22 maart, 2017

Afvalrace


"Jeetje, Ellen. Wat ben jij veel afgevallen!"

Mijn fysio kan me op geen betere manier verwelkomen.

In de wachtkamer had ik net een artikel gelezen over de afvalplannen van Linda de Mol.
Die is uit de kast gekomen met haar 82 kilo.

Goh! 82 kilo.
Dat is het streefgewicht voor heel veel mensen.

Maar goed.
Linda gaat in zes weken van mollig naar slank.

Paul de Leeuw sluit zich bij haar aan. Hij gaat het voor de zoveelste keer weer proberen.
Arme Paul. Die houdt zo van lekker eten.

Ik ben blij dat ik een paar rondjes voorlig.
Ze kunnen mij niet meer inhalen.

Hoewel......ik begon met een spurt en kruip nu langzaam verder.
Maar wat een verschil maken die 16 kilo.

Ik voel mij veel gezonder. Heb meer energie en uithoudingsvermogen. Bloeddruk en cholesterol zijn aanzienlijk gedaald. Ik glijd moeiteloos in mijn kleren en hoef mijn adem niet in te houden wanneer ik de broekknoop door het knoopsgat steek.

Maar misschien wel het belangrijkste: ik schaam mij niet meer voor mijn figuur.

"Vind je niet dat ik een ouwe kop heb gekregen," vraag ik aan mijn fysio.

"Neen, ouwe kop in geen geval. En beter een paar rimpels meer dan kilo's."


Maar thuis wacht mij een moeilijke klus.

Wisseling der seizoenen.
Mijn dilemma:
welke kleren gaan naar Het leger des Heils en welke kleren gaan naar de kleermaker.

Ik had gehoopt in het voorjaar de eindstreep te halen.
Dat gaat niet lukken.
Ik moet nog 7 kilo kwijt zien te raken.

Maar mij aansluiten bij De Mol doe ik niet.
Ik kruip alleen, op eigen kracht verder.

Zeven kilo minder, drie rimpels meer.
*****

19 maart, 2017

Queen of Hope and Glory




"The Forces Sweetheart"
Vera Lynn.
Dame Vera Lynn.

Ze hoopt morgen honderd jaar te worden.
Gisteren zond de BBC een prachtig eerbetoon uit ter gelegenheid van haar century.

Een uitzending vol flashbacks en herinneringen.

Heel helder vertelde ze over haar optredens in het verre Oosten.

“I just wanted to do my bit. I cancelled engagements to go to Burma. I was determined to go where ­nobody else in the entertainment world had gone.
Some were travelling to the ­cities rather than the jungle. I felt someone needed to go and ­support these young men and deliver messages of hope from home. I’d been warned not to travel to certain places, but I just knew I had to do it.”



Ik herinner mij Vera Lynn heel goed. Haar galmende stem.
Mijn moeder was dol op haar liederen.

"Ja, daar kwamen wij de oorlog mee door. Haar liederen hielden ons op de been. Ze gaven ons hoop."

We'll meet again en The white cliffs of Dover.
Mijn moeder zong ze feilloos mee.

Maar bij Land of Hope and Glory biggelden de tranen over onze wangen.
Nog steeds trouwens.

Happy birthday Vera Lynn.

18 maart, 2017

Een lach en een traan


Zo! Deze kan weg.
Plaats er maar een bak tulpen.

Bloemen in ieder geval.
Ik vind dat de lijsttrekkers bloemen verdienen.
Getekend zaten ze woensdagavond bij Pauw en Jinek aan tafel. Alsof ze een maand in de verloskamer hadden gelegen.

De weeën waren al een jaar geleden begonnen, maar tot volledige ontsluiting kwam het pas vorige week.
En de verlossing kwam woensdag.

Nederland kon even achterover leunen.

Lang leek het erop dat de PVV zou profiteren van de onrust.
Maar Nederland kwam net op tijd bij zinnen.

