Tomurrow, tomurrow

Lees eerst dit.

Nadat echtgenoot die bewuste maandag in Nice naar de bank was gegaan met de benodigde documenten - reçu, paspoort, Ibannummer en andere privé -en bankgegevens, waar alleen hij als rekeninghouder weet van heeft - dacht hij dat alles snel afgewikkeld zou worden.

De zeer vriendelijke Jevousaide had gezegd dat het geld vijf dagen later op onze rekening zou staan.

Is dat anno 2011 niet rijkelijk laat, vroeg ik mij af. Maar P. vond me drammerig en ongeduldig.

Dat ben ik inderdaad - maar ik heb ook een antenne die problemen signaleert.

Vrijdag (vijf dagen later): geen geld.

"Als het er maandag niet opstaat, ga ik bellen."

Maandag: geen geld.

P. belt Jevousaide.

Nee, dat duurt wat langer - want het gaat via het hoofdkantoor. Verder een heleboel lieve woordjes dat het allemaal goed komt. "Patience, maybe tomurrow."

P. lijkt haar te geloven. Ik niet.

Zelfs met de postkoets via het hoofdkantoor zou dat geld al in Rotterdam zijn afgeleverd.

Ik dring de volgende dag aan weer te bellen.

Met tegenzin doet hij dat. Plotseling is Jevousaide onbereikbaar.

Een andere medewerker herhaalt "maybe tomurrow."

Dinsdag: geen geld.

Woensdag: geen geld.

Donderdag: geen geld

Vrijdag: geen geld.

Nu begint ook P. kriegel te worden. Gisteren (maandag) belt hij weer.

Jevousaide verstopt zich weer. Tot vijf keer toe:

Jevousaide is even naar buiten.

Ze zal terugbellen. Ze belt niet terug.

Jevousaide is naar de wc.

Ze zal terugbellen. Ze belt niet terug.

Jevousaide is aan het lunchen.

Ze zal terugbellen. Ze belt niet terug.

Jevousaide is er niet, maar geen idee waar ze is.

Ze zal terugbellen. Ze belt niet terug.

Ja, wel raar maar Jevousaide zit weer niet op haar plaats.

Ze zal terugbellen. Ze belt niet terug.

Uiteindelijk laat ze iemand anders bellen. Een man - die onverstaanbaar is.

P. moet nog meer bewijzen opsturen. Bewijzen dat hij wel bij dat rekeningnummer hoort, bewijzen dat hij wel klant is van ABNAmro.

Hij moet formulieren invullen. Die formulieren worden gefaxt en moeten na invulling teruggefaxt worden..

Maar wij hebben geen fax.

En waarom komen ze daar nu mee en niet twee weken geleden.

Vertragingstaktiek?

Ik dring erop aan nu ABNAmro in te schakelen. Onze accountmanager in Goes is al op de hoogte, sinds we haar vanuit Nice raadpleegden over het Ibannummer.

Vandaag.

P. belt met onze accountmanager, die meteen actie onderneemt. Ze belt met Nice en faxt de gevraagde documenten. Nice belooft dat het geld per direct overgemaakt zal worden.

Kantoor Goes zit op de uitkijk.

Franse smoezen lijken bij deze ontkracht.

****

Kijk nou toch eens

Brouwershaven, vanmiddag om 14.00 uur.

***

Campagnetijd

U krijgt veel van dit soort plaatjes te verteren.

Het blijft me fascineren. Niet alleen ruik ik de zilte Zeeuwse lucht en zie ik die machtige wolkpartijen boven de uitgestrekte landerijen - ook maakt dit deel uit van Neerlands economische trots.

Want hoe je het ook wendt of keert: wij zijn "landbouw-exporteurs."

De oogst van uien en aardappels is geslaagd. Dat drukt de prijs.

Goed nieuws voor de consument op de dag vóór Prinsjesdag.

Allemaal aan de "peen-en-juun."

ASAD Arthroscopic SubAcromial Decompression 2

Dit is niet mijn schouder, maar deze ingreep heb ik wel ondergaan.

Kunst en poen

We waren bij de première (met Gergiev zelf).

Vanavond zijn we ook bij de finale (met Gergievs opvolger)

De thuishaven roept! Op de slotavond van een festival dat de zeven zeeën doorkruiste, varen Yannick Nézet-Séguin en het Rotterdams Philharmonisch nog éénmaal uit. Beginnend op kalme wateren voeren zij ons langs duistere golven en een onstuimige branding, om tot besluit af te meren in de monding van de Rijn.

