23 mei, 2026

Het leek meer op mijn verhuizing


Zo kom ik dan met de deur in huis vallen - na een idioot hectische week.
Nog geen wifi. Heel verhaal, maar het komt erop neer dat er buiten gegraven zal moeten worden.
Het toegezegde noodpakket werd (nog) niet door PostNl bezorgd - maar ik had een brainwave en vroeg om een kanon megabytes (giga veel). En die hebben we gekregen.
Daar kunnen we een paar dagen mee vooruit en als het niet voldoende is krijgen we meer.

**** 

Dinsdag kregen we de sleutel. Wij hadden Vereniging Eigen Huis ingeschakeld voor de inspectie (€300,-). Die inspecteur gaf ter plekke door wat er niet goed was aan de voorman R.K – met wie ik tijdens de bouw een goede band had opgebouwd. 

De inspecteur was wat wij noemen een mannetje, die vooral zeer verguld van zichzelf was. Hij trok een register aan anekdotes open waar wij niet op zaten te wachten. 

Het ergste was dat hij veel over het hoofd zag – waar ik later onderstaande e-mail aan heb gewijd. Maar daar doen ze dan niks meer mee.


Goedendag,

Er zijn gisteren toch een aantal zaken onopgemerkt gebleven. Ik heb R K er ook van op de hoogte gebracht.

1. Deur staat op deurdranger en kan niet open blijven staan, zoals bij andere woningen wel het geval is. Erg onhandig met de verhuizing.
Is volgens Remco niet goed.

2. Ook het slot moet opnieuw bekeken worden door een slotenmaker. Openen ging niet. Is opgelost, maar nu kan hij niet op slot.

3. Lift deed het vandaag niet. Storingsmonteur is geweest. Er was ook geen noodnummer bekend. Hebben wij zelf om gevraagd. Nu hangt er een sticker.

4. Stang in de douche zit los en er mist een dop. R. heeft ernaar gekeken.

6. Spiegels badkamerkast hangen ongelijk.

5. Stukje behang in slaapkamer zit los

Vooralsnog zijn dit de punten die wij na de keuring hebben gevonden. Hopelijk blijft het daarbij.


Nadat de heren waren vertrokken pakte ik direct de stofzuiger en waarna ik de vloer ben gaan afdekken.
Een uur later belde de hulp aan voor de eerste schoonmaak. 

Hubo belde of de technische man al mocht beginnen. Ik noem hem hier Huub.
Hij zou woensdag starten, maar natuurlijk was hij meer dan welkom.
Binnen de kortste keren hingen de rolgordijnen.
Dat was de start van drie dagen Huub de tovenaar.


Woensdag zou DE grote klusdag worden.

Om 8 uur stond Hubo alweer voor de deur met een grote vracht aan materialen – ook voor de garderobekast. En toen was de lift kapot.

Gelukkig was voorman R.K in het pand met andere bewoners die de sleutel kregen. Maar de monteur liet nog even op zich wachten. Ondertussen waren mijn wasmachine en droger onderweg van Westkapelle naar Zoutelande. Voor deze mannen was het geen probleem. Zij droegen alles naar boven (2e etage). Toppertjes!!

Het witgoed werd keurig geïnstalleerd en ik kreeg er uitleg bij – want dit zijn wel donders goede machines. In de droger kan ik zelfs mijn schoenen drogen.

Ook de elektricien was precies op de afgesproken tijd aanwezig om de verlichting te monteren.

De klusser van Ikea liet het afweten, maar beloofde donderdag wel vroeg te komen.

Huub deed ondertussen ingenieuze dingen met hamer en spijkers. Niets was hem teveel. Ik liet de mechanische ruimte zien waar weinig plaats over was om dingen op te bergen (stond niet in de planning). Ik had wel een idee en hij ook. We kwamen er samen uit. “Morgen neem ik de spullen mee, Ellen.”


Woensdagavond sliepen we in een hotel en aten we bij de Meerpaal. Dat is manlief zeer slecht bekomen. Over wat er in de daaropvolgende 12 uur gebeurde heb ik weleens gedroomd maar is te erg om uit de doeken te doen.

Het hield wel in dat ALLES op mijn schouders terecht kwam.

Donderdag - verhuisdag.

Godzijdank deed de lift het nog. De man voor de Ikea kast was er als eerste en ging meteen goed van start.

Ik gaf pas koffie toen hij klaar was. De verhuizers waren immers onderweg en ik voorzag een file bij onze voordeur.

Huub was er exact om 8 uur - met Huub 2, al 36 jaar zijn maat. Huub 2 zou de garderobekast in elkaar gaan zetten.


Het was een gezellige reuring op de binnenplaats.


De verhuizers waren er tegen tienen. Zij kregen wel eerst koffie.

Huub toonde mij wat hij had gefabriceerd in onze slaapkamer. Zo benut je een onmogelijke ruimte.
Wat een vakman.


Jacky zag vanaf het balkon ineens allemaal bekende meubels binnenkomen en ging zich steeds meer op haar gemak voelen.


Huub had inderdaad materiaal meegenomen voor de mechanische ruimte. Hier ben ik heel blij mee!!

Omdat wij de eerste bewoners zijn hebben we alle ruimte om de verhuisdozen op de gang te zetten.

Voor de meesten moet het nog helemaal beginnen. Veel mensen hebben zelf voor onderaannemers gekozen - of gaan zelf aan de slag.

Ook zijn we heel blij met de airco en de buitenschermen die 's avonds naar beneden gaan vanwege de zon.


Vrijdag voelden we ons al een stuk relaxter - na een goede nachtrust.
Na 14 maanden weer in ons eigen bed!!
Wel een raar idee dat wij de enigen zijn in ons gebouw.


Het is improviseren, maar dat vind ik leuk.
Zo vond ik geen opener en gebruikte manlief de waterpomptang.


De keuken komt 1 juni - dus moet het zo maar even.
Mooi excuus om niet ingewikkeld te koken.


Zaterdag - Pinkersterweekend.
Ik moet goed rekening houden met de openingstijden - dus boodschappen doen..
Gekkenhuis in Zoutelande.

Eerst de bakker in Meliskerke, waar tien meisjes achter de toonbank stonden.

De slager lieten we maar even schieten.


Op naar Shurgard in Middelburg om een lading spullen te halen.
Na 14 maanden ook weer echte badhanddoeken.


De dag vloog om.
Op de terugweg toch maar even naar de slager. Het was veel minder druk.
Achter de toonbank telde ik er een stuk of tien. Van klein naar groot. Kinderen en kleinkinderen waren opgetrommeld.

Manlief zette twee Ikea kastjes in elkaar en was heel trots op zichzelf en ik op hem.
Ik deed een strijkwas.


Daarna moest ik moed verzamelen voor de plaatselijke Jumbo - waar je over de hoofden kon lopen.
Mensen parkeren er ook om naar het strand te gaan.
Ik kreeg een scanner in mijn handen geduwd om rijen bij de kassa te omzeilen.
Het viel mee.

Daarna naar de camping, waar onze caravan gestald is.
Er moesten nog kleren uitgehaald worden.

Vanavond hebben we op de loggia met onze onderbuurvrouw en vriendin koffiegedronken.
Zij en wij genoten van het uitzicht.

Morgen zijn de schilderijen aan de beurt en wachten mij nog vijf dozen.
Ik mis nog het een en ander maar dat zal vast boven water komen.

Luctor et Emergo - een spreuk die wel op mij sloeg de afgelopen week.
******

Geen opmerkingen: