15 januari, 2022

Een schimmig gebied


Iedere dag lees ik nieuwe berichten over seksuele intimidatie, seksueel overschrijdend gedrag, seksueel wangedrag, machtsmisbruik....

De namen mag u zelf invullen, daar heb ik hier te weinig ruimte voor.

Ik vel geen oordeel over wat er vandaag weer in het nieuws vescheen over vermeende misdragingen binnen The Voice of Holland.
Het schijnt ernstig te zijn. Het programma is per direct gestaakt.
Wel vraag ik mij af waarom er zo laat actie wordt ondernomen door de gedupeerden.

Die artiesten weten langzamerhand toch ook wel dat ze in de spotlights staan als het om impertinent gedrag gaat - ook als ze daartoe zijn verleid. Eens vallen ze door de mand. 

Het is een onderwerp dat bij mij vragen oproept, kijkend naar mijn eigen jeugd.

Er werden andere termen gebruikt: vieze man, engerd, kan niet van de vrouwen afblijven en andere tamelijk onschuldig aandoende formuleringen.

Een leraar en een leerling werden verliefd op elkaar.
Zij was zeventien en dus minderjarig. Hij was eind twintig.
Het werd een happy couple, dankzij het goede inschattingsvermogen van haar ouders. Met hun steun mocht hij ook les blijven geven.  

Ook mij is het weleens overkomen dat een man opdringerig werd.
Nu zou dat zeker een geval van onzedelijke gedrag genoemd worden.

Diederik was net zo oud als mijn ouders. Ze kenden elkaar ook van de Lionsclub.
Een kleine, niet onaantrekkelijke man met een dikke portemonnee.

Mijn moeder had hem en zijn vrouw regelmatig op feesten meegemaakt waar hij graag met andere dames danste. Close.

Zijn jongere vrouw vond het prima en zocht op die feesten haar eigen vertier.
"Hij is ondeugend," hoor ik mijn moeder nog zeggen toen ik een avond bij ons thuis had georganiseerd.
Ze hadden elkaar een tijd niet gezien. 

Ik deed open.
De begroeting was innig. Hij drukte me iets te stevig tegen zich aan en plakte natte, kreunende zoenen op mijn wangen.
Ongemakkelijk, maar ik plakte er het etiket schalks op.

Een paar maanden later hadden we een jubileum.
Heren in black tie, dames in het lang of cocktail.
Een geweldig feest.

In de verte zag ik de ondeugend lachende Diederik op mij af komen. Manlief was niet in de buurt om mij te redden, dus ik moest wel met hem dansen.
Uitgerekend op een langzaam nummer.

Hij had me in een greep waardoor ik mijn hoofd wel op zijn schouder moest leggen en voelde zijn hand tussen mijn schouderbladen. 
Mijn forse voorgevel werd pijnlijk geplet.

"Wat een heerlijke parfum heb je op Ellen," fluisterde hij in mijn oor.

"Ja, van P. gekregen," probeerde ik. Alsof het noemen van mijn echtgenoot hem af zou schrikken?

Hij kreunde.

"En waar heb je je mooie jurk gekocht?"

"Zelf gemaakt, Diederik."

Die vochtige adem in mijn oor vond ik het irritantst. Ik voelde zijn hand op mijn heup.
Het gevoel bekroop me dat alle vrouwen vol medelijden naar mij keken. Maar ook lachend.
Het was immers Diederik.

Mijn ogen zochten naar manlief die gezellig aan de bar met zijn vriendjes stond. Toch ving hij mijn smekende ogen op.

Tijdens de minuut durende muziekwissel kwam hij me redden.

Diederik ging op jacht naar andere Diederikvrezende dames.

Dit speelde zich in de jaren tachtig af.
Diederik flirt al jaren met de engelen.

Maakte hij zich schuldig aan ongewenste intimiteit? Volgens de huidige maatstaf gerekend wel.

Toentertijd vonden we (vrouwen) het ongemakkelijk, maar niet bedreigend.

Een vrijpostige flirt versus seksuele intimidatie.
*****

12 januari, 2022

Hoe gaat de geschiedenisles van mijn kleinzoon eruitzien??


Een nieuw hoofdstuk in het toch al succesvolle Woke dagboek.
De verontwaardiging is groot, evenals de woede.

Alle aandacht gaat naar de politionele acties, maar dit moet uitgestuft worden.
Het wordt steeds gekker.


De zwart-wit discussie
Slavernij
5 december
Merry Christmas
De gender discussie
Kerststol - paasstol
Koloniale verleden
VOC
Literatuur
Monumenten
Films en tv series.
......

Moet ik dit gedichtje van mijn zusje uit mijn poëziealbum scheuren?


Zelfs ironie en satire worden niet meer herkend.
Een serie als "All in the family" werd van de buis gehaald.
"Te gevoelig."


Maar het meest maak ik mij zorgen over wat er overblijft van onze geschiedenis.
Wat leert de jongste generatie nog?

Dat brengt me zo'n 55 jaar terug in de tijd.
Wij stonden op de Italiaanse camping altijd naast dezelfde Duitsers. Het contact was vriendschappelijk.

Hij, Walter, was getekend door littekens. Granaatscherven hadden zijn hoofd geraakt. 
Zijn wispelturige humeur werd veroorzaakt door chronische pijnen.
Ze hadden één dochter, Sigrid, met wie mijn oudste zus goed bevriend raakte.

Over de oorlog werd niet gesproken. Toch hing die altijd boven onze tenten. 
Wij wisten wel dat hij lid was geweest van de Waffen-SS. Zijn vrouw Hilde vertelde, waar hij niet bij was, over zijn trauma's.
Ook moest ik aanhoren hoe gruwelijk de bombardementen op Dresden, Hamburg en Berlijn waren geweest.

Toch kwam Sigrid op een avond, toen haar ouders in bed lagen, bij ons zitten.
Ze wilde mijn moeder spreken. Mama stelde voor een stukje te gaan lopen over de camping.

Later, op de terugreis, vertelde ze in de auto dat Sigrid heel summier geïnformeerd was over de oorlog.
Slecht en eenzijdig. 
De oorlog werd sowieso voor de tweede generatie doodgezwegen, zo bleek uit haar verhaal.
Mijn moeder heeft haar tijdens die wandeling het een en ander verteld.

Schaamte. Vernedering. Het verleden wegmoffelen (mooi woord in deze context).
Berlijn is er een goed voorbeeld van. Ik was er in 1973 met mijn klas. 
We bezochten de indrukwekkende Spandau gevangenis, waar Rudolf Hess gevangen zat. 

Ik stond aan beide kanten van die angstaanjagende muur en realiseerde me dondersgoed hoe fragiel vrijheid is.

In 2006 zochten we tevergeefs naar het monument. 
Spandau was in 1987 afgebroken. Reden: angst dat het een bedevaartoord voor neo-nazis zou worden.

Maar ook restanten van de muur mochten niet meer gezien worden.
Een sterk staaltje hoe vernietig je je geschiedenis.

En dat is precies wat er momenteel in Nederland gebeurt.

Het Rijksmuseum (de naam zegt het al) is ons museum.
Gooi er een referendum tegenaan en ik weet zeker dat de meerderheid zich tegen deze schandalige geschiedvervalsing uitspreekt.

Wat volgt? Wie volgt?
Rembrandt van Rijn? 
Portretschilder van de gegoede burgerij. Schilderde hij niet rijke Amsterdamse kooplieden? 
Komen er dan bordjes met een "kijkwaarschuwing" naast die portretten te hangen?

Ja, ik ridiculiseer.
Dat komt omdat de kwestie, zoals nu met de Bersiap, krankzinnig is.
*****

10 januari, 2022

Straten vol bomen


Inmiddels is het 10 januari en overal kom ik opeenhopingen van kerstbomen tegen.


Hoek Rozenburglaan - Oranjelaan.
Het trottoir wordt gebarricadeerd door een enorme stapel kerstbomen.

In mijn jeugd zouden die op 1 januari om 00.15 uur zijn verbrand, op het kruispunt.
En zo ging dat op veel plekken in Kralingen en waarschijnlijk in de hele stad.

