30 juni, 2010

Bye Larry

*****************************
"Stop op de top," is een wijsheid waar niet iedereen naar luistert - laat staan gevolg aan geeft.
De verleiding is onweerstaanbaar. Nog een trede hoger proberen te komen en dan keihard naar beneden donderen. In Nederland overkwam dat (onder andere) Paul de Leeuw.

Ook de 76-jarige LARRY KING ging te lang door en zegt nu voor zijn zevende (of achtste?) vrouw te kiezen.
Nu ben ik nooit zo'n hele grote King-fan geweest, maar hij was ontegenzeglijk DE late night host van CNN. Als de groten der aarde staan te dringen om door jou geïnterviewd te worden, dan heb je het goed gedaan. 

Statement from Larry King
Before I start the show tonight, I want to share some personal news with you. 25 years ago, I sat across this table from New York Governor Mario Cuomo for the first broadcast of Larry King Live.
Now, decades later, I talked to the guys here at CNN and I told them I would like to end Larry King Live, the nightly show, this fall and CNN has graciously accepted, giving me more time for my wife and I to get to the kids’ little league games.
I’ll still be a part of the CNN family, hosting several Larry King specials on major national and international subjects.
I’m incredibly proud that we recently made the Guinness Book of World Records for having the longest running show with the same host in the same time slot. With this chapter closing I’m looking forward to the future and what my next chapter will bring, but for now it’s time to hang up my nightly suspenders.

De microfoon, het vlaflip-shirt en de bretels - ze gaan in "de oude doos."
*************************************************************************

29 juni, 2010

Eén tweet te ver

****************************************
Na de ophef over het twittergedrag van Paul de Leeuw (die trouwens de grenzen blijft opzoeken, waarschijnlijk uit verveling) is het nu Cornald Maas die de gevolgen van een stoutmoedige TWEET  moet ondervinden.

De Tros heeft hem ontslagen. Ze noemen de tweet onacceptabel.

Éen van de reacties op Twitter van Cornald: "Dear followers - loeidruk met de media die me bellen, maar: de gwraakte tweet is al van 10 juni (dag na verkiezingen)..."

Is de zomerhitte De Tros naar het hoofd gestegen, of zaten ze al lang op een reden te broeden om Maas te ontslaan?

Pierrotfiel

28 juni, 2010

Skyline

In aansluiting op mijn vorige blog: zie hier het nieuwe logo op het voormalige Fortis gebouw.

Het kan verkeren. Twee jaar geleden zag het ernaar uit dat alle ABN Amro logo's zouden verdwijnen.
Enfin, we weten allemaal wat er is bebeurd.

Ik wil ook graag mijn sympathie betuigen aan al die postmedewerkers die per volgende maand op straat staan. Het woord postkantoor verdwijnt langzaam uit ons vocabulaire.

De melkboer met zijn rinkelende flessenkar, de groenteman uit wiens kar (getrokken door een paard) ik wel eens een appeltje pikte, de bakker op zijn bakfiets en de postbode in zijn uniform met pet............het is allemaal geschiedenis.

Een beetje melancholiek maakt mij dat wel.

26 juni, 2010

25 juni, 2010

Hobby


Wanneer ik bij mijn vriendin J. ben voel ik mij weer kind. Zij heeft zo'n leuke hobby: POPPENHUIZEN
De gordijntjes, kleedjes, kleertjes, behangetjes, lampjes, stoeltjes............het is allemaal handwerk van J.
J. is een professionele amateur - ik heb tegen haar gezegd dat ze er iets mee moet doen, maar daar is ze te bescheiden voor.
Kijk en geniet.

23 juni, 2010

North Sea Jazz

Op 9,10 en 11 juli is het weer swingen aan de Maas. De hele stad ruikt dan naar jazz. Neem een uurtje de tijd om het programma door te nemen.

Mocht je geen kaarten meer kunnen krijgen voor Norah Jones, Earth Wind & Fire, Herbie Hancock, Stevie Wonder of Quincy Jones (om er maar een paar te noemen) - ook in de stad is er voldoende te doen.
*********************************************

22 juni, 2010

Ik wil niet met jou

******************************************
Prioriteit no. 1 - zo snel mogelijk het land gaan regeren. Lijkt mij.

Maar, we hebben met leiders te maken die geen boodschap hebben aan wat IK (de kiezer) vind.
Ze gedragen zich als verwende, koppige kinderen die niet met elkaar willen spelen.

Geertje wil wel met Markje en Maxje
Markje wil wel met Geertje en Maxje
Maxje wil wel met Markje, maar niet met Geertje
Het trio Markje-Geertje-Maxje is van de baan

Fempie wil graag met Markje, Jobje en Lexje
Lexje wil graag met Markje, Jobje en Fempie
Jobje wil graag met Markje, Lexje en Fempie
Markje wil wel met Jobje, maar niet met Fempie en Lexje
Het kwartet Markje-Jobje-Fempie-Lexje is van de baan

Markje wil graag met Jobje en Maxje.
Maxje (altijd aarzelend) wil met Markje en Jobje.
Jobje wil wel met Markje, maar niet met Maxje.
Het trio Markje-Jobje-Maxje is van de baan

Het duo JPeetje-Drétje heeft nog een baan.
**************************************************

"Haperpezen"

We modderen rustig verder.
Vanmorgen heeft de huisarts mij een cortisone injectie gegeven in mijn rechterschouder. De tweede in zeven maanden.

Een aantal jaren geleden ben ik - na lang modderen - geopereerd aan mijn linkerschouder: tendinitis calcarea (kalkvorming als gevolg van een ontsteking in de pezen). Die operatie, waar niet alle orthopeden zich aan wagen, heeft wonderen verricht. Mijn huisarts en ik vrezen dat mijn rechterschouder hetzelfde lot beschoren is.

Maar.............. morgen eerst naar de plastisch chirurg voor mijn Dupuytren handen - ook een peesaandoening. Als je goed op de foto kijkt, zie je onder de duim een klein litteken. Jawel - daar zat ooit een peesschede-ontsteking, beter bekend als snapping finger.

Het moge duidelijk zijn - mijn pezen haperen.
Nu weet ik dat  Dupuytren erfelijk is. Mijn oma had het ook: haar pink was helemaal kromgegroeid. Echter, bloedonderzoek heeft uitgewezen dat ik een auto-immuunziekte heb - wat het diagnostiseren alleen maar ingewikkelder maakt.

Ik laat het over mij heen komen om te voorkomen dat ik een zenuwpees word. 
****************************************************************************

Ruiken

*********************************
Ik vind deze weer zo onweerstaanbaar leuk.

Ruiken
column THEODOR HOLMAN

Mark hief zijn poot op en piste keurig tegen een autoband. Toen zag hij bij de Hofvijver ineens een heftig kwispelende Job aan komen lopen.

