Slechte vis

 

Vrijdag, visdag.

 

Maar gisteren had ik geen zin om naar Bruinisse te rijden.

Er stonden enorme files richting Burgh en daar zou ik op de terugweg in belanden.

 

Na stilzwijgend beraad met mijzelf besloot ik om de viswinkel bij de Heerenkeet (eerdere ervaring) toch een kans te geven.

Die zou toch echt goed zijn, aldus vrienden en bekenden.

 

Maar ik vertelde het niet aan P. - wetende dat hij fel zou protesteren: 'Koop dan maar Iglo vissticks.'

 

Weer schrok ik toen ik de winkel binnenkwam: het stonk.

Ook de enorme hoeveelheid uitgestalde vis(soorten) vond ik bedenkelijk.

 

Met zeebaars ging ik naar huis.

 

De vis was vers, maar smaakte naar niets.

 

P. zei niets - maar keek mij pijnlijk aan.

 

"Niet lekker, hè," zei ik.

'Smaakt naar niets,' zei P.

 

Ik knikte. "Heerenkeet."

P. ontplofte bijna. 'Nee hè?!'

 

Toen ik hem uitlegde waarom ik niet naar Jacco was gegaan begreep hij dat wel.

'Maar dan had je net zo goed vis in Brouw kunnen halen. Gelukkig dat deze troep niet van Jacco komt.'

 

De troep belandde in de vuilnisbak.

Daar waar troep hoort.

***

Excuus

 

Gisteren schoot het bloggen erbij in.

Dat overkomt me niet vaak.

 

Ik leg even uit waarom u het een dag zonder moest doen.

 

De zorg voor P. vergt tijd, energie en brengt de nodige spanning met zich mee.

 

We moesten naar de notaris in Zierikzee.

Wij zijn nu grondeigenaren. Geen erfpacht meer.

 

Ook kwam de aannemer met de tekeningen/plannen van/voor ons nieuwe huis.

We hebben de hele avond zitten brainstormen.

 

Ik betrapte mijzelf erop dat ik het niet allemaal zo 1,2,3 kon behappen. Het moest even bezinken.

Raam zus, deur zo, meterkast hier, haard daar.

 

Terwijl de mannen het over zonlicht hadden zat ik aan heel andere dingen te denken.

Meer praktische zaken, zal ik maar zeggen.

Wel heel erg leuk, hoor. We verheugen ons ook erg op dit project.

 

Ondertussen speelt er ook nog een zoektocht in 010 naar een pied à terre.

Genoeg redenen?

 

Mijn hoofd loopt over.

 

Bij de notaris herleefden oude tijden.

 

In dit pand logeerde P. exact 30 jaar geleden.

Toen was het nog Hotel Mondragon. P. was net aangesteld als kantoordirecteur van de Amro bank.

Terwijl we in de voormalige ontbijtzaal zaten te wachten kwamen grappige anekdotes naar boven.

 

Ik woonde in 1983 nog in Heerhugowaard en kwam in de weekends naar Zierikzee, totdat we ons huisje aan de Oude Haven konden betrekken.

 

Zierikzee was het eerste "winkeltje," zoals P. dat altijd noemde.

 Er volgden er nog vele, maar wat bewaren wij een mooie herinneringen aan die tijd op Schouwen.

 

Toen draaide ik mijn hand niet om voor een verbouwing of verhuizing.

Regelen en organiseren was a piece of cake.

 

Ik merk dat ik dertig jaar ouder ben.

Maar de drang, de wil, de lol en de zin is er nog steeds.

 

Ik voel weer adrenaline.

*****

Troost-aankoop

 

Verton in Zierikzee verkoopt volgens mij meer schoenen dan Van den Assem in Rotterdam.

Ik moest Paracetamol zetpillen voor P. kopen, maar trakteerde mijzelf ook op een paar zomerschoenen. Benieuwd of ik ze dit jaar nog zal dragen.

 

P. heeft hoge koorts.

Zo hoog dat ik op zijn verzoek zojuist de hematoloog, die ik maandag al per e-mail had ingelicht, heb gebeld.

 

Hij heeft grote blazen op zijn onderlijf: juist ja.........ook daar en het breidt zich nog steeds uit.

 

Ik probeer een indroogmethode met ouderwetse zinkzalf en Engels pluksel. Dok vond dat heel goed van mij.

"Als die blazen maar niet gaan infecteren."

Verder laat ze de behandling aan de huisarts over, maar ze belt vrijdag terug om te horen hoe het gaat.

 

Hij voelt zich beroerd.

 

Morgen belt de huisarts terug.

Wellicht komt er nog een extra antibioticum bij.

 

Rome kan niet doorgaan.

