Last van een hittegolf hebben wij
hier niet gehad. En dat is een understatement. Het was met vlagen koud, nat en
stormachtig. Maar we zijn geen dag bij de pakken gaan neerzitten.
Dat heeft het aantal blogs wel duidelijk gemaakt. De locatie - omringd door geschiedenis en natuur - was perfect.
Maar ook hier hebben we het dramatische effect van Brexit gezien. Uitgestorven winkelstraten, dichtgetimmerde ramen, veel verval en leegstand – je wordt er niet vrolijk van.
Op de camping was genoeg te zien. Bijzondere eigenaars van tenten, caravan of campers kregen een naam - te beginnen met mijzelf↑.
Zo waren daar the travelers in hun oversized caravans. Ze hadden een half dozijn keffertjes bij zich en het leek erop dat ze zich permanent op de camping hadden gesetteld. Vakantiegangers werden er ook niet naast gezet. Ze maakten er een gigantische puinhoop van rond hun “woonwagens” en ook de wc’s lieten ze smerig achter.
De warden vertelde mij dat ze deze twee er niet af kon zetten en meer mocht ze niet vertellen (opgelegd door de overheid?).
Niet dat wij er last van hadden. Daarvoor stonden we te ver weg, maar we letten wel op dat alles goed was afgesloten.
Afgelopen weekend liep de camping ineens vol en moesten the travelers toch naar een andere plaats. Niet echt idyllisch, direct achter de douches/wc’s. Maar gisteren waren ze ineens helemaal van het terrein verdwenen. Wel hadden ze alle vuilnis op hun plaats laten staan, wat ik als een soort van middelvinger naar de wardens zag. Die zullen ook opgelucht zijn dat ze vertrokken zijn.
Dan waren daar the Glasgow wives. Zij kwamen vrijdag voor een weekend met zes kinderen.
Er werd een grote groene tent opgezet waar ze met hun negenen in sliepen. De eigenaar van de tent deed alles: bbqén, koken, opruimen, afwassen. Niets was haar teveel.
De kinderen moesten op de grond
zitten en kregen een opengeslagen broodje waar een hamburger in werd gelegd.
Daarna ging de fles ketchup rond.
De andere twee moeders zaten te
koukleumen en gingen aan de drank. Maar buiten zitten was te koud en dus gingen
lopen ijsberen. Een had haar wintersport outfit aan.
Deze blondine was, en dat kon ik uit
haar hele houding opmaken, niet van het kamperen. Maar ja, zo leuk voor de kids
en met twee “vriendinnen”…….. Ze stak (excusez le mot) geen poot uit maar keek voortdurend op haar
telefoon.
Vrijdagnacht werd het slecht weer en ik vroeg me af hoe het hen vergaan was. De volgende ochtend ging de bbq weer aan en werden de kinderen weer gevoederd.
Ik was benieuwd of ze nog een nacht zouden blijven. Blondine hield het voor gezien en vertrok met twee kinderen.
Of ze allemaal echt genoten hebben van een weekend in de natuur betwijfel ik. De overgebleven moeders hadden hun kinderen twee nachten beloofd en belofte maakt schuld. Maar zondagochtend waren ze om 10 uur weg. Waarschijnlijk snakkend naar een warm bad.
Dan zijn daar de stokers. Mensen in een tipi met een log burner. Ja serieus. Die stookten ze iedere ochtend. En ze wisten dat ze daar aandacht mee trokken, waar het ze volgens ons ook om ging.
Alles is oversized: mijnheer, de
camper, de trailer en zijn motor.
Gisteravond kwamen ze na een wandeling
bezweet terug bij de camper. Wij hadden allang gegeten, maar bij hen moest de
nieuwe bbq (op butagaz) uitgeprobeerd worden. Dat is altijd leuke schouwspel:
het gehannes met nieuwe, onbekende voorwerpen.
Terwijl ik op USA zat te genieten van Columbo zag ik vanuit mijn ooghoek wel dat ze zaten te genieten van de zonsondergang.
Sneller dan verwacht werd het donker.
Vanmorgen (wij zijn als eersten
bij de douche) zag ik een opengereten vuilniszak bij hun voordeur liggen. De regen was er ook nog eens lekker overheen gegaan.
Schön guten Morgen Nachbarn.