''Hallo,'' zei Job, ''mag ik even aan je kontje ruiken, Mark?''

''Je weet precies hoe mijn kontje ruikt; er valt dus niets nieuws op te snuiven.''

''Laat me nou even ruiken,'' zei Job.

Het irriteerde Mark. Arrogant liep hij door, terwijl Job z'n neus tussen Marks achterpoten stak.
Plotseling kwam Alexander de hoek om. Mark ergerde zich altijd aan diens Ikeakop.

''Hoi Mark, mag ik even aan je kontje ruiken?'' vroeg Alexander welbespraakt.

''Dat heeft geen zin! Ik zou als ik jou was eerst maar eens aan het kontje van Job ruiken!''
''Ik heb al aan Jobs kontje geroken! Dat ruikt goed! Het gaat om jouw kontje, Mark!''
''Fout!'' zei Mark, ''ik moet jullie kontje ruiken. Ik ben de grootste, ik ben de machtigste, dus ik ruik eerst jullie kontje! Begrepen?''
Alexander hief zijn poot op en piste tegen de pui van hotel Des Indes.

Ineens gingen de honden alle drie zitten, want daar kwam Femke aangetrippeld. Femke was de laatste tijd wat breder in de heupen geworden, maar dat stond haar goed. lees beslist even verder

21 juni, 2010

The longest day

21 juni om 22.25 uur.

DVD-tip

**********************************
Nu het WK in Zuid-Afrika gespeeld wordt, staat het land ineens in de belangstelling.
Het gaat over zwart, blank, armoede, rijkdom, criminaliteit, townshps, drugs, aids - maar ook over natuur, kunst en cultuur. We worden overladen met documentaires.

Zaterdagnacht zag ik een prachtige film uit 2004 "Yesterday."
Direction and screenplay: Darrell Roodt
Cast: Leleti Khumalo, Lihle Mvelase, Kenneth Kambule, Harriet Lehabe, Camilla Walker
****
To date, nowhere has the AIDS pandemic been felt more strongly than in Sub-Saharan Africa, home to approximately 10% of the world population and to more than 70% of the planet’s 40 million AIDS cases. In the past twenty-five years, it is estimated that more than 20 million Sub-Saharan Africans have died from complications of the disease. Even today, drug cocktails that are relatively accessible in other parts of the globe are still beyond the means of the vast majority of Africans.
****
Writer-director Darrell Roodt‘s South African drama Yesterday is set in this catastrophic scenario. The film depicts the effects of AIDS in the life of a young Zulu woman who contracts HIV from her husband. Although Roodt’s narrative maintains its focus on the plight of one particular woman, the (for non-Zulus) quirkily named heroine Yesterday is representative of the millions of other women, men, and children who are now suffering or who have perished from the effects of HIV in that part of the world.
****
In a small, remote Zulu village, an illiterate woman, Yesterday (Leleti Khumalo), ekes out a living tilling the soil. So named because her father believed that things had been better in the past, Yesterday’s day-to-day existence consists of a series of major chores, including walking to the nearest hospital, located several kilometers away, to find out why she has been feeling so tired lately.
****
When Yesterday discovers she has contracted HIV from her husband, John (Kenneth Kambule), a miner working in Johannesburg, she travels to the big city to tell him. At first, John violently refuses to accept the truth, but some time later he shows up at the Zulu village, considerably weakened.
It’s up to Yesterday to care for John, for their young daughter, Beauty (Lihle Mvelase), and for herself. Yesterday’s health may be failing, but she still needs to keep on working to support her family. She decides she will not succumb to the disease until her daughter starts going to school to get the education she never had.
Wat een indrukwekkende film - zonder enige valse sentimenten! Wat is het adembenemend land(schap) - zo prachtig in beeld gebracht!

Een absolute must see!


20 juni, 2010

Privacy

************************************
Vrijdagavond - het is niet erg druk in de wachtkamer. Daar is het nog te vroeg voor.
We moeten desondanks vrij lang wachten. Eerst voordat P. gezien wordt en dan nog eens met het drukverband, om te kijken of het bloeden wil stoppen.

We hebben dorst.
Er staat een blikjesautomaat, maar die doet het niet. Een aardige vrouw met een heerlijke "Rotterdam Zuid stem" probeert mij te helpen. Ze heeft medelijden met P.
"Hij pak geen euries.............hier krijg'íe van mijn vijftig cent." Maar wat we ook proberen, er komt geen enkel blikje frisdrank uit.
De receptioniste achter de "hier melden balie" zegt dat ze er niets van weet. Haar sacherijnige gelaatsuitdrukking spreekt boekdelen.
Dan maar koffie proberen. Dat lukt, waardoor onze dorst enigszins wordt gelest.

De behulpzame vrouw nestelt zich naast me. Dankzij haar geklets vliegt de tijd om.
Haar dochter van, ik schat, veertien ligt in de kreukels. De rode wangen en tranige ogen verraden pijn.
Volgens haar moeder is ze mishandeld door de conciërge op school. We krijgen het hele verhaal uit den treure te horen. "Ze zit op een soortement Glenn Mills school, maar dan voor autistische kinderen. Ze is helemaal niet autistisch - maar ze moest naar bijzonder onderwijs."
Nee, dit lijkt mij ook geen autistisch meisje. Zonder mij nou aan vooroordelen schuldig te maken: het meisje komt totaal ongeïnteresseerd over. Ze heeft een "nergens zin in" uitdrukking op haar gezicht.

Dan mogen zij naar binnen en kort daarop volgen wij, naar de kamer met vier bedden en drie gordijnen. Ons plekje is gemakshalve bezet gehouden. Niemand heeft de moeite genomen even een schoon laken over het bed te leggen. De hele ruimte maakt een akelig smerige en vervallen indruk. Genoeg DNA-materiaal.

We horen wat er achter de drie gordijnen gebeurt:

Bed 1. "Bent u weer met een moersleutel geslagen?"
Een Surinaams klinkende stem zegt ja.
"Heeft u altijd van die rooddoorlopen ogen?"
"Ja, wwuèl als ik geslagen wwuordt."
De arts zegt dat het allemaal wel meevalt. "U zult wel een hersenschudding hebben."
"Oh, een hersenschudding," herhaalt de vrouw van de man. "Dan kan hij toch niet gaan wwuèrken."
De arts reageert daar niet op. "Het beste en tot ziens," hoor ik hem zeggen.
Tot ziens.............................
We zien het stel voorbij sloffen. Zij mompelt wat tegen het slachtoffer over die hersenschudding en wwuèrken.