Mendelssohn Meeresstille und glückliche Fahrt

Adams Dark Waves

Britten Four Sea Interludes

Schumann Derde symfonie ‘Rheinische’

******

Op 8 september kondigde ik ook een evenement in Hillegersberg aan.

Ik moet bekennen dat wij niet de hele kunstroute hebben gedaan, maar meteen het atelier van Maribert Rijken zijn binnengestapt.

Niet zonder gevolgen. Echtgenoot viel direct voor dit schilderij en is als een kind uit Zoutelande zo blij.

De site van Maribert is mooi, maar haar schilderijen live zijn nog veel indrukwekkender. 

Het was waanzinnig druk op de Weissenbruchlaan.

Een beetje verwarrend. Wij dachten eerst dat het de atelierroute betrof.

Verkeerd gedacht.

Dit was een Hillegersbergse Miljonair Fair.

Wit geld. Zwart geld. Grijs geld. Bloedgeld.

Maar ook mensen die net €9,50 entreegeld (incl. bakkie troost) konden betalen liepen zich tandenknarsend te vergapen op deze "Feel Good Fair."

Een, mijns inziens, verkeerd gekozen naam.

*****

Zeeuwse kiekjes

Bankencrisis

Dat de banken in zwaar weer verkeren is bekend.

Maar dat het zo dramatisch is...........

De val?

Alternatieve troonrede

"Stem op de door u en ons geselecteerde 31 suggesties voor de Troonrede van het Volk! Welke zouden u vrolijk maken als ze in die Troonrede worden opgenomen? (+) "

Het kan nog: LINK

Handig - dat uitlekken van de Miljoenennota, die als we zo doorgaan de Armoenota gaat heten.

De storm raast nu over Den Haag en is op Prinsjesdag gaan liggen.

Blijven over: waxinegooier en slavernij-afbeeldingen op de gouden koets.

Maar over driehonderdduizend eurootjes voor het oppimpen van de website van het Koninklijk Huis rept niemand. Laat kunst&cultuur maar in het stof bijten. Halve Zoolstra durft tegen de majesteit geen "nee" te zeggen. Hoezo vriendjespolitiek?!?!?!?!

Gosh - wat ben ik moe.

*********

TV-TIP

NL 2 om 23.15 uur.

De laatste dagen van Emma Blank

Nederlandse (NL) Zwarte filmkomedie uit 2009 van Alex Warmerdam.

Met: Marlies Heuer, Annet Malherbe, Eva van de Wijdeven e.a.

Aan de rand van de duinen staat een eenvoudig landhuis. Emma Blank, de zieke vrouw des huizes, wacht op haar dood. Zij eist een liefdevolle verzorging van haar personeel. Het verzorgen en bedienen van Emma valt hen zwaar. Zij wordt het ene moment onwel en staat een volgend moment weer stevig op haar benen. Emma Blank ontpopt zich tot een ijzige dictator. Tot de dag dat het personeel zich tegen haar keert.

Maar eerst natuurlijk: Little Britain om 21.55 uur op NL 3.

De avond van het absurdisme.

*****

VRIJDAG: ETB-DAG

HEFTIG STUKKIE

****

Zierikzee onder de loep

Voor HET GETIJ is het (weer) eb.

Ook de tweede eigenaar geeft er hier en in Haamstede de brui aan.

Hotels doen het niet in Zierikzee. Raar maar waar.

Verder schrokken wij van het aantal winkelpanden dat te huur/koop stond. De verpaupering van de middenstand zet helaas door.

Behalve als monumentenstad schijnt Zierikzee zich te willen profileren als kunststad. In en rond de Poststraat schieten ateliers en galeries als paddestoelen uit de grond.

Geef mij maar een strak blauwe lucht.

*******

Kunst of kitsch

Ze noemen het sierfruit en deze prachtige kraam kon ik niet zomaar rechts laten liggen..

De verleidelijkste winkel

Heus!

Als ik een leeg huis zo mogen inrichten - from scratch: ik zou alles bij Ikea kopen.

Handig, mooi, leuk, goed, sterk, uitgekiend, veel keuze, degelijk, up to date en goedkoop.

€49,95

€24,95

********

Zeeuwse kiekjes

Zeeland in bloei. Een genot voor het oog.

P. heeft weer drie weken uitstel gekregen. Dat verdient een verwennerij.

Appelflappen van de Stadsbakkerij (ja ja Brouwershaven heeft stadsrechten).

Thee in de tuin. Ook dat is genieten.

********* 

Zijn naam is klein

Als u goed kunt lezen, dan weet u wie dit is.

Geboren in "ons" Brouwershaven.

Maar weet u ook wat deze man heeft betekend voor De Nederlanden?

Heeft u goed opgelet tijdens de geschiedenisles?

