Ik moest kijken

Met een jetlag hoofd zit ik dit stukje te typen.

Vannacht werd ik om 2 uur wakker. Dan ben ik ook niet meer in slaap te krijgen.

Leeftijd dingetje.

Tot ergernis van manlief zette ik de tv aan mijn voeteneinde aan.

Hij zette een snurkconcert in.

Het was Superbowl night. Dat is een tien keer opgeblazen Champions League finale. 

Amerikanen zitten thuis aan de buis gekluisterd. Er worden parties georganiseerd en de pizzabezorgers hebben een gouden avond.

Ik kijk nooit naar American football omdat het mij allemaal veel te lang duurt en ik nog steeds de regels niet ken.

Ja, ik weet wat een touchdown is, maar daar houdt het bij op.

En toch.....

Ik keek even, haakte af bij de reclame (wij krijgen nooit de Amerikaanse reclame te zien) en probeerde weer te slapen. 

Dat lukte niet, dus zette ik de televisie weer aan.

Het was halftime en nog steeds stonden de San Fransisco 49ers met maar 10-3 voor tegen de Kansas City Chiefs, die de vorige twee edities ook gewonnen hadden.

Usher verzorgde de halftime show. 

OMG - wat een spektakel. Niet mijn muziek, maar wat een danser!!

En het ballet - ongelooflijk. De onnavolgbare vaart die in die show zat - zoiets heb ik nog nooit gezien. 

Ik zette na de show de tv weer uit, maar de slaap bleef weg.

Om manlief niet verder te irriteren pakte ik mijn iPad en tussen mijn slaappogingen door zag ik het belangrijkste van de wedstrijd.

Het scoren ging uiterst moeizaam. Het was een fysiek zwaar bevochten strijd. Verbazingwekkend dat die tackels geen zware verwondingen veroorzaken.

Ontevreden Travis Kelce (vriendje van Taylor Swift) viel de 65-jarige Kansas-coach, die er als tachtig uitziet, aan op het moment dat het niet goed ging.

Pas in de derde quarter maakte Kansas gelijk.

Waardoor ik altijd de interesse kwijtraak komt omdat vier quarters vier uur duren!!

Ze komen een paar meter vooruit, worden getackeld en dan ligt het spel weer stil.

In de laatste quarter kwam San Fransisco weer voor te staan.

Maar Kansas bleef er, onder aanvoering van de fantastische quarterback Patrick Mahomes↑, in geloven.

 Geen moment zag ik verslagenheid in de ogen van de spelers, die vurig werden aangemoedigd door Mahomes.

Boeiend om dat te volgen.

Toen er nog twee minuten te gaan waren in de officiële speeltijd zette ik mijn iPad weer aan.

Het zag er slecht uit voor Kansas. De tijd tikte weg.

Serieus, een paar seconden voor het eind scoorde Kansas de gelijkmaker.

Met een stand van 19-19 ging de 15 minuten durende overtime in.

En weer nam SF de voorsprong.

Er gebeurde echt van alles. Om iedere centimeter werd gestreden van beide kanten.

Kansas wist bijna kruipend met nog vier seconden op de klok de winnende drie punten te scoren.

Het was een thriller, maar wel een sportieve.

"We can come an end." Nee Louis, it came to an end.

Hij kreeg zijn, in euforie gedane uitspraken over Argentinië en Messi (direct na de overwinning op de VS gedaan), als een boemerang terug.

Die uitspraken herinner ik mij nog goed. Precies zoals Van Gaal is wanneer hij in zijn parmantige stemming verkeert: neerbuigend naar de tegenstander.

Een Van Gaal fan ben ik niet. De vraag of hij de beste trainer ooit is durf ik gerust met neen te beantwoorden.

Michels, Van Marwijk en Happel staan bovenaan mijn lijstje.

Naarmate vrijdag naderde draaide hij zijn woorden over het Argentijnse elftal bij.

In de laatste persconferentie sprak hij over een top ploeg met top spelers.

Maar het bleek te laat. De Argentijnse pers, spelers en vooral Messi waren getergd.

Laat ik vooraf duidelijk zijn: ook van Messi ben ik niet gecharmeerd. Zijn reactie naar vooral Weghorst vond ik buitensporig.

We genieten, in sportieve zin, van dit WK. Vooral manlief heeft alles, vanaf het allereerste fluitsignaal, gezien.

Dat het in deze koude maanden, wanneer het vroeg donker is, wordt gespeeld zien wij juist als een voordeel. 

Oranje liet in de voorronde slaapverwekkend voetbal zien.

Ik ergerde mij aan de belangrijke rol die Mempis (sorry, flauw grapje) werd toebedeeld door de bondscoach.