Hotel kon ik nog gratis cancelen.

Transavia kan ik, dankzij de €20,- - extra betaling voor een flex-boeking, verschuiven. Daar wacht ik mee tot zondag.

 

Ik durf niet op mijn eigen wc-bril te gaan zitten en het huisje ruikt naar Dettol.

 

Voor mij is het nu een kwestie van op de been blijven en die rotziekte niet overnemen.

 

Gek eigenlijk: dat is negen maanden andersom geweest.

*****

Het voorjaar (aan)Schouwen

 

 

Zo!

Het centrum van Zierikzee is autovrij.

Ondertussen gaat het oppimpen gestaag door.

Op 21 juni krijgt monumentenstad koninklijk bezoek.

 

 

 

Ergens tussen wal en sloot.

 

P. bevindt zich ergens tussen wal en sloot.

 

Een paar weken geleden schreef ik dit. 

P. was na negen maanden gestopt met anti-infectie medicatie, die hem veilig door de chemo hadden geloodst.

Fingers crossed dat hij het nu op eigen houtje redt, schreef ik toen.

 

Het ging zo goed.

Afgelopen woensdag gaven de bloeduitslagen een stijgende lijn te zien.

P. voelde zich super fit: golfde weer, knutselde weer, tuinierde weer, kwam weer onder de mensen en was positief en vol energie.

 

Tot een paar dagen geleden.

Niet dat hij zich ziek voelde. Ik zou het eerder als onbehaaglijk omschrijven.

 

Toen hij onder de douche vandaan kwam schrok ik me helemaal kapot.

 

 

We wisten het vrijwel meteen en zeker: gordelroos.

 

Onze huisarts, die altijd voor ons klaar staat, maakte tijd.

Binnen een uur waren we (even) terug in 010.

 

Inderdaad: gordelroos.

 

Oftewel waterpokken voor ouderen. Oftewel Antoniusvuur. Oftewel Zona. Oftewel Herpes zoster.

Shingles klinkt prettiger, maar is even besmettelijk.

 

P. is weer aan een hoge dosis infectieremmers gezet (onderste doosje op de foto), die het leed moet verzachten.

 

Op facebook schreef ik, in paniek, "Dag Rome."

 

Nu - 6 uur later: "Dag Rome," maar dan de positieve variant.

***

Fun

Heerlijk10Daagse

Om onduidelijke redenen was het er nooit van gekomen: eten in de keuken van Floris.

 

Ik had geweldige reviews gelezen.

Het zou een onvergetelijke belevenis zijn.

 

Floris, het middelpunt, kookt. De gasten kijken toe en wachten geduldig tot ze (allemaal tegelijk) gerechtjes voorgeschoteld krijgen.

Verrassende gerechtjes met extreme, spannende smaakbelevingen.

 

Ik greep de gelegenheid - Heerlijk 10Daagse - dan ook meteen aan om een tafel te reserveren.

 

 

In de keuken van Floris heeft een grote verbouwing achter de rug.

Vergelijk mijn foto's maar met de beelden op de site.

 

We moesten er om 19 uur zijn.

Ik kreeg om de haverklap e-mails van Heerlijk om ons aan de reservering te houden.

 

En op de dag zelf kwam er ook nog een mail van het restaurant.

Mag ik zeggen dat ik tien mailtjes voor één boeking wel erg overdreven vind?

 

We liepen om 18.40 uur binnen en mochten zelf een tafeltje uitzoeken.

Om 19 uur was de zaak vol.

 

 

Toen duurde het nog tot tegen achten eer we iets te eten kregen.

Dat brak ons bijna op.

 

Toen ik vroeg of het eten nog lang op zich liet wachten keek mijn buurvrouw mij dankbaar aan.

En ja - mijn hongerkreet werd gehoord. 

Nog nooit smaakten ovenverse broodjes zo lekker.

 

We besloten om, naast het menu van €25,-, de extra gangen + het wijnarrangement te nemen.

De rekening kwam uit op €132,-

Zuinig zijn wij dus niet geweest.

 

Spijzen en wijnen waren goed.

Inderdaad: verrassende gerechtjes met extreme, spannende smaakbelevingen - verhuld in "drops."

 

De keuken is echt een pronkstuk.

 

Stoeltjes zijn (voor een zit van vier uur) niet comfortabel en de tafels staan echt veel te dicht naast elkaar.

 

Het is allemaal een beetje "would be."

 

De sommelier voert een toneelstukjes op met wijnen waar wij, kenners, een beetje om moesten lachen.

 

Een belevenis was het zeker.

We zijn een ervaring rijker.

 

Was ik maar twintig jaar jonger.

****

ALLE FOTO'S

****