13 oktober, 2026

Dag 7: alles eruit gehaald in Vicenza


Schitterend weer en lijst vol wensen, dus op pad!!

Tussenstand manlief: zware verkoudheid maar niet ziek. Hopelijk blijft het daarbij en zakt het niet naar zijn zwakke longen. De forse geneesmiddelen zijn ingezet.

Voor hem stond alleen de basiliek op de wensenlijst. Daarna is hij met Jacky teruggegaan naar het hotel.

Maar goed: bij deze dan mijn kleurrijke impressies (een keuze uit zo'n 120 foto's) die begon in Palladio's Teatro Olimpico.


Ik had voor mijzelf een multi-ticket gekocht voor €17,- waar ik goed mee uit de voeten kon.


Zoals deze adembenemende kerk: Santa Corona.


"Allemaal van de armen gejat," zegt manlief dan.



Vervolgens liep ik naar Palazzo Chiericati, ook een meesterwerk van Palladio.
Nu huisvest er het grootste schilderijen museum van Vicenza met werk van enkel Veneto, dus lokale schilders. 


Zoals.....↓


Ik hou niet zo heel erg van religieuze afbeeldingen en hoewel ik fris aan de tour door dit gigantische museum begon, voelde ik dat ik het niet helemaal ging redden.


De concentratie ebde weg. De zweetdruppels verschenen.
Ik moest eruit.



↑Een ijsje, ik vond dat het mocht.


In vergelijk met Verona is het stil in Vicenza.
Maar de terrassen ogen altijd gezellig en uitnodigend.


Mijn laatste gebouw: Basilica Palladiana.


Een imposant bouwwerk van Maestro Palladio.


Het loont zeker de moeite om naar boven te lopen.


Cattedrale di Santa Maria Annunziata , Duomo di Vicenza


Helaas was de kathedraal gesloten.
De (mede) architect??
Driemaal raden.


Terug in het hotel lag manlief nog wat na te soezen in bed en ging ik aan mijn blog beginnen.

Dit was alweer de laatste dag in Vicenza, de stad van Palladio (de koepel architect).

Ik hoop dat we nog eens terugkeren. Ook in dit geweldige hotel.
******