Memphis drong er bij Van Gaal op aan Bergwijn naast hem te zetten. Het moest een gouden koppel zijn. Nou sorry, maar die twee maakten niets klaar.

Desondanks hield Van Gaal zijn 5-3-2 formatie in stand. 

Ook Blind was slecht. Echt slecht. Maar zijn pappie was assistent.

En die Noppert mag dan een "down to earth kind of guy" zijn - de strafschoppen vlogen er links en rechts langs zijn oren in.

Het is voor mij klip en klaar: deze Nederlandse voetballers halen bij lange na de wereldtop niet.

In de NPO-studio maakte Marco van Basten uitstekende opmerkingen. Zijn kritiek was opbouwend, nooit boos of neerbuigend.

Hij zag geen initiatief. Ik ook niet.

Het is ook een verrassend WK.

Grote voetballanden als België, Duitsland, Spanje, Uruguay en Brazilië werden eruit geknikkerd.

Marokko en Kroatië zijn de grote outsiders die door zijn naar de halve finale.

Wij hadden vrijdag hier een akkefietje.

Ik had besloten niet te gaan kijken. De spanning, die 12e man (70.000 doorgeslagen Argentijnen op de tribunes) en een zwak Oranje waren de reden. Ik wilde me niet ergeren.

Manlief keek wel en daar was ik het niet mee eens.

Dat heeft een reden. Dit is echt waar!!

Manlief kijkt altijd!! Hij mist geen voetbalwedstrijd.

Echter, het is vaak voorgekomen dan zijn ploeg - hetzij Feyenoord, hetzij Oranje - achterstond.

Teleurgesteld zette hij dan de tv uit en ging naar bed of hij ging de hond uitlaten.

En nu komt het: wanneer manlief het liet afweten scoorden zijn ploegen.

SERIEUS: dit is meerdere keren gebeurd.

Vrijdag lag ik in bed heerlijk naar een ander programma te kijken toen hij diep bedroefd binnenkwam.

"Jij kijkt niet?"

"Nee, ik kijk niet, maar ik weet dat ze met 2-0 achterstaan."

"Ik ga maar slapen."

"Stel je nou toch eens voor dat ze nog twee keer scoren," lachte ik. "Zou niet de eerste keer zijn schat."

Hij draaide zich om maar wist dat ik zo nu en dan op mijn iPad keek om de stand in de gaten te houden.

"Och, toch nog 2-1."

Op dat moment zapte ik naar NPO1 en zag dat Weghorst een vrije trap ging nemen op een gunstige plek. Manlief richtte zich op, maar ik zapte weg.

"Wat doe je nou??" riep hij boos.

"Wil je niet dat hij scoort," vroeg ik.

De rest mag u zelf invullen.

Zoonlief appte mij hoe de penalties verliepen.

Daarna keken wij naar het tamelijk chaotische theater op het veld.

Memphis was de voorganger in een kringgesprek. Hij nam de rol die Van Dijk toebehoorde over.

Ik vond dat pijnlijk.

Van Gaal keek toe, maar begreep er duidelijk niets van. Hij zei niets.

De bondscoach liep verdwaasd rond. Alsof hij verdoofd was.

Ook toen Messi hem uit kwam schelden. Davids reageerde, Van Gaal keek glazig voor zich uit.

Waar was die man van de "der tod oder die gladiolen." Wat een onsmakelijke. ophitserige vertoning was dat toentertijd.

Oranje heeft lelijk, energieloos voetbal laten zien.

Hoe anders was dat bij Marokko vs Portugal. Of Kroatië vs Brazilië. En wat te denken van Frankrijk vs Engeland. Dat was echt een thriller.

Vreugde, tragiek, spanning, lef, moed, doorzettingsvermogen, kwaliteit - alles wat een goede wedstrijd nodig heeft zat in die kwartfinales.

Daar hoort Nederland niet tussen.

*****

Het wordt afkicken

 Hupsakee, weer dankzij de vrouwen

Dutch Powerrrr 

 

↑Iedere dag hield ik op Facebook de medailles bij.

Een prestatie om trots op te zijn. Tot nu toe staat Nederland zesde en dat vind ik enorm succes!

Hoeveel landen laten wij achter ons?

Dat de vrouwen het veel beter hebben gedaan dan de mannen lijkt me overduidelijk, maar daar wordt nauwelijks aandacht aan besteed. 

Dat was trouwens tijdens de Zomerspelen ook het geval.

Wij hebben genoten - van alles. Wat een topprestaties in al die sporten. 

Ongelooflijk.

Curling, kunstrijden, skiën, langlaufen, biathlon, skeleton......

Spannende competitie.

