de weg op te komen.

Via een enorme omweg (maar wel prachtig) reden we naar Sizergh Castle.

Sizergh - 1350

De familie Deincourt bezat dit land vanaf de jaren 1170. Na het huwelijk van Elizabeth Deincourt met Sir William de Stirkeland in 1239 ging het landgoed over in handen van wat later de familie Strickland zou worden . Zij bezaten het tot het in 1950 aan de National Trust werd geschonken door luitenant-commandant Thomas Hornyold-Strickland, 7e graaf della Catena, RN , een kleinzoon van de 1e baron Strickland . ^{[ 11 ]}

Katherine Parr , de zesde vrouw van Hendrik VIII en een verwante van de Stricklands, zou hier hebben gewoond nadat haar eerste echtgenoot, Sir Edward Burgh , in 1533 was overleden. Katherines tweede echtgenoot, Lord Latymer , was verwant aan de weduwe van Lady Strickland, Katherine Neville. ^{[ 12 ] [ 13 ]}

Het werd uitgebreid in de Elizabethaanse tijd. Sir Thomas Strickland ging in ballingschap met koning James II en VII .

Rond 1770 werd de grote zaal opnieuw uitgebreid in de Georgische stijl.

↑De lift van de keuken naar de eetkamer.

Het bijzondere van dit huis zijn de originele meubels en schilderijen.

↑Prachtige ruimte met die nissen. 

Het oudste, ridderlijke deel van het kasteel.

Jawel, ik nam de trap.

Manlief zat heerlijk in de zon met Jacky op mij te wachten.

Ik kocht bij een kraam twee Americano's waar we intens van genoten terwijl we alles en iedereen om ons heen oberserveerden.

Vervolgens ging ik de tuinen inspecteren.

↑Deze tuin is the Dutch Garden genoemd. Niemand kon mij uitleggen waarom.

↕Rock garden.

↕Walled garden

↑Droogliggende vijver.

↑Terug bij de camping. Vanuit deze hoek is goed te zien hoe gevaarlijk de situatie is.

Wij komen van links en moeten tegemoetkomend verkeer voor laten gaan.

Dit keer geen National Trust tea, maar wel Engelse thee met gembercake.

BUITEN!!

De keren dat we buiten hebben gezeten kunnen we op een hand tellen.

En toch kijk ik niet echt uit naar de hitte die ons vlogende week bij thuiskomst wacht.

******