Bed 2. Het gekneusde meisje wordt onderzocht. De arts vraagt wat er is gebeurd. Moeder neemt het woord.
Dat ze hier voor de tweede keer deze week zijn - dat de pijn is verergerd - dat ze overal kneuzingen had, maar dat die nu niet meer te zien zijn - dat de huisarts had gezegd dat dit niet normaal was - dat de conciërge de "holding" had toegepast nadat haar verzoek om de wc te bezoeken was afgewezen en ze toch was gegaan. De school pakt de leerlingen aan met zogenaamde "holdings" oftewel wurggrepen. De arts vraagt welke school het is, maar de moeder noemt geen naam.

"U moet aangifte doen. Dit is mishandeling, zoals u het mij vertelt."
"Ja, zie je wel - dat zei die mevrouw in de wachtkamer ook al."
Ze klinkt bedrieglijk vastberaden. Ik weet zeker dat er meer gebeurd is dan ze nu vertelt. En de dochter begint ineens te pruttelen "ik gaat niet naar de plisie, hoor ma."
Hoeveel sympathie ik ook voel, toch bekruipt mij een gevoel van achterdocht.
Enfin, de arts laat foto's maken van de gemangelde pols en verdwijnt achter het volgende gordijn.

Bed 3. Dat meisje ligt er al een tijdje. Waarom hebben we gemist, maar haar middelvinger wordt gespalkt.

Bed 4. Dat is mijn geliefde echtgenoot.

Ook zijn medisch dossier is geen geheim meer.

Dokteren 3


The day after the night in the ER

Het ziet er slechter uit dan een week geleden.
Als dit maar niet een "gevalletje" van medische missers of ziekenhuisbloopers wordt.
****************************************************************

Filmsels

Het is zaterdagmiddag, normaal gesproken de drukste winkeldag van de week. Oranje speelt tegen Japan. Ik kan via de speakers op het Stadhuisplein (1 km verderop) de wedstrijd volgen.
Het lijkt Noord-Korea wel.

19 juni, 2010

Dokteren 2

***********************************
Een week nadat P. een chirurgische ingreep moest ondergaan gingen de hechtingen eruit. Het litteken zag er rustig uit.
De assistente plakte er preventief (ter bescherming) nog een minuscuul pleistertje op. P. ging vanmiddag met zijn maatjes negen holes golfen. Daarna dronk hij een paar biertjes en kwam op de fiets naar huis.

Ik was weer op Zeeuwse boerderijentocht geweest. Om half zeven ploften we beiden op ons bed en keken naar het voetballen. De slaap beving mij, maar langer dan twee minuten zal ik niet zijn weggeweest.

P. schudde mij wakker. Het eerste wat ik zag waren zijn angstige ogen.
Onder zijn oog hing een blauwe ballon. Ik kan het niet anders uitleggen. Het zag er huiveringwekkend uit. Een oedeem van bloed. P. beschreef een kloppende pijn.

We hoefden geen moment te overleggen: naar het Zuiderziekenhuis. Hoe gek het ook klinkt, in een stad als Rotterdam reis je het snelste met het openbaar vervoer.
Bij de tramhalte spoot ineens het bloed uit de wond. Ik had gelukkig een schone zakdoek in mijn jaszak, die P. meteen tegen de wond aandrukte. Hij was meteen "een aanstarigheid." Desondanks drong de mensenmassa zich voor ons de tram binnen.

De ballon vulde zich weer waarna hij nogmaals ontplofte. P. was bang voor een ontsteking.
"Er is vast een bacterie bijgekomen toen ze die hechtingen eruit haalde."

In het aftandse ziekenhuis (er is een nieuwe me(ga)disch centrum in aanbouw, dus aan het ZZ wordt al jaren niets meer gedaan) werd P. snel geholpen.
Hij liet mij het woord doen. Met zulke situaties weet hij zich geen raad. Dat deed me zo aan mijn vader denken, die wel twintig keer met gillende sirenes naar het Zuiderziekenhuis werd vervoerd.
Wij kwamen nu met de tram, maar verder was alles hetzelfde als twintig jaar geleden.

Hoewel?


In een kamertje met vier bedden en drie gordijnen (waarover morgen meer) werd P. gezien door meerdere artsen. Het bloed druppelde gestaag over het witte laken en op de vloer.

Het duurde allemaal tamelijk lang. De jonge artsen wisten niet zo goed wat ze ermee aan moesten. Uiteindelijk ging het kleine pleistertje eraf en plofte er een grote bloedprop naar buiten.
Het bloedstolsel zou de kwaaddoener kunnen zijn.

P. werd wel heel letterlijk verbonden. Het drukverband moet de zwelling onderdrukken en het bloeden stoppen. Om tien uur stond ik nog twee schnitzels te bakken.

Dit niet al te beste stukje (sorry ik wil mijn verhaal kwijt, maar ik ben zo moe - mensen!) schrijf ik als we de nacht nog moeten ingaan. Morgen mogen we zelf het verband eraf halen.


Wij willen Nederland - Japan graag thuis zien, lekker op de bank.

18 juni, 2010

Korte verhalen

****************************************
Goede initiatieven omhels ik graag. Steunbetuiging.

Librisbestuur, steun het korte verhaal!

Open brief van Sanneke van Hassel, geplaatst in de Volkskrant van 16 juni 2010
Het is op zijn minst vreemd te noemen dat op het moment dat vlak na elkaar twee verhalenbundels de Libris Literatuur prijs winnen het bestuur van de prijs het besluit neemt vanaf volgend jaar alleen nog romans in aanmerking te laten komen voor nominatie. In 2008 won D. Hooijer de prijs met Sleur is een roofdier, dit jaar Bernard Dewulf met Kleine dagen. Zij passeerden kanshebbers als Tom Lanoye en Jeroen Brouwers. Ook andere binnenlandse bundels doen het goed dit jaar: Cees Nooteboom won de Gouden Uil voor zijn bundel ’s Nachts komen de vossen en korte-verhalenkoningin Mensje van Keulen eindigde op de shortlist van de Libris.

Uitstekend, zou je zeggen, zo krijgt het eigenzinnige, het minder bekende, het samengebalde een nieuwe kans zijn weg te vinden naar het grote publiek. Zo wordt er aandacht gevestigd op het genre van het korte verhaal, een genre dat sinds 2005 een gestage opmars kent. In dat jaar publiceerde Joost Zwagerman De Nederlandse en Vlaamse literatuur vanaf 1880 in 250 korte verhalen. Deze omvangrijke en veelgeprezen bloemlezing toonde de veelzijdigheid en het hoge niveau van het Nederlandstalige korte verhaal.

Sinds de komst van de dikke Zwagerman lijkt het beter te gaan met de belangstelling voor het genre. De laatste jaren debuteren er weer meer schrijvers met korte verhalen en wordt er regelmatig over geschreven in de boekenbijlagen van de kranten. Tel hierbij op initiatieven als het nieuwe tijdschrift KortVerhaal, de korteverhalenprijs die schrijver René Appel en uitgever Lidewijde Paris aan het opzetten zijn, de website www.shortstory.nu maar ook bijvoorbeeld de schare bewonderaars die de ‘zeer korte verhalen’ van A.L. Snijders hebben en je kunt concluderen dat het er wel eens slechter heeft voorgestaan met het genre. Salonfähig is het ook, veellezer en voorzitter van de Sociaal Economische Raad Alexander Rinnooy Kan beleed 21 mei in Trouw zijn liefde voor het korte verhaal en prees de nieuwe Amy Bloom aan.

Nadat de poëzie zich de afgelopen jaren meer manifesteerde via festivals en initiatieven als de Gedichtendag is nu het kort verhaal aan de beurt. En daarna misschien het essay of het Nederlandstalige toneel. In een tijd waarin de consument graag kiest tussen dertig soorten yoghurt, of chiquer olijfolie, kan hij nu welgemoed verschillende genres gaan ontdekken.
Het mooie aan een literaire prijs is dat een jury een jaar lang de tijd kan nemen het aanbod te lezen en met elkaar te bespreken. Nieuwsgierig. Met open vizier. Een goede jury kijkt verder dan haar neus lang is en de stapels bij de kassa van boekhandelsketens hoog zijn. Wie enige kennis heeft van literatuur weet dat er ook nog een andere stapel bestaat: van de vele prachtige boeken die niet zijn opgemerkt, vaak om onverklaarbare reden, of waar geen plekje voor naast de kassa was gekocht.

De vraag is: waarom heeft het Libris-bestuur het korte verhaal geschrapt? Ligt het aan het ontbreken van grote namen? Als je naar de shortlists van de afgelopen drie jaar kijkt valt op dat naast een enkele Enquist of Grunberg er veel minder bekende schrijvers op staan. Veel kaskrakers lijken er niet bij te zitten. De Librisprijs blijft uiteindelijk een prijs die in het leven is geroepen door boekhandels. Zou het zo zijn dat kwantiteit toch net iets zwaarder telt dan kwaliteit? lees verder

Een verhalenbundel staat hoog op mijn lijstje van "nog te schrijven."

17 juni, 2010

Nul Tien Vandaag

******************************************
Er komt geen kabinet VVD-PVV-CDA - zo heeft de kleinste van de drie bepaald.

Beter gezegd: het CDA is weggelopen voor haar verantwoordelijkheid. Het heeft niet eens een beslissing genomen.
En daarmee bewijst het CDA nogmaals dat het een onbetrouwbare partij is, die alles voor zich uit schuift. Aan het landsbelang wordt niet gedacht - noch aan de verkiezingsuitslag. Maxime Verhagen gedraagt zich als een rat.

Goed, dan komt toch Paars in zicht. Rutte wil het CDA daarbij. Ik niet.
Laat het dan maar Paars Plus worden.

Wilders en zijn kornuiten nemen weer plaats in de oppositiebanken, daar waar ze zich heel wel voelen. De consequentie van de arrogante CDA-houding laat zich niet moeilijk raden.

Hoogmoed komt voor de val, Maxime. Dat heeft je voorganger Balkenende al pijnlijk moeten ervaren.

Lekkere post van.....



Masterclass wijn en koken door restaurant Parkheuvel **
Deze zomer kun je meedoen aan een unieke Masterclass, verzorgd door restaurant Parkheuvel.
In een professionele kookstudio in Rotterdam zal de middag bestaan uit:

1. Masterclass wijn
2. Masterclass koken
3. Proeverij wijn / spijs
Data: 10 juli - 14 augustus - 21 augustus - 28 augustus

inschrijven




Geniet 4 gangen voor € 40 bij de JRE restaurants *
In de periode van 2 tot en met 11 juli 2010 organiseert Jeunes Restaurateurs d’Europe de Restaurant 10-daagse.
Alle 34 aangesloten restaurants in Nederland zullen in deze periode een viergangen menu aanbieden voor € 40 (*bij de sterrenrestaurants is dit € 50) reserveren



Zomerarrangement bij De Moerbei *
Restaurant de Moerbei heeft voor de zomer een speciaal arrangement, bestaande uit:
* Glas bubbels bij binnenkomst
* Amuses
* 4 gangen diner
* Bijpassend wijnarrangement
* Koffie of thee met friandises
De prijs van dit arrangement € 79,50 p.p.

TV van de toekomst?

****************************************************
NEDERLANDSE PUBLIEKE OMROEP NIEUWE STIJL

De werkgroep Andere Publieke Omroep heeft op 16 juni 2010 een nieuw plan gepresenteerd tot hervorming van de publieke omroep.

De nieuwe Publieke Omroep beperkt zich tot nieuws en achtergronden en tot kunst en cultuur. Dit nieuwe model voor de Publieke Omroep bestaat uit:
één 24 uurs tv-zender voor nieuws en achtergronden en één 24 uurs tv-zender voor kunst en cultuur
twee 24 uurs radiozenders, net als bij televisie: één voor nieuws en achtergronden en één voor kunst en cultuur
geen programmatische zomervakanties
alle programma's worden ook aangeboden via een digitale portal

Andere huidige programma's, zoals amusement, spelletjes en sport kunnen overgaan naar de commerciële zenders.
Reclame vervalt als bron van inkomsten.

De omroepverenigingen kunnen desgewenst optreden als productiehuizen, vooral op het punt van programma's maken voor de kunst- en cultuurzenders.
Dit nieuwe Publieke Omroep model is een broodnodig antwoord op de veranderende maatschappelijke, economische en technische omstandigheden. Het gaat om een burgerinitiatief dat bedoelt een concreet uitgewerkte handreiking te doen aan omroep en politiek om deze twee krachten in staat te stellen op korte termijn de noodzakelijke wijzigingen door te voeren.
Dat staat in een plan van de werkgroep Andere Publieke Omroep APO. De werkgroep bestaat uit mensen met ervaring in en betrokkenheid bij de media. Met hun plan hopen zij het nieuwe kabinet bouwstenen te bieden voor een nieuw beleid voor de publieke omroep. verder..........
***********************************************

16 juni, 2010

Nul Tien Vandaag

**************************************
Zo, de onderhandelingen tussen twee voormalig partijgenoten zijn in volle gang.
Ze houden zich aan hun zwijgplicht en de Informatie lijkt in goede harmonie te verlopen. Rutte en Wilders kunnen door één deur.

