TE!!

 

Dat de Zeeuwse boeren klagen kan ik me - nu we hier zo vaak en voor langere tijd zijn - goed voorstellen.

 

Het was lange tijd te droog.

 

En nu?

 

Nu zwemt de oogst.

 

TE is nooit goed.

***

Uitloopkippen

 

De hobby is behoorlijk uit de hand gelopen.

 

Ik geloof niet dat de boerin weet hoeveel kippen ze heeft.

Ze lopen her en der over het erf: zitten in de planten, vreten aan alles wat los en vast zit en nu trekken ze ook nog richting de bebouwde kom.

 

Haantje de voorste houdt een oogje in het zeil en heeft, vlak voordat ik deze foto nam, een aantal hennen met bruut geweld terug naar het erf gejaagd.

 

Waarschijnlijk gedreven door een grote hoeveelheid testosteron.

Hij wil met de kippen op stok. 

Zierikzee is er helemaal klaar voor

 

 

Broekjes discussie

...de korte broek welteverstaan.

Alles is retro. Ook deze kleding.

 

Zijn die broeken te kort? Te aanstootgevend?

Het is de discussie van de dag.

 

Mijn man vindt het onsmakelijk bij de meeste vrouwen.

"Ik hoef niet te zien of ze haar kont heeft afgeveegd."

 

Dit soort discussies komen altijd weer terug.

 

Het zal mij een zorg zijn. Ik heb er geen last van.

 

Wat mij stoort zijn die opgedrongen telefoongesprekken: op terrassen, in de trein, in de tram, in de supermarkt, in het café, in de auto, op de fiets, in de lift, in......

 

Wat mij ook stoort is spuug op het trottoir.

Dat zijn gedragingen die mij treffen.

 

Ga ik even terug in de tijd:

Tijdens de flowerpower-tijd wilden vrouwen geen bh meer dragen.

Dat was een uiting van bevrijding.

 

Je zag alles. Uitpuilende tepels in een t-shirts is iets dat mannen nog meer opwindt dan blote tieten.

 

 

Mijn twee zussen en ik mochten er niet aan mee doen.

Volgens mijn dokterende moeder was het ongezond.

 

Daarna, begin jaren zeventig, kwamen de hotpants.

Ook weer een provocateur die wij niet gedragen hebben.

 

 

Een medewerkster werd door mijn vader naar huis gestuurd toen ze op maandag in haar nieuwe aanwinst, een miniscuul broekje, het kantoor binnenkwam.

 

"Ga jij je eerst maar eens aankleden."

 

Toen kon dat nog.

****

40 °C?????????

 

Peter Timofeeff heeft vanavond iets uit te leggen.

****

Vogelverschrikker

25 april

***

18 juni 

Na een avondrit

Steeds verrassend, niet altijd voordelig

 

Deze fles was afgeprijsd.

Op het kaartje stond €4,69. Dit gold voor alle Vanish produkten.

 

Kruidvat in Zierikzee is een te kleine, rommelige en onoverzichtelijke winkel met ongekwalificeerd personeel.

 

Voor mij stonden twee dames met Vanish gel.

Echter, toen ze afrekenden moesten ze €6,90 betalen.

'Ja, maar dat klopt niet hoor. Het kost €4,69.'

 

Het meisje bij de kassa met haar I couldn't care less uitstraling zei dat ze dan even op de manager moesten wachten.

 

Maar ook mijn fles werd voor €6,90 gescand.

 

Toen kwam de manager.

"Deze mensen zeggen dat de Vanish in de aanbieding is. Kan jij even gaan kijken?"

 

Dat gebeurde.

Ik loerde, achterdochtig als ik ben, of ze het kaartje niet weghaalde.

 

Ze kwam terug naar de kassa.

De dames kregen te horen dat de aanbieding niet voor de gel gold.

Ze loog!

Maar dat was niet mijn probleem. De dames lieten de gel staan en verlieten zonder slag of stoot de winkel.

 

Toen was ik aan de beurt.

De kassa bleef tot drie keer toe €6,90 aangeven.

