Culzean Castle & Camping

Gisterochtend zijn wij om 8.30 uur met stille trom vertrokken. Ik had er expres geen melding van gemaakt. Mevrouw was er toch niet.

Maar er kwam ook geen appje met de vraag waarom we weg waren gegaan. Totale desinteresse.

Echt druk was het niet onderweg, behalve rond Glasgow waar the Commonwealth Games zouden beginnen. 

Na 4,5 uur bereikten we de, voor ons onbekende, camping. In deze omgeving zijn we wel meerdere keren geweest. De camping heeft dezelfde ingang als het kasteel.

↑Is dat toeval? Had ik een paar dagen geleden geschreven over verdacht water, hier wordt het water wel degelijk getest.

We vertrokken in korte broek, maar hier moesten we echt iets warmers aantrekken. We verwachten voor de komende tijd koel, winderig en nat weer. Altijd nog liever dan hittegolven en natuurbranden.

Alles is hier fris en groen.  

We settelden ons rustig en ’s avonds kon manlief gelukkig weer genieten van de maaltijd.

Aangezien mijn (blog) laptop de wifi weer niet wil pakken moet ik uitvogelen hoe ik dat met de foto’s ga doen.

Het zijn er veel minder dan ik had gemaakt.

De camping verraste meteen. Hij is niet groot, de locatie is fantastisch (zie ons uitzicht op de zee) en er staan actieve kampeerders. Ik had voor een week geboekt maar kon dat meteen met vijf dagen verlengen. Ook de laatste camping op deze trip ging akkoord met de aanpassing. 

Vanmorgen stonden we om 8 uur onder een schone, comfortabele douche!!

Na het ontbijt en de waterwerken reden we naar buurman Culzean Castle, waarvoor je de weg niet op hoeft. 

↓Lopen is voor ons iets teveel van het goede. De oprit is zeker 2 kilometer lang. Maar het is vanaf de camping wel een fijne wandelen met Jacky.

↑Ik was op alles voorbereid.

Culzean Castle (1777-1792)

↑In 1945 schonk de familie Kennedy het kasteel en het bijbehorende terrein aan de National Trust for Scotland (waardoor ze erfbelasting ontweken ). Daarbij bepaalden ze dat het appartement boven in het kasteel aan generaal Dwight D. Eisenhower zou worden gegeven als erkenning voor zijn rol als opperbevelhebber van de geallieerde strijdkrachten in Europa tijdens de Tweede Wereldoorlog. De generaal bezocht Culzean Castle voor het eerst in 1946 en verbleef er vier keer, waaronder een keer toen hij president van de Verenigde Staten was.

Manlief en ik wisselden elkaar af. Met Jacky wandelde ik door de aangrenzende tuin.

We zullen nog vaak terugkeren naar dit gigantische landgoed (568 hectare), de boerderij en de tuinen.

Er is nog veel te ontdekken en we hebben er nu de tijd voor.

*****

De laatste dag Northumberland

Een paar dagen geleden besloten we vervroegd te vertrekken. 

In plaats van zaterdag (een hele slechte reisdag) gaan we morgen al naar Ayrhire (terug naar Schotland).

Gelukkig weer naar een georganiseerde CACC - site.

We zijn het spuugzat en dat mag zowel letterlijk als figuurlijk gelezen worden.

Manlief was vannacht de klos.😓

↑Het groene emmertje moest er weer aan te pas komen, en dat volgt ons nu overal.

Ik denk aan een buikvirus, maar manlief is er heilig van overtuigd dat het het water is.

Wij drinken geen kraanwater. Zelfs het Nespresso apparaat vul ik met flessenwater.

Ik kookte wel het kraanwater voor de thee en ik waste er ook de groente mee.

Dus, is het de sla geweest - volgens mijnheer.

↑Ook maar eens een foto van het zeephoudertje in de douche gemaakt.

Want er komt echt een slechte review.

Engelsen zijn over het algemeen viespeuken. Met de hygiëne nemen ze het niet zo nauw.

Het is de locatie die de doorslag geeft.

↓Van zo'n handdoek die er al weken hangt krijg ik koude rillingen.

Toch houd ik het bij een virus, die lang aanhoudt. Want ook ik heb nog zwabberbenen.

Na een korte, ontstuimige nacht stond ik toch vroeg op om niet in de rij bij de douche te hoeven staan.

Voor manlief maakte ik thee en toast.

De reservering voor vanavond moest ik annuleren. Het is een goede gewoonte dat we de laatste avond uiteten gaan. Daar had ik erg op verheugd.

Er moest een frisse wind door de caravan waaien.

Vandaag zou een inpakdag worden.

↕De bedden werden verschoond en de handwas kon heerlijk droog wapperen.

Het werd de laatste dagelijkse strandwandeling.

Op naar een andere plek aan de kust, via Bamburgh.

↓Het cricketveld (1860) dient als er niet gespeeld wordt als dorpsplein. 

We vonden een parkeerplaats bij de golfclub waar wandelaars welkom zijn.

Manlief zette zijn klapstoel voor de auto.

De golfclub werd in 1905 opgericht. Aan de wanden van het clubhuis prijkt de historie.

Terug naar de caravan voor thee met kaakjes en om de boel in de pakken.

Een vuilniswagen denderde het terreintje op en zette ons even in het duister.

Maar straks gaan we toch uiteten.

Hopelijk staat er een soepje en een mager visje op het menu.

*****