Manlief moest me echt uit de caravan trekken, want er viel nog zoveel te doen.
Heel goed dat we er op deze prachtige dag toch nog op uitgetrokken zijn.
Chapel-le-Dame, is een hamlet (buurtschap).
↑De riviertjes staan droog.
De St. Leonard's Church in Chapel-le-Dale is een monumentaal pand (categorie II) . Het diende als begraafplaats voor de spoorwegarbeiders en hun familieleden die stierven tijdens de bouw van het nabijgelegen Ribblehead-viaduct tussen 1869 en 1876. In totaal stierven meer dan 200 mensen tijdens de bouw door ongelukken en pokkenepidemieën . Ter nagedachtenis aan hen werd een plaquette in de kerk geplaatst. [ 9 ] [ 10 ] [ 11 ] Vóór de aanleg van de spoorlijn vielen er in de vallei gemiddeld twee tot vier doden en begrafenissen per jaar. Een onderzoek van de parochieregisters uit 1876 toonde een gemiddelde van 44 begrafenissen per jaar tussen 1870 en 1875.
Het aantal mensen dat hier woont is op twee handen te tellen.
↑De vuilnisman komt niet verder dan de parkeerplaats tegenover de kerk.
Door naar het viaduct waar ik afgelopen week al foto's van maakte. Nu wilde ik de wandeling maken.
Mooi hoor.
Maar vooral indrukwekkend en tragisch.
Toeval???
↓Weer een trein.
↑Veel wandelaars namen de afslag naar rechts, een schitterd wandelpad omhoog.
Het is zo'n imposant bouwwerk.
Door naar Settle.
Onderweg kwamen we van alles tegen. De boeren zijn druk aan het dorsen.↑
↓En deze boer had twee schapen achterop.
↑Maandag wasdag.
Settle ligt prachtig, omringd door the Dales.
We aten er een heelijk ijsje.
Ik moest lang in de rij staan bij deze ijssalon, cq. tearoom, cq. lunchroom, cq. deli.
Terwijl ik in die rij stond en een blik wierp in de lunchroom, waar de meest heerlijke gerechten werden geserveerd, zag ik een ouder stel met hun kleinzoon? aan een tafeltje zitten.
Ze liet haar vork op de grond vallen. Ik zag de twijfel op haar gezicht. Er was niemand van de bediening in de buurt dus legde ze de vork naast haar bord.
Ze boog voorover en fluisterde iets in het oor van haar man.
Hij gaf zijn vork aan haar en prikte haar vork (die niet was schoongemaakt) in zijn eten.
Eerst dacht ik dat dit gebouw - Victoria Hall genaamd - een station was.
Mis.
Het is de lokale schouwburg.
Terug bij de caravan gebruikte ik het uurtje om verder in de pakken.
Daarna naar Joules in Kirkby Lonsdale waar we om 17.30 uur een tafel hadden geboekt in The Royal.
Bij Joules slaagden we beiden. Manlief met shorts en ik met blouses.
Fijne winkel met groot assortiment.
We hadden zeker niet onze beste maaltijd.
Slechte bediening en de lasagna van manlief had meer weg van dikke tomatensoep met kaas.
Ik had veilig fish&chips gekozen.
Nou - dat was het dan.
De zes weken zijn voorbijgevlogen.
Wat zijn we weer actief geweest en wat hebben we genoten.
Yorkshire, Schotland, Northumberland, hopelijk tot volgend jaar.
*****
