Vakantie in je eigen woonplaats

↑Het is ook wel bijzonder.

Exact dezelfde route liep hij zeven decennia geleden ook naar het strand.

Vorige week zagen we dat de strandkotjes op het eerste strand er al stonden.

Onze huur zou per 1 mei ingaan.

Ik nam direct contact op met de verhuurder, onder het mom nee heb je, ja kun je krijgen.

Vandaag mochten we de sleutel ophalen en natuurlijk wilde manlief er met mij meteen naartoe.

Hij is nog voorzichtig met verwondingen etc..

Als een kind zo blij en met een bonkend hart opende hij het huisje.

Alles was er.

"Exact zoals 75 jaar geleden," zei hij en ik zag een traan in zijn ooghoek.

De houten haringen, de houten hamer, de strandstoelen waar je niet uit kunt komen, het vegertje, het scherm dat je ook als luifel kunt gebruiken, het houten slot.....

Oude tijden herleven.

De buurman herkende manlief direct: "jij bent er een van de huisarts."

We raakten aan de praat. Het ene na het andere dubbeltje viel.

In het rijtje van lokalen zit ook de zoon van de aannemer, die het huis van mijn schoonouders heeft gebouwd.

Ook hij herkende manlief direct: "je lijkt sprekend op je vader - de dokter."

Daarop volgden een aantal anekdotes, die niet veel verschilden van de eerdere verhalen die we hadden gehoord.

Mijn schoonvader was allesbehalve een zachte heelmeester.

Helaas werd het na een uur te koud. De volgende keer moet ik een tas met truien meenemen, want we genoten.

We hopen veel gebruik te kunnen maken van het huisje aan zee.

>>Even terug naar eerder deze week.<<

Maandag vertrokken zoonlief en Tutti.

Ondanks dat er zorgen waren over onze zieke schoondochter hebben zij toch mooie, actieve dagen gehad in het Beach Hotel - waar ze meer dan tevreden over waren.

Tutti had het presoneel natuurlijk weer voor zich gewonnen, maar ook kregen we geld terug.

€60,- omdat de hond niet was meegekomen en er dus minder schoon te maken was + toeristenbelasting.

Zo doe je aan klantenbinding.

Dinsdag moest manlief bloed laten prikken in Vlissingen. Hij kwam enthousiast terug.

Na de Goese nachtmerrie had hij er tegenop gezien, maar trof aardige, behulpzame mensen aan.

Komende maandag zullen we van de internist in Ikazia horen hoe de toekomst eruit gaat zien.

Manlief hoopt nog steeds dat hij niet levenslang aan de antistolling hoeft.

Inmiddels heb ik ook een contract kunnen afsluiten met KPN. We zijn blij dat naast Delta deze provider voorhanden is.

Het was sowieso een productieve week.

Ik vond een oplossing voor het isoleren van de berging. De offerte was te prijzig, maar nu blijkt dat we ergens in het midden zitten en aan beide kanten buren hebben, kan het voor een acceptabele prijs gebeuren.

Steeds blijer worden we met de huisarts. Er wordt direct op e-mails gereageerd.

Maar ook over het ophalen van de medicijnen doen ze niet moeilijk. Dat is op specifieke tijden.

Om de drukte te ontlopen ging ik een half uur te vroeg in de wachtkamer zitten, waar ik trouwens gezellig aan de praat raakte met een mevrouw die we op de golfbridge tegenkomen.

De assistente kwam naar me toe en vroeg of ik een afspraak had.

"Nee, maar ik kom uit Zoutelande en wil de toeloop vermijden - dus wacht ik tot 4 uur."

"Ah - ja vandaar. Nou de medicijnen liggen klaar en u mag ze meenemen."

Kijk dat vind ik top. Daar kan ik blij van worden.

Vanavond eten we het witte goud op de ouderwetse manier met ei, ham en gesmolten boter.

Als dessert hebben we zomerkoninkjes met iets wat op slagroom lijkt (uit een spuitbus).

Allemaal van Nederlandse bodem.