Vandaag een stukkie op Hoeiboei over doordacht winkelen.
Bingo! Een solide trolley voor €29,90.
Heel handig voor bewoners van appartementen met een berging twintig verdiepingen lager.
07 oktober, 2011
06 oktober, 2011
Kiek
Windstil, 25 graden, volop zon.
Maar het excuus om het terras te sluiten stond al klaar. In een hoekje.
**********
05 oktober, 2011
I Ivo
Ivo Niehe heeft het helemaal met zichzelf -en in Parijs getroffen.
Hier, in Nederland, wordt hij - na zijn zelfrecensie - uitgekotst.
"Ik spreek vloeiend Frans. Ik trek hier volle zalen.........................."
Blablablablabla.
Ivo, ne retournez pas. Restez là.
****************************************
De ene arts is de ander niet
*************************************************************
Op Hoeiboei (16 september en 29 juli) vertelde ik over de artsbezoeken van mijn echtgenoot.
Die consulten bij invalkrachten - van mei tot oktober - waren een worsteling.
Niet alleen moest P. iedere drie weken gezien worden, ook was de twijfel over het starten van de loodzware chemo een zware belasting.
Het bracht onzekerheid en onrust, hoewel ik (zo diplomatiek mogelijk) probeerde de aanval op ons stabiele leventje af te wenden.
Dus was het noodzaak die invalmaanden heelhuids door te komen en maar hopen dat de beslissing over behandeling uitgesteld werd totdat P's eigen hematoloog er weer was.
Vandaag was ze er weer. Terug van zwangerschapsverlof.
Zoals altijd geïnteresseerd, duidelijk, gedecideerd en openhartig.
Het bloedbeeld is niet vooruitgegaan. Integendeel.
Maar zij twijfelt niet. "Oh, nee - nog niet, hoor. Het kabbelt, maar niet verontrustend."
Zes weken respijt.
**************************
Op Hoeiboei (16 september en 29 juli) vertelde ik over de artsbezoeken van mijn echtgenoot.
Die consulten bij invalkrachten - van mei tot oktober - waren een worsteling.
Niet alleen moest P. iedere drie weken gezien worden, ook was de twijfel over het starten van de loodzware chemo een zware belasting.
Het bracht onzekerheid en onrust, hoewel ik (zo diplomatiek mogelijk) probeerde de aanval op ons stabiele leventje af te wenden.
Dus was het noodzaak die invalmaanden heelhuids door te komen en maar hopen dat de beslissing over behandeling uitgesteld werd totdat P's eigen hematoloog er weer was.
Vandaag was ze er weer. Terug van zwangerschapsverlof.
Zoals altijd geïnteresseerd, duidelijk, gedecideerd en openhartig.
Het bloedbeeld is niet vooruitgegaan. Integendeel.
Maar zij twijfelt niet. "Oh, nee - nog niet, hoor. Het kabbelt, maar niet verontrustend."
Zes weken respijt.
**************************
04 oktober, 2011
Laatste stuiptrekkingen
Serooskerke
Haamstede
3 oktober - nog een zonnig rondje Schouwen.
4 oktober - naar 010. Zomerkleren in -en winterkleren uit de kast.
Of is 't andersom.
****
Dierendag
Kiek, kiek een kacheltje op du'n diek.
Mag 't ook een schaap zijn? Aan een veel te kort touw.
Oftewel een natuurlijke grasmaaier.
*********
Sporenonderzoek
Oftewel het gordijnenmysterie.
Dacht ik na de verhuurtijd alles grondig schoongemaakt te hebben (inclusief gewassen gordijnen), trof ik een week later een gordijn met bloedspatten aan.
En wat spetters op de vloer. Maar geen stoffelijk overschot.
Goed - het gordijn ging weer in de wasmachine en de tegel was in één veeg schoon.
Maar wat schetst mijn verbazing.
Een week later trof ik weer een microscopisch bloedbad aan - in en onder een ander gordijn.
