Vrijdag - beddag

 

 

P. is ziek.

Dan is het, vanwege de leukemie, even paniek in de tent. En veel tranen om te ontladen.

 

Zoonlief zei terecht: "Wat is dat toch met ons dat wij altijd in de vakantie ziek worden?!"

 

P. is vanwege de koorts met antibiotica (die we uit voorzorg meekregen) begonnen. Dit na telefonisch overleg met onze huisarts.

 

Nu maar hopen dat dit snel overgaat en we nog een dag naar Muirfield kunnen.

 

Het geeft mij de kans wat leuke boodschappen te doen, zoals oude golfboeken kopen voor zoonlief.

Ook moet de was gedaan worden.

 

 

De historische traditional links van North Berwick (1832!) - link - is adembenemend.

Voor golfers is deze omgeving echt een eldorado.

 

Terwijl ik in wat uitverkoopjes stond te snuffelen kwamen er vier Amerikanen binnen.

 

"I'll take a trolley," galmde één.

'No - don't,' donderde een ander.

Daaraan hoor je dat het Amerikanen zijn.

'We have caddies.'

 

 

En op de public putting green kunnen jong en oud, rijk en arm een balletje slaan.

Hier is golf een sport voor alle rangen en standen!

 

 

Keurig staan ze in de rij.

Het is vrijdag: visdag.

 

Ik heb me niet verveeld vandaag.

 

Om met Cruijff te spreken: Ieder nadeel heb sun foordeel. 

***

Eten bij de vijand

 

Om zes uur schuiven we aan.

We zijn de enige gasten.

Het eten is uitstekend.

 

De vijand komt te pas en te onpas naar onze tafel.

Praten. Vragen stellen. Slijmen.

Wellicht in opdracht van zijn baas. Zie de kreukels maar glad te strijken

 

We zijn er ongevoelig voor.

Hij is irritant.

 

Het blijft heel lang leeg.

De vijand stuurt "binnenlopers" direct weg. De stommeling.

 

Ik hoor mensen verbaasd zeggen: "But there's nobody here?"

 

 

De man in het roze shirt is Todd Hamilton, de coach van Brandt Snedeker.

 

De man met het boek is de vijand. Het boek is zijn wapen.

 

Snedeker en twee metgezellen komen om half zeven binnen.

 

De vijand: "Do you have a reservation?"

Snedeker: 'Yes we do. The name is Snedeker.'

 

De vijand: "What is your name?"

Snedeker (begin dit jaar nummer 4 van de wereld): 'Snedeker.'

 

De vijand zoekt in zijn boek.

"What is your name sir?"

Alledrie tegelijk: 'Snedeker.'

 

De vijand kan het niet vinden en raakt echt in paniek wanneer Snedeker zelf aan een tafel gaat zitten.

Want daar had de vijand hem niet gepland.

Maar Snedeker roept I just want to eat! Doch de vijand wil hem eerst in zijn boek vinden.

 

Als hij hem gevonden heeft wil hij het gezelschap aan de andere kant van het restaurant hebben.

 

Brandt Snedeker denkt er niet aan en zegt nogmaals: "Please bring us food." (Vorig jaar vertelde Davis Love mij: "Golfers are eaters.")

De halstarrige vijand legt zich er uiteindelijk bij neer.

 

Omdat het eten zo lekker is willen we zaterdag en zondag weer hier eten.

De vijand is onverbiddelijk. Hij brengt zijn boek naar onze tafel en laat alle (late!) reserveringen zien.

 

Ik wijs naar de lege tafels (het loopt tegen zevenen).

Als hij weer begint te liegen stuur ik hem weg. "I will talk to your boss."

 

Maar de vijand wil mij voor zijn en snelt naar zijn baas. Ik zal hem geen tweede keer voor gek zetten.

De baas vlucht vervolgens de keuken in.

 

Maar er is ook nog zoiets als een bazin.

En die roep ik.

 

Nog voor ik iets kan uitbrengen zegt ze: "Do you want to make a reservation for Saturday and Sunday?"

 

Weer leg ik uit dat ze klandizie missen dankzij de vijand en zijn onflexibele boek.

We onderhandelen wat en komen tot elkaar.

 

"See you Saturday," zegt de bazin.

 

Wederom: wordt vervolgd.

 

 

North Berwick

 

The Open 2013 at Muirfield + update

 

 

Vandaag was de laatste oefendag.

