28 december, 2007

Sterke vrouw

Waar was ik .......................??
Ik was op mijn hotelkamer en had CNN aan staan. Toen verschenen de beelden van de aanslag. Genageld aan de grond bleef ik naar de buis staren. Niet lang daarna kwamen de geruchten en vervolgens de niet te bevatten feiten.
Ik ben er de hele dag door van slag geweest en dacht constant aan Indira Gandhi. Vereerd, verguisd en weer vereerd.
Banazir Buttho wist dat ze enorme risico's liep. De vreselijke aanslag in november was een voorbode op iets dat onvermijdelijk leek.
Ze was ook moeder van drie kinderen.

Pakistan is een wespennest. De situatie is letterlijk explosief. Musharraf blijft gesteund worden door de V.S. Volgens mij tegen beter weten in. Het is een geforceerde vriendschap. Bush denkt zo de boel onder controle te kunnen houden, maar weet dondersgoed dat niemand in die regio echt te vertrouwen is. Pappen en nathouden. Sussen die handel.
Waar hebben we dat eerder meegemaakt?

27 december, 2007

Wintersport zonder sneeuw

Zo voelt het hier aan. Fantastisch - kraakheldere lucht, zonnetje en temperaturen rond de 4 graden.

Vanmiddag worden we opgehaald door de burgermeester. We worden in zijn huis onthaald op je ne sais quoi. Hij wil ons mooie plekjes van Sale Marasino laten zien, aangezien wij interesse hebben getoond voor een eventueel tweede huis.

Het burgermeesterschap is geen fulltime job, maar geeft wel aanzien. Hij heeft een nettenfabriek - nota bene op Monte Isola. "La Rete" levert o.a. netten voor voetbaldoelen (EK en WK). http://www.laretesrl.it/
Maar de bevolking is zeer onder de indruk van hun sindaco. De signora houdt zich met de plaatselijke activiteiten bezig en leidt het koor. Vol trots vertelde ze - met handen en voeten - dat ze in Kerkrade een medaille had gewonnen.
Waarschijnlijk zijn ze blij eens andere gezichten te zien.

24 december, 2007

Zonde en de nachtmis

Veel heb ik niet te melden. We genieten van de rust, de heerlijke omgeving, het gunstige weer, de gastvrijheid van dit hotel en van het heerlijke Italiaanse eten en drinken. Er worden spelletjes gedaan (ik won met Canasta, maar sta dik achter met tric trac), boeken verslonden, autotripjes gemaakt en gewandeld.

Straks komt mijn vriendin Patrizia mij ophalen voor de nachtmis. Ik ben ongelovig, maar de katholieken maken er altijd een spektakel van. Bovendien Patrizia's zoon misdienaar.

Vanmiddag maakten wij wel iets pikants mee.
In dit kleine ****hotel, waar iedereen vrij anoniem kan bivakkeren - doch wel legitimatie dient te tonen - zijn wij momenteel de enige gasten. Nu had mama vanmiddag dienst aan de desk. Dat vindt ze niet altijd even leuk. Het liefst loopt ze met de stofdoek rond.
Er was een stel binnengelopen voor een kort bezoek............if you know what I mean. Mama had om legitimatie gevraagd, maar alleen de man had die overhandigd. Mama was in alle staten. Bang dat ze op haar lazer zou krijgen van papa en/of dochter.
Een forse, grijze Sprano - achtige heer met een voldaan uiterlijk in een cashmere jas met bontkraag verscheen na een half uur bij de desk, doch de madame heb ik niet gezien. Zij verdween vanuit de kamer in de lift die in de garage uitkomt. Hij betaalde (natuurlijk) contant.

Ik betaal vanavond ook contant (collecte). Wie weet kom ik de maffioos wel tegen in de kerk, braaf gezeten naast zijn vrouw.

21 december, 2007

Kunstje geflikt

ABN*Amro heeft vlak voor de overname haar kunst voor de neus van het Consortium weggesluisd. Weer zo'n boevenstreek van Groenink.
In oktober, vlak voor de bank door het consortium (Fortis, Santander, Royal Bank of Scotland) werd overgenomen, ging de die collectie van de bank – in totaal zo'n 16 duizend stuks, waaronder kostbare werken van onder meer Constant, Karel Appel en Marlene Dumas – over in handen van ABN Amro Kunst Stichting, met Groenink zelf als nieuwe voorzitter.

Hij staat met zijn kwajongenskop in het kerstnummer van Elsevier. Zogenaamd doet hij daar een doekje open. Dat valt erg mee. Ja, het doet hem pijn dat het is gelopen zoals het is gelopen.
Zo had hij het niet gewild. Barclays had het moeten zijn.

Ach en Wellink is ook roomser dan de paus. Hij wilde wel, maar deed het niet. Ingrijpen!!
Bang voor zijn eigen hachje??

Het is nu blijkbaar de tijd om de vuile was buiten te hangen. Zo beklaagt de voormalig CEO van AAB zich over het feit dat Balkenende zich destijds niet wilde mengen in het overleg tussen ING en AAB. Hij had te hulp moeten schieten.
De premier noemt dat straatje schoonvegen.

Het is allemaal as as. En as is verbrande turf.
Het is achteraf gepraat. We hebben er niets meer aan. Het is een bende.
Het aandeel Fortis is dusdanig gezakt en hoe het met de planning staat is voor iedereen een raadsel. We wachten af en kijken uit naar het volgende schandaaltje.

Mooie plaat(s)jes




20 december, 2007

Op de plaats van bestemming

Na een uiterst vlotte, rustige reis arriveerden we vanmiddag tegen tweeën in Sale Marasino.
Het is vrij bijzonder om naar een - tot nu toe - enkel zomerse bestemming te gaan. Hoewel er geen buitenlander te bekennen valt, is alles hetzelfde vanuit de auto. De zon schijnt, het meer - beschermd door de bergen - lacht je tegemoet. Weliswaar is het "een paar graden kouder", maar alles is zo vertrouwd.

Ik kom al sinds mijn zevende naar dit meer, zij het op een andere locatie.

Gisteren haalde ik Jacob om 9.45 uur op. Als een speer reden wij via Antwerpen - Namen - Strasbourg - Colmar naar ons overnachtingsadres in Baldersheim. Dat ligt op 15 minuten rijden van Basel.
Jaren geleden hadden Peter en ik daar - in le Cheval Blanc - gelogeerd, waar we om 16.30 uur binnenvielen. Wat ik me er van herinnerde was het uitstekende (3 oventjes) restaurant.
Het hotel was een grote tegenvaller. Nog steeds in de bruin-oranjetinten, waardoor je een nauwkeurig tijdsbeeld kan oproepen. Het stof prikkelt (na 24 uur) nog steeds mijn neusslijmvliezen.

Het diner daarentegen was uitstekend, evenals de wijnen.

Vanmorgen om 8.30 uur reden we - na een kop koffie en een glas duurbetaalde jus d'orange, die in eerste instantie uit een pak kwam - verder. Vervolgens kreeg ik in de vrieskou nog een akkefietje met een dwarse Elzasser die aan het laden en lossen was op een lege parkeerplaats, doch uitgerekend dwars achter onze voiture stond. "Mon Dieu en merde" begreep hij maar al te goed.

Binnen 3,5 uur waren wij Zwitserland door. Geen sneeuw te bekennen.

Milaan hield - zoals gebruikelijk - een beetje op. Desalniettemin heb ik zo'n vlotte reis - van huis tot bestemming - nog niet meegemaakt.

Met 10 graden boven nul is het zacht te noemen. Terwijl Nederland de schaatsen uit het vet haalt, kan ik hier zonder jas in de zon zitten. Alleen de witte bergtoppen bewijzen dat het winter is.

19 december, 2007

En route


Over een half uur rijd ik - met zoon Jacob - naar Italië. Manlief vliegt vrijdag naar Bergamo. De laptop gaat mee, dus ik meld me weer zodra zich daar de mogelijkheid toe dient.


Succes met de kerstinkopen, waar ik gelukkig van gevrijwaard ben.

Wel jammer dat ik het Groot Jan Wolkers dictee moet missen.

17 december, 2007

Kokker-ellen

Bij deze introduceer ik de nieuwe rubriek Receptsels. Een idee van zoon Jacob.
Hij waardeert de kookkunsten van zijn moeder gelukkig nog altijd.

Vandaag eten we Kip Besengeh, een makkelijk en goedkoop gerecht. Ook geschikt als onderdeel van een rijsttafel.
Maar bovenal: JAMMIE!

Voor 2 personen:
300 gr. kipfilet in blokjes
1 zakje besengeh (bij iedere toko of op de markt te krijgen)
2 rode uien gesnipperd
1 theelepel Djahé en 1 theelepel Ve-tsin
2 theelepels Sambal Badjak (eerst één theelepel proberen als u niet van pedis/scherp houdt)

Bak de kipfilet in olie of margarine. Fruit vervolgens de uien mee tot die glazig zijn. Besengehpasta erbij. Volg de instructies op het zakje (die verschillen per merk). Normaliter moeten er 2 kopjes water aan toegevoegd worden.
Als laatste de kruiderijen en sambal.
Laat het geheel zo'n 10 minuten zachtjes gaar worden.
****
Serveer er witte rijst bij. Eventueel een komkommersalade en /of rijsttafelmix, kroepoek.
Hier drinken we een gekoeld biertje bij.

16 december, 2007

Crockpot - slow cooking

Mijn oma maakte draadjes/suddervlees op een petroleumstelletje. Mals, sappig en met een heerlijke donkere jus. Jammie!
Mijn moeder braadde hetzelfde recept in de braadpan. Heerlijk!