Het pijltje wijst naar de Kralingse school, mijn school.


In deze laan gaan de huizen, zo er iets te koop is (niet dus), niet voor onder een miljoen.
Het huis op de hoek staat al twee jaar in de steigers. De overlast, grotendeels veroorzaakt door obstructie, is ergerlijk. 

Ik vraag mij tevens af waarom je een miljoenen huis voor tonnen - misschien een miljoen - laat verbouwen in een laan waar de huizen bovenop elkaar staan?
Waarom niet op een groot, vrij perceel met mooi uitzicht?


Maar nu beginnen de nieuwe buren, het huis naast "mijn" school, ook nog eens aan een grote verbouwing.

Ik maak mij zorgen om de schoolkinderen en de opstoppingen wanneer de school begint en eindigt.


Het is het huis van mijn schoolvriendinnetje H.
Zij, haar zusjes en broertjes (zes kinderen) stapten altijd over het hekje dat het schoolplein en hun tuin scheidde↓.

Het hekje stond helemaal scheef en de grond was vertrapt, maar dat paste wel bij de nonchalante uitstraling van de familie.


Op internet vond ik een erg leuk artikel over dit huis en de familie Peteri.

Een klein stukje als smaakmaker (het hele artikel is zeer de moeite waard).

"De historie van Quooker, producent van kokendwaterkranen, leest als een spannend jongensboek. Een verhaal over een knutselende Engelandvaarder met een droom en twee zoons die er een dampend succes van weten te maken. Vorig jaar beschreven we het bijzondere verhaal achter Quooker. Een klein tipje van de sluier:

Het is 1970 als Henri Peteri, hoofd research van multinational Unilever, een lange vergadering in Londen bijwoont over de nieuwste vinding van het bedrijf: instant soep. Terwijl de bedrijfstop behoorlijk in z’n nopjes is met het nieuwe product is Peteri met iets anders bezig: mag de poedersoep wel ‘instant’ heten? Dat het poeder binnen vijf seconden in soep verandert is inderdaad revolutionair, maar de ingenieur vraagt zich hardop af wat je daar in vredesnaam aan hebt als het vijf minuten kost om een ketel met water aan de kook te brengen. Waar menigeen het bij een kritische kanttekening bij een mooi product had gelaten kan Peteri het idee niet meer uit zijn hoofd krijgen."

Er zal vast wel een Quooker in de keuken komen.
*****

07 januari, 2022

Spitsvondig


Je denkt, die caravan staat mooi droog in zijn privé box.
Dat is ook zo, maar er moeten wel vochtvreters in om klammigheid tegen te gaan.
Die zetten we er altijd meteen in zodra hij de stalling ingaat.

Maar de vochtvreters moeten regelmatig vervangen worden.
De vorige keer, eind november, waren de opvangbakken helemaal vol.
Oorzaak: het luik van het opbergruimte (onder een bed) hadden we open laten staan, om te luchten.


Die ging nu dicht en dat scheelde aanzienlijk.
Gelukkig kon ik bij onze Hubo op de Oudedijk terecht voor navullingen, die ik achteraf gezien dus niet nodig had.

"Ik neem de accu nu ook mee om op te laden," zei manlief.

Thuis kwam hij erachter dat hij de juiste verbindsstekker miste.
Nu hebben wij dozen vol snoeren en stekkertjes. Helaas, het zoeken was tevergeefs.

In de berging staan ook een paar elektrische keukenapparaten zoals een gourmetstel.
Manlief had een brainwave en haalde het apparaat uit de doos.

Bingo!
"Zo, dat scheelt een retourtje Bergschenhoek," klonk het voldaan.

De lockdown stompt ons niet af. Wij zijn inventiever en creatiever dan ooit.


We gaan ons langzaamaan weer verheugen op een volgend kampeerseizoen.
*****

04 januari, 2022

Westerkwartier (2)


"Zet de radio maar uit," zei ik in de auto tegen manlief.
Op Radio Rijnmond werd mensen gevraagd naar hun ervaring met de lockdown.

Ze reageerden allemaal klagend negatief.

"We kunnen niet winkelen. We kunnen niet uit eten. We kunnen niet naar de film. We kunnen niet... "
Noodzakelijke bezigheden? 
Zoek eens naar activiteiten die je wel kunt doen.

 "Ik ben uitgewandeld. Ik heb er geen zin meer in. Ik loop rondjes. En als ik onderweg moet plassen, dan kan dat nergens."
Dat was het moment dat de radio uit moest.

Ik ben bijna 67 jaar en loop iedere dag. Met een doel. Camera op zak.
Rotterdam is groot. Ik loop door kleine, onbekende straatjes.

Minimaal een uur! Telkens een andere route.
Zoals heen via de Erasmusbrug, terug over de Willemsbrug.
Ik doorkruis Crooswijk, loop rond de Kralingse Plas.
Of naar het prachtige Westerkwartier.


↑Ontsnapt uit Blijdorp.


Zolang mijn benen het volhouden ben ik nog lang niet uitgewandeld!!
*****

31 december, 2021

Laatste blog van het jaar


Het is inmiddels traditie: taart voor de brandweer.
Ik hoop dat we ze vanavond niet te vaak voorbij zien komen, maar aan de knallen te horen vrees ik het ergste.
Het land staat sowieso op ontploffen.

Boodschappen hoefde ik gelukkig niet meer te doen.
In de Lusthofstraat was er geen doorkomen aan, zo zag ik op veilige afstand.


Wel moest ik nog even naar de stomerij.
Een laatste dag impressie.

De kersttijd is afgelopen. 


De komende dagen regent het weer goede wensen en voornemens.
Een van mijn wensen is dat de scholen weer snel opengaan. 


Lieve lezers: moge uw wensen uitkomen!

Tot in 2022!!
****

30 december, 2021

De verwarring die Diederik Gommers schept

Gisteravond verscheen er op social media een fragment uit een door De Balie georganiseerd online interview met OMT lid Diederik Gommers. 

Natuurlijk stond Twitter meteen op tilt.

Covid als "peanuts" betitelen schoot bij "vaxxers" in het verkeerde keelgat en is koren op de molen van "anti vaxxers." Het vergroot de scheuring.

En het is juist die onrust in de maatschappij die mij angstig maakt.

Gommers zette direct een bericht op Instagram waarin hij zei dat zijn woorden uit hun verband waren getrokken.

Ik ging op zoek naar het hele interview, dat ik hier plaats.

Inmiddels heeft De Balie dit op Twitter gezet:

“Het fragment waarmee we het programma aankondigden was wat kort en ongelukkig gekozen. Helaas verschuift de aandacht daardoor van het interview naar een tweet, terwijl Gommers een aantal zeer opmerkelijke uitspraken doet.”

Opmerkelijk was het zeker.

Een paar weken geleden waarschuwde Gommers nog voor "code zwart" en riep hij iedereen op vooral te gaan boosteren. Ook verweet hij het kabinet slap ingrijpen. Maar hij zei tevens geen ruzie met De Jonge te hebben en koffie met de minister te gaan drinken. 

Van die Gommers is in dit interview weinig te bekennen. Enfin, kijk en verbaas u.

Een paar maanden geleden schreef ik al over inconsequente uitspraken van Gommers. Ik dacht dat het aan oververmoeidheid lag. Naast zijn 10-urige werkdagen op de IC was hij bijna iedere avond te gast in een talkshow, gaf interviews in het EMC, vergaderde hij met het OMT en wist ook nog tijd te maken voor Instagram.

Waarom doet hij dit, vraag ik mij af?

Waarom laat hij zich uit over verdeeldheid binnen het OMT? Waarom de sneer naar De Jonge? Waarom vraagtekens zetten bij bijwerkingen van de vaccinaties?

Om te scoren bij de jeugd? Omdat hij binnenkort stopt als hoofd van de Nederlandse IC's en dus uit het OMT stapt? Om populair te zijn? 

Hoog tijd voor zijn opvolger: Iwan van der Horst - wen maar vast aan dit gezicht.