Het weer is te mooi om waar te zijn.

De baan is droog.

 

Bij deze een impressie.

(Ik kan er niets aan doen, maar het ouderwetse Picassa ligt eruit. Je moet je blijkbaar bij Google+ aanmelden, waar ik geen snars van snap.)

 

Joost Luiten liep als eerste reserve ook zijn oefenrondje. 

Wij vrezen echter dat Peter Hanson ondanks een zware rugblessure (hij liep scheef, mank en verrekt volgens ons van de pijn) toch gaat spelen. Alleen al om zijn kaart te behouden.

 

Jammer voor Joost en voor Nederland. Zijn goede prestaties kwamen helaas iets te laat.

 

Update!

 

Joost baalt:

 

Luiten heeft woensdagmiddag ondanks zijn glimlach een punt bereikt dat hij vreselijk baalt van zijn status als eerste reserve. 'Ik heb hier niets te zoeken. Ik weet dat ik me goed moet voorbereiden, maar dat gaat niet zolang je niet weet dat je speelt.'

 

De Nederlander werd ook niet vrolijk van de ontvangst die hij bij aankomst op Muirfield genoot van de R&A, de organisator van het Brits Open. 'Ik meldde me en er was geen lockerruimte voor me. Ze zeiden: "Wie ben je?" Ik zei dat ik eerste reserve was. Toen zeiden ze dat ze niks voor me konden doen omdat ik niet op de spelerslijst stond. Je wordt als een hond behandeld ... Dat is de R&A.'

 

Hij verwacht op woensdagavond geen goed nieuws meer. 'Iedereen die nu last heeft van een blessure wacht tot morgen en kijkt dan hoe het gaat.'

 

De Bleiswijker moet donderdag als eerste reserve in de buurt van de eerste tee blijven, vanaf 6 uur in de ochtend tot even na 16 uur, als de laatste spelers starten. 'Ik mag in de players lounge wachten of op de oefengreen of de range. Maar je gaat niet om 6 uur in de ochtend oefenen op de range als je misschien pas om 16 uur iemand mag vervangen.' 

lees verder

 

De baan is weergaloos, maar the rough is (zoals ze hier zo mooi zeggen) brutal.

 

Morgen gaat The Open echt van start.

 

We zijn er klaar voor.

****

De vijand

 

Heb je geen reservering, dan maak je geen schijn van kans.

Iedere hongerige "binnenloper" krijgt sorry, fully booked te horen. North Berwick, tien minuten rijden van de baan, wordt platgewalst door The Open.

 

Cameraploegen, spelers, caddies, R&A......het dorp zit vol. Inwoners staan hun eigen bed af.

Huiskamers zijn omgebouwd tot slaapkamers. Heus, ik verzin het niet.

Ja, ook ik had ons logeeradres al in juli 2012 geboekt. 

 

Edinburgh biedt voldoende onderdak, maar dan zit je minstens een uur (x2) in de auto,

 

Op weg naar The Grange, dat ik uit voorzorg voor drie avonden heb geboekt, liepen we weer langs de vijand, het nieuwe restaurant.

De vijand, waar ik eerder over schreef: die ene ober, die bleef volhouden dat Cucina de hele week van 17-22 uur is volgeboekt, maar die altijd lege tafels heeft wanneer we er langslopen.

 

"Effe kijken," zei P. pesterig.

 

Het is een soort van continuing story aan het worden. Ik heb geen idee wanneer ik het laatste hoofdstuk ga schrijven.

Morgen? Zondag?

 

Hoe dan ook: we stonden voor de ingang en gniffelden. Zes uur: er was nog maar één tafel bezet.

De vijand was niet te zien. Wel kwam er een klein mannetje in een roze overhemd en glimmende schoenen op ons af.

 

Hij vroeg of we een tafel wilden.

Ik vroeg of hij nog een tafel had.

"Yes, of course," was het antwoord. 

 

Ik vroeg of hij de eigenaar was.

Hij knikte.

P. en ik namen de man even apart, want in de verte zagen wij de vijand aankomen. Die voelde nattigheid op zijn voorhoofd en onder zijn oksels.

We legden de baas haarfijn uit wat er maandag was voorgevallen.

 

Het parmantige baasje riep de vijand: "Bring your book!"

De vijand trok wit weg en veegde pareltjes van zijn bovenlip.

 

Vanavond eten we er.

 

Wordt vervolgd.