Ik probeer het al 40+ jaar zoals mijn moeder het deed. Helaas heb ik het resultaat van mijn (groot)moeder nooit - maar dan ook nooit - kunnen evenaren. Hoe lang ik het vlees ook liet sudderen, het bleef taai.
In de V.S. had ik een crockpot ($15,- bij K-Mart), waarmee ik de heerlijkste éénpansgerechten maakte. Er kon niets mislukken.
Vanwege de andere netspanning in NL kon ik deze wonderpan niet meenemen. Het receptenboek met typisch Amerikaanse (southern) recepten nam ik wel mee. Just in case.....
Tot mijn grote vreugde ontdekte ik dat het Kookpunt slowcookers in alle soorten en maten verkoopt. Sinterklaas verblijdde mij ermee.
Vanmorgen deed ik 1 pond rauw rundvlees (zonder vet) in de pan. Daar overheen ging een mengsel van port, gezeefde tomaten, uitjes, knoflook, oregano, tijm, worcestershiresaus en allesbinder.

De slowcooker ging 4 uur op high. Vervolgens nog even op slow. Het aroma was watertandend lekker.

Mijn suddervlees viel uit elkaar en had een verrukkelijke smaak.
Een ideaal apparaat voor iedereen die van lekker, makkelijk, niet te mislukken eten houdt. De kleinste - 3,5 liter - kost €69,-.
De CROCKPOT: ouderwetse gerechten op een moderne manier bereid.

(Weekend)nieuwtjes

Henk Kesler noemde de agenten gisteren 'verwende kereltjes' en riep minister Guusje ter Horst (PvdA) van Binnenlandse Zaken op 'geen cent extra' te geven bij de cao-onderhandelingen.
Waar bemoeit de KNVB-bons zich mee. Over verwend gesproken. Politie-agenten verdienen nog geen € 2000,- per maand. Wat te denken van die miljoenen verdienende voetballers, die ondermaats presteren voor en in Oranje. Schaamteloos zo'n opmerking.

Maldini (bijna 40 jaar oud) stopt aan het einde van het seizoen.
Als je het over diehards - liefhebbers - doorzetters hebt. Heerlijk irritante Italiaanse speler.

Vertraging door treinontsporing bij Amsterdam.
Eigenlijk is dit geen nieuws. Vertraging bij de spoorwegen is een dagelijks fenomeen.

Wellink wilde opsplitsing ABN Amro voorkomen.
Bang voor zijn eigen machtige positie? Achterafpraat.

Tony Blair miljonair door lezingen
De voormalige Britse premier Tony Blair verdient geld als water met het geven van lezingen. Het komt neer op zo'n slordige miljoen per maand.
Genoeg vertelstof. Slimpie.

Joost Luiten heeft het Zuid-Afrikaans Open zondag afgesloten met een ronde par. De 21-jarige Bleiswijkse profgolfer bracht met die 72'er zijn totaal op 296 (+8). Hij eindigde daarmee als 33e. Vorige week werd hij - achter Ernie Els - vierde en won bovendien met een hole in one een auto. Joost Luiten doet alle andere Nederlandse "golfprestaties" verbleken. Ik verwacht veel van deze Bleiswijker, die zijn roots op GCR heeft liggen en daar nog steeds regelmatig oefent. Op naar het Europese Rydercupteam van 2010!! Het is mogelijk.

Directe vluchten vanaf Rotterdam Airport (zeg maar Zestienhoven) naar Milaan (Malpensa). Onze luchthaven voor zakenmensen breidt haar bestemmingen uit. Daar profiteren toeristen mooi van mee.

12 december, 2007

Emotionele mishandeling

Het drama KLM sleept nog even voort. Slapeloze nachten heb ik ervan. KLM legt de fout bij Delta en Delta beticht KLM van onwelwillendheid (waar ik het mee eens ben). Ik ben klant van KLM, zij hebben de boeking gedaan en zijn daar dik voor betaald. Gisteravond heb ik zelfs Delta U.S.A. gebeld. Wie betaalt al die telefoonkosten?
Ik sta met mijn rug tegen een muur en praat tegen een muur.

Maandagavond belde - totaal overstuur - Cor van Rijn (mijn oom). Hij is gepensioneerd acteur. De jongeren kennen hem waarschijnlijk wel van de televisieserie "de Zevensprong". Maar bovenal was Cor een begenadigd toneelspeler.

Hij is 78 en zijn vrouw 74. Van beiden is de gezondheid zwak. Cor is hartpatiënt. Hij woont al bijna 50 jaar op de Amsterdamse Nieuwmarkt, in een zwaar verwaarloosd huis. Eerlijk gezegd durf ik niet onder woorden te brengen in welke erbarmelijke staat de woning verkeerd. De AWV heeft er nooit iets aan gedaan.

Voor Cor en zijn vrouw zijn het zenuwslopende tijden. De AWV wil ze er uit hebben. Het gaat om de harde knikkers. Het pand moet leeg om vervolgens grondig gerenoveerd te worden, waarna het als luxe appartementen in de verkoop gaat. Reken maar dat daar een gepeperd prijsje voor gevraagd wordt.

Cor heeft gelukkig een goede advocaat. Tot nu toe was het pappen en nat houden met brieven over en weer.
En nu, plotseling, op 20 december dient er een kort geding. De heer en mevrouw van Rijn worden gesommeerd per direct het pand te verlaten. Lekker, zo vlak voor de kerst.

Ook nu sta ik machteloos, maar ik kan het wel uitschreeuwen. Actiegroepen staan paraat, doch Cor houdt zich vooralsnog gedeisd. Criminelen, wanbetalers, overlastbezorgers krijgen langer respijt dan een oud, nooit klagend, braaf huur betalend, ziek echtpaar.

Het is godgeklaagd!!

09 december, 2007

Zwaan kleef aan

Het dreigt een continuing story te worden.
Dit is wat ik er op 12 november over schreef:

Het betrof de KLM.

Ze belden rond half drie (op zondag!!!!) om een schemawijziging door te geven.

"Prima - als wij maar business class zitten". Die garantie kreeg ik. Ze ging aan het werk en zou mij terugbellen/mailen. (Bijna een jaar voor de vertrekdatum (februari) had ik geboekt. Ja, business class. Hoe vroeger je boekt des te goedkoper het is. Niet dat het ons op de rug groeit - het is pure noodzaak. Zie het als het medische indicatie. We sparen hard voor deze jaarlijkse uitspatting.)

Het ging dus allemaal fout. Mijn e-ticket werd ineens een papieren document, dat ik zou moeten ophalen op Schiphol. "Onacceptabel".
Ik ontdekte dat de vlucht van Florida naar Atlanta economy was. "Onacceptabel".
"Nee mevouw, Y is B.Cl."
"Er staat economy achter", hield ik vol. Enfin, ik ben tot 6 uur aan het bellen geweest. De arrogantie, desinteresse, laksheid en de leugenachtige volharding van de KLM'ers was om van door te slaan.
"Ach mevrouw, u kunt de hele reis annuleren. U krijgt uw geld dan terug."
Dat zouden ze wel willen. Ze zouden dan onze stoelen voor het dubbele kunnen verkopen en wij staan met lege handen. Ik stond met mijn rug tegen de muur. Vlak voordat ik ophing, bekende de KLM'er dat Delta (om onbegrijpelijke reden) ons op rij 20 had gezet. Daar kon hij vooralsnog niets aan doen.
Ik heb geschreeuwd, gescholden en gejankt.
Waarom??
Vanwege de ontoegankelijkheid, de onmetelijke arrogantie. KLM is absoluut de meest klantonvriendelijke luchtvaartmaatschappij die ik ken. "U-mag-blij-zijn-dat-u-met-ons-vliegt" attitude.
De hele avond heb ik naar eventuele alternatieven gezocht en alle contactadressen van KLM boze e-mails gestuurd.

De volgende dag werd ik gebeld dat alles in kannen en kruiken was. De bevestiging werd per e-mail toegestuurd. Prima, ik was (even) gerustgesteld. Bij Delta kon ik meteen de gewenste stoelen (ongeacht hoe lang van tevoren) boeken.
Bij de KLM gaat dat anders. Vandaag schoot mij te binnen dat ik onze stoelen voor de terugreis mocht vastleggen.

En weer ging het fout. Heel erg fout. (De namen heb ik verwisseld voor letters - volgens het alphabet. Ze zijn fictief en hebben geen overeenkomst met de echte namen).

Ik had iemand aan de telefoon die klaarblijkelijk nieuw was. Hij had weliswaar onze file voor zijn neus, maar met het stoelen inboeken was hij duidelijk onbekend. Terloops meldde hij een kleine verandering in het terugreisschema. Een te verwaarlozen wijziging in de tijd.

"U zou daarover gebeld worden, morgen. Maar dat hoeft nu zeker niet meer?"
"Bevestiging gaat altijd per email", zei ik.
"Nee hoor, dat doen wij niet".

Daar begon de ellende. Ik hield vol dat alles per e-mail ging: schema's en stoelreserveringen.
Hij bleef stoïcijns volhouden dat dat niet het geval was.
Ik legde hem uit dat wij dit traject al 17 jaar vliegen en alle ins en outs kennen.
"Komt u dan maar hier werken", zei hij.
Ik hoorde een minachtend lachje. Dat maakte mij woedend. Hij pakte mij op mijn machteloosheid.
"Ik zie - in uw file - dat u eerder boos bent geworden. Ik hoef verder niet met u te praten.......................................".
Blijkbaar worden persoonlijke indrukken opgeslagen en door collega's klakkeloos overgenomen. Over vooroordelen gesproken. Bij voorbaat had ik alle schijn tegen mij.
Met de grootst mogelijke moeite probeerde ik mijn zelfbeheersing niet te verliezen.

