Dag 6: Vicenza/Verona

De kamer was geweldig maar de douche in het bad was voor ons een struikelblok. En dus mochten we vanmorgen om 11 uur verhuizen naar een andere kamer, met inloopdouche.

↑Jack's buggy werd verhuiswagen.

De service is top. Ook het ontbijt viel niet tegen. Heel veel zoetigheden en taarten, maar toch ook wat naar onze gading. Wij ontbeten in de lounge, waar Jacky ook mag komen.

Het weer klaarde tijdens onze wandeling naar het centrum al snel op, maar mijn humeur niet. Nog steeds kamp ik met een zeer pijnlijke nek. Ook bleek op maandag alles gesloten.

↑Teatro Olimpico en Basilica Palladiana waren dicht. Dus verzon ik om alsnog naar Verona te rijden.

Piazza dei Signori.

↑Basilica Palladiana

In Verona bleek het erg druk. Gezellig druk. We kennen er de weg op ons duimpje.

Ik doe niet al te veel uitleg. De foto’s uploaden kost sowieso veel tijd.

↕In beide winkels ben ik goed geslaagd.

Met Jacky in de kar zigzagden we door de mensenmenigte heen en ik klikte er lustig op los.

Vandaag was ik de pizzapot niet vergeten. Het is een ziplock met bijna €500,- aan statiegeld. 

De ober zag het en vroeg of het zwart geld was. Hahaha. Ik legde het hem exact uit en zijn mond viel open. Statiegeld?? Daar doen ze in Italië niet aan.

Na een snacks op Piazza delle Erbe gingen we ieder onze eigen kant op. Ik ging door met lopen terwijl manlief en Jacky een bankje zochten. Ook wilde ik even in mijn eigen tempo winkelen. Verona is een fantastische stad om te shoppen.

We zouden elkaar aan het einde van de middag voor een pizza treffen.

Hier schrik je niet van de prijzen op toeristische locaties. Althans wij niet. Ik rekende €18,- af. Voor twee drankjes en de focaccia met rauwe ham en mozzarella.

Op Piazza dei Erbe is "eeuwige" markt.

Piazza dei Signori.

↕Casa dei Romeo

Adige

↑Hij staat in ieder dorp en iedere stad: Guiseppe Garibaldi - de grondlegger van het huidige Italië.

↕De gekte bij het balkonnetje van Julia.

Na het wandelen en shoppen trof ik manlief en hond in het park voor de Arena. Hij had het koud. Ondanks het mooie weer stond er een venijnige wind. Ik had er ook op moeten aandringen dat hij zijn windjack mee zou nemen.

Voor €6,- at ik een pizza die niet warm was. Hij werd opgewarmd in de magnetron waarna ik een zachte pizza kreeg. Manlief dito. Geen succes, maar de magen waren gevuld en we wilden toch zo snel mogelijk terug naar Vicenza. Het lukte om het het grootste stuk nog in de schemer te rijden.

In de lounge van ons hotel bestelde ik voor manlief warme melk met grappa en honing. Ik hoop dat hij niet ziek wordt maar vrees het ergste. Ik dronk sambuca met een espresso.

De douche met discolicht is fantastisch. Manlief ligt al uren onder de wol terwijl ik geduldig wacht op de foto’s.

Morgen halen we de verloren tijd in Vicenza in.