Wij keken veel naar de BBC, vanwege het enthousiaste/positieve commentaar. Ook de bronzen race van Kimberley Bos werd door twee juigende Britse stemmen begeleid.

Ik kan die Nederlandse verslaggevers met hun (als er geen goud behaald is) negatieve interviews niet meer pruimen. Met name de zuigende Bert Maalderink.

Eerst even naar de shorttrackers.

Daar keek ik met gekromde tenen naar. Ze vallen, ze duwen, ze trekken, ze stompen.

Een jury is onverbiddelijk. Ja, shorttracken is een jurysport geworden.

Zag u hoe Suzanne Schulting uit het goud werd geduwd?

Zou er opzet in het spel kunnen zijn? Of denk ik dan te slecht.

Schulting was de te kloppen vrouw. Zou de duwster omgekocht kunnen zijn? 

Ik voorzie weinig goeds voor deze sport.

Sorry.

Natuurlijk ging de meeste aandacht uit naar dat onderdeel waar Nederlanders in uitblinken: lange baan schaatsen.

Er waren verrassingen en teleurstellingen.

Schaatsers uit verschillende ploegen moesten een eenheid worden in de ploegenachtervolging.

Ze faalden.

Er was vooraf gedonder geweest.

Bij HLF8 kwamen opzienbare feiten naar boven.

De maker van een achtdelige videoserie over de schaatsploeg van Irene Schouten, Zaanlander, zat aan tafel. Hij deed even duidelijk uit de doeken hoe het er in de voorbereiding op de Spelen, onder leiding van de Jillert Anema, aan toeging, 

Hieronder een link, maar ik hoop eigenlijk dat er een tv-zender deze serie gaat uitzenden.

https://www.ad.nl/olympische-spelen/exclusieve-videoserie-schaatsploeg-zaanlander-de-politieke-spelletjes-op-en-rondom-de-baan-walgelijk~a054e078/

Want wie was nou de lastpak?

Nou, dat blijkt dus Antoinette de Jong te zijn: die jonge, jammerende vrouw met dat ontevreden gezicht en die mooie rooie vlecht. 

Ze presteerde slecht. De wissel in de halve finale viel goed uit - maar hoe was het gegaan als Marijke Groenewoud van meet af aan in de achtervolgingsploeg had gezeten. 

Zelf word ik blij van verrassingen, zoals de achttiende plaats van onze kunstrijdster Lindsay van (niet uit) Zundert.

Dat zij de vrij kür haalde was al een prestatie. 

↑De val van de Russische Kamila Valieva op het moment suprême was symbolisch.

Ze viel trouwens drie keer. Ook symbolisch.  

Vanwege haar leeftijd mocht ze meedoen.

Bespottelijk. 

Dan krijgen we voortaan dertien, -veertien -en vijftienjarigen op grote tournooien.

Het is kindermishandeling om een pubertje meerdere soorten doping toe te dienen. Welke ouders keuren dat goed?

Welk monster geeft zo'n meisje trimetazide, een verboden hartmedicijn?

Volgens Valieva is de trimetazidine in haar lichaam terechtgekomen doordat ze uit het glas van haar opa gedronken had. Haar opa is een hartpatiënt. 

Het is op een haar na geveld.

Misschien zien we nog iets leuks: 1000 meter mannen of de massastarts?

Laat de Spelen in Beijing maar spectaculair eindigen.

******

WK schaatsen

Gisteravond was er tot mijn verrassing WK schaatsen op tv, vanuit Calgary.

Ik heb De Luizenmoeder (die wij al helemaal niet zo leuk meer vinden) opgenomen en ben onder mijn plaid gekropen. Net als vroeger.

"Schaatsen is een failliete sport," roept manlief al tijden.

Hij ging naar bed.

Voor het golfen was hij opgebleven, maar ik dram door.

Zijn woorden worden bevestigd door de in -en intriest beelden: lege tribunes en alleen maar Nederlandse reclames. 

De tijden van Ard en Keessie zijn allang niet meer.

Gordijnen dicht en jezelf een heel weekend opsluiten met de rondetijden op schoot.

De strijd met de Noren.

Maar ook voor de Olymische Spelen in Calgary kwam ik mijn bed uit.

Yvonne van Gennep, Jan Ykema, Leo Visser.

De tijden dat de Oostduitse en Amerikaanse dames op het ijs regeerden.

Ik kijk omdat ik het een prachtige sport vind.

Nog steeds.

Ik bleef wakker voor Patrick Roest.

"Een boerenjongen uit Lekkerkerk," was het commentaar tijdens de race tegen Sven Kramer.

Waarom? Het heeft iets denigrerends.

Ik dacht meteen aan het eeuwige de postbode wanneer Piet Kleine zijn rondjes schaatste.