"Laten we het schema nog eens in zijn geheel doornemen, of kan dat ook niet ", probeerde ik beleefd. Ineens vertouwde ik het (weer) niet.
"Nee, dat kan inderdaad niet", zei hij. Even was het stil.
Toen: "hahahah, dat was een grapje".
Ik slikte mijn woede weg. Onbeschoftheid ten top.
Toen hij het schema met mij doorliep schrok ik. Op de heenreis was er een grote verandering aangebracht - zowel in tijd als in vluchtnummer - waar ik niets van wist.

Ik stokte, trachtte rustig uit te leggen dat ik zeer ontstemd was daar nu terloops achter te moeten komen.
"Maar u was toch op de hoogte van deze verandering?"
Nu brak mijn klomp. Inmiddels is het niet meer uit te leggen wat er allemaal is gebeurd. Bovendien had ik geen puf meer om verder met deze man te praten.
"Nee, dat hoor ik nu tussen neus en lippen door". Nu moest ik weer zelf Delta bellen voor een stoel.
Hij zag mijn probleem niet. Nogmaals weigerde hij het doorgegevene per e-mail te bevestigen.
Ik vroeg zijn naam.
"A.B." Hij spelde zijn naam.
Zonder verder iets te zeggen hing ik op. Vervolgens belde ik hetzelfde nummer doch toetste een andere afdeling in. Een aardige dame hoorde mijn verhaal geduldig aan.
Ik kon mijn emoties niet meer de baas en barstte in huilen uit.
Zij bevestigde dat het inderdaad normaal is dat alles per e-mail wordt bevestigd. Daarna verbond ze mij door met een mentor van de e-ticketafdeling - de heer C.D.

Ook hij luisterde aandachtig en bood meermalen zijn verontschuldigingen aan. A.B. had mij schandalig behandeld en onwaarheden verkondigd. Maar, vreemd genoeg, kon C.D. op de monitor het gesprek met A.B. niet achterhalen.

"Ik ga nu op de afdeling deze A.B. opsnorren, een ogenblik mevrouw".

Na enkele minuten: "er werkt hier geen A.B". Weet u zeker dat u met iemand v.d. KLM gesproken heeft?".
Gek dat je dan nog aan jezelf gaat twijfelen, maar ik had het 0900 nr. gebeld. Sterker nog, ik had uw een e-mail van de KLM (inzake 11november) geraadpleegd, voor het nummer.
Trouwens - A.B had mijn file via de KLM-code opgehaald.

Even later gaf C.D. zelf antwoord op - de door hem gestelde - vraag. Inmiddels was alles ge-maild, dus w.b. het schema leek dat goed te zitten.
In een helder moment zei ik : "deze A.B. heeft mij wel stoelen gegeven voor de terugreis: staat daar geen naam of code bij?
Even was het stil.
"Dat is heel vreemd, de code van mevrouw F. staat erachter".
"E.F.?", vulde ik aan. Ik had haar nl. op 11 november gesproken.
"Ja, inderdaad".

Toen begreep ik dat er van alles behoorlijk fout zat.

C.D mailde mij later dat (de echte) A.B. bij een andere airlines werkt. Bizar, want dat had hij mij wel eens mogen zeggen. En dan blijft het vreemd dat hij andermans code heeft gebruikt (heeft kunnen gebruiken) en geen aantekeningen van ons gesprek heeft gemaakt. Bij andere grote bedrijven heet dat fraude. Worden gesprekken niet gemonitord?

Vervolgens belde ik Delta om die stoelreservering in orde te maken. Daar kreeg ik nul op het request. Er stond nu een dubbele boeking - de oude en de nieuwe. Aangezien die laatste onder de KL-vlag vliegt, behoort de KLM ook voor de stoelen te zorgen. Dat had C.D. dus wel kunnen voorzien.

Voor ons is dit echt de spreekwoordelijke druppel. 4300,- euro heb ik betaald. Er worden mij veranderingen in de maag gesplitst en verder moet ik het zelf maar uitzoeken.

Ik vrees dat hier nog niet het laatste woord over gesproken is.

De staart van dit Zwaantje wordt wel heel lang.

06 december, 2007

Gepingel

Vanavond Beethovenavond in de Doelen. De oorspronkelijk geplande pianiste Angela Hewitt had op 4 december afgezegd wegens familieomstandigheden. Dat lijkt me rampzalig. In oktober moest er ook op de laatste nipper een dirigent vervangen worden. Als het maar geen trend wordt.

Dirigent Frans Brüggen leidde vanaf een stoel. Mat, traag en weinig inspirerend. De concertmeester voerde zijn strijkers virtuoos aan. Het lijkt mij dat Brüggen ziek of zwak is.

Severin von Eckardstein speelde het Vierde pianoconcert.
Daarvoor hoorden wij Beethovens Ouverture Egmont.
Na de pauze (de zaal zag eruit als een gatenkaas) werd de Zevende symfonie uitgevoerd.

"Oude mensen muziek", noemden wij het. Lekker om een dutje bij te doen.
T/m zondag a.s. in de Doelen.

Sint deelt uit

Scherpe rijmen, vieze rijmen, lieve rijmen, herhalingsrijmen, rake rijmen, melige rijmen, intieme rijmen, rijmende rijmen, niet-rijmende rijmen. Maar vooral veel rijmen bij veel cadeaus, groot en klein.
Sint was gul dit jaar. Zoonlief was gastvrij.

Tijd om kerstkaarten te gaan schrijven.






05 december, 2007

Koopavondflop

Het was de laatste twee avonden heel rustig in Rotterdam. Je zou niet zeggen dat het koopavond was. Het lijkt erop dat men afgelopen weekend al geklaast heeft.

Voor ons was het ideaal winkelen. We hadden het rijk voor voor alleen.
Bij V&D - waar je normaliter een half uur moet zoeken naar een verkoopster - kwamen nu in groten getale hulptroepen ongevraagd op ons af.
De dames van de reisafdeling zaten op de koffers met de armen over elkaar. Ze moesten het tot 9 uur uitzingen. Onderling liepen ze elkaar lekker op te fokken.
Dille & Kamille had - met ons meegerekend - drie klanten gehad. De dames hielden het om half negen voor gezien.

Dit moet absoluut geld gekost hebben.
Het webshoppen schijnt enorm in opmars te zijn. Men heeft voor een recordbedrag via internet gekocht. Voor de middenstand moet dat een tegenvaller zijn. Op de zaterdag - en zondag na, was het ook opmerkelijk veel rustiger dan voorheen.
Het kan natuurlijk ook zo zijn dat Sinterklaas het toch verliest van de Kerstman. De tijd zal het leren.

In ieder geval gaven deze laatste twee koopavonden een heel bizar beeld.

Voor iedereen die vanavond - net als wij - nog gaat Klazen: "heel veel plezier en gezelligheid!!"

03 december, 2007

Verklaring

Hoewel ik niemand een verklaring schuldig ben, vind ik toch dat ik ten overstaan van de stemmers moet uitleggen waarom de enquête is verwijderd. Die had ik in een opwelling geplaatst. Ik ben zo nu en dan impulsief, vooral wanneer het leuke dingen betreft. Merendeel stemde ja. Er waren wat nee-stemmers. Klieren, trollen of niet: maakt niet uit.
Zoonlief heeft mij gisteren met een goed argument over de streep getokken. Jezelf nomineren is raar.
Daar had ik ook mijn bedenkingen bij.

Ik ben weer round and about. Nog wat shakey, maar het gaat.

Van het nieuws word ik niet vrolijk. Ik denk steeds aan de "Support our Troops stickers" die aan Amerikaanse bumpers kleven. Mijn hart gaat ook uit naar onze mannen en vrouwen, die in Uruzgan met een onmogelijke missie bezig zijn.
God wat ben ik boos op deze regering. Machteloos kijk ik toe hoe stom ze bezig zijn. Ze houden zich niet aan hun woord, laat staan verkiezingsprogramma's. Dat zijn luchtkastelen.
En de oppositie? Die is er niet, vanwege de polarisatie. Allemaal eigenbelang.

Dan die idiote Doekle Terpstra - de griffo met een zogenaamd sociaal hart. Hij vindt dat er maar eens een halt moet worden toegeroepen aan de Wilders-uitlatingen. Vooral doen, zou ik zeggen. Hoe harder je tegen Geert in gaat, des te prettiger hij zich gaat voelen - des te provocerender hij zich gaat gedragen.
Protesteren in Amsterdam tegen Geert Wilders? Bestel de ME maar vast, inclusief die van Rotterdam en Den-Haag.

Dat de heer Van krimpen van het Haags Gemeentemuseum het werk van de Iraanse kunstenares Sooreh Hera niet durft te tonen vind ik stuitend.
De vrijheid van kunst komt in het geding. Kunst is altijd de ideale vorm geweest om (religieuze) zaken te relativeren. Cabaretiërs durven, sinds 2/11/2004 niet meer. Nu krijgen we dit er ook nog bij.
Fons Jansen kon geweldig de katholieke kerk op de korrel nemen. De marteling en kruisiging van Jezus is miljoenen keren uitgebeeld. Mel Gibson kreeg - ondanks felle kritiek (ook van ondergetekende) - de kans een bloedige film te maken.
Kunst maakt een knieval. Terreur zegeviert.
Ik hoop dat een ander gerenommeerd museum zijn nek durft uit te steken.

Tijd om Sint eens te gaan helpen en nog een paar vlijmscherpe gedichten te schrijven.
Ik ontzie niemand.

30 november, 2007

28 november, 2007

Bloedband

Wat een geweldige toneelavond!
Van 20.15 tot 22 uur heb ik op het puntje van mijn stoel zitten swingen, meedeinen of ademloos gekeken.

Wat een veelzijdigheid.
Makers zijn spelers en spelers zijn makers. Muzikanten zijn spelers en zangers en spelers zijn muzikanten en zangers. Om nog maar te zwijgen van het balletachtige mime-spel.

Bloedband gaat over mensen van alle leeftijden met hun ups en downs, over generaties, vreugde en verdriet. Kinderen worden volwassen, volwassenen gedragen zich onvolwassen en de oudste wordt weer kind.

Ik kwam oren en ogen tekort. Bloedband ontroert, zet je aan het denken, laat je lachen - maar bovenal laat het je genieten. De kleine missertjes her-en der zij ze vergeven.
Orkater staat altijd garant voor spektakel. Spektakel van grote klasse. Het gezelschap trekt jong publiek naar de theaters. Godzijdank, want vorig jaar dacht ik dat de Rotterdamse schouwburg ten dode was opgeschreven. Dit seizoen is de grote zaal aanzienlijk voller. Bovendien gaf de staande ovatie, vanavond, mij weer enigszins hoop.

spel: Geert Lageveen, Leopold Witte, Beppe Costa, Marisa van Eyle, Leny Breederveld, Nadja Hüpscher
muzikanten: Reint van den Brink, Mo Marcus, Arend Niks
regie: Gijs de Lange
tekst: Leopold Witte, Geert Lageveen
muziek: Beppe Costa
choreografie/beweging: Suzy Blok

Speeldata t/m 2 februari.
Zegt het voort - gaat het zien!!

Zendtijd voor Wilders?

B-acteur Ronald Reagan werd president van de V.S.

In Nederland gaat het omgekeerd. Politici in films, het lijkt een rage te worden.

Theo van Gogh haalde Gerrit Zalm over om als bankdirecteur in Cool te spelen. Dat deed hij niet onverdienstelijk. Vervolgens maakte van Gogh Submission met Ayaan Hirsi Ali. Waar dat toe geleid heeft is bekend.

De zendtijd voor politieke partijen is een aaneenschakeling van korte docufilms. De partijleiders spelen de glansende hoofdrollen.

Eddy Terstall maakt er in zijn laatste film Vox Populi ook dankbaar gebruik van. Onder andere Wouter Bos is er niet vies van. Hij speelt een rol in deze - nog uit te komen - film. Maar ook neemt hij plaats in de stoel van de minister president in Kapitein Rob.

Ehsan Jami heeft filmplannen aangekondigd. Zijn film moet Submission overtreffen. Dan weet je wel wat het onderwerp is. (Het is trouwens opvallend stil rond de luidruchtige rebel.)

Ja, en nu dan Geert Wilders. Den Haag staat direct op zijn kop. "Onverstandig" wordt alom geroepen.
Hoe harder men ageert, des te provocerender Wilders wordt. Vrijheid van meningsuiting: hij mag een film maken, ook een anti-Koranfilm. Ik neem aan dat de PVV-leider de consequenties voor zichzelf goed heeft overdacht.
Welke omroep durft?

One step too far? Verspeelt hij niet het krediet van zijn achterban?

Dan is Rita de lachende derde.

RTEL-Boulevard

Bij toeval ging ik scrollen op de pagina van "Who's Next." Met enige verbazing keek ik naar deze aflevering van (weliswaar) een week geleden.
Ik had de geruchten gehoord. Pieter Storms is ingetrokken bij Nina Brink. Hij zegt van haar te houden. Ze heeft het Breekijzer on line. Hoe en waarom de interviewer die geheimzinnige achtervolging moest inzetten blijft raadselachtig. Gebruik je fantasie maar. Storms moest zich krampachtig uit zijn eigen verzinsels zien te worstelen. Hij is in ieder geval even uit de (financiële) problemen. Nina smeert zijn bammetje.

25 november, 2007

Hobbels en kuilen

Gisteren was het de halfjaarlijkse boodschappendag bij Auchan (tussen Kortrijk en Lille). Wij slaan dan wijn en ander gedistilleerd in.

Ja inderdaad, net als die "goedkope binzinetankers", wijken wij uit voor de hoge accijnzen. Alles is beter dan de spaarpot van de Boskabouter (nog meer) te spekken voor - door hem - uitgezochte speeltjes.
Bovendien is de keuze veel aantrekkelijker.
****
Maarrrrrrr, nu lees ik dat de Belgen alsnog overwegen het e-vignet in te voeren.
Laat NL dat dan ook maar eens gaan doen voor buitenlanders. Ons wegennet ligt er heel wat beter bij dan dat van onze zuiderburen. De schokbrekers hebben het zwaar te verduren. Sommige trajecten zijn onverlicht, waardoor je het idee hebt dat je over een kraterweg rijdt. De wijn moet, na zo'n rit, verplicht een maand rusten.
België zou zichzelf wel eens in de vingers kunnen snijden. De beoogde fee van € 50,- of € 60,- is geen kattepis. Even een weekendje Ardennen wordt dan ineens wel heel kostbaar.
*****
Dat wordt dus Duitse wijn drinken.

21 november, 2007

Wintersale GCR

Zoon Jacob (foto) belde gisteravond opgewonden op.
Golf Centrum Rotterdam, zijn werkterrein, is per direct verkocht. Niemand heeft het aan zien komen. Zelfs geen fluisterende geruchten. Inmiddels voormalig eigenaar Scholte was nog met de pro's mee naar Portugal (foto) geweest.
De - inmiddels afgelopen - megasale gold blijkbaar niet alleen voor de shop.
Golf is keiharde, booming business.

GMG neemt Golf Centrum Rotterdam over.
Golf Management Group (GMG), heeft alle aandelen overgenomen van Pro Golf Holding en wordt daarmee eigenaar van Golf Centrum Rotterdam. Dit hebben John Scholte, directeur-eigenaar en oprichter van Golf Centrum Rotterdam, en de directie van GMG bekendgemaakt.


GMG zet hiermee een belangrijke volgende stap in haar groeiscenario, terwijl voor John Scholte de toekomst van ‘zijn GCR’, dat dit jaar exact twintig jaar bestaat, ook voor de lange termijn is gewaarborgd. Bovendien kan John Scholte zich nu volledig toeleggen op een nieuwproject: de ontwikkeling van Golfpark Rotterdam, de eerste volwaardige 18-holes golfbaan in Rotterdam.

‘De overname van Golf Centrum Rotterdam past perfect binnen onze strategie om met eersteklas golfaccommodaties een vooraanstaande positie in de internationale golfwereld in te nemen. Het is onze strategie om met kwaliteitsaccommodaties, zowel verenigingsspelers als pay & play golfers en het zakenleven een uitstekende accommodatie en prima service te bieden’, aldus Egbert Mulder, lid van het Management Team van GMG.

“Met Golfresort Cochem in Duitsland, Golfbaan Naarderbos, Maastricht International Golf, Golfbaan Kasteel Engelenburg, Golfbaan Spaarnwoude en Golfbaan Welschap bij Eindhoven, beschikt GMG al over een aantal topbanen. Golf Centrum Rotterdam is hierop een uitstekende aanvulling. Het GCR biedt een eersteklas golfoefenaccommodatie met tachtig overdekte afslagplaatsen, een prachtig aangelegde en uitdagende negen holes par 3 baan, diverse oefengreens, een prima restaurant met vergaderfaciliteiten en een ruime parkeergelegenheid. En dat alles op een steenworp afstand van het centrum van Rotterdam.’

Hoewel Scholte de komende maanden nog zijdelings betrokken zal blijven bij het GCR om een optimale overdracht te waarborgen, zal hij zich vooral toeleggen op de realisatie van Golfpark Rotterdam, een volwaardige 18-holes golfbaan bij Overschie.

‘Dat GMG ook daarin financieel participeert is uitermate belangrijk. Bij zo’n omvangrijk en voor Rotterdam uniek project, heb je financieel sterke partners nodig. GMG is zo’n ijzersterke partner, die bovendien net als ik streeft naar topkwaliteit in golfaccommodaties’, benadrukt Scholte.
http://www.golfsite.nl/Default.aspx?TabID=27&ForceDef=NewsView&ModuleDefID=120&ForceOnly=true&NewsID=5765

Cadeautip: Leer Golfen Bon
Actie 2 halen = 1 betalen!

(Deze actie is geldig tot 31 december 2007) Uw voordeel is maar liefst 50% korting.
Zoekt u een origineel idee? De Leer Golfen Bon is een leuk en bijzonder kado voor een verjaardag, bruiloft, diploma, etc. Of zomaar voor uzelf en / of familie.

Natuurlijk is de Leer Golfen Bon ook een waardevol relatie- en eindejaarsgeschenk. Golfschool Rotterdam heeft speciaal voor de beginnende golfer een 2-urige golfclinic samengesteld. U gaat in groepsverband (6 – 10 personen) kennismaken met de golfsport. Speciaal voor u heeft Golf Centrum Rotterdam de actie ‘2 halen = 1 betalen!’. U betaalt nu slechts € 30,-- (normaal € 60,--). Klik
hier om u aan te melden voor een Leer Golfen Bon golfclinic!
http://www.gcr.nl/index1.html

*****
Het werk gaat gewoon door. Zowel op de mat als in de baan. Duizenden 'Tiger Woods wannabees' staan te trappelen.
De golfsport is voor iedereen (haalbaar).

20 november, 2007

Uitverkoren

Pierre Bokma is in dit geval de "Uitverkorene".

Hij won voor de gelijknamige film - geïnspireerd op de geschiedenis van de gebroeders Baan - een Emmy-award in New York.

Het is één van de beste Nederlandse producties die ik gezien heb.
Een verdiende, eervolle prijs voor een fantastisch acteur. Mocht hij zwichten voor eventuele aanbiedingen vanuit de V.S., dan hoop ik dat het alleen hoofdrollen zijn.
Met minder hoeft Pierre Bokma geen genoegen te nemen.

Gelukkig kunnen we hem dit seizoen nog bewonderen op toneel in de gravin van Parma, tezamen met -nog zo'n Hollywood-belofte - Carice van Houten.

Lege borden, 2

Ik kreeg een tip (via reacties) naar deze link, waaruit zou kunnen blijken dat er meer aan de hand is:

http://www.opgelicht.net/viewtopic.php?p=74685&sid=845a836f35fdee6117555170eec5b95b

In alle opzichten zit er een vies luchtje aan de zaak Chalet Suisse.

19 november, 2007

Haperende Rigoletto

Het lijkt alsof ik in een onophoudelijke bui van negativisme zit. Ik kan er niets aan doen.

Graag zou ik een juigend verslag schrijven over de opera die wij vanavond zagen. "Rigoletto" van Guiseppe Verdi werd uitgevoerd door een gezelschap uit Lodz. Het (slapende) orkest evenzo. Er waren wat missers, uitglijders en de belangrijkste bijrol (de hertog) had een Gerard Jolingstem. Eerst miste hij de hoge C, vervolgens liet hij hem maar schieten.

Misschien een off day. Misschien ben ik te kritisch. Het publiek was over het algemeen zeer enthousiast over de hoofdrollen. De Gilda-stem (colorature) vond ik niet mooi, maar ze had wel degelijk techniek.

Ik laat het hierbij. Zie voor de data en overige informatie http://www.operaproducties.nl/

Lege borden

Zo schreef ik 10 april een vernietigend stuk over - het eens zo roemrijke, heerlijke - Chalet Suisse. http://vert-el-sels.blogspot.com/2007/04/vr-het-eten-de-tent-uit.html

Ze waren net open. Het was een drama. Het is blijkbaar een drama gebleven. Met slechte afloop.
Wij hadden - indien de reacties op Iens positiever zouden zijn geworden - ze nog een kans gegund. Het is nl. een prachtige locatie.

Natuurlijk droeg het restaurant een zware last. De gasten van het eerste uur (zoals wij) kwamen voornamelijk uit verwachtingsvolle nieuwsgierigheid. Het onvergetelijke - oude - Chalet Suisse stond helder op ons netvlies.
Men kwam er met nostalgische gevoelens en verwachtte misschien dito gerechten. De kaas -en vleesfondues, de ris de veau, het ijsje in de vorm van het chalet, enz.

Daar had de kleinzoon van de toenmalige oprichter wellicht niet op gerekend. Men is toch meegegaan met de tijd en dus ook in de verandering van spijs en drank.
Wellicht.

Had Chalet Suisse 30 jaar geleden nog het monopolie in de omgeving, nu is de concurrentie van het het bruisende Scheepvaartkwartier met haar talloze eetgelegenheden moordend.

Chalet Suisse kampte met iets waar het in veel horecagelegenheden aan ontbreekt. Goed personeel. Zowel in de bediening als in de keuken.

Een paar dagen geleden las ik nog de overwegend slechte reacties. Vandaag is de pagina blanco.
http://www.iens.nl/restaurantsVan/Rotterdam/restaurant.htms?r=23212

En nu?

18 november, 2007

Tempo Zwethheul

Eten bij de Zwethheul moet een feestje zijn. Wij hadden ons verheugd op dit uitje.

De Coolsingel zag oranje. De trams puilden uit. Op straat klonk luidruchtig gezang. Olé,olé olé olé. In portieken werd gekotst. Tegen de muur van het stadhuis werd gepiest. Op het stadhuisplein lag iemand laveloos op de grond. Het was een vrouw, die zo dronken was dat ze niet meer op kon staan. Een onprettig schouwspel.
Voetbalvreugde???!!!

Geen taxi te bespeuren, laat staan te krijgen. P. wilde de auto al gaan halen. Wij liepen terug naar huis toen we een lege taxi bij de stoplichten zagen staan. It was ours.

Sterrenrestaurants hebben iets krampachtigs. Dat ervoeren wij al eerder bij Parkheuvel en la Vilette. (Goede uitzondering - en tot nu toe onze favoriet - is Kaatje bij de sluis.)
De ontvangst bij de Zwethheul verraadde al wat voor avond het ging worden. Zo formeel. Ik voelde me bijna onbehaaglijk.

Geen sprankje spontaniteit. Bediening in somber grijs, met strakke gezichten. Onderling ontdekte ik ook een zekere animositeit.

Ik zette dan ook meteen de knop om.

Na het (opdrongen) glas champagne kozen we het Zwethheulmenu (6 gangen) inclusief wijnarrangement. Zie http://www.zwethheul.nl/index.htm
Bij deze verklap ik de eindprijs: € 608,- (drie personen). Dat is (voor ons) geen kattepis.
Achteraf baal ik dus ook stierlijk dat wij hier zijn gaan eten.

Het eten was kwalitatief prima. Een proeverij van uiteenlopende gerechten. Mooie, verrassende combinaties.

De entourage is stijlvol, doch niet echt gezellig. De kitschschilderijen aan de muur vond ik echt een aanfluiting.

Een lichtelijk arrogante sommelier, die geen plezier in zijn werk leek te hebben (althans zo kwam het bij ons over), schonk onze glazen druppelsgewijs in. Bodempjes - weliswaar in grote glazen - maar absoluut ondermaats. Verrassend was zijn wijnkeuze ook geenszins.

De gerechten volgden elkaar in een razend tempo op. Mijn bord was nog warm of het werd weggehaald. Misschien omdat het afgestemd was op de kleine hoeveelheden wijn? Bang dat wij om meer zouden vragen?
Dat gebeurde dus ook. Aarzelend werd aan mijn verzoek, om de Sauvignon Blanc bij te schenken, gehoor gegeven. De bediening moest daar wel weer de sommelier voor inschakelen.

Na het derde gerecht heb ik aan de noodrem getrokken. Tot hier en - minstens tien minuten -niet verder.

Als iedereen zo krampachtig in de plooi probeert te blijven, gaat het dus een keertje fout. Een stagiaire van de hotelschool haalde de borden weg en merkte op dat er nog wat op mijn bord lag. Ze had de andere borden al in haar hand en stond op het punt om mijn bord ook te pakken.
"Bent u klaar mevrouw?"
Ik knikte.

"Was het te veel? Zit u vol?"

Ik knikte weer, mijn binnenpretje onderdrukkend.

17 november, 2007

Sint te voet

Vol verwachting klopte ons hart. Er waren wat kinderen op straat. Vijftig jaar geleden zag de Coolsingel zwart (nee, niet van de Pieten). Die eer is blijkbaar alleen K3 gegund.

Het duurde even, maar toen verscheen de oude man op de trap van de Koopgoot. Lopend.

Een verdwaalde Oranjefan zag het schouwspel gelaten aan, maar zocht eigenlijk een warme kroeg om in de stemming te raken.
Wat een trieste vertoning.



















16 november, 2007

BOBs awards

Nee, het heeft niets met alcoholvrije automobilisten te maken.

Het gaat hier om de beste weblogs. Nu zijn er vele verkiezingen, prijzen en awards. Ik weet niet hoeveel waarde ik hieraan moet toedichten. Toegegeven: als bescheiden amateurblogstertje zou ik het natuurlijk geweldig vinden ooit genomineerd te worden voor zoiets eervols. (Hoewel mijn boek toch mijn prioriteit heeft.)

De winnaars zijn bekend!
Foto-Griffoneurei is „Best Weblog 2007“


De Jury van de Internationale Weblog Awards 2007 van Deutsche Welle i.s.m. Radio Nederland Wereldomroep maakt de winaars in de 15 categorien bekend. Best Weblog wereldwijd is geworden:
Foto-Griffoneureihttp://ak-bara.livejournal.com/
Een getalenteerde vrouw uit Wit-Rusland doet op deze blog in realistische, estetische en soms ook deprimerende foto´s op ´zelfrelativerende wijze´verslag van het dagelijks leven in Wit-Rusland. De jury vond dat deze blog uit eerste hand informatie biedt over een land waar we verder nauwelijks iets over horen of zien.
De Nederlandse blog www.volkskrantblog.nl was ook in deze categorie genomineerd.

Winnaars van de Jury Prijs 2007
Winnaars van de User Voting 2007

Meer dan 7000 weblogs, podcasts en videoblogs zijn in de eerste fase van de wedstrijd,Van 31 agustus tot 30 september 2007 door internetgebruikers uit de hele wereld voorgedragen voor de 15 categorien. De Jury had de taak om voor elke categorie 10 finalisten uit te kiezen. Geen gemakkelijke opgave, want bij de BOBs zijn aanmeldingen in tien talen mogelijk: Duits, Engels, Chinees, Spaans, Frans, Farsi, Arabisch, Russisch, Nederlands.
http://www.thebobs.com/

De stemming verliep niet vlekkeloos aangezien wat onverlaten trachtten de resultaten te manipuleren door willekeurig grote aantallen stemmen toe te wijzen aan diverse blogs in alle BOB’s categoriëen.

De juryprijs voor beste Nederlandse blog is gegaan naar FRANKWATCHING.

VOLKSKRANTBLOG kreeg de meeste publieksstemmen.

Bij deze (en op hun sites) feliciteer ik de winnaars van harte.

15 november, 2007

Nog twee nachtjes slapen.

Sinterklaas komt a.s. zaterdag in Rotterdam aan. Ik kan het vanuit de warme kamer gadeslaan, want het eindpunt is het bordes van het WTC. Daar zullen de kleinste Rotterdammertjes hem een aubade brengen.
http://www.sinterklaasintocht.nl/

Zaterdagavond hadden wij een etentje met onze zoon gepland. Wij wilden naar de Harmonie. Daar hadden P. en ik enkele weken geleden naar grote tevredenheid gegeten. Die goede ervaring wilden wij met hem delen.
Volgeboekt.

Vervolgens probeerde ik Marone, de Eendracht, Mimosa en nog wat andere (nog niet geprobeerde) kwaliteitsrestaurants.
Tot mijn grote verbazing kreeg ik overal nul op het request. Alles VOL!!
Uit eten is booming in Rotterdam. Sowieso is uitgaan in Rotterdam helemaal HOT.

Manlief opperde de Zwethheul, waar wij nog niet gegeten hebben. "Wal diere", zei ik op zijn Zeeuws.
"Doe nou maar. Leuk. Hebben we alledrie de sterrenrestaurants van Rotterdam e.o. geprobeerd. Tot kerstmis gaan we niet meer uit eten. ".

Ik wist zeker dat deze (gerenommeerde) gelegenheid evenmin plaats zou hebben. "Mevrouw, u belt op exact het juiste moment. We hebben net een annulering gehad".

WIE ZOET IS KRIJGT LEKKERS!

14 november, 2007

Undercover journalist

Vanavond heb ik naar de uitzending van Eén Vandaag gekeken. Het item over de Revu-journalist, die zegt door de AIVD geschaduwd te worden/zijn, won het van RTL-boulevard - waarin Daphne Deckers live werd aangeklaagd.
Lees ook: http://www.depers.nl/binnenland/122194/AIVD-schaduwde-Revu-journalist.html
Eén vandaag: Spion op elke nieuwsredactie?

Ik zie het al voor me. De AIVD zet Max Pam in, de biograaf van Theo van Gogh. Dat valt niet op, zo zal de polder-CIA redeneren.
--
Pam is klein van stuk en kan zich dus makkelijk verbergen. Als geroutineerd schaker kan hij als geen ander strategieën uitzetten. Multifunctioneel.
--
Hij schrijft voor meerdere bladen. Volkskrant, Het Parool en HP/de Tijd. Drie vliegen in één klap.
--
Daarnaast heeft Pam op zondag een vaste plek achter het columnistenkatheder van Buitenhof. Eens in de drie weken, dus dat valt niet op. Zijn onrustige armbewegingen interpreteerde ik als nervositeit. Nu weet ik wel beter.
--
Op vrijdag zit hij bij de kleine Humanistische Omroep. Als contrast met het grote werk op zondag valt dat niet op.
Verdacht vind ik wel dat hij van zes tot zeven aan tafel zit, zogenaamd gebroederlijk naast Holman, terwijl hij maar tien minuten spreektijd heeft. Hij wisselt regelmatig brillen. Q??
--
En een dekmantel heeft hij ook: zijn eigen website.


Theodor, je bent gewaarschuwd!!

13 november, 2007

King Lear

Ze stonden in de file. De A16 bleek afgesloten. De voorstelling begon een half uur later.

Jack Wouterse kwam bezweet op en wist de Nederlandse verkeersmalaise te gebruiken in een paar rake (grappige) opmerkingen.
Zijn eerste zin "dit wordt een laat avondje" deed het - doorgaans stoïcijnse Rotterdamse publiek - ontdooien.

De Vlamingen (in de meerderheid) en de Nederlanders vormen een prachtige cast. http://www.rotheater.nl/
Beeld, geluid, decor, kostuums: perfect.
Voorstelling: adembenemend, briljant, magnifiek. Om niet in superlatieven te geraken, laat ik het hier bij.
<===Mijn absolute favoriet: Bart Slegers (hertog van Kent)
regie Alize Zandwijk
vertaling Hugo Claus
spel Marc De Corte, Nasrdin Dchar, Dennis de Getrouwe, Ruud Gielens, Herman Gilis, An Hackselmans, Rogier Philipoom, Esther Scheldwacht, Bart Slegers, Lukas Smolders, Fania Sorel, Jack Wouterse.

Nog t/m 18 november te zien in de Rotterdamse Schouwburg

Fashion online 2

Daar is ie weer. Een nieuwe presentatie van de 2008 Gucci-collectie.

Handtassen

12 november, 2007

Pech

Gisteravond kookte ik. Het leek mij verstandiger geen stukje aan mijn woede te wijden.

Het betrof de KLM.
Ze belden rond half drie (op zondag!!!!) om een schemawijziging door te geven.
"Prima - als wij maar business class zitten".
Die garantie kreeg ik. Ze ging aan het werk en zou mij terugbellen/mailen.

(Bijna een jaar voor de vertrekdatum (februari) had ik geboekt. Ja, business class. Hoe vroeger je boekt des te goedkoper het is. Niet dat het ons op de rug groeit - het is pure noodzaak. Zie het als het medische indicatie. We sparen hard voor deze jaarlijkse uitspatting.)

Het ging dus allemaal fout. Mijn e-ticket werd ineens een papieren document, dat ik zou moeten ophalen op Schiphol. "Onacceptabel".
Ik ontdekte dat de vlucht van Florida naar Atlanta economy was. "Onacceptabel".
"Nee mevouw, Y is B.Cl."
"Er staat economy achter", hield ik vol.

Enfin, ik ben tot 6 uur aan het bellen geweest. De arrogantie, desinteresse, laksheid en de leugenachtige volharding van de KLM'ers was om van door te slaan.

"Ach mevrouw, u kunt de hele reis annuleren. U krijgt uw geld dan terug." Dat zouden ze wel willen. Ze zouden dan onze stoelen voor het dubbele kunnen verkopen en wij staan met lege handen. Ik stond met mijn rug tegen de muur. Vlak voordat ik ophing, bekende de KLM'er dat (Delta) om onbegrijpelijke reden ons op rij 20 had gezet. Daar kon hij vooralsnog niets aan doen.
Ik heb geschreeuwd, gescholden en gejankt.
Waarom??
Vanwege de ontoegankelijkheid, de onmetelijke arrogantie. KLM is absoluut de meest klantonvriendelijke luchtvaartmaatschappij die ik ken. "U-mag-blij-zijn-dat-u-met-ons-vliegt"attitude.
De hele avond heb ik naar eventuele alternatieven gezocht en alle contactadressen van KLM boze e-mails gestuurd.
****
Vanmiddag moest ik voor een echo (13.30 uur) naar het Ikazia. Ze hadden vrijdag gebeld dat het apparaat kapot was en of ik vandaag rond 11 uur maar even wilde bellen. Ondertussen moest ik wel nuchter blijven. Om 12 uur kreeg ik groen licht.
****
Ik stapte onder de douche. Koud water!!! Eneco was aan het klussen en had ons daar niet van verwittigd.
****
Vervolgens stond ik in de lift die op de 20ste bleef hangen. Na ongeveer vijf minuten gingen we weer. Op de vierde was het weer raak. Op de tweede ben ik eruit gestapt en heb verder de trap genomen.
****
De metro naar het Zuidplein stopte bij de Rijnhaven. Stroomstoring!!!
Ik belde meteen het ziekenhuis. Oké, als ik op tijd was, werd ik op tijd geholpen. Zo niet, dan moest ik wachten. Mijn maag protesteerde en mijn mond voelde droog.
Na 10 minuten kregen wij het advies uit te stappen en bus 77 te nemen. Ik volgde de raad op. Alleen was bus 77 nergens te bekennen. En.......................de metro reed weer.
Dus terug naar het station en alsnog in de metro.
****
Klokslag 13.26 stond ik voor de röntgenbalie. Ik werd meteen binnengeroepen.
De verpleegkundige was allesbehalve vriendelijk. Het apparaat functioneerde blijkbaar niet naar (haar) genoegen. Ik werd daar de dupe van. Ze scande mijn organen en keek daar heel zorgelijk bij. "Even aan de radioloog laten zien".
De gelsmurrie op mijn buik liet ze liggen. Ik durfde het er niet, zonder permissie, af te halen. Daarom kreeg ik een snauw, toen ze terugkwam. Met smurrie en al werd ik weggebonjourd.
Ik probeerde nog iets te weten te komen over de echo, maar kreeg weer een kat.
****
Op Zuidplein moest ik weer 10 minuten wachten op de metro.
****
Thuisgekomen lag de post op tafel met een "te hard rijden" prent pontificaal bovenop. Daarbij lag een memootje "jij??"

Zoonkind kwam langs. Het was zijn vrije dag. Hij leidde mijn doorgedraaide, suicidale aandacht af. Espressootje met gevulde speculaas (op een nog steeds nuchtere maag).

Die echo zal toch wel uitwijzen dat ik een hopeloos geval ben. Losbandigheid is nu even mijn motto.

De telefoon ging. Het was één van de KLM-zwaantjes, die mij gisteren nog tot wanhoop had gedreven.
"Alles is in orde, mevrouw. We hebben het - met Delta - voor u geregeld".