En weer geen kadaver.
Wij hebben geen insekten doodgeslagen. Er zijn niet veel insekten binnenshuis.
Of hebben we te maken met een ongestelde vlieg?
*******
03 oktober, 2011
Zeeuws genot
Vernieuwd en uitgebreid met lounge, bar, extra restaurant ruimte en tweede terras.
Maar het zijn de locatie, de verse vis en de gezellige gastvrijheid wat de Heerenkeet zo uniek maakt.
***************
02 oktober, 2011
Sun(ny)day 3
Maar zo'n zonnige dag heeft ook zijn schaduwzijde.
Zo lieten we ons van ons favoriete plekje wegjagen door een starnakel bezopen knul.
Met deliriumverschijnselen op een scooter (geel kenteken) zonder helm, reed hij P. bijna van de sokken.
Wij en nog vier mensen hadden geen zin in handtastelijkheden en beledigingen van iemand die zich in een soort van hallucinatietoestand bevond.
Toen bleek dat zijn scooterkoffer vol bier zat zijn wij ergens anders gaan zitten.
Weet u waar ik aan dacht toen ik deze gestoorde man bezig zag?
Aan Alphen aan de Rijn.
Sun(ny)day 1
De PlayStation-generatie was vandaag druk in de weer met emmers, schepjes en visnetjes.
2 oktober - over vijf weken komt Sinterklaas aan.
******
01 oktober, 2011
Zo groen als gras
P. de Beunhaas heeft de smaak te pakken.
Het hoefde niet - maar hij wilde persé.
Als P. iets onderneemt, dan word ik daar de hele dag mee geconfronteerd.
Ik ging dus boodschappen doen.
Heel verstandig, naar achteraf bleek.
Toen ik thuis kwam hing hij totaal verslagen (in boxershort en t-shirt) in een stoel.
"Waar was je nou? Ik heb een pot verf over me heen gehad."
Jammer dat zondag de winkels dicht zijn.
*********
Asociaal
*******************
Het zou niet zo moeten zijn dat ik me laat kwetsen door onbetamelijke uitlatingen van een tiener.
Een stomme puistenpuber, in een van zijn kont afglijdende spijkerbroek, die de hele tijd flink doet tegen zijn jongere broertje. Zijn verse baard in de keel komt hard door.
Er zitten vijf motorrijders bij.
Brabo's.
Ze houden zich niet met de twee knullen bezig.
Maar ik zit met mijn rug tegen de stoel van de puistenpuber.
"Kut, kloten, pik", boeren laten..............het hele arsenaal onbeschaafdheid komt voorbij.
Het ergert me, omdat ik er niet aan kan ontkomen.
Dan: "leukemie is leuk."
Ik zeg tegen P. dat ik direct weg wil. Hij vraagt wat er is.
Ik schud neen. Ik kan het niet herhalen.
Maar de puistenpuber helpt me een handje: "leukemie is leuk."
En dan vertraagd: "l e u k emie is leuk."
Ik heb zin hem een ram te geven, maar P. staat al bij de Brabo's. "Misschien moet u uw zoon maar eens uitleggen wat leukemie is." Hij is heel rustig en gaat meteen naar de ober om af te rekenen.
"Kinderlijke overmoedigheid," zegt één van de mannen.
Kinderlijke overmoedigheid?
Met tranen in mijn ogen loop ik van het zonovergoten terras af, nagekeken door zo'n vijftig ontdane gasten.
Als we bij de auto zijn komt één van de mannen met de jongen op ons af.
"Zijn moeder is net bestraald aan een hersentumor," zegt hij. "Hij wil zijn excuses aanbieden."
Dat doet de jongen.
Is het gek dat mijn woede mij ervan weerhoudt hem te vergeven.
Doe's normaal man!
******************************
Het zou niet zo moeten zijn dat ik me laat kwetsen door onbetamelijke uitlatingen van een tiener.
Een stomme puistenpuber, in een van zijn kont afglijdende spijkerbroek, die de hele tijd flink doet tegen zijn jongere broertje. Zijn verse baard in de keel komt hard door.
Er zitten vijf motorrijders bij.
Brabo's.
Ze houden zich niet met de twee knullen bezig.
Maar ik zit met mijn rug tegen de stoel van de puistenpuber.
"Kut, kloten, pik", boeren laten..............het hele arsenaal onbeschaafdheid komt voorbij.
Het ergert me, omdat ik er niet aan kan ontkomen.
Dan: "leukemie is leuk."
Ik zeg tegen P. dat ik direct weg wil. Hij vraagt wat er is.
Ik schud neen. Ik kan het niet herhalen.
Maar de puistenpuber helpt me een handje: "leukemie is leuk."
En dan vertraagd: "l e u k emie is leuk."
Ik heb zin hem een ram te geven, maar P. staat al bij de Brabo's. "Misschien moet u uw zoon maar eens uitleggen wat leukemie is." Hij is heel rustig en gaat meteen naar de ober om af te rekenen.
"Kinderlijke overmoedigheid," zegt één van de mannen.
Kinderlijke overmoedigheid?
Met tranen in mijn ogen loop ik van het zonovergoten terras af, nagekeken door zo'n vijftig ontdane gasten.
Als we bij de auto zijn komt één van de mannen met de jongen op ons af.
"Zijn moeder is net bestraald aan een hersentumor," zegt hij. "Hij wil zijn excuses aanbieden."
Dat doet de jongen.
Is het gek dat mijn woede mij ervan weerhoudt hem te vergeven.
Doe's normaal man!
******************************
"O wat een heerlijk weer"
************************************************************
O wat een heerlijk weer, het hout
klapt in zijn handen van verrukking
en de dauw ligt op het mos tot
bij de deur als natte druppels
van gouache met een depot
van kleur, een dikke, rulle stof.
De lucht ruikt rins van rijpe bessen
die als maiskolven zo vet
de takken van de duindorens
betressen en het blad van de Oostindische
kers draagt de hele dag
de dauw, versplinterd water, parels
voor de zon te sterk – o liefste
kom toch gauw, toch gauw!
Elly de Waard
********************
O wat een heerlijk weer, het hout
klapt in zijn handen van verrukking
en de dauw ligt op het mos tot
bij de deur als natte druppels
van gouache met een depot
van kleur, een dikke, rulle stof.
De lucht ruikt rins van rijpe bessen
die als maiskolven zo vet
de takken van de duindorens
betressen en het blad van de Oostindische
kers draagt de hele dag
de dauw, versplinterd water, parels
voor de zon te sterk – o liefste
kom toch gauw, toch gauw!
Elly de Waard
********************
Queen of the road
Old age suits her.
10 jaar is ze, onze voormalige Saab - nu in bezit van onze zoon, die haar nog altijd vertroetelt.
Ze krijgt ieder jaar een grote beurt en komt met vlag en wimpel door de keuring.
De Saab met de bolle rug heeft uitstraling. Ze wordt op straat nagekeken.
Ik krijg het altijd te kwaad als ik haar zie. Ze is zo onweerstaanbaar lekker.
Haar uiterlijk: krachtig, mooi, stoer, sportief, gracieus, sexy.
Haar karakter: betrouwbaar, snel, veilig, stabiel, slim en comfortabel.
Saab, the art of driving.
Haar karakter: betrouwbaar, snel, veilig, stabiel, slim en comfortabel.
Saab, the art of driving.
30 september, 2011
29 september, 2011
Dwaas
Als je tegenover de Bijenkorf woont, kun je niet om de DrieDwazeDagen heen.
Na tien stappen in de winkel gleed ik uit over een stukje (voor mij onzichtbaar) plastic.
De val in vertraging:
Eerst de worsteling om op de been te blijven.
Dan toch die onvermijdelijke smak op de grond, waarbij ik me heel erg bewust was van mijn geopereerde schouder.
Amerika (twee jaar geleden) schoot door mijn hoofd, toen ik een soortgelijke val moest bekopen met een gebroken pols en een kapot gezicht.
Nu schoten lieve mensen mij te hulp. Iemand trok mij omhoog aan mijn rechterschouder.
Ik gilde het uit. Mijn lunch schoot richting keel.
De behulpzame man keek mij geschrokken aan.
"Geopereerd," kreunde ik in wanhoop.
Toen ik eenmaal weer op mijn (trillende) benen stond wilde ik eigenlijk huilen. Niet van pijn. Wel van schrik en angst.
Over DDD kan zeggen dat het niet echt druk was.
Dat een vrouw van fors formaat ongestoord tegen de vlakte kan gaan onderbouwt die stelling.
28 september, 2011
En passant
***************************
Drie Kralingse kakkertjes in de Voorschoterlaan.
"Woont Martijn hier?"
'Nee joh. Martijn woont in een veel lelijkerder huis.'
*******************************************************************
Drie Kralingse kakkertjes in de Voorschoterlaan.
"Woont Martijn hier?"
'Nee joh. Martijn woont in een veel lelijkerder huis.'
*******************************************************************
27 september, 2011
Netwerkster
***************************
Zo nu en dan krijg ik een onverwacht cadeautje.
Niet materieel. Wel aangrijpend.
Eerst even dit.
Ik ben een enthousiaste Facebooker.
Ook op LinkedIn ben ik te vinden.
Een paar weken geleden werd ik door een van mijn contacten gewezen op een hiaat in de privacy. Na het eerst gecheckt te hebben stuurde ik de waarschuwing door naar mijn eigen contacten.
"Oh men die JAMMERSPAM over privacy in Linkedin. Krijg ook al hysterische doorstuurwijven in Linkedin." Dat was de (eerste) reactie op Twitter van mijn enige Linkedin-contact aldaar.
Waarom?
Is dit leuk? Is afzeiken leuk? Om het afzeiken.
Afzeiken en ondertussen toch mooi je instelling op Linkedin veranderen, zoals ik had geadviseerd. Is dat flink?
Of is dit humor en mis ik iets.
Gelukkig volgden er legio dankbare e-mails op mijn doorgestuurde waarschuwing.
Twitter ligt mij gewoon niet.
Niet alleen vanwege de toon. Ik heb niet de middelen om 24/7 in contact te zijn met volgers en nieuwsmakers. Dat ambieer ik ook niet.
Ik ben meer van de mensen, minder van de tweets in 140 tekens. Kortom, ik voel mij daar niet zo op mijn gemak.
Facebook biedt de mogelijkheid in contact te komen met mensen uit mijn verleden.
Oud-schoolgenoten,-klasgenoten, -clubgenoten en buurtgenoten. Oude -en huidige vrienden. Verre -en nabije familie. Vrienden en neven overseas. Ik vind ze op Facebook terug.
LinkedIn biedt beroepshalve de nodige perspectieven.
En het was juist daar dat ik vorige maand een bijzonder connectie-verzoek kreeg.
Van iemand wiens naam ik direct herkende.
Een naam die sinds mijn boek in mijn hoofd zit. Waar ik zo graag de dragers van wilde ontmoeten, maar die ik niet kon achterhalen.
Mijn hart sloeg even over toen ik zijn begeleidende e-mailtje las. “Waren wij niet bijna familie geweest?”
Ja, als de verloofde van mijn moeder in 1944 niet door de Duitsers in Kamp Vught was gefusilleerd……
Social networks: ze mogen mij vaker dit soort cadeautjes sturen.
******************************************************************************
Zo nu en dan krijg ik een onverwacht cadeautje.
Niet materieel. Wel aangrijpend.
Eerst even dit.
Ik ben een enthousiaste Facebooker.
Ook op LinkedIn ben ik te vinden.
