Geen wolkje aan de lucht.
De zon scheen, de temperatuur liep op. De lente diende zich aan.
Heerlijke wandelingen, sportief golfen, genieten van het verse groen en de eerste bloesem.
↓En ook de weg werd weer bereidbaar.
Geen wolkje aan de lucht.
Ik durfde zelfs, na 20 jaar, op de fiets een boodschap te doen.
Manlief had in 2013 een elektrische fiets gekocht waar hij misschien tien keer op heeft gereden. Ook ik kon er niet mee overweg. Wat zijn die krengen zwaar.
Schoondochter had een gewone trapper en wilde graag elektrisch. Dus ruilden we.
↓Eerst wat onstabiel, maar eenmaal op gang kwam het zelfvertrouwen terug. Alleen het zadel beviel niet.
Wel een oenig helmpje op.
Better safe than sorry.
Geen wolkje aan de lucht.
De overdracht stond gepland voor 16 april.
- Verhuizer stond gepland.
- Inbouw kasten en gordijnen stonden gepland.
- Keuken stond gepland.
-Vereniging Eigen Huis stond gepland.
- Installatie wasmachine en droger stonden gepland.
- De camping stond gepland.
- De (tijdelijke) gemeente geïnformeerd.
Geen wolkje..................totdat......"Ja hoor, daar zal je het hebben."
Manlief las een update van de aannemer. Een bericht dat we niet wilden ontvangen.
UITSTEL.
Van maar liefst 5 weken.
Eerst van eind februari naar eind maart.
Van eind maart naar half april.
En nu?
Het wordt nu derde week in mei. Hopelijk!!
Waarom?
De netwerk installateur komt materialen tekort en kan niet op de geplande datum beginnen.
Zoals ik ben gaf ik het slechte nieuws geen kans te bezinken maar ondernam meteen actie.
De geplande afspraken moest verzet worden. Dat leek makkelijker dan gezegd.
Mei is voor veel bedrijven een drukke maand. De agenda staat vol, zoals bij de keukenleverancier die pas op 1 juni tijd heeft.
Toch heb ik de gok (er bestaat altijd de kans dat het weer uitgesteld wordt) genomen en nieuwe afspraken gemaakt.
Nadat ik uiteindelijk het laatste e-mailtje had geschreven en de telefoon naast me had neergelegd kwamen de tranen. Ook bij manlief.
Tranen van wanhoop, boosheid en moeheid.
Zoiets vreet energie en iedere vorm van vertrouwen ebt weg.
Natuurlijk hebben we meteen ons "ongenoegen" geuit bij de bouwer. Maar zij beroepen zich op overmacht.
De bouwbegeleidster is heel toevallig met vakantie.
Omdat het mij niet lekker zat heb ik Stedin gebeld.
Ik werd vriendelijk te woord gestaan en kreeg telefoonnummers van twee onderaannemers.
Onderaannemer 1 heeft het weer uitbesteed aan onderaannemer 2.
Met de uitvoerder van 2 heb ik wel een half uur aan de telefoon gezeten. Hij luchtte zijn hart en ik deed hetzelfde.
Ik weet nu exact hoe de hazen lopen.
Het was een goed gesprek en ik mag hem altijd bellen.
Geen ideale situatie dat het over zoveel schijven gaat, maar de materialen ontbreken inderdaad. Die moeten door Stedin en onderaannemer 1 geleverd worden.
Ik probeerde afleiding te zoeken bij Winter vol Liefde, maar werd zeer teleurgesteld.
Hoewel........dat is ook weer niet helemaal.
Zoals ik al dacht werd het Winter vol Vriendschap, want ooooh - alle mannen/vrouwen die een tevergeefse reis aflegden werden aardig en sympathiek genoemd.
Maar de klik (ik kan het woord niet meer horen) was er niet.
Het huwelijk van Robin en Pearl was al na aflevering 1 uitgelekt op X.
↑Dat Elsje voor de dubieuze Gilbert viel begreep niemand. Ik zal de, soms hilarische, benamingen, hier maar niet herhalen.
En nu blijkt dat hij haar heeft voorgelogen.
Blijft bij mij de vraag hangen of RTL wel aan screening doet.
Want ook de keuze van Claudia schijnt niet geheel van onbesproken gedrag te zijn. To say the least.
↓Deze Viktor laat zich trouwens wel enorm door Frau Clau betuttelen. Hij is verbannen naar het souterain. Wanneer Frau Clau zin heeft haalt ze hem tevoorschijn.
Anderhalve match: zo zie ik de uitkomst van deze saaie, tergend trage editie van WvL.
Om onze gedachten te verzetten zijn we verder gegaan met opruimen.
Inmiddels raakt het schuurtje leger en de opslag voller.
Tussendoor moest ik voor een oor naar de huisarts.
Nog nooit ben ik in zo'n gezellige praktijk geweest. Hij lijkt meer op een huis.
En heel prettig. Apotheekhoudend, dus ik ging meteen met oordruppels naar huis.
Mijn fiets heeft vandaag een nieuw zadel gekregen. Ook heb ik er spiegel op laten zetten om snelheidsduivels achter me op tijd in het vizier te hebben.
Gisteren zei manlief onverwacht: "EL, ik verlang naar de caravan."
Heerlijk om dat uit zijn mond te horen, want ik verlang al maanden naar de caravan.
↓Over drie weken is het zover.
Maar eerst moet hij voor een grondige (inspectie)beurt naar de dealer in Nieuwerkerk.
*******
Geen opmerkingen:
Een reactie posten