Nee, geen Covid - althans daar gaan we vanuit.
Manlief zei onlangs nog: "Goh El - we zijn al heel lang niet ziek geweest." Daaronder verstaat hij een virus/griepachtige ziektebeeld.
Maar gisteren stond hij op met een scheermesjeskeel.
Dan volgt er een traject waar we nu niet op zitten te wachten. Keelpijn, neusverkouden, bronchieën.
Over 11 dagen moet er verhuisd worden.
Hot Coldrex, Chi, Fluimicil, Paracetamol - het hele assortiment is tevoorschijn gehaald. Vanwege de kleine ruimte probeer ik me met een mondkapje te beschermen - maar ik vrees dat ik misschien te laat ben.
Jacky kijkt hem vanwege de bromstem raar aan.
Het is ook raar weer.
Gisteren was het warm met een niet al te harde wind.
Bij uitstek strandweer.
Ik heb een ↑thermosfles gekocht zodat we ook eens koffie of thee mee kunnen nemen.
(Afgekeken van de buren)
Vandaag maakt een straffe noorderwind het verraderlijk koud.
Gisteren waren shirt en short genoeg - nu zit ik in een warme joggingbroek en dikke trui.
Laat het dan ook maar even goed gaan regenen voor de landbouw.
Even verder terug in de tijd.
We hebben een gecomputiseerde auto die continu signalen afgeeft waar wij niets van snappen.
Iets met koplampen. Enfin - bij de garage is hij door de scan gegaan en ze zouden iets gereset hebben.
↓En nu branden er weer andere lichtjes.
"Negeren," zegt de garage.
In Middelburg moesten we afgelopen week naar de ANWB om een Fulli tolbadge te kopen. Daarna stond een lunch bij de Huifkar op het programma.
Dat manlief een stuk kies afbrak had niets met zijn uitsmijter te maken. Ik hoorde het gebeuren.
Goede reden om meteen achter een nieuwe tandarts aan te gaan.
Onze fantastische Valeria is van Den-Haag naar Alkmaar verhuisd. We hadden ons dossier net naar haar praktijk laten sturen, maar realiseerden ons dat dit toch niet echt handig was. Zeker niet wanneer er ongelukjes als een afgebroken kies opdoen.
Gelukkig heeft hij geen pijn.
Vrijdag mag hij in Rotterdam, bij de tandarts van zoonlief, terecht.
Dan kan ik nog wat boodschappen in Hillegersberg doen.
Nu even over die lunch.
Ik had om wat extra mosterd gevraagd. Op de foto is goed zichtbaar dat dit uit een grote pot komt.
Aan botertje (bij het brood) heb ik niet gezeten.
Toen ik de rekening kreeg zag ik dan ze me voor een extra lik mosterd €0,70 extra hadden berekend.
Te zot voor woorden.
Dus nam ik de bediening even apart.
"Ja, als u extra besteld...."
Ik: "waar staat dat?"
"Dat kunnen we toch niet vermelden?"
Ik: "Waarom niet? U kunt het toch zeggen? De klant wil toch wel graag weten wanneer hij/zij extra moeten betalen?"
Manlief was het volkomen met mij eens en raadde me aan er maar een blog over te schrijven.
"Wilt u €0,70 terug?"
Geen idee of dat door de opmerking van manlief kwam - maar daar ging het mij natuurlijk niet om.
Ik: "Nee, het gaat mij om het idee dat jullie een extra lik mosterd berekenen. Dat vind ik kneiterig."
Natuurlijk pruttelden wij op weg naar de auto nog na.
"Ik had geld terug moeten vragen voor het kuipje boter" en "Zouden ze je ook voor een extra suikerklontje laten betalen?"
Maar napruttelen is niets meer dan mosterd na de maaltijd.
*****
Geen opmerkingen:
Een reactie posten