19 oktober, 2026

Dag 13: Cortona en Paciano


Maar eerst wat vertellen over het voortreffelijke restaurantje schuin tegenover onze albergo:
La Briciola.
Daar aten we gisteravond.

Hooguit tien tafels worden er bediend en de keuken is heel authentiek.


Helaas maakt mijn telefoon geen scherpe foto's, maar geloof me - het was voortreffelijk.
Dus het andere goede restaurant moest ik van manlief annuleren. Hij wil op onze laatste avond weer hier eten.

Klein maar zeer fijn!


↑Manlief had vooraf peer met pecorini (zeer lokaal) en honing.
↓Ik had een crema van groenten (soep)


Mijn vlees en zijn lasagna waren voortreffelijk.


Pannacotta voor mij en tiramisu voor hem.


En de wijn die ik 's middags had geproefd ging mee in Jacky's kar.


↓Vanmorgen hadden we, lopend naar de auto, dit prachtige uitzicht.


In de zomer is het hier bloedverziekend heet. Dus aan veel huizen zie je airco's hangen.
Wat ons zeer verbaast is dat we nergens zonnepanelen op daken zien, ook niet op nieuwbouw.


↑Meer van Trasimeno.


Toscane, Umbria, Toscane.


↑Cortona


↑Zoals het al de hele vakantie gaat nam manlief plaats op een terras en liet mij de cultuur en historie opsnuiven. Blijkbaar raakte hij in een geanimeerd gesprek met een Amerikaan.


Ik was eigenlijk vrij snel klaar met Cortona.




↑"Ben je hier??" 


Paciano: aangeduid als een van de oudste -en mooiste dorpen van Umbriƫ.


↓Voor de wc kreeg ik een sleutel. Ik moest een paar deuren verder zijn.


Zagen we daar herten rennen? Zo dicht langs de autoweg.


↑Zonnepanelen.


Thee met lekkers op de kamer. Deels van het ontbijtbuffet, deels van de pasticceria.

De auto staat pal voor het hotel zoals met Lorenzo, de fantastische eigenaar, afgesproken.
Zo kan ik goed inladen.

Maar we staan voor een auto met Italiaans kenteken. Die staat daar al de hele week.
Nu blijkt dat een huurauto van Mexicanen te zijn. Ze zijn de sleutels kwijt.
De vrouw is snotverkouden (waarschijnlijk van het vliegen). Ze schijnen nogal lastig geweest te zijn.
Volgens de boze receptioniste moest ze van alles voor deze gasten regelen en waren ze nooit tevreden.
En nu dit.

Lorenzo is er maar druk mee. Hun koffers staan in de lobby en blijkbaar wil het verhuurbedrijf niet naar Montepulciano komen.
Dus moeten zij nu naar het vliegveld van Rome.

Lorenzo appt mij zojuist (vijf uur later) dat onze auto gewoon kan blijven staan.
De Mexicanen hebben een auto in Montepulciano gehuurd en zijn daarmee naar het vliegveld van Rome gereden. Morgen komen ze dan blijkbaar terug met een tweede sleutel van hun huurauto.

Ons wacht morgen een lange rit. We overnachten in de buurt van Como vlakbij de snelweg.
Woensdag door naar de Elzas.
*******

Geen opmerkingen: