De laatste dag Northumberland

Een paar dagen geleden besloten we vervroegd te vertrekken. 

In plaats van zaterdag (een hele slechte reisdag) gaan we morgen al naar Ayrhire (terug naar Schotland).

Gelukkig weer naar een georganiseerde CACC - site.

We zijn het spuugzat en dat mag zowel letterlijk als figuurlijk gelezen worden.

Manlief was vannacht de klos.😓

↑Het groene emmertje moest er weer aan te pas komen, en dat volgt ons nu overal.

Ik denk aan een buikvirus, maar manlief is er heilig van overtuigd dat het het water is.

Wij drinken geen kraanwater. Zelfs het Nespresso apparaat vul ik met flessenwater.

Ik kookte wel het kraanwater voor de thee en ik waste er ook de groente mee.

Dus, is het de sla geweest - volgens mijnheer.

↑Ook maar eens een foto van het zeephoudertje in de douche gemaakt.

Want er komt echt een slechte review.

Engelsen zijn over het algemeen viespeuken. Met de hygiëne nemen ze het niet zo nauw.

Het is de locatie die de doorslag geeft.

↓Van zo'n handdoek die er al weken hangt krijg ik koude rillingen.

Toch houd ik het bij een virus, die lang aanhoudt. Want ook ik heb nog zwabberbenen.

Na een korte, ontstuimige nacht stond ik toch vroeg op om niet in de rij bij de douche te hoeven staan.

Voor manlief maakte ik thee en toast.

De reservering voor vanavond moest ik annuleren. Het is een goede gewoonte dat we de laatste avond uiteten gaan. Daar had ik erg op verheugd.

Er moest een frisse wind door de caravan waaien.

Vandaag zou een inpakdag worden.

↕De bedden werden verschoond en de handwas kon heerlijk droog wapperen.

Het werd de laatste dagelijkse strandwandeling.

Op naar een andere plek aan de kust, via Bamburgh.

↓Het cricketveld (1860) dient als er niet gespeeld wordt als dorpsplein. 

We vonden een parkeerplaats bij de golfclub waar wandelaars welkom zijn.

Manlief zette zijn klapstoel voor de auto.

De golfclub werd in 1905 opgericht. Aan de wanden van het clubhuis prijkt de historie.

Terug naar de caravan voor thee met kaakjes en om de boel in de pakken.

Een vuilniswagen denderde het terreintje op en zette ons even in het duister.

Maar straks gaan we toch uiteten.

Hopelijk staat er een soepje en een mager visje op het menu.

*****

Slappe hap

 

In feite komt dit blog erop neer dat alles is omgedraaid - beginnend gisteren. Een uur na het ontbijt ging het met uw blogster helemaal fout.

Vreselijke buik -en maagkrampen (het leken weeën) en beide organen draaiden zich tegelijk om.

Dat heeft twee uur aangehouden.

Dus gisteren was een dag waarop ik de camping niet durfde te verlaten.

Vanmorgen stond ik slapjes op met een zeurderige maag.

Maar desondanks wilde ik toch naar Alnwick. Voor de zekerheid zette ik een emmertje in de auto.

Vorig jaar had ik het kasteel gezien. Nu wilde ik naar de tuin.

De ticket van het kasteel was nog geldig.

Voor de tuin moest ik maar liefst £19,05 betalen.

Maar de foto's komen er in omgekeerde volgorde uit.

Dat laat ik zo.

Alnwick Castle wordt bewoond door the Duke of Northumberland die door de geschiedenis heen een politiek belangrijke rol heeft gespeeld. 

Vorig jaar heb de "state rooms" mogen aanschouwen waar absoluut geen foto's gemaakt mochten worden.

De hertog heeft er een commercieel evenementenpark van gemaakt om zo het kasteel te kunnen onderhouden.

Een tikkeltje te als je het mij vraagt.

In de keukens kon ik wel fotograferen.

De tuin is in de jaren '70 aangelegd en is dus geen kasteeltuin.

Met zwabberbenen en lichtelijk daas liep ik door de uitgebloeide tuin.

Op de terugweg naar de camping vroeg ik manlief dit dorp, Beadnell, in te rijden.

De kust is prachtig en we hebben er een paar restaurants ontdekt.

Ik voelde me beter.

De boeuf bourgignon was heerlijk.

*****