Daarbij komt ook dat de laatste
twee weken wat rafels vertoonden. We moesten de caravan weer helemaal
bevoorraden, manlief stond nog een onprettig onderzoek te wachten en we hadden
problemen met de auto,
Deze auto heeft een kermisachtig
dashboard. Continu doemen er lichtjes op
die ons waarschuwen voor koplampen, deuren, ramen en banden. We worden er gek
van.
Die banden veroorzaakten onrust.
Nu hadden we deze winter een lekke band gehad waar de wegenwacht een prop in
had gespoten. Maar daarna bleef het hommeles. Niemand kon de oorzaak vinden.
Niemand, daar bedoel ik Nobelpoort in Zierikzee mee.
Maandag reden we voor de
zoveelste keer naar het stadje van Mondragon. Er moest inderdaad veel lucht in
die band dus dat was niet goed. Manlief wilde dat er snel een nieuwe band werd
besteld en ik stelde voor dat we die er door Van Beek in Vlissingen onder
zouden laten zetten. In Z’zee waren ze niet echt hulpvaardig.
Dus dinsdag naar Van Beek waar
de nieuwe band al klaarstond. Echter, de monteur vond een gaatje ter grootte
van een nietje. Ons werd een paar honderd €€ bespaard. Er ging weer een prop
in.
Echter, gisteren, op de dag van vertrek begon de kermis op het dashboard weer. Dus reed manlief meteen naar Vlissingen voor die nieuwe band.
Ook weten we nu hoe wij die alerts kunnen uitzetten.
Een paar uur voor vertrek appte de huismeester van ons appartement in Rotterdam (weer we sinds eind maart 2025 niet meer wonen) dat er een belangrijk ogende envelop was afgegeven bij haar. Onze reactie is dan altijd "openmaken." Bleek rioolheffing Zoutelande te zijn.
Hoe kwam die brief in Rotterdam? Enfin, ook dat moest op de laatste nipper opgelost en betaald worden, middels een telefoontje met de gemeente Veere.
Zoals altijd reden we gisteren veel te vroeg naar Rotterdam. Ik had van tevoren op verzoek van P&O fotokopieën gestuurd van Jacky’s paspoort. Ook een heel gedoe.
Kreeg e-mails terug dat ze
niet konden zien dat haar chip was gelamineerd. Alles moest gelamineerd zijn, en alles was ook gelamineerd - maar dat was niet duidelijk op de foto te zien. Grrrrr.........
Toen we bij de marechaussee
stonden werden we weggestuurd. "U moet de hond apart inchecken in de
terminal." Ergernis. Vooral de vileine lach van de man beviel me niet.
In de terminal zat een dame
achter kogelvrij glas die er werkelijk eindeloos over deed om Jacky’s gegevens te
checken. Ze deed onaardig. Het scannen van haar chip deed manlief in een
handomdraai.
Daarna reden we weer terug. We
moesten opnieuw aansluiten in de file. Maar we waren zo vroeg dat we al om zes
uur in onze hond vriendelijke, zeer verouderde cabin zaten. Ik had eten
meegenomen.
Geen tv. Geen wifi. De boot
vertrok om 8.30 uur.
We hebben redelijk goed
geslapen. Jacky maakte ons middenin de nacht wakker. Ze moest hoognodig. Dat ze
dat precies op de juiste plek deed verwonderde me.
Om acht uur reden we van de boot
af. Vlakbij Wetherby hebben we twee uur gestaan op een groot parkeerterrein met
Costa, Burger King, M&S, Premier Inn en nog meer winkels. We moesten de
tijd overbruggen omdat de camping pas om 13 uur toegankelijk is. We dronken
koffie, manlief at een tosti , ik maakte in de caravan de bedden op en kocht wat
voor het avondeten bij M&S.
Het was een onrustige rit. Vanweg heftige zijwind en zuigende vrachtwagens die ons passeerden moest manlief continu bijsturen. En we waren toch wel erg
moe.
Deze camping kennen we goed.
Richmond is een leuk stadje. Jammer dat de wardens van deze CAMC regels
belangrijker vinden dan klantvriendelijkheid. Maar dat overleven we wel.
Ik geef toch de voorkeur aan de
Eurotunnel heen en dan met P&O terug. Het is langer rijden, maar in Calais
gaat het razendsnel met inchecken en je bent in een half uur over.
Dus tunnel en boot.
Nu ga ik proberen de tekst in mijn blog te plakken. De wifi is slecht, dus dat wordt een tenenkrommende operatie.
