02 mei, 2010

Kokker-ellen (23) Rhubarb pie


Op deze druilerige zondag wilde ik mij van mijn beste kant laten zien in de keuken.
Dus liet ik P., die languit op de bank van voetbalwedstrijd naar voetbalwedstrijd lag te zappen, een kilootje doperwten doppen. Niets heerlijker dan vers, of zoals de Amerikanen zeggen from scratch.


Ik waagde mij aan een Rhubarb Pie. Een recept van het deeg zal ongetwijfeld op internet te vinden zijn.
Ik had nog een groot pak kant en klare Pie-mix (uit de UK meegenomen) staan. Daar heb ik vier porties uitgehaald, waarvan ik er drie heb ingevroren. Geen idee of dat werkt.

Maar dit recept met rabarber is heerlijk.

4 cups chopped rhubarb
1 1/3 cups white sugar
6 tablespoons all-purpose flour
1 tablespoon butter
1 recipe pastry for a 9 inch double crust pie
Directions:
Preheat oven to 450 degrees F (230 degrees C).
Combine sugar and flour. Sprinkle 1/4 of it over pastry in pie plate. Heap rhubarb over this mixture. Sprinkle with remaining sugar and flour. Dot with small pieces of butter. Cover with top crust.
Place pie on lowest rack in oven. Bake for 15 minutes. Reduce oven temperature to 350 degrees F (175 degrees C), and continue baking for 40 to 45 minutes.

Serve warm or cold.

Ik had een dunne vanille custard gemaakt. Bij deze pie past van alles. Roomijs, kaneelijs, slagroom, crème fraiche - you name it. Yammie!  

Zolang de voorraad strekt

***********************************************
Dat geldt zowel voor de winkel, als voor mijzelf.

Ik heb de pest aan het ongezellige licht van de spaarlampen. Ja heus, ik gebruik ze wel degelijk..........................nou ja, degene die ik bij een of andere actie kreeg.

Blokker heeft deze week een aantrekkelijke aanbieding:
drie gloeilampen (in één doos) voor ÉÉN EURO.

(Heb ik dus) mooi meegenomen.

Noodzakelijke oproep!

*************************************************
Maandag moet manlief weer naar de hematoloog in de Daniel den Hoed Kliniek. Een bezoek waar wij beiden niet echt naar uitkijken. Het is altijd een angstig moment wanneer de bloeduitslagen bekend worden gemaakt.

In 2002, toen de diagnose CLL (chronisch lymfatische leukemie) werd gesteld en het bloedbeeld in snel tempo verslechterde, dacht P. dat hij niet langer dan vijf jaar te leven had.
De ongeneeslijke CLL woekert weliswaar in zijn lijf, maar hij is er nog.
Veel bekenden, vrienden en naasten, zoals mijn nichtje (vorige maand), zijn tussen 2002 en nu aan die slopende ziekte bezweken.

Zojuist stuurt vriendin Lonneke mij deze e-mail. Ik plaats hem, omdat ik de noodzaak van donaties aan dit instituut geheel onderken.

Lieve allemaal,

Ik maak even heel ongegeneerd "reclame" voor een vriend die gaat fietsen voor de kankerbestrijding, ik hoop dat jullie dit even lezen.
Eind maart heb ik een lieve, sprankelende vriendin verloren aan een ongeneeslijk hersentumor, Katrin. Ze was 34 jaar, haar zoontje was 2,5 toen ze overleed. Ze werd ziek kort na zijn geboorte en al die tijd heeft haar man Maikel fantastisch voor haar gezorgd.

Nu ze er niet meer is, gaat hij (in juni) vier keer de Alpe d'Huez beklimmen op zijn racefiets om geld in te zamelen voor kankeronderzoek. Zo wil hij bijdragen aan een langere levensverwachting voor kankerpatiënten. Hij vindt het zelf heel fijn dat dankzij het tot nu toe gedane onderzoek zijn vrouw nog 2,5 jaar moeder heeft kunnen zijn voor hun zoontje, en wil iets doen om kankerpatiënten in de toekomst nog betere perspectieven te kunnen bieden. Vanwege dit ongebreidelde optimisme en zijn enorme sportiviteit in deze voor hem nare tijd vind ik dat hij wel wat steun verdient, dus heb je wat over voor de Kankerbestrijding en vind je het leuker om op deze manier iets te doneren dan met een onpersoonlijke donatie, ga dan naar: http://deelnemers.alpe-dhuzes.nl/acties/maikelmast/team/donaties.aspx en steun Maikel.

Wil je niet meedoen, gooi dit mailtje dan weg; voel je nergens toe verplicht!! Ik wilde het alleen graag onder jullie aandacht brengen...

Veel groetjes,
Lonneke

01 mei, 2010

Twitter

************************
Zo nu en dan komen er leuke, hele leuke, hilarische en briljante Tweets voorbij, die ik jullie niet wil onthouden.

Dit keer gaat de eer naar Devon de Koning:
Kees zegt dat ie weigert het woord 'croissant' met dubbel 's' te schrijven vanwege z'n Joodse achtergrond.

Onderuit tijdens inburgeringsexamen

1 mei

******************
Pfff, drukke dag.

Ik ga:
de bedden verschonen
wassen
strijken
badkamer soppen
keuken soppen
stofzuigen
schoenen poetsen
boodschappen doen
auto wassen
verstelwerk doen
kasten opruimen
ramen lappen
bakken en braden

Het is tenslotte de dag van de arbeid.

30 april, 2010

30 april in (2)010


Coolsingel om twaalf uur
*********************
Coolsingel om twee uur
********************
Wemeldinge in de regen, Thaise vechtsporten in Middelburg, tientallen Jostibands en Mabel (met haar kangaroe huppel op naaldhakken) in een jumpsuit, die alle spelletjes vals speelt.

Hè, fijn - het is weer koninginnedag. Ik ga "zakhappen en koeklopen."

29 april, 2010

Piss(ed) off

*****************************
Koninginnedag is het open riool, genaamd Amsterdam.
Er verscheen een satanisch lachje rond mijn mondhoeken toen ik dit las.

Urinoirs
door THEODOR HOLMAN

Gisteren had de gemeente, voor Koninginnedag, voor de oude ingang van het Concertgebouw vijf open urinoirs neergezet. Vijf! Voor de bezoekers van het Museumplein. Maar welke idioot heeft bedacht ze daar te plaatsen? Het Museumplein biedt een kleine honderd plekken waar je dingen neer kunt zetten, maar nee, we zetten ze bij het Concertgebouw.

Wat gebeurde er gisteren? Iedereen maakte al van die urinoirs gebruik, dus het stonk er al ongelooflijk naar pis. En zien pissen is zelf aandrang krijgen, dus waren er jongens - Engelse jongens, ik geef het toe - die, omdat de urinoirs bezet waren, tegen de muur van het Concertgebouw plasten. Dus tussen die vuilcontainers in.

We krijgen straks dus dat de pis over de Van Baerlestraat tsunamiet (wegens staking worden de urinoirs niet weggehaald), terwijl hondgrote ratten een week lang in, om en rond de vuilcontainers spelen (eveneens door de staking), ondertussen piepend van plezier de pest verspreidend.

En nu nog maar hopen op een fijn oranjezonnetje, zodat de maden zich wat sneller kunnen uitrekken. gehele column in het parool

Om stil van te worden

Deze foto stond op facebook.

BELOW IS THE REAL WINNER OF THE NOBEL PEACE PRIZE!
This little girl's entire family was executed. The insurgents intended to execute the little girl also, and shot her in the head...but they failed to kill her. She was cared for in John's hospital and is healing up, but continues to cry and moan. The nurses said John is the only one who seems to calm her down, so John has spent the last four nights holding her while they both slept in that chair.
The girl is coming along with her healing.

28 april, 2010

Tele NEE

**********************
Hopelijk zijn dit de laatste woorden die ik vuil maak aan onze provider Tele2.

Wat er gebeurde na mijn vorige blogje.

Ik voelde mij ontheemd. Geen communicatiemiddelen in mijn eigen huis. Dat geeft een unheimisch gevoel.