 

'Tja, dan moet ik het kaartje maar weghalen," zei de manager. "Het is een aanbieding van vorige week."

 

'U mag het kaartje weghalen nadat ik  €4,69 heb afgerekend.'

 

Weer probeerde ze me te intimideren. Inmiddels genoten er twintig wachtenden achter mij mee.

 

"Ik ga het kaartje weghalen, want hij blijft €6,90 scannen."

 

'Nogmaals, dat mag u doen nadat ik heb betaald. Ik sta in mijn recht. Er staan trouwens ook geen data op dat kaartje. U moet het mij verkopen voor de prijs die op het kaartje staat.'

Het voelde alsof ik in de rechtbank mijn eigen zaak stond te verdedigen. Iedereen mocht meegenieten.

 

Ze wist dat ik gelijk had en voelde alle ogen op zich gericht.

 

Toen hoorde ik een andere klant bij kassa 2 boos zeggen: 'Die mevrouw heeft gelijk. Het is hier een rotzooi. Dan houd je je spul toch!'

 

Ze verliet met lege handen de winkel.

 

Er werd €6,90 aangeslagen........maar daar moest de korting vanaf........en dat bleek een probleem.

'6,90 min 4,69 - dat is €2,20,' zei ik.

Maar nee, er moest een rekenmachientje aan te pas komen.

 

Een winkel runnen valt niet mee.

Dat jonge, ongeïnteresseerde, te dom om d'r eigen kont te krabben wicht is natuurlijk te bedonderd om op zaterdag om één over vijf die kortingskaartjes even weg te halen.

 

En vandaag waren ze het domweg vergeten. Dat was me helemaal duidelijk.

 

Maar ik weigerde daar de dupe van te worden.

******

Kroon op het werk

 

 

Littlecourt, your beauty has been rewarded!

 

Geoff and Selwyn, you deserve this award.

It's the jewel on your crown.

Congratulations.

 

Littlecourt cottages in Sidmouth, ik schreef er zo vaak over, is ons tweede thuis in Engeland.

Dat komt voornamelijk door de gastvrijheid van de eigenaars.

 

De cottages zijn prachtig, luxueus en worden ieder jaar ge-update.

Het ontbreekt de gasten aan niets.

De locatie is formidabel.

 

Het is niet voor niets dat ze al een jaar van tevoren volgeboekt zijn.

 

Dit voorjaar staan er Nederlandse tulpen in de tuin.

 

 

Komende kerst zitten er weer Nederlandse gasten in Cherry Tree.

****

Opgevoerd fietsen - Gazellig

 

Toen ik laatst een stukje over vaderdag schreef, reageerde een vriendin heel begrijpelijk:

"Maar nu weet P. wat hij krijgt."

 

Ja, dat is waar.

Elkaar echt verrassen doen wij niet meer zo heel erg.

 

Niets meer uitstellen, zo is ons credo.

Nu doen! Nu genieten!

 

Zo ook met den elektrieke fiets, een lang gekoesterde wens van P.

 

Wachten tot zijn verjaardag, 15 juli?

Nee.

Nu aanschaffen, zodat hij er meteen plezier van heeft.

 

Windkracht veel en regen, maar meneer moest en zou donderdag vanaf de fietsenwinkel (Noordgouwe) naar huis fietsen.

 

Ik was iedere keer maar net op tijd bij de postpunten.

 

 

10 kilometer in een half uur en een gemeten topsnelheid van 27 kilometer.

 

Maar bovenal: als een kind zo blij.

*****

Vaderdag - cadeautip

 

Niet dat ik iets voor moederdag heb gekregen van mijn lief.

 

Ik ben ook niet zijn moeder.

En hij is niet mijn vader.

Maar ik vind het nou eenmaal heerlijk om mensen te verwennen.

 

P. is een lezertje en een sportfanaat.

 

Alle tours worden gevolgd.

Dus ik denk dat mijn presentjes wel in goede aarde vallen.

 

"Ventoux," de bestseller van Volkskrant columnist Bert Wagendorp (gisteren bij Knevel & v.d. Brink), kost €19,95.

 

Maar ik wilde manlief ook "Kop in de wind," het bekroonde sportboek van Wilfried de Jong (€10,-), cadeau doen.

 

 Dat werd wat prijzig en dus heb ik Ventoux ebook gedownload voor €9,99.

 

Nu heb ik twee boeken voor de prijs van één.

Plus €0,04

***

"Heel Holland bakt"

De titel van het programma (Engels format) klinkt al lomp.

Dat komt aardig overeen met de baksels van de kandidaten.

 

Maar misschien maakt dat het programma leuk.

Sommigen bakken er niets van.

Kijk vanavond maar om 20.30 uur op NL1.

 

Ik was een enorme fan van "The great British bake off" waarin amateurs met professionele gaven tegen elkaar bakten.

Waanzinnig. 

 

Het programma van MAX, inclusief een "lollige" presentatrice, is identiek aan "The great British bake off."

 

Nou ja......identiek?

 

Sommige leesten passen niet.

 

Of ze worden clownesk.

*****

Stunten doe je maar met je eigen examen

 

 

Het leek eerst op een stoere "kolderdag actie."

Eindexamens jatten.

 

Maar nu komt steeds meer vuiligheid aan het licht.

Wat een onverkwikkelijke zaak.

 

Een van de leerlingen die examens heeft gestolen van de Rotterdamse scholengemeenschap Ibn Ghaldoun is de zoon van een docent natuurkunde op de school, die ruim zeven jaar directeur (wij noemden dat vroeger rector) van de school was.

Hij kwam in 2007 als directeur in opspraak toen bleek dat de school overheidssubsidie misbruikte voor reisjes naar Mekka.

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan.

 

Die school is rot.

De reservesleutel van de kluis is al sinds 2011 spoorloos.

******

Even terug naar mijn eigen eindexamen.

Ik had 's avonds een stijve nek van het krampachtig over mijn opgaven gebogen zitten. Bang dat ik op spieken, wat ik mijn hele schooltijd had gedaan, betrapt zou worden.

 

Het ergste wat ik op het Rotterdamsch Lyceum heb meegemaakt was een heel foute actie van een stel heel aardige jongens.

 

Ze hadden geprutst aan de brommer van een lerares. Gevaarlijk geprutst.

Zulke leuke jongens. Uit zulke goede nesten.

Hoe was dat toch mogelijk........

 

Enfin, ze werden van school gestuurd en de rector, wiens zoon een van de prutsers was, nam tot een ieders verdriet ook ontslag.

******

Juni 2013

 

Arme, onschuldige eindexamenkandidaten die nu opnieuw aan de bak moeten.

Sommigen moeten zelfs vier examens overdoen.

 

Zie de stof die je in Lloret de Mar hebt laten varen maar weer eens terug te halen.

Zie maar weer eens in dat vacuüm te kruipen.

Zie de angst maar eens te overwinnen.

 

Had je net uitgerekend dat je geslaagd was.....

******

Syrië of ons eigen hachje?

*************************************************************
Erdogan heeft nu duidelijk laten weten een islamitische dictator te zijn.
Ik denk dat er geen twijfel over bestaat dat dit Turkije niet kan en niet mag toetreden tot de EU.
Hou nu een referendum en ik garandeer je dat de meerderheid van Nederland tegen toetreding is.

Het vertrouwen in de EU verdwijnt trouwens steeds verder in de Biesbosch.

Ingrijpen in Syrië?
Al-Qaeda in het zadel helpen?

De wereld wacht op wat de VS gaan doen.
De VS twijfelen. Obama heeft geen zin in een tweede Irak.
Want als het alsnog misgaat, en het gaat alsnog mis, dan gaat het vingertje weer richting de VS.

Ieder land heeft zo zijn eigen problemen.
Crisis op de thuisbasis.

Wij moeten ons niet met Syrië bemoeien.
Ik weet dat dat inhumaan klinkt.

Mijn humaniteit bewaar ik graag voor mijn eigen land, dat met grote problemen te kampen heeft.