What the fuck: Patrick is een held! Een ware wereldkampioen die door zijn trotse ouders werd omhelst.

Hem viel een applaus uit nog geen 100 handen ten deel.....

....en een diepe buiging van een 64-jarige fan in Rotterdam.

*****

Pro league

De Oranje Heren en Oranje Dames starten in 2019 met de nieuwe Hockey Pro League. Dit toernooi vervangt vanaf volgend jaar de Champions Trophy en de Hockey World League. Zowel de vrouwen als de mannen spelen tussen januari en juni zestien wedstrijden tegen de acht beste landen van de wereld. 

En daarvoor reizen ze de hele wereld over.

Ieder elftal speelt in zijn eigen land.

Nieuw-Zeeland is nu gastheer en heeft verloren.

De Oranje dames -en heren waren te sterk.

SPEELSCHEMA

Laat ik u even het (reis)schema van de mannen voorleggen:

2/2 Australië

15/2 Spanje

24/2 Argentinië

3/3 China

5/3 Thuis=NL

11/4 en 13/4 Thuis=NL

26/4 Duitsland

2/6 en 4/6  en 9/6 Thuis=NL

14/6 UK

16/6 Pakistan

19/6 en 23/6 Thuis=NL

Het duizelt mij.

Al dat reizen, die afstanden.

Waarom? 

Dit kost een vermogen en het haalt de nationale competitie volledig overhoop.

Ik hoop dat de hockeybond daar eind juni ook achterkomt.

*******

Een parachute met $1000.000,-

Om 9.15 waren er al mensen in de Oasis Trail - onze hospitality tent.

Wij waren blij met onze plaatsen op de hoge barkrukken.
Zo konden we makkelijk even weglopen naar de wc of om iets te drinken/eten te halen.
Genoeg ruimte om de benen even te strekken.

En tevens prachtig uitzicht op de 18e fairway en green.
Gelukkige mensen dus en we hadden hele fijne buren aan beide zijden. Mensen die verstand van golf hadden.

Onze mannelijke marshall was heel goed.
Eindelijk werden de mensen, die hele rijen bezet hielden, afgestraft. Niks reserveren.
Hupsakee, de wachtenden kregen een plaats.

Maar toen werd onze bully (zo noemden we hem) weggestuurd door een bitch van een marshall.
Manlief was erbij en zag hem verdrietig afdruipen.

The bitch met haar bordje quiet zou het weleens even regelen.
Ze ging verdomme precies in ons zicht staan, halverwege de trap.

Wij hebben veel toernooien meegemaakt in de UK, maar nooit is een marshall voor ons neus gaan staan.
Of in ieder geval vroegen ze of we het wel goed konden zien.

Deze bitch vroeg het ook, maar ons antwoord negeerde ze volkomen.
"Sorry, have to stand here."

Vraag het dan niet, muts.

Manlief verliet zijn kruk en ging naar beneden, op zoek naar bully.

Het was duidelijk dat bully de pest aan de bitch had. Gelukkig stond de baas ook beneden bij de ingang.

Bully introduceerde P. en het was binnen 5 minuten geregeld.

Bitch werd op het matje geroepen en bully mocht weer naar boven, waar hij meteen orde op zaken ging stellen.

Jammer dat het geen spannende finish was.

Lexie Thompson won overtuigend.

Dezelfde twee dames als vorig jaar stonden op het podium, alleen andersom.

Lexie met haar hondje vond ik wel een ontroerend slot van een mooie week golf.

CME finals

Vorig jaar waren we voor het eerst getuige van dit belangrijkste damestoernooi in de VS (wereldwjd volgens mijn echtgenoot).
Het is de finale van een lang golfseizoen.

Hoofdprijs: $1.000.000,-

Emma Talley was dit jaar rooky.

Vorig jaar moedigde ze de flight aan waarin haar vriendje caddiede.

"I really hope to play here next year," zei ze me toen.

En zie.........(filmpje)

Wij hebben dit jaar online het volledige pakket (hospitality en tribune) geboekt.



Vier dagen geweldig golf kijken vanuit een comfortabele stoel in de zon, inclusief ongelimiteerd hapjes en (alcoholische) drankjes, voor €120,- p.p.

Vooral manlief doet zich tegoed aan al dat "lekkers."
Mij niet gezien.

Nou ja, een ijsje sla ik niet over.

Er wordt wat afgeknuffeld op de 18e.

Op de terugweg kwamen we dit juweeltje tegen.

Die mag in Rotterdam de stad niet in, maar aan dat soort regels denken ze hier nog lang niet na.

En soms kan ik daar wel begrip voor opbrengen. 

*****