Een paar weken geleden werd ik door een van mijn contacten gewezen op een hiaat in de privacy. Na het eerst gecheckt te hebben stuurde ik de waarschuwing door naar mijn eigen contacten.
"Oh men die JAMMERSPAM over privacy in Linkedin. Krijg ook al hysterische doorstuurwijven in Linkedin." Dat was de (eerste) reactie op Twitter van mijn enige Linkedin-contact aldaar.
Waarom?
Is dit leuk? Is afzeiken leuk? Om het afzeiken.
Afzeiken en ondertussen toch mooi je instelling op Linkedin veranderen, zoals ik had geadviseerd. Is dat flink?
Of is dit humor en mis ik iets.
Gelukkig volgden er legio dankbare e-mails op mijn doorgestuurde waarschuwing.
Twitter ligt mij gewoon niet.
Niet alleen vanwege de toon. Ik heb niet de middelen om 24/7 in contact te zijn met volgers en nieuwsmakers. Dat ambieer ik ook niet.
Ik ben meer van de mensen, minder van de tweets in 140 tekens. Kortom, ik voel mij daar niet zo op mijn gemak.
Facebook biedt de mogelijkheid in contact te komen met mensen uit mijn verleden.
Oud-schoolgenoten,-klasgenoten, -clubgenoten en buurtgenoten. Oude -en huidige vrienden. Verre -en nabije familie. Vrienden en neven overseas. Ik vind ze op Facebook terug.
LinkedIn biedt beroepshalve de nodige perspectieven.
En het was juist daar dat ik vorige maand een bijzonder connectie-verzoek kreeg.
Van iemand wiens naam ik direct herkende.
Een naam die sinds mijn boek in mijn hoofd zit. Waar ik zo graag de dragers van wilde ontmoeten, maar die ik niet kon achterhalen.
Mijn hart sloeg even over toen ik zijn begeleidende e-mailtje las. “Waren wij niet bijna familie geweest?”
Ja, als de verloofde van mijn moeder in 1944 niet door de Duitsers in Kamp Vught was gefusilleerd……
Social networks: ze mogen mij vaker dit soort cadeautjes sturen.
******************************************************************************
26 september, 2011
25 september, 2011
Sport (niet) in beeld
Dat Studio Sport topsport in beperkte mate uitzendt zal u inmiddels bekend zijn.
Ik druk het netjes uit, maar het is natuurlijk een grof schandaal.
De overwinning van de Europese golfdames op de gefortuneerde Amerikanen moet ik toch onder uw aandacht brengen.
De Solheim Cup kunt u beschouwen als de vrouwelijke variant op de Ryder Cup.
Wist u dat de Nederlandse Christel Boeljon zich geplaatst had, door voortreffelijke resultaten op de Europese tour, voor het Europese team?!
Wist u dat zij vandaag de nummer 9 van de wereld versloeg in een woman to woman match?!
Europa won!
En dat is een ware top(sport)prestatie!!!
Ik ben benieuwd of er één sportjournalist is die Christel durft te nomineren voor sportvrouw van het jaar 2011.
***************
24 september, 2011
Kwalificeren
*******************************
Onlangs heb ik deze kwalificaties toegevoegd aan reacties.
Ik zou het leuk vinden wanneer u/je (geheel anoniem natuurlijk) mijn blog gaat beoordelen aan de hand van:
BAH: negatief.
OH: verrast
HAHA: geamuseerd
YES: instemmend
Kleine moeite voor u - groot plezier voor mij.
**********************************************************
Onlangs heb ik deze kwalificaties toegevoegd aan reacties.
Ik zou het leuk vinden wanneer u/je (geheel anoniem natuurlijk) mijn blog gaat beoordelen aan de hand van:
BAH: negatief.
OH: verrast
HAHA: geamuseerd
YES: instemmend
Kleine moeite voor u - groot plezier voor mij.
**********************************************************
Abonneren op:
Posts (Atom)