De vergrijzing, waar ikzelf deel van uitmaak, is wellicht de meest complexe aangelegenheid waar deze regering mee te maken heeft.

De plannen verontrusten mij.
We moeten het zelf maar zien te klaren. Vraag hulp aan je buurman of je kinderen.
Geen denken aan!

Mijn fysiotherapeut werkt nog maar anderhalve dag.
Gehalveerd!

In de tram stond een oud vrouwtje met de chauffeur te praten.
Geen dakloze. Maar wel onverzorgd. Kapotte schoenen, vuile kleren, vieze klitharen en een verwilderde blik in haar ogen.
"Ik ga morgen naar Amsterdam hoor. Met de jongens praten. Ze moeten terug op onze tram. Wat er nu op zit is niks. En morgenochtend neem ik jouw dienst over."
Ze stapte op de Oostzeedijk uit en keek om zich heen als was ze in een vreemd land.
Daar werd ik zo verdrietig van.

Ik wil dat het geld - mijn belastinggeld! - dat nu gespendeerd wordt aan hulp "buitenshuis" naar de zorg gaat. Onze zorg!!

Rutte blijft met zijn positieve stemgeluid maar roepen dat wij een risicootje moeten nemen.
Wat kent de premier zijn landgenoten slecht.
Een Nederlander en geld uitgeven...........

Wat denkt Rutte nou?
Dat we en een huis kunnen kopen en onze eigen zorg kunnen betalen?

Het wederzijds vertrouwen is weg.

En zolang dat vertrouwen niet terug is wil ik niets over Syrië, Griekenland, Spanje, Portugal, Turkije........horen.

Beste premier,
maak de wereld beter, begin in Nederland.
***********************************************

Fun!!

 

Gelukkig!!

 

Er zijn ook nog leuke, spontane en muzikale mensen op deze aardkloot.

****

Reclame

• 
  

Reclames doen mij gewoonlijk niet veel.

Ik bedoel, ze hebben geen invloed op mijn koop -of bestedingsgedrag.

 

Alleen............bij deze reclame moet ik telkens denken aan de twee keer dat ik vanuit het buitenland spoorslags naar huis moest terugkeren.

Beide keren betrof het een sterfgeval.

Van mijn ouders.

 

Er klopt iets niet in deze reclame.

Okee, Monuta zal de uitvaart goed begeleiden. Dat is het niet.

 

Wat mij hogelijk verbaast is dat het meisje niet op een vlucht naar huis kan komen.

Er is niemand die haar helpt.

 

Heeft ze geen reisverzekering afgesloten?

Het maakt de reclame voor mij ineens een stuk ongeloofwaardiger.

 

Immers: met een reisverzekering (en wie heeft die nu niet) wordt je terugreis binnen no time geregeld.

 

In ons geval deed de ANWB dat, in opdracht van ABNAmro - onze verzekeraar.

De eerste keer was het echt een klus, maar ze kregen het voor elkaar.

 

Juli 1994.

Mam belde 's avonds. Ik had net de koffers uitgepakt.

"Het is hopeloos. Helemaal mis. Pap redt het niet. Sorry, jullie moeten nu echt naar huis komen als je hem nog wil spreken.

M. en A. zijn nog in Frankrijk, maar komen ook terug. Het is een aflopende zaak."

 

We zaten in the middle of nowhere: Butte - Montana.

 

P. belde ABNAmro.

Eerst werd het Zuiderziekenhuis gebeld om te verifiëren of onze terugkomst noodzakelijk was.

Nadat dat bevestigd werden we teruggebeld (nog geen mobieltjes) met de mededeling dat het nu in handen van de ANWB lag.

 

De volgende ochtend vlogen we met een Saab jet van Butte naar Salt Lake City.

Van daaruit ging het via Minneapolis naar Amsterdam.

 

Geloof het of niet: ik was eerder thuis dan mijn zussen uit Frankrijk.

*****

Knippen en scheren

Visjes aan de lijn, knijper op de neus

 

Mijn was

 

De was van de visboer

Links wijting, rechts schar.