Ik dacht dat ik halicuneerde.

10 november, 2007

Gevraagd: NIEREN

Mag ik bedanken voor het zeer aanlokkelijke aanbod?! Gratis levenslange ziektekostenverzekering.

Mag ik zeggen dat ik het naar omkoping vind rieken? Mijn nier voor een gratis levenslange ziektekostenverzekering.

Mag ik zeggen dat ik bang ben een codicil in te vullen en dat ik mij daar heel erg voor schaam? Zelfs als ze me daarvoor een gratis levenslange ziektekostenverzekering aanbieden.

Mijn uitleg is heel simpel. Beide ouders zijn (uiteindelijk) aan falende nieren overleden. Mijn vader heeft meermalen in coma gelegen, waarbij wij machteloos de rand van zijn bed vasthielden.
Hij kwam er telkens op een wonderbaarlijke manier weer uit en bovenop.

Het zijn ervaringen die diepe indruk hebben gemaakt. Ik neem ze mee in mijn afweging. Wat overigens niet impliceert dat dit een definitief nee is. Niemand zo veranderlijk als Ellen.

Bovendien ben ik bang dat mensen in geldnood zich massaal zullen aanmelden bij de nierbank. Dat lijkt mij geen goede zaak.
Wat te denken van welwillenden, die niet in aanmerking komen als donor. Hetzij vanwege hun leeftijd of andere medische indicaties.

Maandag moet ik (heel toevallig) een echo laten maken. Dit onderwerp zal dan ongetwijfeld even door mijn hoofd schieten.

Buro den Haag Vandaag deel 2

Buro Renkema heeft het vervolg van het vragenuurtje geplaatst. Dit keer is staatssecretaris Huizinga dakloos. Persoonlijk vond ik het kortere deel 1 grappiger.

09 november, 2007

Bevlogen

Yannick Nézet-Séguin heet de nieuwe dirigent van het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Deze 32-jarige Canadees treed in de voetsporen van publiekslieveling Gergiev. Gisteravond had hij zijn primeur voor het "stijve, conventionele, deftige" abonnementspubliek.

Het was een prachtig programma dat vanaf de eerste noot van Richard Strauss' "Tod und Verklärung" indruk maakte.

Nézet is een expressief dirigent, die het orkest bij ieder stuk opzweept naar een muzikale climax. Zo nu en dan vreesde ik dat hij van zijn "voetstuk" zou vallen.

Bij Mahlers "Lieder eines fäherenden Gesellen" dommelde ik in. Dat lag niet aan de Duitse alt Birgit Remmert. Het was de monotone muziek die mij slaperig maakte.

Na de pauze vertolkte het RPhO "Eroica" van Beethoven op een meesterlijke manier.

Wat een heerlijke avond in de stampvolle grote zaal van de Doelen. Van dit programma is tot en met a.s zondag te genieten.
Het publiek bedankte orkest en debutant Yannick met een daverende ovatie, zoals ik lang niet gehoord had. Ze hebben hem nu al in hun hart gesloten.

Terwijl wij onze jassen aantrokken hoorden wij in de verte nog applaus en gejuich.

Dat klonk als muziek in de oren.

07 november, 2007

Riooljournalistiek

Vanwege die verjaardag, waar ik gisteren over schreef, was ik nog een nachtje in Brouw gebleven. Nu waren wij er al geruime tijd niet meer geweest en voorlopig komen we er ook niet meer. Behalve dan om de schade van de voorspelde storm rond 25 november op te nemen.

Ik ruimde de voorraadkast op en gooide alle overjarige levensmiddelen in een grote vuilniszak.

Op het leuke Twinings (thee)blik stond: exp. 02/05/2004. Dat was wel heel erg oud. Toen ik de deksel opende ontsnapte er een muffe, verstikkende lucht. Jammer, want er zat nog wel voor een jaar thee in. Het leuke blik wilde ik bewaren, dus kieperde ik de thee in de vuilniszak.

Met een volle, (te) zware zak liep ik naar buiten. Ter hoogte van de badkamer - in het halletje - scheurde de onderkant open. Ik hoef en wil niet uitleggen wat er tevoorschijn kwam, laat staan wat ik riep.

Nadat ik de rest van het afval in de grijze container had gegooid stond mij de klus van het theeruimen te wachten. Ik heb iets met geurtjes. De associatie met vroeger. Het halletje rook naar de Gruijter, waar mijn moeder begin jaren zestig losse thee en koffie kocht.

Ik veegde het (godzijdank droge) grijze gruis op en gooide het argeloos in de wc. Op het moment dat ik doortrok, wist ik dat het fout zat.

Ja hoor, het water kwam meteen tot de rand en bleef daar staan. Onder de wc-pot sijpelde langzaam water over de nieuwe vloertegels. Uit het doucheputje spoot de thee. Een ramp ontstaat zomaar ineens. Ik wou dat ik de tijd twee minuten terug kon zetten en dat ik dan bij zinnen was geweest.
Nou ja, ontstopper erin gegooid. Dat maakte een onheilspellende herrie, maar loste helaas niets op.

Om 23 uur heb ik toch maar de riooltechniker gebeld. Voordat wij de nieuwe badkamer (incl. vernieuwde riolering) lieten aanleggen, waren zij kind aan huis.

"Morgenochtend mevrouw?!".

Prima. Ik had al "een number two" gedaan en "een number one" kon wel op een emmer.

Vanmorgen om 10 uur stond de rioolexpert voor mijn deur. Doorspuiten was niet eens nodig. Even vacuum zuigen en de prop schoot erdoor.

Ik heb het eerlijk opgebiecht toen ik thuis kwam in Rotterdam. Manlief was zo blij mij weer te zien na drie dagen. Hij vergaf mij direct, maar ik vrees dat ik nog lang plaagsteken zal voelen.


€ 125,- down the drain.

06 november, 2007

AAB wacht af

Vandaag was ik op een verjaardag. Een vriendin werd zestig. Dat moest gevierd worden.
Zestig dames had ze uitgenodigd. Dames van goede doen, die (financieel) niets tekort komen.

Natuurlijk ontstaan er kliekjes. Ik probeer me daaraan te onttrekken, maar onwillekeurig zoek je oude bekenden op.

"Hoe is het met de bank?"
Nog voor ik kon antwoorden, volgde er "krijgen jullie ook nog wat van die bonus, die Groenink opstrijkt?".
Vervolgens kwam er een vloedgolf van verontwaardiging over mij heen.

"Daar maken wij ons nou niet zo druk over. Wij zijn nog in rouw dat de bank zo verkwanseld is".

Toen kwamen er allemaal vergelijkingen met andere gefuseerde bedrijven, die weliswaar wel onder eigen vlag blijven bestaan.
Weer probeerde ik - op rustige manier - uit te leggen dat het hier om wel iets anders ging. AAB is weg, er blijft niets van over. Het was praten tegen een muur.
Het belangrijkste was die bonus van Rijkman.

Mensen, die niet die affectie hebben met AAB zoals wij, snappen niet wat er gaande is. De impact ontgaat hen volledig. Ze komen met vergelijkingen, die kant noch wal raken. Bij die onwetendheid, die nonchalance, die ongeïnteresseerdheid, gaat mijn bloed weer koken zoals het dat tijdens de overnamestrijd ook gedaan heeft.

Bij het personeel - mijn echtgenoot incluis - is de rust (tijdelijk) weergekeerd. Er komen even geen verontrustende berichten meer binnen. De plannen voor de integratie worden gesmeed en zullen eerst ter goedkeuring aan de NB worden voorgelegd.
Daar gaat geruime tijd overheen. Het speculeren staat op een laag pitje. Zij die erin berusten werken gestaag door. Zij die er niet in berusten gaan op zoek naar een ander baan.

We wachten af. Wat moeten we anders?

Fun




05 november, 2007

Media - geruzie

In HP/DE TIJD staat deze week een artikel over of (en zo ja hoe) het leven veranderd is na de moord op van Gogh. Theo's grootste? vijand Leon de Winter komt daarin aan het woord, evenals Gijs v.d. Westelaken en Theodor Holman.

Joost Zwagerman was ook gevraagd, maar die heeft blijkbaar een akkefietje met HP en bedankte derhalve voor de eer.

Zo ook Ebru Umar met wie Theo een (vriendschappelijke) werkrelatie had. Na Theo's dood, nam zij zijn column over in de Metro.

Ebru wenste niet mee te werken aan het artikel in HP. Ondermeer omdat ze niet in hetzelfde stuk als de mensen van Column Producties wilde zitten. "Ze nemen mij niet serieus, dan neem ik hen ook niet serieus."

Daar wilde ik het mijne van weten. Dus mailde ik Ebru.

Jammer dat je niet meedeed in HP/De Tijd. Wat hebben de mannen van Column jou misdaan? Sta je daar niet boven? Ik zag het niet als een gemeenschappelijk artikel. De Winter - Holman - vd Westelaken, losse flodders. Daar had ik jouw inbreng graag bij gezien. Misschien was het dan niet zo'n oppervlakkig - al 100 keer gezegd - stuk geworden.

Take care,
Ellen

Al snel kwam er antwoord van de Amsterdamse Rotterdamse.