Maar..... of Maxime tegelijk door dezelfde deur kan cq. wil, is de vraag. Ik vrees dat hij achter ze aanloopt en zich vlak voor de drempel omdraait.
Het beste jongetje van de klas - het CDA - is derde geworden en dat vinden ze niet leuk. Maxime voorop.

Over het hoe en waarom ( met name in Limburg) is een hevige discussie losgebarsten. Op Facebook is een "Sorry-actie" gestart. LINK

Daar wil -en kan ik kort over zijn: iedereen is vrij dat te doen (zoals ook iedereen vrij is te stemmen op wie hij/zij wil), but don't count me in. Erg verdraagzaam komt het bij mij niet over. Integendeel, ik denk dat dit soort acties de verdeeldheid alleen maar vergroten.

Trouwens - waarom is de PVV zo groot geworden?
Omdat men geen vertrouwen meer had in de vastgeroeste politiek. Nederland werd niet geregeerd.
Dus reken daar niet de kiezer op af, maar de politiek!!

Gemakshalve en omdat ik het zelf niet beter kan verwoorden neem ik de reactie van Joost Zwagerman over:
"Als je iets verkeerds doet, bied je je excuses aan. Nu excuseren mensen zich voor andermans 'verkeerde' stemgedrag. Dat maakt een aanmatigende, paternalistische en hovaardige indruk. De ondertekenaars benadrukken onder het mom van 'een ludiek protest' uitsluitend de eigen veronderstelde morele voortreffelijkheid. 'Ikzelf ben heel erg in orde, maar wat verschrikkelijk dat Ander zo abject gedrag vertoont. Sorry, mensen!' Brrr."

Goed, het land is dus in rep en roer. Zó veel snippertjes op zó'n kleine oppervlakte heb ik nog nooit gezien.

Wat gaat Maxime Verhagen doen?
Lastig zijn in ieder geval, want in feite heeft het CDA wéér de touwtjes in handen. Hij zal ongetwijfeld de VVD/PVV warmte als onbehaaglijk ervaren - zich buitengesloten voelen.

Er is een beetje paniek in de tent. Ze weten niet wat ze met deze - voor hen onbekende - situatie aanmoeten.
Balkenende schoof voor zich uit. Verhagen schuift van zich af.
In Trouw lees ik: Het CDA gaat een extra partijcongres organiseren, waarbij de leden kunnen beslissen of de partij moet meedoen aan het volgende kabinet.

Goed, de leden van het CDA gaan dus bepalen wie ons land gaan regeren.

Sorry-activisten.............................kom er maar in.
***********************************************************************

Het basismateriaal 4

15 juni, 2010

DOM MENS!!

Twee "mannetjes" in hoge fauteuils die "alles weten" van de Nederlandse politiek. Arend Jan en Harry. Wat klinken dubbele voornamen toch altijd dom en kinderachtig.

Mist hij nou werkelijk wat Mens zegt, of zit hij zo in zijn eigen wereldje? De VVD is rijker zonder deze "breedsprakige bellenblazer."

Weer zo'n typisch geval van een "Boekestijntje."

14 juni, 2010

Leeg

Regelmatig fiets ik langs het huis van mijn nichtje ELS, een vooroorlogs pand aan de Oudedijk dat zij voor een mooi prijsje van de gemeente huurde. De buitenkant had een opknapbeurt nodig, en dat is ook gebeurd.

In gedachte zie ik Els zitten, links in haar hoekje achter het bovenste raam. Omringd door haar planten, boeken, kunst en haar eigen rommeltjes - luisterend naar haar muziek. Shagje tussen de vingers, glaasje wijn in de vensterbank - diep verzonken in een gedichtenbundel.

Dat lege huis maakt me verdrietig. Het is alsof ze nooit heeft bestaan.

Ik heb de herinneringen nodig om die leegte te vullen.
****************************************************************

13 juni, 2010

Vaderdag

***********************************
Ik heb geen pappie meer, jammergenoeg.

Jullie wel?

Een orgineel cadeau voor vaderdag: de krant van je geboortedag

Gadget

Wij gaan over twee weken een paar dagen op stap met vrienden. Toeren met auto's zonder dak.

Mijn vriendin M. is verslaafd aan koffie. Eerst wilde ik de waterkoker meenemen, want op de hotelkamer is niets van dat alles aanwezig. Maar bij de Blokkert (De Kromme taal) vond ik dit wel heel handige apparaatje dat nauwelijks plaats inneemt (€10,-).
Lucky me, ik kocht de laatste.
Binnen twee minuten heb je een kop kokend hete thee, koffie, soep, melk, chocolademelk........................

De elektrische dompelaar.

12 juni, 2010

Anticlimax

********************************
Gastdirigent Robin Ticciati (UK) schotelde ons op de laatste concertavond Rautavaare, Stravinsky en Sibelius voor. Een onconventionele keuze - weinig sprankelend uitgevoerd.

De jonge Ticciati lijkt uiterlijk erg op Simon Rattle (mijn favoriete dirigent). De korte looppas en zijn donkere krullen deden mij meteen aan Sir Rattle denken - maar daarmee houden ook alle vergelijkingen op.

Vandaag stond deze juiste recensie in de NRC. 
Straks naar de openingsavond van Poetry.

Als het niet rijmt ben ik zo weer thuis.

Rotter-dam

****************************************
Vannacht rond drieën.
Het is warm, dus de ramen staan open. Ik word wakker door geschreeuw. Rotterdam by night is altijd fascinerend.
Met mijn fototoestel loop ik naar het raam. Het is donker en mistig en vanaf deze hoge positie is het moeilijk iets te zien, laat staan te fotograferen.

Er bewegen wat witte hemden? voor het WTC. De Koopgoot is verlicht. Er wordt van alles naar beneden gegooid. Ze proberen de vastgeketende terrasstoelen van Staal los te sjorren. Waarschijnlijk ontbreekt de kracht vanwege hun dronkenschap.

Ik pak de verrekijker waardoor ik beter kan zien wat er gebeurt. Het zijn een stuk of zes losgeslagen jongens. Ze genieten van de lege stad, die nu de hunne is. Het geschreeuw kaatst tegen de hoge gebouwen.
Dan storten ze zich op de plantenbakken voor het WTC. Ze vernielen wat ze vernielen kunnen en gooien grote kluiten over de reling de Koopgoot in.

Tegen de tijd dat ik bij de telefoon ben (ik word hier razend van) zijn ze uit het oog verdwenen....... maar niet uit het oor.

Vanmorgen zoek ik onderstaand stukje op:
Ik had dat nog niet gedacht of gezellige jongens begonnen aan zo'n grote, groene container te rukken en te trekken. Grotere containers kennen we in de stad niet. De jongens hadden iets leuk bedacht: de container in het water sodemieteren. In de vijver, waar meestal de fontein sproeit.
Dat lukte natuurlijk eenvoudig, waarna een gedeelte van het vuil de container verliet en ongeveer honderd lege plastic flessen in de vijver kwamen te drijven, tezamen met die enorme container, die als een lomp lijk van de kant af dreef.
De apen hadden groot plezier. Niemand die iets deed. Ik ook niet, want ik durfde niet. (lees de column van Holman in Het Parool)

En zie wat Arnold Karskens schrijft.

Inmiddels vier weken geleden.
Ik kom terug uit Zeeland en rijd via het Zuidplein Rotterdam binnen. Het stoplicht staat op rood. Er staan twee auto's voor me. De voorste auto staat half onder de loopbrug (tussen het winkelcentrum en het Ikazia ziekenhuis).

Dan hoor ik een paar oorverdovende klappen en ik zie een lawine van troep op de voorste auto terecht komen.
Ik schrik me te pletter, stap uit en ren naar de auto. De vrouw zit versteend achter het stuur. Haar verwilderde ogen zal ik niet gauw vergeten. Ik kijk naar boven, maar de daders zijn 'm al lang gesmeerd.
Dan begint het getoeter van de andere automobilisten en snel ik mij naar mijn auto.

Omdat wij op loopafstand van een parkeergarage wonen, komen wij niet in aanmerking voor een parkeerontheffing. Wij betalen maandelijks bijna €200,- voor een "niet vaste" parkeerplaats.
Regelmatig vinden wij waarschuwingsbriefjes van de politie onder de ruitenwisser: "Laat geen voorwerpen zichtbaar in uw auto liggen." Regelmatig zien wij ingeslagen autoruiten, vinden wij mensendrollen, treffen we volle Pampers aan. En altijd die pislucht. Om nog maar te zwijgen over het "gewone" afval.

Vanmorgen: onze auto is geschampt, en lelijk ook. De dader heeft geen briefje achtergelaten. Heel Nederland is toch WA verzekerd?

Camera's - overal camera's. Dat is volgens mij de oplossing. Camera's - overal camera's.

11 juni, 2010

Dokteren

Een gewaarschuwd mens..................

Twee jaar geleden ontdekte P. een wondje op de linkerflank van zijn neus, vlak onder zijn oog. Het wondje ging dicht, maar sprong na een paar dagen weer open.
"Het is mijn leesbril," zei hij.
Daar leek het inderdaad op, dus kochten we een nieuwe bril die geen moeten maakte.

Desondanks kwam het kraterachtige wondje telkens terug. Tijdens een reguliere bloeddrukcontrole liet P. terloops dit irritante plekje zien.

De diagnose van de huisarts klonk angstaanjagend: Basaalcelcarcinoom. Zo'n onbenullig wondje.......... huidkanker?
Deze onverwachte tegenvaller kwam zes jaar na de leukemie-diagnose.

P. heeft, zoals iedereen, een grondige hekel aan ziekenhuizen en artsenbezoeken. Hij spartelt tegen, wacht te lang - net zo lang totdat ik een afspraak heb gemaakt. Vaak moe(s)t ik hem meeslepen naar de huisarts en/of dermatoloog om verdachte plekjes of grillige moedervlekken weg te laten halen.

Dit basaalcarcinoom is de minst kwaadaardige vorm van huidkanker. Het groeit zeer langzaam, maar toch is een goede en tijdige behandeling noodzakelijk. Anders groeit het carcinoom verder de huid in en tast het de onderliggende weefsels aan, ook kraakbeen en botweefsel.

Enigzins opgelucht, omdat het een niet metastaserende vorm van huidkanker is, maakte manlief een afspraak bij de dermatoloog. Die heeft er drie keer in gesneden. Maar het hardnekkige gezwel bleef groeien en kwam nu gevaarlijk dicht bij het oog.
Vandaag heeft de plastisch chirurg er het mes ingezet. Het oog en de traanbuizen zijn nog intact. Tijdens het verdoven liet P. zich ontvallen dat hij last heeft van geïrriteerde ogen.
"Nogal logisch, dat komt door uw hangende oogleden," antwoordde de chirurg. "Dat kan ik zo fiksen, hoor."

En daarmee had mijn lief zich (ongewild) een volgende ingreep op de hals gehaald. 
Een ooglidcorrectie.

De assistente tipt

***************************************
Neem voor een (poliklinische) chirurgische ingreep twee Paracetamollen in.

1. je wordt er rustiger van
2. je voelt de (vaak pijnlijke) verdovingsprikken minder
3. de napijn wordt direct onderdrukt.
****************************************************

10 juni, 2010

The day after.

Het werd een latertje vannacht. Ferry Mingelen had dikke slaapogen en de benen van RobTrip waren gevoelloos.

Ik was er niet gerust op. Sterker nog - ik had er de pest over in.
Dat PvdA-feest in Paradiso deed vermoeden dat Job Cohen had gewonnen.
Op dat moment stond de partij op min drie - maar blijkbaar kon zijn avond niet meer stuk.
Wouter Bos werd als mede-triomfator het podium opgetrokken. Alleen "we are the champions" ontbrak.
De PvdA'ers wisten zeker dat hun partij de grootse van Nederland zou worden.

Een paar uur later werd het aanzienlijk stiller in Amsterdam.

Ik was er pas gerust op toen Mark Rutte voor zijn VVD'ers verscheen. Dat deed hij even voor vieren, toen 96% van de stemmen bekend was en het verschil met de sociaal-democraten veilig groot was.
Hij hield echter een slag om de arm, maar het werd duidelijk dat het zuiden van ons land (langzame tellers) de liberalen goed gezind was geweest. 

Vierentwintig uur na het vorige stukje moet ik mijn prognose bijstellen. Reden: de PVV ging van 22 naar 24 zetels en de VVD van 30 naar 31. Paars lijkt mij nu niet meer de eerste optie.
Rutte kan niet om Wilders heen. Vraag is alleen of het CDA wil. Daar ben ik niet gerust op.

Het is koffiedik kijken. Dat vind ik prettiger dan theeblaadjes tellen.
Bij DWDD zaten vanavond vier "rooie" kiezers - Van Nieuwkerk, Rottenberg, Witteman en De Hond.
Uit hun kribbige onenigheid over wat Rutte gaat doen kon ik maar één conclusie trekken: ze baalden.

De officiële uitslag (die ook over voorkeurstemmen gaat) wordt volgende week verwacht. Ik ben heel erg voor stemmen via internet. Met een code of sofi-nummer.
Weg met dat rode potlood en die lappen papier.

Goed, de kaarten zijn geschut. Het spel kan begin. Rutte heeft de meeste troeven.

Nederland staat op dit moment rechts voorgesorteerd.
***************************************************************************

Het basismateriaal 3

Leuk cadeautje voor vaderdag, die badmat.

