Een dikke wolk voor de zon

Geen wolkje aan de lucht.

De zon scheen, de temperatuur liep op. De lente diende zich aan.

Heerlijke wandelingen, sportief golfen, genieten van het verse groen en de eerste bloesem.

↓En ook de weg werd weer bereidbaar.

 

Geen wolkje aan de lucht.

Ik durfde zelfs, na 20 jaar, op de fiets een boodschap te doen.

Manlief had in 2013 een elektrische fiets gekocht waar hij misschien tien keer op heeft gereden. Ook ik kon er niet mee overweg. Wat zijn die krengen zwaar.

Schoondochter had een gewone trapper en wilde graag elektrisch. Dus ruilden we.

 ↓Eerst wat onstabiel, maar eenmaal op gang kwam het zelfvertrouwen terug. Alleen het zadel beviel niet.

Wel een oenig helmpje op.

Better safe than sorry.

Geen wolkje aan de lucht.

De overdracht stond gepland voor 16 april. 

- Verhuizer stond gepland. 

- Inbouw kasten en gordijnen stonden gepland. 

- Keuken stond gepland. 

-Vereniging Eigen Huis stond gepland. 

- Installatie wasmachine en droger stonden gepland. 

- De camping stond gepland.

- De (tijdelijke) gemeente geïnformeerd.

Geen wolkje..................totdat......"Ja hoor, daar zal je het hebben." 

Manlief las een update van de aannemer. Een bericht dat we niet wilden ontvangen.

UITSTEL.

Van maar liefst 5 weken. 

Eerst van eind februari naar eind maart.

Van eind maart naar half april.

En nu?

Het wordt nu derde week in mei. Hopelijk!!

Waarom?

De netwerk installateur komt materialen tekort en kan niet op de geplande datum beginnen.

Zoals ik ben gaf ik het slechte nieuws geen kans te bezinken maar ondernam meteen actie.

De geplande afspraken moest verzet worden. Dat leek makkelijker dan gezegd.

Mei is voor veel bedrijven een drukke maand. De agenda staat vol, zoals bij de keukenleverancier die pas op 1 juni tijd heeft.

Toch heb ik de gok (er bestaat altijd de kans dat het weer uitgesteld wordt) genomen en nieuwe afspraken gemaakt.

Nadat ik uiteindelijk het laatste e-mailtje had geschreven en de telefoon naast me had neergelegd kwamen de tranen. Ook bij manlief.

Tranen van wanhoop, boosheid en moeheid.

Zoiets vreet energie en iedere vorm van vertrouwen ebt weg.

Natuurlijk hebben we meteen ons "ongenoegen" geuit bij de bouwer. Maar zij beroepen zich op overmacht.

De bouwbegeleidster is heel toevallig met vakantie.

Omdat het mij niet lekker zat heb ik Stedin gebeld. 

Ik werd vriendelijk te woord gestaan en kreeg telefoonnummers van twee onderaannemers. 

Onderaannemer 1 heeft het weer uitbesteed aan onderaannemer 2.

Met de uitvoerder van 2 heb ik wel een half uur aan de telefoon gezeten. Hij luchtte zijn hart en ik deed hetzelfde. 

Ik weet nu exact hoe de hazen lopen.

Het was een goed gesprek en ik mag hem altijd bellen.

Geen ideale situatie dat het over zoveel schijven gaat, maar de materialen ontbreken inderdaad. Die moeten door Stedin en onderaannemer 1 geleverd worden.

Ik probeerde afleiding te zoeken bij Winter vol Liefde, maar werd zeer teleurgesteld.

Hoewel........dat is ook weer niet helemaal.

Zoals ik al dacht werd het Winter vol Vriendschap, want ooooh - alle mannen/vrouwen die een tevergeefse reis aflegden werden aardig en sympathiek genoemd.

Maar de klik (ik kan het woord niet meer horen) was er niet.

Het huwelijk van Robin en Pearl was al na aflevering 1 uitgelekt op X.

↑Dat Elsje voor de dubieuze Gilbert viel begreep niemand. Ik zal de, soms hilarische, benamingen, hier maar niet herhalen. 

En nu blijkt dat hij haar heeft voorgelogen. 

