Het zat allemaal mee

Toen ik de rolgordijnen vanmorgen optrok kon ik mijn ogen niet geloven: ZON!!!

Eindelijk zat het qua weer een beetje mee. Nog wel truien aan, hoor.

Wat een luxe dat we van hieruit zo snel in het Lake District zijn.

We zitten in Ingleton letterlijk op de grens van twee prachtige natuurgebieden. 

Mooi meegenomen.

We kwamen in Bowness-on-Windemere terecht. 

Daar was het letterlijk en figuurlijk kermis.

Na alle rust wisten we niet waar we in terecht waren gekomen. Dus wilden we hier zo snel mogelijk weg.

(Ik zie nu dat deze foto's heel slecht zijn uitgevallen)

We reden langs dit veld waar auto's geparkeerd stonden. Ik zag het bord van de National Trust (waar wij lid van zijn) en spoorde manlief aan het terrein op te rijden.

NT bezit grote stukken land langs Lake Windemere. Er is een prachtige wandeling uitgezet.

Ook dat zat dus niet tegen.

Voor families is er van alles te doen in deze contreien. De Britten kunnen goed voor entertainment zorgen.

Speelhal, golfbaantje, kermis, bootje huren, speeltuinen, strandjes, snoeptenten, eettenten, rondvaarten....

Toen we terug in de auto zaten liep het tegen theetijd.

Weer zag ik een National Trust bord langs de weg. En weer hadden we geluk met parkeren.

Ook dit was een prachtig onderhouden park met strandjes. Geen kermis, maar wel fantastisch voor watersporters en zwemmers.

↕Even buiten de bebouwde kom zagen we rook uit de bossen komen. Op de heenweg hadden we al uitgedroogde velden gezien. Een groot verschil met het groene Schotland.

In Kirby Lonsdale (5 kilometer van de camping) is het geen straf om boodschappen te doen bij Booths, de gulden middenweg tussen een supermarkt en een delicatessewinkel.

Ook manlief keek zijn ogen uit.

De weersverwachting geeft morgen ook nog goed weer af.

Plannen maken we pas als we het zien.

Want zien is geloven.

****

Yorkshire Dales en Hawes

Vanmorgen na weer een "regennacht" ging het dwars door het nationale park naar Hawes, een geliefd toeristisch oord.

↑We lieten the White Caves, vlakbij Ingleton rechts liggen. Grotten bezoeken is niet ons ding.

Ik hou zo zielsveel van dit landschap.

Tientallen keren bezocht maar het gaat nooit vervelen. Die enorme wijdsheid is adembenemend.

↓Het Ribblehead-viaduct ligt net over de grens van Cumbria naar North Yorkshire en is zonder twijfel het meest indrukwekkende bouwwerk van de Settle-Carlisle-spoorlijn.

Honderden spoorwegarbeiders ("navvies") verloren hun leven tijdens de aanleg van de spoorlijn, door een combinatie van ongelukken, gevechten en pokkenepidemieën. Met name de bouw van het Ribblehead-viaduct (toen Batty Moss), met zijn 24 massieve stenen bogen 32 meter boven het heidegebied, eiste zoveel levens dat de spoorwegmaatschappij de kosten voor een uitbreiding van de plaatselijke begraafplaats moest dragen.

↑En wat een fortuinlijk toeval dat er net een trein overheen reed. Het is een bezienswaardigheid dat vele kijkers trekt. Je kunt er prachtig wandelen.

Wellicht gaan wij dat, in de korte tijd dat we hier nog zijn, ook nog doen.

In Hawes, dat wij goed kennen, kun je normaliter over de hoofden lopen.

Het is hoogseizoen, maar toen wij het parkeerterrein bij de kerk opreden waren we stomverbaasd dat er zoveel plaatsen vrij waren.

Op de camping staan maar vier caravans, maar ook in deze toeristische trekpleister was het opmerkelijk stil.

↕Winnie-the-Pooh is 100 jaar oud!!

Dit is een van mijn favoriete winkels waar ze "country kleding" verkopen.

Manlief is hard aan een nieuwe pet toe.

Het mannetje achter de toonbank zat vijf jaar geleden achter de toonbank en kwam daar niet vandaan.

Het mannetje achter de toonbank zat vier jaar geleden achter de toonbank en kwam daar niet vandaan.

Het mannetje achter de toonbank zat drie jaar geleden achter de toonbank en kwam daar niet vandaan.

Het mannetje achter de toonbank zat twee jaar geleden achter de toonbank en kwam daar niet vandaan.

Het mannetje achter de toonbank zat een jaar geleden achter de toonbank en kwam daar niet vandaan.

Het mannetje achter de toonbank zat vandaag achter de toonbank en kwam daar niet vandaan.

Tientallen petten, maar niet de goede maat.

Vanachter de toonbank kwam het commentaar dat ik ook had kunnen verzinnen: "als uw maat er niet bij ligt, dan is het er niet."

Zonder pet naar een volgende favoriete winkel waar ik altijd watertandend doorheen loop.

Ik wilde nog iets lekkers voor mijn lieve negentigjarige buurvrouw meenemen. Hier slaag je altijd.

Ik weet niet hoe ik zo'n winkel moet noemen.

Ze verkopen vers brood, vlees, kaas, kruideniersartikelen. delicatessen, drank, wat groente - maar vooral heel veel lekkere dingen.

Nog een paar plaatjes van Hawes.

Terug naar huis via dezelfde weg - maar vanaf de andere kant.

Die afgelegen boerderijen van het typische Yorkshire stone doen me terugdenken aan een favoriete televisieserie, James Herriot oftewel All creatures great and small.

*******