Waarom moet Pluvius altijd spelbreker zijn?

Eerst even wat gekeuvel vanaf de camping. ↑Soms zie ik handige gadgets.

Minder handig was mijn aankoop bij Lidl. Pepsi in de aanbieding? Dan kan ik het niet laten staan.

In Nederland drink ik altijd Max, dus pakte ik een bulkverpakking van 24 blikjes.

Toen ik er een blikje uit wilde halen had ik door dat het weliswaar suikervrij was, maar met een kersensmaak.

Manlief, een Sprite drinker, bood aan het op te drinken. 

Maar als je het goed koud drinkt, is het niet vies. Ja, ik weet het - wel ongezond.

"Drink jij cola?" vroeg mijn fysio laatst vol ongeloof op een snikhete dag.

Het is vervelend wakker worden na een slechte nacht met nare dromen, die zich hardnekkig in je brein vastklampen.

Na het ontbijt en de gebruikelijke ochtendrituelen besloten we een wandeling te gaan maken bij Bolton Castle: het Middeleeuwse kasteel waar Mary Queen of Scots in 1568 gevangen zat.

Ik heb het meerder keren bezocht.

De natte deken die boven het kasteel hing gaf het een macabere aanblik.

 

In het kerkje naast het kasteel hing ook een schimmel lucht.

Ik kan het nooit laten om oude, ingemetselde brievenbussen te inspecteren.

Deze V 👑 R (Victoriaans) is de oudste die ooit heb gezien.

 

De Britten en hun speelse, ongepolijste tuinen - ik kan er zo van genieten.

We reden naar de supermarkt in Garrison.

Ik wilde het liefst naar de M&S, maar 44 km was ook mij te gortig.

Dus werd het Tesco in Garrison (bekend vanwege de grote legerbasis).

Boodschappen zijn prijzig.

Tesco heeft bonusaanbiedingen, waar ik helaas niet voor in aanmerking kom. Buitenlanders mogen geen Tesco-kaart aanvragen.

Dus kijk ik altijd met wie ik bij de kassa ga staan.

"Do you have a Tesco-card?"

Als ze positief reageren vraag ik meteen of ik die mag gebruiken.

"You get the points, I'll take the discount."

Aan mijn uitpuilende kar kunnen ze zien dat ze veel punten kunnen scoren, dus ik heb vaak geluk.

Rhubarb pie is favoriet bij de thee.

Manlief zit met de afstandsbedierning te etteren. Het gaat van de Tour naar het voetbal.

Ik ga een kopje ossestaartsoep in de magnetron zetten.

Morgen is het alweer de laatste dag in Yorkshire, maar er staat iets leuks op het programma.

Als Pluvius dan maar achter zijn wolk blijft.

******

Het vakantiegevoel sijpelt binnen

Uitslapen is er niet meer bij. 

Iedere avond zeggen we tegen elkaar: "morgen slapen we echt uit."

Maar we kunnen het niet meer.

Het afgelopen jaar zijn we zo druk geweest dat het van lang slapen niet kwam.

En nu staat Jacky's bed tussen ons in en krijg ik iedere ochtend een wapperende staart in mijn gezicht.

Dan wordt manlief wakker gelikt.

Vervolgens draait ze zich om, word ik gekuffeld en krijgt manlief de staart serenade.

Opstaan, dan maar.....ontbijten en de caravan aan een schoonmaakbeurt onderwerpen. 

Maar daarna de auto in en op naar the Dales.

Stom dat ik mijn jas was vergeten, want het was daar boven bitter koud.

↓Zondag gaan we zeker naar de Bellerby's Open Gardens.

↕We reden dwars door militair terrein.

↕Reeth, waar het ook zo razend druk was.

In dit land heeft ieder dorp nog een postkantoortje, waar je ook "broodnodige" boodschappen kunt doen.

In veel dorpen worden pubs en post offices gerund door locals.

De schoolvakanties moeten hier nog beginnen, maar vanwege de vergrijzing is het ook in Britse vakantiegebieden altijd druk.

↕Er zal een festival aan de gang zijn, want dit is geen camping - maar het lap boerengrond.

Boodschappen doen in ons eigen (onze camping ligt hier 5 kilometer vandaan) gezellige Richmond.

De bank is weg en ik moest geld pinnen.

De Coop werd mij aangeraden. Maar die ATM wilde mijn pasje niet.

(O ja - gisteren deden ze bij Lidl moeilijk over mijn Schotse briefje van 20 - maar ze zijn verplicht het te accepteren)

Gelukkig kon ik bij (ja, daar heb je 'm weer) het postkantoor wel geld uit de muur trekken.

 

Boot of tunnel?

Dit is de eerste keer dat ik niet echt hunkerde naar een vakantie. 

Ja, dat heeft met Zoutelande te maken en het feit dat daar wonen nog steeds als vakantie aanvoelt.