****

Door het stof (ge)gaan

 

Na een belabberde nacht(rust) was ik niet van plan veel te gaan lopen op deze oefendag.

P. kwam me om 12 uur uit North Berwick ophalen. "Als je toch de baan niet opgaat, doe dan maar lekker je slippers aan."

 

En dus schoot ik mijn heerlijke, nieuwe Mephisto's aan.

Daar had ik na een half uur al spijt van.

 

De door Mercedes gesponsorde courtesy cars krijgen na iedere rit een douche.

 

We mogen niet klagen.

Stof is beter dan het alternatief...........modder.

 

Investeren om te incasseren

 

North Berwick is een gewaardeerde vakantiebestemming.

Vlakbij Edinburgh, een mooi achterland, golfbanen te over en een zandstrand - wat wil je nog meer. Maar afhankelijk van mooi weer is de toeristenindustrie natuurlijk wel.

 

Toch - eens in de tien jaar gebeurt er iets speciaals.

Dan wordt 's werelds mooiste golftoernooi in deze contreien gespeeld en dan is heel North Berwick al een jaar van tevoren uitverkocht. Weer of geen weer.

 

Het fancy restaurant, dat de komende tien dagen volgeboekt zou zijn, opende zijn deuren acht weken geleden.

Daar is goed over nagedacht.

Maar toen we er om zeven uur langsliepen waren er maar vijf tafels bezet.

En dus kon ik het niet laten een opmerking naar binnen te gooien:

"Is this what you call fully booked?"

 

De oen kan zijn tafels zeker drie keer op een avond verkopen, maar laat ze leeg staan tot half acht en verkoopt nee aan iedereen die vroeg komt.

 

Wij aten bij de concurrent. Ook hij had zijn zaak opgepimpt voor de week der weken.

Jammer dat dat niet gezegd kon worden van het eten.

 

 

Bij thuiskomst vonden we op onze kamer een splinternieuwe multifunctionele usb-kabel. Lorena was geslaagd in haar missie.

 

Nu snel de foto's uploaden en dan schaapjes tellen.

 

North Berwick

Morgenstond heeft dauw in de mond.

Om half vijf werd ik gewekt door de duizendste hoestbui. Gelukkig kon ik de slaap weer vatten dankzij doodgewone menthol gums.

 

We ontbeten uitstekend in de oergezellige en rustieke Pheasant Inn, een adresje dat inmiddels op onze favorietenlijst staat.

 

De route naar ons logeeradres voor de komende week was zo nu en dan adembenemend. Maar helaas, die foto's kan ik nog steeds niet uploaden bij gebrek aan een usb-kabeltje.

 

Onze gastvrouw, Lorena, is op pad met mijn camera en probeert (ik weet niet waar) dat kabeltje te bemachtigen.

Ons is het tot dusver niet gelukt.

 

 

We zijn, op de 63ste verjaardag van P., aangekomen in North Berwick.

Van hieruit gaan wij de komende week iedere dag naar The Open Championship.

 

Joost Luiten staat nog steeds eerste reserve.

"Dinsdagochtend vlieg ik sowieso naar Schotland want de organisatie heeft gevraagd of ik naar Muirfield kan komen. Ik sta dan, zoals dat heet, “on site”. Mijn schema heb ik inmiddels aangepast en ga nog wat trainen met Phil. Ik hoop zo snel mogelijk te weten of ik toch nog aan THE OPEN kan meedoen. Zou natuurlijk wel heel erg tof zijn."

 

Seaholm B&B ligt direct aan zee. Lorena heeft de week van haar leven (qua inkomsten).

Wij hadden een kamer beneden geboekt (£200,- per nacht is natuurlijk kassa ping, maar zowel de accommodatie als de locatie is dan ook top!). 

Dankzij een annulering kregen wij de mooiste kamer van het huis, met uitzicht op zee..

 

 

Het is een gezellige badplaats met mooie winkels en leuke galeries.

Problematischer wordt het voor de horeca.

Het beste Italiaanse restaurant is voor de komende tien dagen volgeboekt. Ik kon zeuren wat ik wilde, een tafel voor twee was niet vast te leggen.

 

Gelukkig is dit niet onze eerste Open. We zijn we meteen de boel gaan verkennen -en hebben een aantal eetgelegenheden geboekt.

 

 

Maar eerst een heerlijk glas single malt.

 

"Cheers schat. Happy birthday."

****

Northumberland National Park

 

Stom, stom, stom!!

