Winkelend de week door

We begonnen de week met een heerlijke herfstwandeling in Groot-Valkenisse.

Ik was op zoek naar paddenstoelen maar de opbrengst was karig.

Daarna naar Intratuin in Koudekerke voor de kerstshow, die lichtelijk tegenviel.

Het was nog wel lekker rustig waardoor ik maar meteen wat verpakkingen met rode kitsch meenam.

Met kerst ga ik over the top.

Jacky vond de kerstman maar een rare snuiter.

Ook Kesbeke heeft een eigen stand in dit tuincentrum.

Het wachten is op een drogisterij waar je bolussen kunt kopen.

↑De buit

↓Manlief stond erop dat deze teckel mee naar huis ging.

De volgende dag moesten we naar Middelburg om voor manlief een jasje te kopen. Na zestien jaar moet hij er weer aan geloven.

Na zijn werkzame leven heeft hij nooit meer een jasje of pak gedragen, maar nu gaan er zich gelegenheden voordoen.

Gelukkig vond ik onderin een plastic container in de Shurgard nog een grijze broek en wat dassen.

In Middelburg is drie weken geleden een nieuwe winkel geopend waar in andere steden al filialen van zijn.

Kleding voor de conservatieve man, zeg maar. Precies wat we zochten.

Zeker niet goedkoop, maar kwaliteit mag zich laten betalen.

Sinds Sint het woke-pad is ingeslagen slaan wij dit omstreden feest over.

Ik moest naar de milieustraat in Serooskerke en stapte ook de kringloopwinkel binnen.

↑Daar vond ik deze hoge kruk voor €2,50. 

Praxis Vlissingen is de eerste met echte kerstbomen en daar hebben we meteen onze slag geslagen.

We hadden er beiden zin in ons nieuwe appartement in kerstsfeer te zetten. Niet precies wetende hoe groot we konden gaan koos ik voor de veilige middenweg.

↓Dat het een echte is kun je goed zien. De boom van Pisa.

Zo, de kop is eraf. Ja het is vroeg, maar wij ruimen op 27 december de kerstboel al op.

Ik blijf nog met een doos vol versierselen, lichtjes en ballen zitten - dus moeten we volgend jaar een grote boom kopen. Die past hier ook makkelijk.

Ach: zie de maan schijnt naast de ster van Bethlehem.

******

Over vliegjes en nog wat

Kortom een ratjetoe van ondervindingen.

Ondanks de kou van de afgelopen dagen hebben wij met rouwvliegjes te maken. Ik dacht dat het fruitvliegjes waren, maar er is geen fruit en ze zitten ook niet in het groente afval.

Kleine zwarte ettertjes.

HG heeft een mooie val voor dit soort lastpakken.

Trouwens, beneden bij de voor -en achterdeur ziet het zwart van de muggen. Zoiets heb ik nog niet eerder gezien.

Van een plaag naar de politiek is niet eens zo'n grote sprong.

Ik probeer het in mijn blogs te vermijden, maar dat betekent niet dat het mij ongemoeid laat.

Integendeel.

Politiek, in binnen -en buitenland, heeft mijn grote aandacht/interesse.

De Trumpianen hebben verloren. De kiezers toonden lef.

Vraag blijft (bij mij) hangen: voor hoelang??

Feit is dat ze voor eigen belang zijn gegaan en dat resulteerde in deze uitslag. Daaruit volgt dat Trump nog meer pijlen op het buitenland zal richten.

Kortom: de spanning loopt verder op.

In Nederland weten we nog steeds niet waar we aan toe zijn.

Het blijft een natte vaatdoek die niemand eens goed durft uit te wringen.

Mijn grootste ergernis deze week was Henri Bontenbal die zijn frustraties op tafel gooide bij Eva, maar de volgende dag niet in de Tweede Kamer verscheen tijdens het belangrijke begrotingsdebat.

Om de haverklap zei hij "Ik baal dat het is mislukt," doelend op de besprekingen met links.

Wat ben je een slechte verliezer Bontenbal. Ik dacht dat je met alle partijen wilde praten?

Blijkbaar niet.

De rake tekst van Wim Kan geldt nog steeds voor het CDA: "Ze slaan linksaf met de richtingaanwijzers naar rechts. Of omgekeerd." 

Onbetrouwbare zwabberpolitiek.

Zwabberen doe ik niet meer.

↑Afgelopen week heb ik mijn fiets ingeruild voor eenzelfde soort met een lage opstap. Een tweedehandsje. Heerlijke fiets waar ik mij veiliger op voel.

Geweldig dat Joosse uit Aagtekerke de fiets kwam brengen en hier zadel en spiegel overzette.

↓Met Jacky gaat het goed. 

Ze hangt continu om mij heen en haar ogen vragen om eten. Dat begint al zodra ik mijn bed uitkom.

Begint neurotische vormen aan te nemen.

Dinsdag moet ze voor controle naar de dierenarts.

Ik hoop zo dat ze dan haar geliefde varkensoor weer mag hebben.

Wat er nog over is aan tanden en kiezen ziet er goed uit. Hopelijk voorkomt het wateradditief  dat wij door haar drinkwater doen verdere aantasting van haar gebit.

↓Bij Ikea bestelde ik dit leuke keukenasseccoire. Ik ben dol op de gadgets van het Zweedse concern.

Als uitsmijter wil ik een (toekomstig) probleem te berde brengen: het afval.

In 2027 kunnen we het restaval alleen nog tegen betaling en met een pasje kwijt.

In Rotterdam stond een grote rolcontainer waar we volle vuiniszakken en ook los spul in kwijt konden.

Het is voor mij onbegrijpelijk dat gemeentes zo verschillend te werk gaan.

Hoe gaat dit toeristische Zoutelande er komende zomer uitzien als er nu, in november, al vuilniszakken ↑gedumpt worden??

********

Is dit de meest bizarre Vertelsels??

Gisterochtend, manlief was naar een herenbijeenkomst en ik was klaar met mijn huishouden: "Kom Jack, het is geweldig wandelweer. We gaan een flinke stap maken."

Maar voor het zover het was moest ik mijn rugtas leegmaken. Vanwege mijn horror nek wil ik mijn rug zo min mogelijk belasten.

Dus haalde ik hem leeg om er vervolgens alleen mijn telefoon en fototoestel (die trouwens zwaar is) in te stoppen.

v Poepzakjes

v Zakdoeken

v Muilkorfje Jacky (tegen het snaaien)

v Warme jas

v Zakje restafval (om onderweg weg te gooien in de verzamelcontainer)

Goed, klaar om te gaan.

Wat is het genieten nu de rust is weergekeerd.

Op een paar verdwaalde Belgen na zijn de toeristen toch echt huiswaarts getogen.

Lege vakantiewoningen, lege campings, lege fietsenrekken......

↑Afgelopen zondag konden mensen twee ijsjes voor één kopen.

Ook de vistaria in de Langstraat is gesloten. 

Toen we thuiskwamen wilde ik mijn portemonne pakken om nog een boodschap te doen.

Nog even een heerlijk stokbrood bij Spar (echt de lekkerste) kopen voordat ook deze supermarkt op winterreces gaat.

Ik dacht hem ook uit mijn rugtas te hebben gehaald. Hij moest op tafel liggen.

Niet dus.

Toen begon het zoeken.

Nu zijn we vrij ruim ingericht, dus dat vermakkelijkt het zoeken.

Noppes. 

Was ik in paniek? 

Vreemd genoeg niet.

Ineens bedacht ik me dat ik het zakje met afval had weggebracht. Had ik per ongeluk daar ook mijn portemonnee ingestopt?

Dat idee van de container nestelde zich in mijn hoofd.

Ik bleef zoeken. Ook liep ik de route naar de container in het Olmenlaantje.

Dan maar de ZRD (Zeeuwse reinigingsdienst) bellen.

Het legen van de container op een aparte locatie zou €400,- kosten. Ik moest er dan zelf in gaan grasduinen.

In mijn verbeelding zag ik mij al met mondkapje en rubber handschoenen in andermans vuilnis graaien.

Manlief kwam thuis.

Ook hij ging zoeken.

Ik liep de gehele route opnieuw. Doodmoe kwam ik thuis.

Ik belde Jumbo waar ik de dag daarvoor boodschappen had gedaan. Ook de schuur werd doorzocht.

Manlief drong erop aan die container te laten legen. 

Zijn motivate: zo'n gedoe om pasjes te blokkeren en nieuwe aan te vragen.

Schuldbewust ging ik akkoord, al was ik het er helemaal niet mee eens.

Dus maakte ik het rond met de ZRD, die me vandaag zou bellen voor een afspraak.

€400,-?!?!

Om de tien minuten checkte ik of er iemand gebruik had gemaakt van mijn creditcard. Het saldo van mijn betaalrekening had ik meteen overgemaakt naar manlief.

We maakten als troost een fles wijn soldaat en lieten ons de vissoep met stokbrood goed smaken.

Ik viel direct na het eten als een blok in slaap waardoor ik 's nachts wakker lag.

De twijfel begon te knagen.

Stel dat hij niet in de container terecht was gekomen?

Het was na twaalven toen ik besloot actie te ondernemen.

Niks €400,-!!!

Na middernacht blokkeerde ik twee pasjes en vroeg meteen nieuwe aan. Ook gaf ik mijn rijbewijs (zou in 2028 toch verlopen) als verloren op. Voor een nieuwe kon ik nota bene vandaag al terecht bij de gemeente Veere.

Het was zo gepiept en het luchtte enorm op.

Manlief vond het niks, maar wist dat ik het toch allemaal zelf zou regelen.

"Stuur je de ZRD dan wel een e-mail om te annuleren?"

Dat had ik reeds gedaan.

Echter, nog had ik geen rust.

De grijze massa dwong me de laatste twee dagen te recapituleren.

Bijzonder hoe dat uiteindelijk naar de oplossing leidde.

"Had ik die portemonnee wel uit de rugtas gehaald? 

Ik wist het plots niet zo zeker meer.

"Wanneer had ik hem voor het laatst gebruikt?"

Een dag eerder.

"Waar had ik hem gebruikt?"

Bij Jumbo en DA.

"Hoe was ik naar Jumbo gegaan? 

Ik had in de fietstas gekeken, maar realiseerde me ineens dat ik was gaan lopen met mijn boodschappenkar.↓

Ik sprong uit mijn bed. Daar moest ie zijn!!!!

Met de winterjas over mijn nachtpon sloop ik om twee uur door de stille gang van het slapende gebouw naar de schuur.

En ja hoor!!!!!

Daarna gierde de adrenaline door mijn lijf waardoor ik de wekker nog op vier uur zag staan.

Vanmorgen om acht uur schudde manlief me wakker.

De man van de ZRD was al onderweg. Gelukkig had hij een 06-nummer gemaild, waardoor ik hem op tijd kon tegenhouden.

Hij was sympathiek en blij voor me dat de portemonnee was gevonden.

Eind goed al goed. Blij dat ik mijn eigen intuïtie gevolgd heb. 

Ja, achteraf gezien had ik niets hoeven blokkeren - maar je moet risico's uitsluiten.

Zoiets kan iedereen overkomen.

Dankbaar voor mijn goede geheugen dat net op tijd in actie kwam kan ik dit voorval weer aan mijn lijst met uitzonderlijke gebeurtenissen toevoegen.

******