Daarbij komt ook dat de laatste twee weken wat rafels vertoonden. We moesten de caravan weer helemaal bevoorraden, manlief stond nog een onprettig onderzoek te wachten en we hadden problemen met de auto,

Deze auto heeft een kermisachtig dashboard.  Continu doemen er lichtjes op die ons waarschuwen voor koplampen, deuren, ramen en banden. We worden er gek van.

Die banden veroorzaakten onrust. Nu hadden we deze winter een lekke band gehad waar de wegenwacht een prop in had gespoten. Maar daarna bleef het hommeles. Niemand kon de oorzaak vinden. Niemand, daar bedoel ik Nobelpoort in Zierikzee mee.

Maandag reden we voor de zoveelste keer naar het stadje van Mondragon. Er moest inderdaad veel lucht in die band dus dat was niet goed. Manlief wilde dat er snel een nieuwe band werd besteld en ik stelde voor dat we die er door Van Beek in Vlissingen onder zouden laten zetten. In Z’zee waren ze niet echt hulpvaardig.

Dus dinsdag naar Van Beek waar de nieuwe band al klaarstond. Echter, de monteur vond een gaatje ter grootte van een nietje. Ons werd een paar honderd €€ bespaard. Er ging weer een prop in.

Echter, gisteren, op de dag van vertrek begon de kermis op het dashboard weer. Dus reed manlief meteen naar Vlissingen voor die nieuwe band. 

Ook weten we nu hoe wij die alerts kunnen uitzetten.

Een paar uur voor vertrek appte de huismeester van ons appartement in Rotterdam (weer we sinds eind maart 2025 niet meer wonen) dat er een belangrijk ogende envelop was afgegeven bij haar. Onze reactie is dan altijd "openmaken." Bleek rioolheffing Zoutelande te zijn. 

Hoe kwam die brief in Rotterdam? Enfin, ook dat moest op de laatste nipper opgelost en betaald worden, middels een telefoontje met de gemeente Veere.

Zoals altijd reden we gisteren veel te vroeg naar Rotterdam. Ik had van tevoren op verzoek van P&O fotokopieën gestuurd van Jacky’s paspoort. Ook een heel gedoe. 

Kreeg e-mails terug dat ze niet konden zien dat haar chip was gelamineerd. Alles moest gelamineerd zijn, en alles was ook gelamineerd - maar dat was niet duidelijk op de foto te zien. Grrrrr.........

Toen we bij de marechaussee stonden werden we weggestuurd. "U moet de hond apart inchecken in de terminal." Ergernis. Vooral de vileine lach van de man beviel me niet.

In de terminal zat een dame achter kogelvrij glas die er werkelijk eindeloos over deed om Jacky’s gegevens te checken. Ze deed onaardig. Het scannen van haar chip deed manlief in een handomdraai.

Daarna reden we weer terug. We moesten opnieuw aansluiten in de file. Maar we waren zo vroeg dat we al om zes uur in onze hond vriendelijke, zeer verouderde cabin zaten. Ik had eten meegenomen.

Geen tv. Geen wifi. De boot vertrok om 8.30 uur.

We hebben redelijk goed geslapen. Jacky maakte ons middenin de nacht wakker. Ze moest hoognodig. Dat ze dat precies op de juiste plek deed verwonderde me.

Om acht uur reden we van de boot af. Vlakbij Wetherby hebben we twee uur gestaan op een groot parkeerterrein met Costa, Burger King, M&S, Premier Inn en nog meer winkels. We moesten de tijd overbruggen omdat de camping pas om 13 uur toegankelijk is. We dronken koffie, manlief at een tosti , ik maakte in de caravan de bedden op en kocht wat voor het avondeten bij M&S.

Het was een onrustige rit. Vanweg heftige zijwind en zuigende vrachtwagens die ons passeerden moest manlief continu bijsturen. En we waren toch wel erg moe.

Deze camping kennen we goed. Richmond is een leuk stadje. Jammer dat de wardens van deze CAMC regels belangrijker vinden dan klantvriendelijkheid. Maar dat overleven we wel.

Ik geef toch de voorkeur aan de Eurotunnel heen en dan met P&O terug. Het is langer rijden, maar in Calais gaat het razendsnel met inchecken en je bent in een half uur over.

Dus tunnel en boot.

Nu ga ik proberen de tekst in mijn blog te plakken. De wifi is slecht, dus dat wordt een tenenkrommende operatie.

50 jaar getrouwd

Of het toen warm was?!

Maar over climate change werd niet gesproken.

Die dag veranderde wel ons leven, hoewel we al een paar jaar hokten. Maar die handtekening maakte het definitief.

Ik ben niet zo van de ups en downs. Echter, dat we deze mijlpaal hebben bereikt is bijzonder.