Posts tonen met het label UK. Alle posts tonen
Posts tonen met het label UK. Alle posts tonen

12 januari, 2024

Afscheid nemen van een trui?


Mijn beide grootmoeders zouden gezegd hebben: "geef maar hier, dan stop ik die ellebogen."
Alleen oma Bruijnen (moeders kant) zou dat feilloos gedaan hebben.

In het begin van ons huwelijk, toen er geen geld was, deed ik het ook - met een sinasappel.
Ik stopte sokken en kalefaterde truien op met elleboogstukken.

"Wanneer ik de winterkleding ga vervangen voor zomers spul gooi ik deze weg."
Het NEEEEEEE klonk bijna paniekerig uit de mond van manlief. "Dit is de enige warme Glenmuir trui die ik heb." 
(Glenmuir is een fantastisch merk dat ik in Nederland niet kan kopen)

 Als bewijs dat dat niet zo was haalde ik een paar truien tevoorschijn die ik vorig jaar in St. Andrews had gekocht.


Maar ik begreep zijn verdriet wel. Wij beiden hielden enorm van Turnberry, voordat Donald Trump eigenaar werd.
Het was echt een van onze mooiste (van mij sowieso DE mooiste) Open ervaringen. Die trui is van wollen herinneringen gemaakt.


In 2009 werd The Open er voor het laatst gespeeld. Stewart Cink won op zondag van de veteraan Tom Watson. Het werd een thriller. Niet dat Cink zo perfect speelde. Het was Watson die een verkeerde clubkeuze maakte. Het was zo'n moment dat je NEE wilde gillen.


Toen Trump in 2016 president werd en met onverkwikkelijke, discriminerende plannen kwam ondernam the R&A onmiddellijk stappen.
Turnberry werd van de Open-lijst geschrapt.

Nu worstelde Trump al jaren met zijn Doral Club - Miami (de meest potsierlijke club die ik ooit heb gezien). Hij kreeg de nodige rechtzaken om zijn oren en ook de PGA ontnam hem in 2017 een belangrijk jaarlijks toernooi (WGC- Cadillac Championship).
LIV komt nu als reddende engel, zo laat het zich aanzien.

Ik heb even gekeken hoe het met de prijzen en tee-times staat op Turnberry.
Nou, u kunt er ruimschoots terecht hoor: op alle banen.


In 2017 maakten we een fantastische reis (er was nog geen caravan) door de UK. 
The Open was op Royal Birkdale. Vervolgens trokken we naar Schotland vanwaar we de ferry ons naar Noord-Ierland bracht. 

We waren ook even terug in Ayrshire en besloten (veel te duur) te lunchen in Trump's clubhuis. Ik schrok van de kitscherigheid.
De tapijten, de kunst, de kleuren, de gouden kranen, het marmer. Weerzinwekkend lelijk, Turnberry onwaardig.


Trump is niet de enige Amerikaanse president die graag in Schotland golft.
↑Dwight Eisenhower speelde in 1959 op Turnberry.

In 1946 speelde de toen nog generaal Eisenhower op St.Andrews. 


Plaatjes uit een ver verleden, ze ontroeren me en versterken het verlangen naar toen.

Ik ga op zoek naar blauwe elleboogstukken.
*****

11 mei, 2023

De eerste van 21 dagen, met een lawine van indrukken


We zijn in Cornwall en staan drie weken op een farm camping vlakbij de zuidkust, met prachtig uitzicht.

Het was een vrij korte rit. Maar toch gebeurde er iets vervelends onderweg. Tijdens een plasstop ontdekte ik de tv op de grond. Die was uit de arm gevlogen. Ik schrok me kapot.

Gelukkig bleek de tv het nog te doen, wat ik echt een wonder vind.

Het is niet de eerste keer dat we in Cornwall zijn. We kennen het goed. 


De idyllische dorpjes, de weergaloze kusten, het lekkere eten en de onbedorven natuur hebben een enorme aantrekkingskracht.
Het oogt allemaal zo vriendelijk.

Alleen die kleine weggetjes zonder zicht vind ik minder prettig. Maar je moet ze nemen wil je op de mooie plekken komen.

Vandaag troffen we het met het weer en het heldere zicht.

Op weg naar Veryan (favoriet van manlief) kwamen we langs een prachtig 13e eeuws kerkje.


Onderweg kwamen we langs verrassende, onbekende strandjes.


St.Symphorian church in Veryan

↑Portcatho, waar we uiteindelijk ook terecht zouden komen - maar dat wist ik niet toen ik deze foto nam.


↑Veryan beach
↓Het onbetaalbare Nare hotel.


↑St.Mawes
↓Op weg naar St.Anthonie's reden we door een erehaag van bloemen.


↑Falmouth


↑Lighthouse
↓The light of our life


Portcatho.
Daar heb ik mijn hart aan verpand.


Tot besluit een heerlijk kopje thee met scones.

In Truro deed ik boodschappen en pas tegen vieren waren we thuis.
Een superdag!!
******