Thuisgekomen vond ik een Tele2 envelop in de brievenbus.
Ik ontplofte zowat. "Vertrouwen in Tele2." Dat is wel het laatste dat ik heb. Nergens in dit tweeregelig standaard briefje staat het woord excuus of verontschuldiging.

Ik belde Tele2 en eiste iemand van de technische dienst te spreken. Na enig tegenspartelen van de klantenservice werd ik toch doorgeschakeld.

Deze mevrouw wist precies wat er aan de hand was. "U moet er rekening mee houden dat deze storing tot na het weekend kan duren. Er heeft een ernstige brand gewoed in de wijkcentrale. Die storing van vorige week en het verwisselen van de telefoonnummers was misschien een voorbode."

"Maar de mevrouw die mijn nummer heeft kan wel internetten en heeft wel televisie," sputterde ik tegen.

Tevergeefs.

"Die mevrouw krijgt ook te maken met storing." (bij navraag achteraf bleek dat inderdaad het geval te zijn) "Eer deze storing helemaal verholpen is, zijn we vier dagen verder. Het is een ongekende chaos."

Natuurlijk was ik niet blij met deze mededeling, maar ik kreeg wel meer duidelijkheid.

Echter, toen ik vertelde dat ik geen berichten kon versturen vanaf mijn Tele2-adres zei ze dat dat niets met de storing te maken had.
Dat bleef me irriteren, want ik wist zeker dat het daar wel mee te maken had.

Nog minimaal vier dagen zonder radio, televisie en internet zou van mij een niet te genieten mens maken. Ik belde P. dat ik na het avondeten naar Zeeland zou gaan. "See you there tomorrow."
Er klonk een diepe, pijnlijke zucht. Hij had er duidelijk geen zin in.

Ik ging als de wiedeweer wassen, pakken en opruimen. Om de haverklap liet ik mijn oog op de lichtjes van de decoder vallen. De hele nacht had dat ding als een magneet gewerkt. Telkens had ik foute rode lichtjes zien flikkeren.

Vanmiddag, om klokslag half vijf keek ik weer naar de decoder in de slaapkamer.
Zag ik het goed????????????????????
Heel voorzichtig pakte ik de afstandsbediening. Ik durfde nauwelijks te kijken. Bang voor teksten als opnieuw instellen enzo.
Hij deed het! Hij deed het!

Ik rende terug naar de zitkamer om ook daar de televisie aan te zetten.
Hij deed het!

Toen de telefoon.
Hij deed het!

Ik belde meteen P. en die belde terug.
Hij kreeg mij!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ik had mijn eigen nummer weer terug.

De beveiligde verbinding met internet had ik snel weer gelegd.

Mailen vanaf mijn Tele2 - e-mailadres lukte ook weer. Dus mijn dikke middelvinger gaat toch omhoog naar de mensen van Tele2.
Resetten? An me hoela.

Ook Skype werkte weer naar behoren.

Pfffffffffffffffffffffffffffffff. Wat een opluchting. Nu maar hopen dat ik niet te vroeg juich.

P. - blij dat we rustig thuis blijven - ligt in zijn bed te genieten van Barcelona vs Inter Milan. Dat is heel wat lekkerder inslapen dan die rode flikkerlichtjes.

Gestoord

****************************************
Dit stukje schrijf ik in een (gratis) internetcafé. Sinds er vorige week woensdag een storing is geweest bij Tele2 is het aan een stuk door ellende. Iemand anders heeft nog steeds mijn telefoonnummer en vice versa. vorige blogje hierover

Ik zou, evenals de mevrouw met mijn telefoonnummer, gebeld worden door de technische dienst.
“Welke tijd komt u het beste uit?”
“Het liefst word ik ’s morgens gebeld.”

Gistermiddag om drie uur – ik stond op het punt van weggaan – werd ik gebeld.
“Dit gebeurt eens in de tigduizend keer,” zei de man. “U bent de pechvogel.”

Het had waarschijnlijk als troost moeten klinken, maar maakte me nog nijdiger.
In allerijl werden er wat dingen geprobeerd. Niets lukte. Toen moest ik ophangen.

Zij heeft nog steeds mijn nummer, ik het hare.

Ik denk dat ik inmiddels alle Tele2-medewerkers aan de telefoon heb gehad. Ze proberen allerlei trucjes uit, maar niets helpt. Dan is er de onbeschoftheid van het afpoeieren. En hoe vaak ik “wij kunnen er niets aan doen” heb gehoord?

“Ach mevrouw, dat ligt aan de instellingen op uw computer.”
Ik kan namelijk sinds vorige week, na die storing (volgens Tele2 is dat ook puur toeval) geen berichten meer versturen vanaf mijn Tele2 e-mailadres.

“Dan moet u maar webmail gaan gebruiken, of uw instellingen resetten.”
Instellingen resetten? Op drie laptops?

Sinds gisteravond zeven uur is er weer een storing. Nu in de wijkcentrale. We hebben geen internet, telefoon en televisie.

Het einde van dit stukje komt in zicht. Ik bestel nog een espresso en een glas uitgeperste sinasappelsap.

Dan ga ik nu nog even surfen op het internet - op zoek naar een nieuwe provider. Heeft er iemand een goede suggestie?

26 april, 2010

Reserveren

********************************
Mensen, het is over ruim twee weken al Hemelvaartdag!
Ach, u wist dat natuurlijk.
Nou, ik niet. Ik ben fysiek en mentaal nog in Zeeland. Hoewel het huisje nu bijna verhuurklaar is en de start van het drukke seizoen in deze provincie nabij komt - denk ik nauwelijks aan andere bestemmingen (behalve de geplande tripjes).

En toch.......................
Evenals voorgaande jaren hebben wij (P. en ik) de afspraak dat we deze zomer iedere maand één lang weekend over de grens zullen verblijven. Dankzij zijn driedaagse werkweek hebben wij die mogelijkheid: een luxe, waar we heel erg van genieten.

"Zullen we weer naar Honfleur," stelde ik vanmiddag bij de thee&scones voor.
"Ja, heerlijk El - ga maar boeken. Weet jij trouwens wanneer het Hemelvaartdag is. Wow, vijf dagen vrij! Hoe zit het met mijn doktersafspraken?"

Ik dook achter mijn laptop en zag toch mijn grote schrik dat Hemelvaartdag al bijna voor de deur staat. Wat doktersafspraken betreft was het veilig.

"Ons" hotel - op de site van het hotel - bleek vol.
Shit.
Ik twijfelde toen P. zei dat ik maar iets anders moest zien te vinden.
Iets anders?
Nee, ik wilde naar hetzelfde hotel als vorig jaar. Een goed hotel, met internet, met goede parkeergelegenheid, op vijf minuten lopen van het centrum en een mooi uitzicht.
Ik belde het hotel.
Tot mijn verrassing kreeg ik een "oui."

Dus mensen: probeer het altijd op de "ouderwetse" manier. Nee heb je, ja kun je krijgen.

25 april, 2010

Kokker-ellen (22) Scones


Het is heerlijk weer. Ik bak scones (doe daar een beetje kwark door om het wat luchtiger te maken. Scones met boter (slagroom) en aardbeien-rabarberjam. Heerlijk bij de thee.

Tja, en dan plan je een barbecue. Bij de vleesboerderij in Kerkwerve heb ik gisteren overheerlijke kipfilets (daar kunnen die fabrieksfilets niet tegenop: sterker nog, die zijn vies!!) gekocht.
Vanmorgen heb ik de barbecue schoongemaakt en de kip in de marinade gezet.

Nu - bijna half zes- is het koud buiten en vallen de eerste druppels . Dus gaat alles weer in de pan, geef ik er een hete pindasaus bij en aardappelsalade. Jammie - met een koud Jupilertje.

22 april, 2010

Tele2 gedoe

***********************************
Het ging zo lang goed met Tele2, maar nu is het weer hommeles.

Gisteren hadden we een storing die tot een uur of twee duurde. Geen internet, geen televisie en geen vaste telefonie. Op het moment dat ik de overbezette klantenservice ging bellen loste het probleem zich(zelf) op.