Ik ben het usb-stekkertje van mijn fototoestel vergeten.

 

Op de kamer kan ik alleen via een kabeltje internetten. Voor wifi moet ik naar de bar.

Geeft niet, maar de foto's van Hull tot hier kan ik nu dus niet laten zien.

 

Met mijn iPad heb ik deze foto's gemaakt, ze vervolgens in de bar opgestuurd naar mijzelf en in onze kamer heb ik ze opgehaald.

Zeg niet dat ik niets voor Vertelsels over heb.....

 

Nee hoor, het regent niet altijd aan de overkant.

 

En idyllische plekjes zijn er volop.

Zoals hier in Northumberland.

 

The Pheasant Inn ziet er veelbelovend uit.

 

 

A room with this view.

******

Op geld lopen

 

Wat mankeert de gemeente Schouwen-Duiveland in vredesnaam?

Het is crisis, maar in Zierikzee heerst blijkbaar de geldpest.

 

Bouwplannen van particulieren worden niet meer ingediend. Alles ligt op zijn kont vanwege de recessie.

Dus bedenkt het stadhuis iets om toch iedereen aan het werk te houden: ze gaan bestemmingsplannen wijzigen en zijn daar oooozoooo druk mee.

 

Een paar dagen geleden schreef ik al over het oerlelijke Marktplein.

 

Maar nu moet ook de vijver met de kikkers plaatsmaken voor....... een promenade.

 

Voor het ziekenhuis was geen geld. Weg ziekenhuis.

Hetzelfde gold voor theater en bioscoop. Weg ermee.

Het statige Mondragon heeft twintig jaar weg staan rotten.

Hotels leiden verlies en moeten achter elkaar sluiten.

Aan infrastructuur wordt niets gedaan. Ja, er worden steeds meer flitspalen geplaatst.

In de kleine gemeentes weet de middenstand nauwelijks het hoofd boven water te houden.

 

Maar nee.

 

Een promenade in Zierikzee moet Schouwen-Duiveland weer op de kaart zetten.

Ik wens u een prettige wandeling.

 

 

In den Rustwat

 

In den Rustwat stond al jaren op ons wenslijstje.

Als kind fietste ik vaak langs de uit 1597 stammende herberg.

Het budget van mijn ouders was niet toereikend om daar te gaan eten.

 

 

Gisteren aten wij er met zoon en schoondochter.

Schoondochter was als vegetatiër de enige tevreden gast.

 

Ons eten was ronduit smakeloos.

De rode wijn was te koud en smaakte naar blik.

We gingen even na zevenen aan tafel en waren om negen uur nog niet verder dan het voorgerecht.

 

Wat goed was:

-de entourage

-de bediening

-het feit dat Super Tommy (de 4 maanden pup van J&R) mee mocht en zich beschaafder gedroeg dan de tafel achter ons

-het voorgerecht

-de Pinot Grigio (ik vond hem niet lekker, maar de anderen wel)

-de kaas die we, uit wanhoopspoging om nog maar iets met smaak naar binnen te krijgen, als extra gerecht bestelden.

 

Er werd ons ook niet gevraagd of we goed hadden gegeten.

 

Het enige wat pittig was was de rekening.

 

€359,05

*****

Gelukt: Red De Kuip!

 

RED DE KUIP: ik was -en ben voor!!

 

De huidige Kuip wordt door vriend en vijand nog altijd aangewezen als het mooiste stadion.

 

Anno crisisjaren ga je geen nieuw stadion bouwen waarvan de plannen bij zowel de gemeente(raad) als het legioen vragen oproepen.

Er waren veel te veel onduidelijkheden, en dus veel te veel risico's.

 

De Kuip is het hart van Rotterdam Zuid.

 

Rotterdam heeft slechte ervaringen met het vernietigen van haar hart.

 

Wat een lulsmoes van de directeur die beweerde dat Feyenoord in deze Kuip geen titels kan winnen.

Het winnen van titels heeft te maken met de kwaliteit van het elftal.

 

De Kuip heeft de beste grasmat van Nederland.

Mooiere zitplaatsen, nieuwe wc's en mooiere horeca hebben niets met het winnen van titels te maken.

 

 

Red De Kuip! is geslaagd.

 

Geen woorden maar daden.

 

Aan de slag Feyenoord!

Jong spul

Fazantjes, op zoek naar moeder.

 

Net uit het ei. 

Fun