E-Day

***************************
Op internet is het waarschijnlijk de drukste dag van het jaar: Election Day.

Na een heerlijke avond toneel snelden we naar huis - stikbenieuwd naar de verkiezingsuitslag.

Inmiddels, zo'n drie uur later, weten we hoe de verhoudingen liggen - wie de verliezers zijn en wie de winnaars.
Maar wie wordt de grootste partij? Mag Rutte, of Cohen als eerste naar de koningin? Wie gaat het voortouw nemen?

Too close to call.

Het zijn waarachtig Amerikaanse toestanden. Gaat nummer twee om een hertelling vragen?

En dan die verliezersspeech van J.P. Balkenende. Weet u nog wie dat is?
Ik zag vanavond een heel wat betere acteerprestatie van Kees Hulst.

"J.P., ik heb geen medelijden met je. Je hebt het namelijk niet goed gedaan. Je was arrogant en ook toen duidelijk werd dat je ging verliezen bleef je je aanmatigend gedragen. Je wilde op een Calimero-achtige manier een schouderklopje voor je prestaties. Welke prestaties? Dit verlies is je verdiende loon.
Dag J.P. - ik zie je vast nog wel eens in Capelle of Kapelle."

Bianca Balkenende stond achter haar man. Een theatrale vertoning, waar ze in de VS ook zo dol op zijn.
Ik miste de kus: een echte kus, waarbij haar tong stiekem bij hem naar binnen glipt.
Ik miste het in zijn oor fluisteren: "Ik ga je straks troosten, schat. Heb iets leuks bij Marlies Dekkers gekocht. Jij gaat vannacht tegen mij zeggen: 'wat ben je mooi.'"

Het samen weglopen was wel weer erg Nixon-achtig. Vooral toen ze die trap opliepen. Ik dacht aan dat moment in 1974 toen Pat en Richard Nixon de trap naar hun laatste staatsvlucht namen.

Dit was een verkiezingstijd die bepaald werd door de media. En ja - Cohen heeft inderdaad een succesvolle eindsprint ingezet.

De campagne ligt nog geen twaalf uur achter ons of de lijsttrekkers weigeren aan het einddebat mee te doen. De publieke omroep staat in haar hemd.

Wel gaat Wilders voor het eerst aan tafel zitten bij Paul Witteman. Het is geen gezicht, twee mannen aan zo'n enorme tafel.

Ik gok op Paars. PvdA-VVD-D66 en Groen Links.

Geert Wilders zei (tegen beter weten in) dat ze niet om de PVV heen konden.
Ik vrees dat de PVV de SP van 2010 wordt.
***********************************************************************

09 juni, 2010

Meesterlijk

Helaas voor hen die "Tirza" niet hebben gezien - 12 juni is de laatste voorstelling.

Op deze dag van de verkiezingen is er voor mij maar één winnaar:
Kees Hulst
*****************

Post

Vaste klantenkaart, stickerkorting, extra zomervoordeel, pre-sale voor vaste klanten, vaste klantenvoordeel, extra koopavondkorting, super voordeelaanbiedingen......................................
De zomer moet nog beginnen (hoop ik), maar hij is van start gegaan:

DE UITVERKOOP
**********************************

08 juni, 2010

Geen beste maatjes



Ik ging voor zeebaars naar Schmidt. Onderweg bedacht ik mij dat de beste vishandel van Nederland ook wel eens nieuwe haring zou kunnen hebben.
Ja hoor - €2,05 per stuk. Duur, maar de lol om op de eerste dag haring te eten overwon.
Ik sloot aan in de rij.

Er lag geen schoongemaakte haring in de vitrine. Goed teken.
Drie, speciaal ingehuurde, dames stonden schoon te maken. De vraag was groter dan het aanbod.
Opvallend dat de (ontevreden lijkende) "schoonmaaksters" veel emmertjes teruggaven aan hun baas. Met het grootste gemak opende hij nieuwe.
Niet goed?
Wat was er mis mee?
"Te groot," zei de klant achter me. "Ik kom hier vandaag voor de vierde keer."
Hoeveel heeft u er gegeten," vroeg ik oprecht benieuwd.
"Nou, een stuks of vijftien."
Ik betrapte mijzelf erop dat ik meteen ging rekenen.
"Een liefhebber dus?!"
De man knikte en glunderde trots.
Tijdens het wachten ving ik wat commentaren op over de haring van 2010. "Deskundigen," dacht ik.
"Ze is magerder dan vorig jaar. Ze is nog wat rood."

Buiten was het broeierig. Maar Schmidt zou Schmidt niet zijn als daar geen vernuftige oplossing voor gevonden zou worden: een icepack (zie bovenste foto)

Ons oordeel: stevige bite, niet erg zout en inderdaad aan de magere kant. Met deze kwaliteit behoudt Schmidt de titel voor Beste Haring niet.

We proberen het over een weekje nog eens.
*******************************************************************

Virusvaart

***************************************************
AMSTERDAM - Op cruiseschip Celebrity Constellation, dat woensdagochtend aanmeert bij de Passenger Terminal, woedt opnieuw het besmettelijke norovirus, dat buikgriep veroorzaakt.
Het Amerikaanse schip heeft 1960 mensen aan boord van wie 240 passagiers en 41 personeelsleden besmet zijn, meldt een woordvoerder van reder Celebrity Cruises.

Na aankomst wordt zowel het schip als de gehele Passenger Terminal ontsmet. Hierdoor wordt de volgende cruise van de Consellation, die voor woensdagochtend gepland staat, uitgesteld tot vier uur in de middag. lees verder

Dit is de reden waarom wij nooit een cruise (zullen) maken.
Een vriend van ons liep een hersenvliesontsteking op en stierf in een Turks ziekenhuis.
Een Amerikaanse vriend werd midden op zee getroffen door een hartinfarct en kon ternauwernood in leven worden gehouden. In Rome kreeg hij een triple bypass.

Een cruise voelt voor mij als opgesloten zitten op zee.

Debatwinnaar

**********************************
De laatste loodjes.
Zondagavond keek ik naar het Verkiezingsgala in Paradiso, een Links bolwerk. Een leuke uitzending.
Tegelijkertijd vermaakte ik me met de reacties op Twitter.

Maar ik ben blij dat er woensdag een einde komt aan de campagnetijd. De politici ook, denk ik.
Het lijkt alsof iedere omroep zijn eigen debat heeft gehad.
De media mogen niet mopperen. Debatten, politieke uitzendingen, polls, stemwijzers, kieshulpjes........................, ik ben ze zat.

Aangaande de polls "wie heeft het debat gewonnen."

Wat ik een beetje kinderachtig vind is het gebrek aan relativeringsvermogen.
Korte toelichting: GL-stemmers, die coute que coute Femke Halsema als winnaar van het debat aanwijzen -PVV-stemmers die hetzelfde doen met Geert Wilders.
Begrijpelijk. Maar ook wel een beetje kortzichtig en niet helemaal billijk.

Dat de grote peilingen van Maurice de Hond en het NIPO effect sorteren, geloof ik wel. Hoewel je er niet op kunt blindvaren.
Geert Wilders werd vanavond door leden van het EenVandaag Opiniepanel uitgeroepen tot winnaar van het lijsttrekkersdebat van het tv-programma op de Erasmus Universiteit in Rotterdam.
In een andere poll kwam Mark Rutte er als beste uit.

Cohen weet zich steeds beter te weren. Het debat gaat hem makkelijker af, de angst is verdwenen.
Desalniettemin blijft de boodschap waardeloos.
In de peilingen stijgt de PvdA. Het is verdomd irritant - ik heb er ook behoorlijk de pest over in, maar Cohen herstelt zich (in -en dankzij het debat). Dat signaleer ik als VVD-stemmer.

Het lijkt op "Wie van de Drie."
Ze veren een voor een even op, maken schijnbewegingen - waarna er een onverwachte winnaar opstaat.

07 juni, 2010

Tipsy

Vijf tips binnen één etmaal. Ik beloof beterschap.
Dit is de laatste...................................van vandaag.

TIRZA

Sophie van Winden speelt Tirza naar de bekroonde roman van Arnon Grunberg. Verder met Ariane Schluter en Kees Hulst.

Deze voorstelling is aanstaande woensdag 9 juni. Juist ja - de dag van de verkiezingen.
U (Rotterdammer) kunt woensdag uw stem uitbrengen in de Rotterdamse Schouwburg. Vergeet uw stempas en legitimatiebewijs niet

Iedereen mag trouwens stemmen voor de TONEEL PUBLIEKSPRIJS , waar ook Tirza voor genomineerd is.

0031 10 ==> 0033 1 = Tour de France

Rotterdam – Parijs: een afstand van zo’n 440 kilometer.
Echter, er zijn een paar honderd profwielrenners die een omweg maken via de Franse Alpen en de Pyreneeën.

Op zaterdag 3 juli gaat 's werelds grootste wielerspektakel van start.

De Tour de France! Rotterdam is er klaar voor.


Poetry aan de Maas

 Welkom bij het 41e Poetry International Festival
11 - 18 juni 2010 / Rotterdamse Schouwburg
**********
Dichters uit de hele wereld – van Afghanistan tot de Verenigde Staten, van Brazilië tot Zuid-Korea, van Soedan tot Rusland – komen van 11 tot en met 18 juni naar Rotterdam voor het 41e Poetry International Festival in de Rotterdamse Schouwburg. Het festival gaat op zoek naar de grens tussen poëzie en proza. Ook krijgt poëzie uit de Verenigde Staten veel aandacht. Daarnaast zijn er vele speciale programma's, over tweetalige dichters met Fernando Pessoa als vertrekpunt, over de epiek van Herman Gorter; over de Krakause poëzie met unieke beelden van Wislawa Szymborska, over het eeuwenoude verhaal Layla en Madjnun, de Perzisch-Arabische voorlopers van Shakespeares Romeo en Julia en nog veel meer. Het festival start op vrijdag 11 juni met Amerika, Amerika!, een avond met Rotterdamse dichters over de nostalgie van de Holland-Amerikalijn. 'Manieren om naar een merel te kijken' biedt op 12 juni met een doorlopende poëzieparade een vooruitblik op de week en vormt daarmee de officiële opening van het festival.
Voor alle festivalprogramma's geldt ook dit jaar Entree naar eigen waardering. U bepaalt - achteraf - wat u betaalt. Geen entreeprijs dus, maar een exitprijs.

Poetry International: weer eens iets heel anders.
************************************************************************************

Fashion online 17

TV-Tip

Aanstaande dinsdag (23 uur) gaat de tweede serie van MAD MEN van start.

Voor wie (nog) onbekend is met deze serie:
Mad Men duikt in de levens, liefdes en ambities van een groep ongenadig competitieve mannen en vrouwen die bij een reclamebureau werken in de jaren zestig. De serie speelt zich af op en rond Madison Avenue, de bakermat van de New Yorkse advertentiebureaus, en tevens verwijzend naar de 'Mad' uit de titel. De serie is bedacht door Sopranos-schrijver Matthew Weiner en kreeg lovende kritieken in Amerika.

We maken kennis met de onvoorspelbare wereld van Don Draper, de grootste sales agent (en womanizer) in de business, en zijn collega's van de Sterling Cooper Advertising Agency. Hoewel Don de regie in de vergaderkamer en de slaapkamer in handen heeft, heeft hij moeite om voor te blijven lopen op de snel veranderende tijden en zijn jonge ambitieuze collega's.

Alle afleveringen van het eerste seizoen zijn online te zien. LINK

06 juni, 2010

"Morsig"

Wij hadden vroeger thuis servetringen van Gero. Onverslijtbaar.
Eens per week, tegelijk met het tafellaken, werden de servetten gewassen. Een gezin van zes maakt nogal eens vlekken. Maar mijn moeder deed liever artsenwerk dan het huishouden. Op vrijdag, na het eten, kregen we een seintje: "servetten in de was."
***
Toen ik trouwde kreeg ik een zilveren servetring. "Came with the package."
Dat krijg je wanneer je "deftigheid" trouwt.
Mijn Gero servetring bleef in het ouderlijk huis achter. Na het overlijden van mijn ouders, bij de boedelverdeling, heb ik er niet naar getaald. Daar heb ik nu wel spijt van.
***
Wij gebruiken nog steeds witte servetten. Dat is wel nodig ook, want ik ben een knoeierd. Bijna dagelijks verdwijnt de mijne in de wasmand. 
Op de een of andere manier weet ik ook naast het servet te morsen.
Eten en televisie kijken gaan (in mijn geval) niet samen. En ik eet American style, dus alleen met mijn vork.
Waarom?
Omdat ik het eten dan lekkerder vind. Bovendien eet ik dan rustiger, waardoor ik niet een kwartier eerder klaar ben dan mijn echtgenoot.


Maar nu zaten er gemene vetvlekken op mijn favoriete shirt. Ik had er Vanish opgespoten en met de bonte was mee laten draaien. Helaas: na het drogen bleken de vlekken er nog steeds in te zitten (foto boven).


Dus moest ik hardere maatregelen nemen. Ik behandelde de vlekken met de No.1 vlekkenverwijderaar en liet het een nachtje intrekken.


Zie hier het resultaat. Vlekken weg, shirt weg.