Ooooooolijfolie

R. appt dat ze Monte Isola gaan bezoeken - het eiland in het meer.

Dat roept direct herinneringen op.

In mijn jeugd gingen we met het bootje vanuit Sulzano over en aten dan op het eiland. Ik herinner mij een restaurant met een grote veranda aan het haventje. Het werd altijd trotta al forno (forel van de grill).

"Hotel Milano," hoor ik manlief zeggen. "Maar het bestaat niet meer."

We gingen eigenlijk iedere vakantie wel een keertje over. Ook de rondvaartboot meert er aan.

In 2007 gingen manlief en zoonlief samen. Ze wilden naar het kerkje bovenop lopen.

Dat hebben ze geweten. 

Maar ik ook.

Het was een bloedhete dag. We hadden een nieuwe auto.

Terwijl de mannen aan hun bedevaartstocht bezig waren ging ik olijfolie inslaan, die ik op de achterbank legde. Want toen hadden we al airco.

Echter, de auto stond ook stil...................in de zon. En dan loopt de temperatuur al snel naar het kookpunt.

Voelt u hem aankomen??

Twee jammerende mannen en een achterbank gedrenkt in olijfolie.

Daar word je niet blij van.

De kaarten van Italië liggen op tafel. Het verheugen is begonnen.

Een route uitstippelen valt niet mee. Alles is mooi, leuk en aantrekkelijk.

Manlief is streng: 10 dagen.

Maar met de reisdagen opgeteld vind ik dat krap. En ik heb een budget per dag waar ik me aan moet houden.

Eten is niet duur. Maar hotels in steden zijn prijzig.

Het wordt een uitdaging die ik met plezier aanga.

↑Gisteren is de nieuwe kookplaat gebracht. Er moesten ook nog wat kleine aanpassingen aan de keuken gebeuren.

De vorige kookplaat haperde bij sommige (nieuwe) pannen. Etna's monteur gaf de pannen de schuld.

Aangezien dit alles zich in de eerste week van de verhuizing afspeelde stonden wij erop dat er een nieuwe kookplaat kwam. Na wat heen-en-weren gaf Ardi toe.

En nu - drie maanden later heb ik een fijne kookplaat, die alle pannen accepteert.

Alleen waren ze nu vergeten de koolstoffilters mee te leveren.

↕Op dinsdag is het markt in Zoutelande.

In het hoogseizoen is dat een evenement dat graag bezocht wordt door toeristen. In de winter staan er maar twee kramen: groente en kaas. En soms vis, geloof ik.

Vandaag (bewolkte dag) viel de drukte me om 11 uur erg mee.

↑Gebakken zeebaars met gebakken kriel en witlofsla - dat wordt ons avondmaal.

Daarnaast staat de kaasboer.

Op de toonbank staat een bakje met stukjes kaar die mensen kunnen proeven.

Serieus, ik kan dat niet aanzien. En vanmorgen ging ik bijna over mijn nek.

Een Duitser pakte een stukje, maar legde het terug en pakte een grotere. Nadat hij het in zijn mond had gestopt likte hij zijn vingers af en deed wederom een greep in het bakje.

Ik verlang niet terug naar de Covid-pandemie, maar wel naar sommige restricties en maatregelen.

*******