De verkiezing van Trump,  Brexit en de Nederlands-Turkse crisis zie ik als aanleiding voor deze goed verlopen verkiezingsdag.

Het Trump-gedrag (twitteren in plaats van je gezicht laten zien) heeft Wilders geen goed gedaan.
Met een programma dat op één A-viertje past kom je er ook niet.

In het laatste debat moest Wilders zijn meerdere erkennen in Gert-Jan Segers (CU), die verrassend sterk uit de hoek kwam.
Geert zakte door zijn hoeven.
PVV is -en blijft, ondanks vier zetels winst, de bankzitter en komt verder niet in het spel voor.

Wat een opkomst!
Geweldig.
De democratie heeft woensdag een historische winst geboekt.

En toch: de azijnpissers weten zich geen raad met de hoge nood.
De afstraffing van het kabinet Rutte-Asscher.

Arme Lodewijk werd harder gestraft dan de premier.
Blijkbaar vond de PvdA kiezer het toch een VVD-beleid.

Een groter contrast tussen Spekman en Asscher kun je je niet voorstellen. Die eerste heeft de partij geen goed gedaan. Zijn vertrek komt als mosterd na de maaltijd.
Helaas.

Ik gunde Lodewijk Asscher echt meer.
Evenals Jeroen Dijsselbloem, Sharon Dijksma en Jette Klijnsma.
Harde werkers. Bedankt voor uw inzet!

Maar wat betreft die afstraffing: ik zie het toch anders.
Het kabinet mag dan een tik op de vingers hebben gekregen, "grote steun in de rug" D66 won toch fors. En ook de supporting christelijke partijen hadden geen verlies te lijden.
CU won zelfs.

Trouwens: kijken we in het verleden dan kunnen we concluderen dat regerende partijen het vaak te verduren krijgen in verkiezingen.

En nu breekt de tijd aan van de spreekwoordelijke water en wijn.

Ik hoop dat we nog voor Prinsjesdag een toost kunnen uitbrengen op Rutte Drie.
*******

15 maart, 2017

Gestemd


Wij moesten stemmen in de sociëteit van Sanctus Laurentius.
Paapse knorren, zo noemde manlief in zijn tijd deze studentenvereniging.

De dames en heren achter de tafel waren not amused.
Terecht.

"Waarom hier?"

Een stinkhol in plaats van het onlangs gesloten stadskantoor.

Zij zaten in een donker zaaltje met grauwe muren, waar volgens mij scheutig met een wc-eend was gespoten. Schoon was het allerminst.

Het uitvouwen van de landkaart, zoals manlief het stembiljet noemde, was niet makkelijk. Maar het inklappen van het gigantische papier werd een ware worsteling.

Natuurlijk moest ik even checken of ik het rondje wel goed rood had gemaakt.

"Heeft U een vergrootglas nodig?" hoorde ik achter mij.

 

"Heeft er vast mee te maken dat Ruud Lubbers om de hoek woont en lid was van Sanctus Laurentius," grapte ik.

"Maar we hebben hem nog niet gezien," reageerde een man die dacht mij het stemhokje te moeten wijzen.

Veel tijd om tegen de vieze muren aan te kijken had het comité niet.
De opkomst was goed.
Ik zag een enorme stapel op de tafel liggen.

Nederland is wakker.


Ik heb mijn burgerplicht gedaan, schreef iemand op Facebook.

Voor mij is het geen plichtpleging.
Integendeel.

Het is mijn recht.
Het recht waar mijn moeder voor heeft gestreden.

Een voorrecht.
*****

14 maart, 2017

Kokker-ellen (51)


Ik ben dol op Aziatisch eten.
Omdat koolhydraten momenteel niet in mijn eetpatroon vallen moet ik het in gerechten met veel groenten zoeken.

Deze pittige kip is echt een aanrader.
Manlief krijgt er wel rijst bij.

Wat u voor 2-3 (wij zijn grote eters) personen nodig heeft:

250 gr. kipfilet bakken in olie of becel.