Blijft bij mij de vraag hangen of RTL wel aan screening doet.

Want ook de keuze van Claudia schijnt niet geheel van onbesproken gedrag te zijn. To say the least.

↓Deze Viktor laat zich trouwens wel enorm door Frau Clau betuttelen. Hij is verbannen naar het souterain. Wanneer Frau Clau zin heeft haalt ze hem tevoorschijn. 

Anderhalve match: zo zie ik de uitkomst van deze saaie, tergend trage editie van WvL.

Om onze gedachten te verzetten zijn we verder gegaan met opruimen.

Inmiddels raakt het schuurtje leger en de opslag voller.

Tussendoor moest ik voor een oor naar de huisarts.

Nog nooit ben ik in zo'n gezellige praktijk geweest. Hij lijkt meer op een huis.

En heel prettig. Apotheekhoudend, dus ik ging meteen met oordruppels naar huis.

Mijn fiets heeft vandaag een nieuw zadel gekregen. Ook heb ik er spiegel op laten zetten om snelheidsduivels achter me op tijd in het vizier te hebben.

Gisteren zei manlief onverwacht: "EL, ik verlang naar de caravan." 

Heerlijk om dat uit zijn mond te horen, want ik verlang al maanden naar de caravan.

↓Over drie weken is het zover.

Maar eerst moet hij voor een grondige (inspectie)beurt naar de dealer in Nieuwerkerk.

*******

Gedoe waardoor ik achterloop met mijn blogjes

Dinsdagochtend liepen we met de bouwbegeleidster alle punten in het appartement na.

Een zogenaamde vooroplevering.

Het is nog lang niet klaar, maar we konden wel checken of de stopcontacten goed geplaatst waren en meer van dat soort zaken.

Over het algemeen waren/zijn wij tevreden.

We schrokken wel van de ↕"machinekamer,"  waar de wasmachine en droger komen.

Dat gaat lukken, maar niet naast elkaar zoals mevrouw had ingetekend.

Gelukkig had ik gekozen voor "stapelen."

In Zoutelande is een ontkalker noodzakelijk. ↑Ook dat is een fors apparaat.

De loggia met openslaande ramen, schuifpui en mooie vloer is zeer geslaagd.

De airco's zijn ook geplaatst.

Ook zijn we blij verrast met de berging. Er is zelfs elektriciteit en licht.

Of we het gaan isoleren is iets voor een later tijdstip.

15 april krijgen we de sleutel. Dan loopt er een deskundige van Eigen Huis mee.

Zeker weten dat er dan het nodige boven water komt wat wij nu gemist hebben.

's Middags was er een bijeenkomst van Vrouwennetwerk.

Het is een actieve club. Ik doe enorm mijn best om de namen te onthouden, maar raak iedere keer verstrikt in een web van veel voorkomende namen.

Dat is lastig, zeker op oudere leeftijd.

Woensdag moest manlief wat snijwerk aan zijn gezicht ondergaan.

Normaliter deed de dermatoloog dat altijd. Toen ik de foto's van de plekjes opstuurde belde de assistente: "De verzekering vergoedt het niet meer. De huisarts moet ze weghalen."

Dus woon ik nu met Scarface (best wel sexy).

Tussendoor ook nog wat gedoe, geharrewar en miscommunicatie waar ik tijd en energie aan verdeed.

Donderdag naar Hubo in Serooskerke om de inbouw van kasten en raamdecoratie definitief te maken.

Na eerdere, minder prettige ervaringen, heeft nu de mede-eigenaar onze (grote) opdracht op zich genomen.

Dat geeft ons meer vertrouwen.

Vrijdagochtend naar Breda. 

Ikea moet je niet in een kwartier doen. Dat deden wij ook niet. Er was een plan, maar wanneer je er dan loopt.......

Oh, wat een verleiding. Wat hebben ze het prachtig en vernuftig uitgestald.  

Daarna naar Hanos/ISPC om lekkere happen te kopen voor mijn verjaardag.

's Avonds waren we gebroken, maar er moest nog gebridged worden op de golfclub.

Nee, we werden niet laatste - maar het was in meerdere opzichten geen succes. Wij zijn geen wedstrijdbridgers.

Met knallende koppijn dook ik om middernacht onder de wol en lag tot 6 uur tobbend wakker.

Gezellig thuis met een hapje, drankje en kwebbeltje - dat doen we het liefst.

Zaterdagochtend stond manlief met een bezorgd gezicht naast mij bed: "Het is oorlog."  

De VS en Israël hadden Iran aangevallen.

"De tirannie verdrijvend."

We wisten dat het zou gaan gebeuren, maar dan komt het toch als een schok.

Het was een mistige dag (in mijn hoofd).

Manlief hielp me geweldig. 

Een middagdutje deed wonderen.

Maar toen.........om 16.50 uur: "Lekke band, El."  

De stoom kwam uit zijn oren. 

Om 17 uur had ik vrienden uitgenodigd voor een hapje en een drankje.

Manlief zocht meteen contact met de ANWB/Wegenwacht.

We waren er al bang voor: zie vert-el-sels.blogspot.com/2026/02/drukke-week.

Na een uur kwam de hulp.

Conclusie van de Wegenwachter: piepklein gaatje, veroorzaakt door een naald afkomstig van een veegmachtine.

En dat kan kloppen, want die is afgelopen week volop aan het werk geweest op de Werendijkseweg.

Enfin, de Wegenwachter heeft er (met veel moeite) een prop in gespoten.

Onze splinternieuwe auto (2 februari) is voorzien van dure all-weather banden. Dus dat we niet blij zijn is een understatement.

Morgen moeten we naar de fysio in Zierikzee. De Peugeot garage zit er praktisch naast. Hopelijk kunnen we hiermee blijven rijden, maar we laten het voor de zekerheid even checken.

Een domper was het zeker, maar het mocht de gezelligheid niet drukken.

Van mijn creatieve vriendin kreeg ik een door haar beschilderde vaas met tulpen in exact dezelfde kleur.

Dat verdient een prominente plaats.

Vanmorgen is het back to reality.

De kinderen zaten een week geleden nog op Cyprus, dat vanmorgen door Iran bestookt is met raketten.

Cyprus behoort tot de EU, dus ja - ik vrees de gevolgen.

Naar het gekleurde NOS journaal en Buitenhof kijken we niet meer.

Het is niet de eerste keer dat er foute informatie (aanval op meisjesschool) wordt gegeven. Ik vind het onverteerbaar.

Evenals de eerste reactie van Jetten, die regelrecht uit een boekje met kant-en-klare frases lijkt te komen.

 "Maximale terughoudendheid."

Ik hou van softijs, maar niet van soft gedrag.

****

Drukke week

De accu moest terug in de caravan nu de vorstperiode achter de rug lijkt.

Over twee weken gaat hij voor een grote beurt naar de dealer in Nieuwerkerk a/d IJssel.

Ik had al wat spullen meegonomen die terug in de caravan moeten.

Eind maart gaan we kamperen aan de overkant van de nog (20/10 tot 3/4) opgebroken weg.

Niemand heeft ons vooraf ingelicht.

Het is echt rampzalig......die weg.

Een aanslag op de schokbrekers en banden. Je zal net een nieuwe auto hebben 😕.

Er is een poort aan de achterkant. Die was ons eerst toegezegd, maar nu mag het ineens niet meer en moeten we via de hoofduitgang en over de opgebroken weg naar onze bestemming.

Het komt de stemming niet ten goede.

Ik vrees, ondanks dat we extreem zuinig zijn geweest en het koud hebben, de volgende energierekening.

Nu heb ik toch maar eens melding gemaakt van lakenpakketten met scheuren en gaten.

Was al vaker gebeurd.

Antwoord: dan moest ik maar een nieuwe set komen halen.

Verreken het maar, was mijn antwoord. Nou, dat doen ze eigenlijk niet - want de fout ligt bij de wasserij.

We raken een beetje geïrriteerd.

Ook over de magnetronschaal, die barstte buiten mijn schuld om. Die zouden we moeten betalen.

Geen denken an.

Het is een waardeloze combi oven. De magnetron is zwak en de oven verbrandt alles. De rookmelder is al eens afgegaan.

Als de waterkoker kapot gaat, moet ik dat dan ook betalen? Of een mandje in de afwasmachine?

Kom op - we zitten hier zes maanden.

In het begin barstte de bodem van een vaas die ik afwaste. Was geen probleem - die werd omgeruild.

Zo ook met beschadigde tefalpannen waar ik op de eerste dag melding van heb gemaakt.

Hebben ze de vorige huurders daar ook een nota van gestuurd?

Jacky werd door voorbijgangers schaapje genoemd.

Wij kamden haar twee keer per week. Ze was al een keer tevergeefs bij Monique (die inmiddels een wachttijd van twee maanden heeft - zo goed is ze) geweest.

Je kon haar pootjes nauwelijks nog zien.

Gelukkig kon ze donderdag wel geplukt worden. Twee uur is Monique bezig geweest.

Ze ziet er weer prachtig uit.

Maar het is verbazingwekkend hoe snel het weer groeit.

Terwijl ik Jacky aan het uitlaten was heeft Jorrit Bergsma goud gewonnen op de massasprint.

Die onverslaanbare Stolz kwam niet op het podium.

Ook op de 1500 meter maakte de Amerikaan een inschattingsfout. Gelukkig maar.

Gelukkig kon ik Marijke Groenwoud nog als eerste zien finishen.

Waanzinnig: wat een kanjers!!

Nu kijk ik naar de prijsuitreikingen.

Wat een fantastische prestaties.

Kijk eens waar een polderland goed in is!!

Wellicht eenmalig, maar binnen is binnen.

*****

Boodschappen doen

Wat een bijzondere dagen hebben we achter de rug, qua weer.

Ik denk dat we wel drie seizoenen binnen een week hebben meegemaakt.

We genieten enorm van de Winterspelen en volgen dankzij HBOMax bijna alles. Dat wordt afkicken na zondag.

Maar ondertussen zijn we ook iedere dag bezig met het appartement.

Niet dat we er veel arbeid aan hebben, dat komt na 15 april.

Maar de planning is ook belangrijk. De agenda vult zich met afspraken.

Gisteren reden we naar Serooskerke. Hubo levert de kledingkast (op maat gemaakt) en heeft vorige week ook alles opgemeten voor op maat gemaakte kasten.

Manlief wilde een afspraak maken voor de aflevering en montage.

Maar goed ook, want de levertijd is 6 tot 8 weken. 

Ook gaat Hubo de raamdecoratie verzorgen. 

Niet meteen overal hoor. We wachten even tot we er daadwerkelijk wonen.

Aangezien wij op de tweede verdieping wonen is er geen sprake van inkijk. We gaan het dus rustig aankijken.

Maar in de slaapkamer moet wel wat komen.

Ik had gekozen voor gordijnen en zag een gezellige/vrolijke stof (zoiets als ↓)

De verkoopster vond dat de gordijnen tot de grond moest komen, maar daar was ik het niet mee eens.

Het is een slaapkamer - dus ruim over de vensterbank is lang genoeg. Ook met wassen veel praktischer. Gordijnen zijn stofnesten.

Enfin - ze maakte een offerte: €1000,- Ik weet niet eens of dat inclusief montage was, maar dat wilde ik ook niet weten.

.

"Mag best hoor," zei manlief nadat ik verontwaardigd met geen denken an had gereageerd.

En daar heb ik tot op heden geen spijt van.

Het wordt nu een korenblauw rolgordijn.

Heel fris/vrolijk, makkelijke schoon te houden en het neemt geen ruimte in beslag.

Ik bespaar maar liefst €600,-

In Westkapelle zit een zelfstandige witgoed verkoper met een prachtige showroom en goede service.

Daar waren we in december al geweest om ons te laten voorlichten. 

Ik had toen foto's gemaakt van twee machines. Dat maakte het vandaag een stuk makkelijker.

Dezelfde verkoopster nam uitgebreid de tijd om alle programma's goed uit te leggen.

Zoveel kennis/tijd hebben ze bij MediaMarkt of Coolblue niet.

Ik had nog nooit van een wol -en schoenenkorf gehoord - maar die krijgen we erbij.↕

Omdat we een wasmachine en een droger van hetzelfde merk kochten kregen we ook nog eens €100,- korting.

Daar houden we van.

Zo vliegen de weken voorbij en dat is maar goed ook.

*******