 

Dit is heel iets anders dan stokvis.

 

Vannacht heeft de vis in het zout gelegen. Dit om rotting te voorkomen en insekten op afstand te houden.

 

De vis wordt letterlijk te drogen gehangen.

Volgens visboer Jaco zijn mei en juni de beste maanden: droog, zonnig en veel wind.

 

Hij moet ook op tijd zijn zoute was binnenhalen omdat één spettertje de "lekkernijen" kan bederven.

 

Er hadden zich een aantal liefhebbers gemeld.

 

Zij plukken de vis en genieten daar blijkbaar intens van.

 

Tja, ik ben dol op schar - maar dan gebakken.

 

En mijn was ruikt lekkerder.

****

Kokker-ellen (42) Aspergesalalde

Eindelijk!

Ze zijn er: Hollandse nieuwe.

Ik kon kiezen tussen Frieslander en Doré.

Ik koos voor de minder kruimige Doré.

Het is een kwestie van smaak, maar kruimige aardappels eet ik liever 's winters.

Het flinterdunne schilletje valt er in het water vanzelf af.

Een heerlijke aardappel voor bij de asperges.

Maar ook om te bakken en ideaal voor aardappelsalade.

De groene asperges zagen er zó prachtig uit.

En je hoeft ze niet te schillen. Het onderste stukje eraf snijden is voldoende.

In het bereiden ben ik echter niet zo goed.

 In de grillpan brandden ze aan en wokken is niet zo mijn ding.

Maar een salade zag ik wel zitten.

Dus liet ik mijn fantasie de vrije loop, zoals ik vaak doe bij gerechten met mooie, verse producten.

Breng water aan de kook en doe daar de in stukjes gesneden asperges in.

Zet de kookplaat uit en laat het pannetje er circa 5 minuten op staan.

Schep de knapperige asperges uit de pan en laat ze afkoelen.

Ook het vocht moet afkoelen.

Zet asperges in vocht in de koelkast.

Maak een dressing van crème fraiche, azijn, olie, mosterd, uitgeperste knof, zout en peper.

Lenteuitjes (+ een restant rode paprika) erbij.

Variaties: prak er een hardgekookt ei door.

Maar je kunt er ook stukjes uitgebakken spek of snippers ham door doen.

Voeg de asperges toe en je hebt een heerlijke, gezonde salade.

Van het vocht en wat achtergehouden asperges kun je nog een lekker soepje maken.

***

We hebben niets

 

Vriend, tandarts B. is gestopt.

Hij is 65 jaar en geniet sinds januari van zijn welverdiende pensioen.

 

Ondanks dat de praktijk van B. in Middelburg was, zijn wij hem altijd trouw gebleven - mede mogelijk gemaakt door onze goede gebitten.

 

Wij voelden geen angst in de stoel van B. en reden daarom zelfs vanuit Friesland naar Zeeland voor de halfjaarlijkse controle.

 

Het is een feit dat "bevriende" tandartsen of de vijfenzestig naderen of die leeftijd gepasseerd zijn.

 

"Tandarts gezocht in Rotterdam, het liefst Kralingen."

Geplaatst op Facebook door een meisje van achtenvijftig met een tandartsentrauma - overgehouden uit haar jeugd.

Mijn zusje M. onderging een zenuwbehandeling bij tandarts S. - zonder verdoving. Haar gegil krijg ik niet van mijn trommelvliezen.

 

Vandaag was het dan zover.

De zenuwen gierden door onze kelen.

 

In een vreemde stoel. Een vrouwelijke tandarts. Jaren jonger dan onze eigen zoon.

Had B. zijn werk goed gedaan (waar wij van overtuigd waren) of zou de nieuwe tandarts verborgen gebreken vinden?

 

Angsten voor niets.

Controlefoto's van links en rechts toonden geen calamiteiten.

 

Ik lag in een gele stoel en keek naar het plafond.

Wow, een beeldscherm in het plafond. Speedy Gonzalez.

 Goed bedachte afleiding voor kinderen.

 

Beter dan dit fragment.........