Vanavond kreeg ik een mailtje van vrienden die via de vaste telefoon contact probeerden op te nemen. Ze kregen iemand anders. Het nummer klopte.

Nu zijn wij in Zeeland, dus dit zat mij niet lekker. Ik belde mijzelf in Rotterdam, maar kreeg inderdaad een vreemde stem. Zij zei haar naam niet en ik ook niet.

Ik dacht in eerste instantie: "wat doe jij in mijn huis." De vrouw raakte vrijwel direct in paniek. Haar dikke WEE verraade een Surinaamse of Antilliaanse afkomst.
Ze was al eerder gebeld door 'vreemde' mensen, zo vertelde ze. Zij was zo slim meteen de link met de storing van gisteren te leggen. Opeens was het toettoet en had ze de haak erop gegooid.

Het was al na tienen dus de klantenservice was telefonisch niet meer bereikbaar. Dan maar via internet een mailadres zoeken.
Maar nee, Tele2 doet het anders tegenwoordig: "Vraag het de Virtuele Assistent van Tele2"

Tele2 zegt: Welkom bij de Klantenservice van Tele2. Waarmee kan ik je van dienst zijn?

Jij zegt: er is een storing geweest en nu heeft iemand anders mijn telefoonnummer

Tele2 zegt: De Tele2 Klantenservice is op dit moment gesloten, hij was tot 22:00 uur vanavond geopend. Morgen vanaf 08:00 uur is hij weer bereikbaar via 0900-2411602 (lokaal tarief).
Wel kun je via mij een bericht achterlaten voor de Tele2 Klantenservice, wil je dat?

Jij zegt: dat heb ik net gedaan

Dit digitale vraag -en antwoordspelletje gaat eindeloos door als je niet oppast. Het werkt niet (ik heb me kapot geërgerd aan de - door mij - vetgedrukte woordjes.)
Dus gaf ik zo snel mogelijk mijn e-mailadres en telefoonnummer door.

Jaja, een nummer waar ik wel op ben te bereiken. Lang leve de GSM!!

Bizar nieuws

**************************************
Vrouw sterft bij graf echtgenoot


MENDEN (ANP) - Een 80-jarige vrouw uit het West-Duitse Menden is op tragische wijze bij het graf van haar man om het leven gekomen. Haar kleding vatte plotseling vlam toen zij bezig was met onderhoud aan het graf, mogelijk door een brandende kaars of een lucifer.
De vrouw werd dood aangetroffen, meldden Duitse media dinsdag. De politie onderzoekt nog of de vrouw levend is verbrand of door rook is gestikt. bron

toBe

***********************
De nieuwe hoofdredacteur Wim Huijser schreef het zo op Linkedin:
toBe is verschenen en ligt in de kiosk. Het eerste nummer waaraan ik als hoofdredacteur mijn touch heb kunnen geven: inspirerend, troostend, verrassend en verdiepend. Een tijdschrift dat met je meeleeft..., .en waard om mee kennis te maken!

Toen ik hem vroeg waar toBe te koop is kreeg ik dit antwoord:
.....Bruna en AKO zullen hem zeker hebben en verder breed-gesorteerde boekhandels (dus met een groot tijdschriftenschap), maar dat is niet altijd gegarandeerd. Dat komt vooral door de frequentie van toBe. Op sommige verkooppunten hebben ze liever geen tijdschriften die slechts 2 keer per jaar verschijnen.

Vanmorgen rende ik naar de brievenbus. Helaas. Het beloofde proefexemplaar was er (nog) niet.

Toen met een kloppend hart naar de AKO winkel. Weer helaas.
De verkoopster wist ook niet of ze het blad zouden opnemen in het assortiment. Toen ik vertelde dat er een artikel over mij in staat ging ze bellen met de distributeur.
toBe komt aanstaande dinsdag in de verkoop.

Ik moet dus nog even geduld hebben en een ander blad kopen om het (aangekondigde) zonnige weekend mee door te komen.