Toevoegen in deze volgorde:
3 teentjes knoflook, uitgeperst
1 rode paprika, in stukjes
1 fijngesneden pepertje
bakje champignons, in plakjes
1 gesnipperde prei

1 kop kippenbouillon
sausje van:
4 eetlepels ketchup
7 eetlepels ketjap
1 eetlepel sambal oelek
1 eetlepel bruine suiker

250 gram taugé (als laatste toevoegen)

Makkelijk en lekker.
*****

12 maart, 2017

De getergde stad


Allereerst wil ik de Rotterdamse politie en ME een hart onder de riem steken.
Gisteren was echt een beproeving.
Hoe ver kun je provocatie laten gaan? Hoelang kun je escalatie tegenhouden?

Vandaag speelt Feyenoord thuis tegen AZ.
Morgen debatteren Rutte en Wilders. Ook in Rotterdam.
Daarom: diepe buiging voor de mannen en vrouwen die orde en veiligheid handhaven in onze stad.

In Buitenhof werd godzijdank eensgezind door links en rechts de aanpak van het kabinet en burgemeester Aboutaleb gesteund.
Daar is dus een rampzalige toestand als deze voor nodig.

Ik moest de stad in op deze ZONdag.

Het wemelde van de toeristen.
Bussen vol.
Mensen die geen weet hebben van wat zich zaterdagnacht heeft afgespeeld in het centrum van de stad.


Op de Hoogstraat, tegenover de bibliotheek stopte deze bus.
Ze hadden geen betere dag kunnen uitkiezen om vredestulpen uit te delen.
Avaaz: weer wat geleerd.


Op de Schiedamse Vest bij het Turkse consulaat, daar waar het gisternacht toch nog uit de hand liep, was de pers volop aanwezig.
Nationaal en internationaal.

Surveillanceauto's wisselden elkaar af.

In de doodlopende zijstraatjes wisselden personenauto's elkaar ook af.
De bestuurders waren druk contact aan het zoeken via hun iPhones.

Laat ik de situatie als gespannen rustig omschrijven.

 
 
 

Toen ik de Schiedamsedijk mocht oversteken werd ik bijna gelanceerd door een opgevoerde Golf.
De lachende Turkse bestuurder negeerde het rode licht.
Ik kon nog net terugspringen.

"Gaat 't meid."
Ik voelde een bemoedigend klopje op mijn rug.

Maar mijn ogen volgden de witte Golf, die op de hoek van de Witte de Withstraat zijn (eveneens vrolijke) makker liet uitstappen.

Ik wist waar die heen ging.
*****

11 maart, 2017

Rotterdamse lente


Een paar fleurige kiekjes, gemaakt in de Maasstad.


Op weg naar de markt kwam ik deze prachtige Volvo tegen.
Altijd een van mijn favoriete oldtimers geweest.
Het is lente en dus mag hij uit de stalling.


Waakzame dienders hielden op deze zonnige zaterdag een extra oogje in het zeil.
Op de 80% allochtone markt kan zomaar een Turks protest losbarsten.

Laat ik zeggen dat onze premier juist heeft gehandeld.
Geen knieval voor Turkse dreigementen. Nederland is klein, maar toont onbreekbaar ruggengraat.
Heel goed!

En nu sluipen de ministers via een achterdeur ons land binnen, zo hoor ik zojuist.
Ik ben echt stomverbaasd -en zeer angstig over wat er momenteel aan de hand is.

Van wie ik nog niets gehoord heb is Kuzu van DENK.
Waar is de journalistiek? Waarom wordt Kuzu niet aan de tand gevoeld?
Ik weet namelijk zeker dat die tand los zit.

Realiseren al die Turkse Nederlanders, die in dit land mogen demonstreren tegen de Nederlandse regering, zich wel dat in Turkije demonstranten tegen het regime Erdogan worden opgepakt??

Wie noemt wie nou nazi en fascist.
*****