Ik richt mij nu tot mijn generatie - want die is zelfs op de lagere school over Jacob Cats onderwezen.

Wij zitten op het bankje naast Cats, te genieten van het septemberzonnetje.

Ik dut bijna in.

Er komt een (nog ouder) echtpaar aan. Ze gaan voor het beeld staan. In mijn zon.

"Uhh, Cats," leest de man hardop.

Er valt een korte stilte.

Hij gaat verder: "Is dat niet die man die zo heeft huisgehouden in Indonesië."

Ik durf mij niet te verroeren. Lachen om andermans dommigheid mag niet, zo heeft mijn moeder mij geleerd. Maar naast mij hoor ik een een zachte gniffel. P. houdt de ogen krampachtig dicht.

De vrouw doet ook haar mond open. Had ze beter kunnen laten.

'De jeugd van tegenwoordig weet dat allemaal niet, Gerrit.'

****************

My kind of music

'T is weer voorbij.....

25 mei werd er lustig gezaaid - door Arie de robottractor.

link

Vanmiddag reed ik weer langs het veld. Ik rook de knolselderij, -genoot van de wijdse blik en roerde in gedachten in een pan erwtensoep.

Einde zomer.

"Er vallen vuilnisbakken bladeren van de bomen," zei mijn tandarts gisteren.

Het klonk melancholisch. Ook hij is in het najaar van zijn beroepsmatig bestaan.

Einde zomer.

***

Bij de Spar in Brouwershaven werd een verrijdbare stelling met Sinterklaas snoepgoed neergezet.

Nieuwsgierige buitenlandse toeristen liepen er meteen op af. Ik ging er met een grote boog omheen.

Einde zomer.

***

Het modebeeld is donker.

De zomergarderobe is door de meeste mensen al verruild voor winterkleding.

Ik val uit de toon met mijn lichte kleding. De laarzen zijn nog niet uit de berging gehaald, maar misschien moet dat toch maar eens gaan doen.

Meestal wordt het dan weer (even) zomer.

***

Zeeuwse kiekjes

HerstEL2

Breek me de bek niet open! 

HerstEL

********************
Moet ik op deze dag over mijn geopereerde schouder schrijven?

Life goes on - en ik krijg nogal wat e-mailtjes waarin wordt gevraagd hoe het nu gaat, ruim twee weken na de ingreep.

Dat weekje in Nice deed wonderen. Daar voelde ik me zo goed, lukte het om lekker te slapen en deden rust en ontspanning wonderen.
Jammer dat ik niet mocht zwemmen vanwege de wonden. De beweging leek me juist uitstekend, maar ja..........

De dag van thuiskomst ging het meteen mis. Een beurse pijn stak op.
Ik wist wel waarom. Inpakken, uitpakken, wassen, opruimen, onbewust toch iets optillen....... Activiteiten die ik dacht aan te kunnen, maar toch te belastend bleken en ten strengste verboden waren.
Dat heeft dan ook meteen zijn uitwerking op mijn mood: sacherijnig, huilerig, dipperig.

Afgelopen vrijdag gingen de hechtingen eruit en zag ik de orthopeed. Mijn eigen arts was met vakantie.
Jammer, want ik had nog een appeltje met hem te schillen.
Na de operatie heb ik namelijk geen arts gezien of gesproken. Schandalig!
>>De vorige keer kwam de dokter op de uitslaapkamer langs en later op de afdeling. De volgende dag ontsloeg hij me persoonlijk.<<
Dit keer.......niemand.

En dus hoorde ik afgelopen vrijdag voor het eerst hoe alles was gegaan.
Natuurlijk bood de vervangende orthopeed zijn welgemeende excuses aan. "Dit is slecht. Had nooit mogen gebeuren." Hij kon het niet nalaten een kleine sneer uit te delen aan mijn orthopeed, maar daar had ik als patiënt niets aan. Ik hoop dat ze het er bij de volgende bespreking wel over hebben.
Ook keek hij bedenkelijk naar de gigantische bloeduitstorting. Hij geloofde me meteen toen ik zei dat ik veel veel blauwer was geweest.

Een verpleegster mocht de hechtingen eruit halen. "Ziet er mooi uit," zei ze terwijl ze het eerste knipje gaf.
De tweede reeks hechtingen gingen niet zo makkelijk, maar ze zei niets.
Toen, heel verontwaardigd, "deze is een beetje ontstoken."
Ik keek in de spiegel en zag een bloedende wond. Niets ontstoken. Gewoon opengetrokken, juf!

Het wordt een lange weg naar herstel - oftewel mobiliteit.
*******************************************************************