Dag Ellen,

Dank voor je reactie. Ik wist niet eens dat ik wel geciteerd werd in het stuk, kreeg het van de week ook al te horen. Wat HP vergeet erbij te zetten is dat ook zij mijn liever negeren en kwijt dan dan rijk zijn (en dat ik ook DAT heb gezegd tegen ze). Bovendien heb je gelijk: als ik mee had gedaan zou het niet oppervlakkig zijn geworden. maar zeg mij ook ajb waarom ik mee zou doen: HP wordt er beter van, het stuk wordt er interessanter van en dat voor mensen die mij eigenlijk maar een brok schrijvend dynamiet vinden van wie je niet weet op welk moment het af zal gaan. Wat was ik er beter van geworden? En zeg ajb niet dat ik dan in de HP had gestaan. HP is een grachtengordelblaadje voor en door een incestueus setje 50plussers. Ik sta in Libelle (3 miljoen lezers per week) en ik sta in Metro (1.8 miljoen lezers per dag). Die lui halen daar hun neus voor op, maar als het ze uitkomt 'mag' ik hun artikelen opleuken. Thanks but no thanks. Maar prettig om gemist te worden.

Groet Ebru

Btw als HP een interview met mij zou willen, zou ik daar geen bezwaar tegen hebben. maar fat chance. daar werken lui die 10 jaar coke in hun neus hebben gestopt en er dan een boekje over hebben geschreven, waar ze ook weer tien jaar over hebben gedaan. En dan op mij afgeven dat ik niet kan schrijven. Stelletje gekken.

De rest van de correspondentie laat ik achterwege. Ebru was in ieder geval zo eerlijk om haar kant van het verhaal te belichten.

Adri en Arnon maken via de media ruzie en niet zo'n beetje ook. In Het Parool spuwde Grünberg zijn gal op en over van der Heijden, die op zijn beurt bij o.a. P&W terugsloeg. De heren durven elkaar niet onder vier ogen de waarheid te zeggen. Adri wenst niet in dezelfde ruimte te dineren als Arnon.
Het legt de programmamakers (AKO-prijsuitreiking) in ieder geval geen windeieren.

Grünberg had al eerder (een pijnlijk verraste) Hanneke Groenteman te grazen genomen.

Leon de Winter liet zich ter gelegenheid van de tachtigste verjaardag van Henk Hofland niet onbetuigd over "de" journalist van de 20ste eeuw. Ik zou mijzelf een aardiger kado hebben gewenst. Maar ja, blijkbaar hadden ook Hofland en Blokker hun scherpe pen laten spreken. De Winter was not amused.

Topinterviewer Theo van Gogh werd her en der geweerd of ontslagen vanwege zijn scherpe tong en dito pen.

En dan dat geruzie bij de oprichting van het Steuncomité van ex-moslims. Oké, dat wijkt een beetje af van de andere voorbeelden.
Pechtold wilde niet met Holman in één club. Dick Pels haakte af toen Geert Wilders ten tonele verscheen,waar ook Joost Zwagerman niet blij mee was. Bestaat dat steuncomité eigenlijk nog wel?

Kort lontje Fransisco van Jole weigerde GeenStijl te woord te staan en stak zijn veelzeggende middelvinger op.

Pieter Storms probeert - ook via de media - de zender Het Gesprek onderuit te halen.

Plotseling werd er een lading stront over het graf van Joop van Tijn (o.a. voormalig hoofdredacteur van VN) gestort. Frits Barend was één van degenen die 10 jaar na van Tijns dood een boekje open doet.

Geer haalt uit naar Goor, die weer uithaalt naar Geer.
Het eindigt altijd GOOR.

01 november, 2007

Onrecht

Bert heeft sinds vijf jaar een vriendin. Een gescheiden vrouw (Sonja) met twee kindertjes. Het gaat heel goed, ze zijn dolgelukkig. Na enige (begrijpelijke) aarzeling hebben zijn ouders de situatie geaccepteerd.
Dat was moeilijk want Sonja brengt toch zomaar twee kinderen en een heel verleden mee. Maar inmiddels past Berts moeder op wanneer hij en Sonja moeten werken.
Zoals ze zelf zegt: 'k loop weg met die gasjes.

Hoe vaak de kinderen naar hun vader gaan, weet ik niet precies. De verhalen zijn niet bijster vrolijk. Maar omdat ze van één kant komen, laat ik die voor wat ze zijn.

De ex weigert voor de kinderen te betalen. Daar zijn meerdere rechtzaken over gevoerd, die Bert en Sonja weliswaar telkens wonnen maar hen wel op het randje van de financiële afgrond brachten . Om de advocaat te betalen moesten ook zijn ouders bijgeschieten. Dat betekende inbinden. Vakanties zaten er niet meer in.

Nu is de ex wederom in hoger beroep gegaan en komt de zaak voor de Hoge Raad. Bert zit met zijn handen in het haar. Hij wil wel, maar kan financieel niet meer.
Het is te triest voor woorden. Ik geloof niet dat ze een rechtsbijstandverzekering hebben. Dat is niet handig, maar het is nou eenmaal zo.

Het is een verhaal uit duizenden, dat weet ik. Een paar dagen geleden maakte er zich een machteloze woede van mij meester toen ik las dat de dader van de dodelijke steekpartij in Amsterdam - Slotervaart verdedigd wordt door Bram Moszkovicz.

31 oktober, 2007

Prikjes

Vanmorgen moest ik geprikt worden. Eerst naar het lab voor bloedafname.
Ik ga altijd wat later op de ochtend, omdat het dan rustig is. Weliswaar met een knorrende maag en droge mond, want ik moet nuchter zijn.
Inderdaad kon ik meteen doorlopen naar het prikkamertje.
De prikster moest even zoeken. Mijn vaten laten zich niet makkelijk pakken. Ze legde mij uit dat het midden van je armholte de minst pijnlijke plek is. Nu ben ik niet zo kleinzielig, maar ze had gelijk. Er was niets van te voelen. Weer wat geleerd.

"Wat is het stil", zei ik.

"Ja, normaliter komt iedereen al om 8 uur, voordat ze naar hun werk gaan. Maar er is veel veranderd sinds wij van 7 tot 19 uur open zijn".

"Goh, da's geweldig".
En toen kwam er een uitleg, die eigenlijk zo vanzelfsprekend. Konden ze daar pas in 2007 op komen?

"Mensen, die nachtdiensten draaiden, moesten de hele nacht nuchter blijven tot 8 uur 's ochtends. Dat was een hele opgaaf.
Nu komen ze 's ochtends thuis van hun werk, eten en gaan slapen. Ze kunnen dan om 17 of 18 uur nuchter komen prikken".
Ideaal. Toch?

Vervolgens stapte ik bij de huisarts binnen voor de griepprik. Terwijl de assistente op de rechter arm een pleistertje plakte, trok ik de andere van de linker arm af.
*****
De klok is teruggezet, het assortiment kerstversiering staat bij Blokker en de Hema uitgestald en de thermostaat krijgt om 5 uur een zetje.
Ik ben er klaar voor. Het kan winter worden.

30 oktober, 2007

Je versus U

Theodor begon - zoals hij ieder gesprek begint - met de mededeling dat hij zou tutoyeren. Zelf vind ik dat niet echt handig. Als hij daarmee probeert het ijs te breken en makkelijker toegang tot zijn gast te krijgen, dan is dat dit keer schromelijk mislukt.

De Roy van Zuydewijn zat op zijn praatstoel. Hij genoot en had de regie. Het was zijn uurtje.
Holman kreeg geen vat op hem. Slijmen hielp niet. Aanvallen evenmin.
Edwin zat hem dan direct op de huid. "Van wie heeft u dat? Geef uw bron? Hoe komt u daarbij?"
Holman trok zijn vraag of opmerking dan in en week uit.
De Roy hield op zijn beurt afstand door nadrukkelijk te uwen en telkens de klemtoon op mijnheer Holman te leggen.
Met een dergelijke attitude bleef hij ver boven Holman staan.

Op de vragen, die ik vanmiddag in mijn vorige stukje (hieronder) al stelde kwam geen antwoord.

De uitzending

Dit hapje was inderdaad iets te pittig voor Theodor. Hij verslikte zich regelmatig. Daar vreesde ik al voor.

29 oktober, 2007

Oblomov

Hoe anders was het publiek, vergeleken met vorige week. Toen de conventionele, traditionele schouwburgbezoeker.
Vandaag de wat alternatieve, moderne toneelliefhebber.
Muisstil. Ik heb welgeteld één keer een doosje pottertjes horen rammelen.

Hoe anders was ook de voorstelling. Vol metaforen, mooi gespeeld en een decor dat zwijgend een beeldende rol vertolkte.
Het stuk zit vol verrassende vondsten.

Hoe destructief is Oblomov voor zichzelf. Ik zie zijn lamlendigheid die verergert en waar hij niet meer uit kan/wil komen. Hij droomt hardop van zijn geboorteplaats Oblomovka en de wens daarnaar terug te keren. Maar tegelijkertijd wil hij zijn droom niet verstoren.

Mijn favorieten zijn René van ’t Hof vanwege zijn fenomenale stille spel. Marie Louise Stheins vertolkt prachtig Olga , die een wanhopige poging doet haar geliefde Oblomov uit het moeras van fatalisme en luiheid te trekken.
Uiteindelijk kiest zij voor de zekerheid en het “frisse” leven met de Duitser Stolz. Oblomov zakt weg in het (zijn eigen) vuil.

Tragikomisch toneel dat je moet gaan zien.

Alle info: website Zuidelijk Toneel.

Regie: Matthijs Rümke
Cast: Carel Alphenaar (spel en cello), Guy Clemens (spel en piano), René van 't Hof, Niek van der Horst, Mark Kraan, Bert Luppes, Marie Louise Stheins
Speelperiode t/m 12 januari 2008

Fun