30 juni, 2013

Retro-ziekten

 
Alles komt terug, ook ziekten.
 
Mazelen steekt weer de kop op. Weliswaar in de Bible Belt, maar toch.
 
Zelf ben ik al weken aan het kwakkelen.
 
P. zei het meteen toen hij mij voor de eerste keer hoorde hoesten: "kinkhoest."
 
Alle verschijnselen duiden er inderdaad op:
 
- de niesbuien in Rome, waarvan ik dacht dat het een allergie cq. hooikoorts was
- kort daarop die ongelooflijke prikkelhoest aanvallen
- en nu die hoeststoten met taai, helder slijm
 
Vannacht ben ik tot 6 uur opgebleven omdat liggen "killing" is.
 
Mijn huisarts heeft vrijdag antibiotica gegeven, maar daar merk ik nog niet veel van.
Ik heb hem net gemaild dat ik vermoed dat ik kinkhoest heb en drong aan op een bloedtestje.
 
Besmettingsgevaar bestaat niet meer (was in het nies-stadium). 
 
Morgen dus bloedprikken.
Is het inderdaad kinkhoest, dan moet ik het uitzitten (kan maanden duren).
 
Ik voel mij eigenlijk niet echt ziek en gelukkig blijft koorts achterwege.
 
Dat hoesten leidt tot uitputtingsverschijnselen en pijn in mijn rug. De medicijnen maken me groggy.
Neem ik Fluimucil om het slijm los te maken, dan mag ik geen prikkelremmers slikken.
En die prikkel meldt zich zodra ik ga liggen.
 
Het is dus even ELLENde.
 
Kinkhoest en mazelen. Alles is retro.
************

29 juni, 2013

Down memorylane

 
"I grew up in the 50's & 60's."
 
Voelt u zich aangesproken en ben u een facebooker, zoek die pagina dan op.
 
Toen ik deze foto zag borrelden de herinneringen aan melk drinken op school weer op.
 
Om nou te zeggen dat het een traumatische herinnering is.........nee.
 
Maar mijn flesje melk ging altijd naar Bernard H., die je kon vergelijken met Joris Tienpinter.
Hij was dol op melk.
 
De onderwijzer(es) mocht het niet zien, dus prikte ik het rietje door de aluminium dop en ging vreselijk zitten treuzelen.
 
Als Bernard zijn flesje (in 20 seconden) leeg had, draaide hij zich vliegensvlug om en griste het flesje van mijn tafel.
 
Echt waar, zo is het zes jaar lang gegaan.
 
Ik zoek op internet nog vaak naar Bernard, maar tevergeefs.
Hij was de slimste van de klas en liet mij altijd bij hem spieken.
 
Als Bernard ziek was had ik een probleem.
Dan simuleerde ik buikpijn.
Of ik moest toevallig naar de wc en wachtte dan net zo lang tot de lege flesjes (en mijn volle) weer in het kratje stonden.
 
De kratten werden 's morgens buiten op de trap neergezet.
Blijkbaar waren de leerkrachten te lamlendig om ze naar binnen te halen. Dat gebeurde pas in de pauze.
 
Die melk stond of te lang in de zon, of hij was bevroren.
Soms zat er vogelpoep op de doppen.
 
Mijn moeder dacht dat ik mijn portie calcium op school had gekregen. Daarom hoefde ik thuis geen melk te drinken. Dat gold ook voor de andere drie kinderen.
 
Mijn vader spoelde zijn brood weg met melk.
Daar keken mijn broer en ik met schaamte naar, vooral als er vriendjes aan tafel zaten.
 
Mijn moeder dronk (nog veel erger) karnemelk.
 
Geen mELk dus, maar de melkboer was mijn beste vriend.
 
 

28 juni, 2013

Kokker-ellen (43)


Clafoutis.
 
Bij deze het recept zoals ik die van een Nederlands/Franse twitteraar ontving.
 
500 gram ontpitte kersen
40 gram boter
100 gram bloem
4 eieren
40 cl melk
70 gram suiker
snufje zout
 
Bakblik invetten en met bloem bestrooien.
 
Voorverwarmde oven 210° > circa 40 minuten
 
Ik ben niet dol op kersen, dus verving ik die door verse abrikozen.
 
Tevens: voor ons tweetjes en uit lijfsbehoud nam ik de helft van bovenstaande hoeveelheden.
 
Een heerlijk, simpel gerecht.
 
 

27 juni, 2013

Knagers

 
Wij zijn zo dol op ze:
Peter en de Petertjes. We koesteren ze.
Ze vinden ons grasje lekker en zijn daarom graag geziene gasten.
 
Maar nu is er toch een probleem.
Een probleem dat wij vooralsnog aan Peter en de Petertjes toeschrijven.
 
Wat er aan de hand is:
Snoepy staat bij Breeman voor een grote beurt.
 
Zojuist werden wij gebeld.
"Er is aan de benzineleiding geknabbeld. Die staat op knappen en dat levert een gevaarlijke situatie op. Eén druppel op de uitlaat en uw auto staat in lichterlaaie."
 
Onze auto staat of in een Rotterdamse parkeergarage, of in de Zeeuwse tuin.
 
"Marters doen dit," zei de monteur.
 
Marters?
Die hebben wij (nog) niet gezien.
 
De enige knagers zijn Peter en de Petertjes, maar volgens Google houden die niet van benzineleidingen.
 
Weet u het?
***

26 juni, 2013

Preventieassistente

 
Preventieassistente, kent u die uitdrukking?
Preventieassistente.
 
Ik niet dus.
Mijn vorige tandartsen (ik ben nu 58 jaar en heb geen controle gemist) pulkten zelf tandsteen weg.
Ik had teruggetrokken tandvlees (al zag ik dat zelf niet) waar ik geen last van had.
 
Maar twee weken geleden zei onze nieuwe tandarts dat ik naar de preventieassistente
 moest.
 
Bij P. is het een graadje erger.
Hij moet aanstaande vrijdag naar de mondhygiëniste en is daar eigenlijk heel verbolgen over.
 
Mijn behandeling was pijnlijk en bloederig.
(Pijnlijk, niet als zenuwpijn - maar als vleeswond pijn. Bloederig als in een Tarantino film.)
Ze was wel 45 minuten bezig om het tandsteen en plak onder het tandvlees vandaan te peuteren.
 
Ik heb het even voor u opgezocht.
 
>>Een preventieassistente is een ervaren tandartsassistente met een aanvullende opleiding. Na een succesvolle afronding van deze opleiding is zij bevoegd om zelfstandig een aantal cliëntgebonden handelingen uit te voeren.
 
Haar taken zijn met name gericht op het voorkomen van tandvleesproblemen en gaatjes (cariës). Daarnaast voert zij enkele genezende handelingen uit bij patiënten met oppervlakkige tandvleesproblemen.
 
Het takenpakket van een preventieassistente:
 
Geeft voorlichting over het ontstaan van cariës, tandvleesaandoeningen en het effect van voedingsgewoonten, roken en afwijkend mondgedrag (zoals duimen, knarsen) op het gebit.
Geeft voorlichting en instructies over gebitsverzorging, zoals poetsinstructies en het gebruik van tandenstokers, ragers en mondspoelmiddelen.
Brengt de conditie van het tandvlees in kaart en doet bacterieel onderzoek.
Verwijdert tandsteen, plak en aanslag boven het tandvlees.
Maakt in opdracht van de tandarts röntgenfoto’s.
Brengt gebitsbeschermende middelen aan, zoals fluoride en EC40.
Dicht groefjes en pitjes in de kiezen af met een kunststoflak (sealen).
Bron<<<
 
Niet al het bovenstaande is bij mij gedaan.
 
Stomverbaasd vroeg ze waarom ik nog nooit een gebitsverzorgende behandeling had ondergaan.
Uitgaande van mijn laatste tandarts, vriend B. te Middelburg:
"Degelijke tandarts," antwoordde ik. "Goede tandarts, maar wars van commercie."
 
Toen kwam het schoonmaakadvies.
Hoewel?
De preventieassistente moest toegeven dat ik mijn tanden goed schoon hield.
 
Dan maar wat producten in de maag splitsen.
Een fles Corsodyl mondspoeling kon ik overal krijgen.
 
Maar de ragertjes van een speciaal merk en een speciaal type was een moeilijke opdracht.
Geen van de DA's op Schouwen had wat ik moest hebben.
Ik schrok ook van de prijs: €4,96.
 
Dus dan maar even "pleinshoppen" en.....................
spoelt u maar.


25 juni, 2013

Spionage

***************************
>>Eerder<<

De ontwikkelingen in de zaak Snowden vs de VS worden steeds verontrustender, vooral voor de VS.

Gisteren bleek dat "de klokkenluider" met voorbedachte rade bij de NSA aan het werk is gegaan: om geheime documenten te verzamelen en die openbaar te gaan maken.

Godsamme - wat moet je je eigen land dan haten!

Wat zit hier achter?

De theorie dat uw en mijn privacy in de handen van de Amerikaanse overheid ligt en dat zulks schandalig is gaat wat mij betreft helemaal niet meer op.

Snowden brengt de VS in gevaar.

Vraag is of er, als hij in Rusland is, überhaupt nog iets openbaar wordt gemaakt.

Waar is hij nu?

In een luxe hotelkamer in Moskou?
Verlinkt hij zijn eigen land aan de Russen voor een dikke koffer met geld en een safe haven?

Of vinden de Russen hem eigenlijk ook maar een smerige verlinker (hoe fijntjes gaan ze met hun eigen overlopers om) en zit hij nu onder dwang zijn kennis prijs te geven.

Feit is dat de lucht tussen de VS en Rusland/China weer behoorlijk koud is.
****************************

23 juni, 2013

Lekken en vluchten

 
Wees nou eens even eerlijk?
Big Brother is watching.
En dat doet hij op alle mogelijke manieren.
 
Sorry, maar je bent wel verdomd naïef te denken dat je nog enige privacy hebt wanneer je je op de digitale snelweg bevindt.
 
Het gaat om de veiligheid van de Amerikanen.
Iedere aanslag of terroristische actie die daarmee voorkomen kan worden is er één.
 
Voormalig NSA-medewerker en klokkenluider Edward Snowden, probeert via een tussenstop in Moskou en Cuba naar Ecuador te vluchten.
 
De VS hadden zijn paspoort ingetrokken, maar blijkbaar te laat.
Snowden kon Hong Kong probleemloos verlaten.
 
Het is alsof we naar een spannende spionagefilm zitten te kijken.
 
Snowden heeft zijn beroepsgeheim, waar hij voor getekend had, gebroken.
Daar staat een straf op.
Gaat hij (voor veel geld) precies uit de doeken doen hoe NSA te werk gaat, dan brengt hij zijn land en de burgers in gevaar.
 
Zijn vlucht gaat via landen waar burgers totaal geen privacy kennen en waar straf staat op vrije meningsuitingen.
 
Dat valt mij dan weer "een beetje" tegen van Edward Snowden.
 
Want waar was het hem nou om te doen?
 
Of is zijn eigen nek nu toch belangrijker.
 
Wie zijn kont brandt moet op de blaren zitten.
*****

Op herhaling

 
Nadat ik het verdrietige nieuws van het overlijden van James Gandolfini had verwerkt (dat duurde wel een tijdje), had ik mij voorgenomen de box met dvd's uit het stof te halen.
 
Een betere manier om deze lange, koude zomer door te komen kan ik mij niet voorstellen.
 
Bent u niet in het bezit van de Sopranos-box, maar mist u Tony net zo erg als ik, dan heb ik goed nieuws voor u.
 
De Belgen gaan de serie herhalen, en wel vanaf vanavond.
 
Aflevering 1 van de Sopranos wordt om 22:40 uur op Canvas uitgezonden.
******

Walcheren

 
Het was gisteren feest.
Een nichtje was vorige week getrouwd en dat werd gisteren uitbundig gevierd in een strandtent op het Walcherse strand.
 
Het was eerst nat, koud en stormachtig.
Heel jammer voor het feest en de gevraagde dresscode flipflops.
Warme Uggs kwamen beter van pas.
 
Later op de dag was het alleen nog koud en stormachtig.
 
Binnen was het warm en gezellig.
 
De bruid (haar vader is een broer van P.) heeft nooit in Zeeland gewoond.
Maar haar roots liggen daar en nog steeds worden er vakanties doorgebracht op het erfgoed van haar grootouders.
 
Zeeland zit in haar hart en dat wilde ze gisteren met vrienden en familie delen.
 

22 juni, 2013

TE!!

 
Dat de Zeeuwse boeren klagen kan ik me - nu we hier zo vaak en voor langere tijd zijn - goed voorstellen.
 
Het was lange tijd te droog.
 
En nu?
 
Nu zwemt de oogst.
 
TE is nooit goed.
***

21 juni, 2013

Uitloopkippen

 
De hobby is behoorlijk uit de hand gelopen.
 
Ik geloof niet dat de boerin weet hoeveel kippen ze heeft.
Ze lopen her en der over het erf: zitten in de planten, vreten aan alles wat los en vast zit en nu trekken ze ook nog richting de bebouwde kom.
 
Haantje de voorste houdt een oogje in het zeil en heeft, vlak voordat ik deze foto nam, een aantal hennen met bruut geweld terug naar het erf gejaagd.
 
Waarschijnlijk gedreven door een grote hoeveelheid testosteron.
Hij wil met de kippen op stok. 


20 juni, 2013

Zierikzee is er helemaal klaar voor


 
 

Broekjes discussie

...de korte broek welteverstaan.
Alles is retro. Ook deze kleding.
 
Zijn die broeken te kort? Te aanstootgevend?
Het is de discussie van de dag.
 
Mijn man vindt het onsmakelijk bij de meeste vrouwen.
"Ik hoef niet te zien of ze haar kont heeft afgeveegd."
 
Dit soort discussies komen altijd weer terug.
 
Het zal mij een zorg zijn. Ik heb er geen last van.
 
Wat mij stoort zijn die opgedrongen telefoongesprekken: op terrassen, in de trein, in de tram, in de supermarkt, in het café, in de auto, op de fiets, in de lift, in......
 
Wat mij ook stoort is spuug op het trottoir.
Dat zijn gedragingen die mij treffen.
 
Ga ik even terug in de tijd:
Tijdens de flowerpower-tijd wilden vrouwen geen bh meer dragen.
Dat was een uiting van bevrijding.
 
Je zag alles. Uitpuilende tepels in een t-shirts is iets dat mannen nog meer opwindt dan blote tieten.
 
 
Mijn twee zussen en ik mochten er niet aan mee doen.
Volgens mijn dokterende moeder was het ongezond.
 
Daarna, begin jaren zeventig, kwamen de hotpants.
Ook weer een provocateur die wij niet gedragen hebben.
 
 
Een medewerkster werd door mijn vader naar huis gestuurd toen ze op maandag in haar nieuwe aanwinst, een miniscuul broekje, het kantoor binnenkwam.
 
"Ga jij je eerst maar eens aankleden."
 
Toen kon dat nog.
****

19 juni, 2013

17 juni, 2013

Steeds verrassend, niet altijd voordelig


 
Deze fles was afgeprijsd.
Op het kaartje stond €4,69. Dit gold voor alle Vanish produkten.
 
Kruidvat in Zierikzee is een te kleine, rommelige en onoverzichtelijke winkel met ongekwalificeerd personeel.
 
Voor mij stonden twee dames met Vanish gel.
Echter, toen ze afrekenden moesten ze €6,90 betalen.
'Ja, maar dat klopt niet hoor. Het kost €4,69.'
 
Het meisje bij de kassa met haar I couldn't care less uitstraling zei dat ze dan even op de manager moesten wachten.
 
Maar ook mijn fles werd voor €6,90 gescand.
 
Toen kwam de manager.
"Deze mensen zeggen dat de Vanish in de aanbieding is. Kan jij even gaan kijken?"
 
Dat gebeurde.
Ik loerde, achterdochtig als ik ben, of ze het kaartje niet weghaalde.
 
Ze kwam terug naar de kassa.
De dames kregen te horen dat de aanbieding niet voor de gel gold.
Ze loog!
Maar dat was niet mijn probleem. De dames lieten de gel staan en verlieten zonder slag of stoot de winkel.
 
Toen was ik aan de beurt.
De kassa bleef tot drie keer toe €6,90 aangeven.
 
'Tja, dan moet ik het kaartje maar weghalen," zei de manager. "Het is een aanbieding van vorige week."
 
'U mag het kaartje weghalen nadat ik  €4,69 heb afgerekend.'
 
Weer probeerde ze me te intimideren. Inmiddels genoten er twintig wachtenden achter mij mee.
 
"Ik ga het kaartje weghalen, want hij blijft €6,90 scannen."
 
'Nogmaals, dat mag u doen nadat ik heb betaald. Ik sta in mijn recht. Er staan trouwens ook geen data op dat kaartje. U moet het mij verkopen voor de prijs die op het kaartje staat.'
Het voelde alsof ik in de rechtbank mijn eigen zaak stond te verdedigen. Iedereen mocht meegenieten.
 
Ze wist dat ik gelijk had en voelde alle ogen op zich gericht.
 
Toen hoorde ik een andere klant bij kassa 2 boos zeggen: 'Die mevrouw heeft gelijk. Het is hier een rotzooi. Dan houd je je spul toch!'
 
Ze verliet met lege handen de winkel.
 
Er werd €6,90 aangeslagen........maar daar moest de korting vanaf........en dat bleek een probleem.
'6,90 min 4,69 - dat is €2,20,' zei ik.
Maar nee, er moest een rekenmachientje aan te pas komen.
 
Een winkel runnen valt niet mee.
Dat jonge, ongeïnteresseerde, te dom om d'r eigen kont te krabben wicht is natuurlijk te bedonderd om op zaterdag om één over vijf die kortingskaartjes even weg te halen.
 
En vandaag waren ze het domweg vergeten. Dat was me helemaal duidelijk.
 
Maar ik weigerde daar de dupe van te worden.
******

16 juni, 2013

Kroon op het werk

 
 
Littlecourt, your beauty has been rewarded!
 
Geoff and Selwyn, you deserve this award.
It's the jewel on your crown.
Congratulations.

 
Littlecourt cottages in Sidmouth, ik schreef er zo vaak over, is ons tweede thuis in Engeland.
Dat komt voornamelijk door de gastvrijheid van de eigenaars.
 
De cottages zijn prachtig, luxueus en worden ieder jaar ge-update.
Het ontbreekt de gasten aan niets.
De locatie is formidabel.
 
Het is niet voor niets dat ze al een jaar van tevoren volgeboekt zijn.
 
Dit voorjaar staan er Nederlandse tulpen in de tuin.
 
 
Komende kerst zitten er weer Nederlandse gasten in Cherry Tree.
****

15 juni, 2013

Opgevoerd fietsen - Gazellig

 
Toen ik laatst een stukje over vaderdag schreef, reageerde een vriendin heel begrijpelijk:
"Maar nu weet P. wat hij krijgt."
 
Ja, dat is waar.
Elkaar echt verrassen doen wij niet meer zo heel erg.
 
Niets meer uitstellen, zo is ons credo.
Nu doen! Nu genieten!
 
Zo ook met den elektrieke fiets, een lang gekoesterde wens van P.
 
Wachten tot zijn verjaardag, 15 juli?
Nee.
Nu aanschaffen, zodat hij er meteen plezier van heeft.
 
Windkracht veel en regen, maar meneer moest en zou donderdag vanaf de fietsenwinkel (Noordgouwe) naar huis fietsen.
 
Ik was iedere keer maar net op tijd bij de postpunten.
 
 
10 kilometer in een half uur en een gemeten topsnelheid van 27 kilometer.
 
Maar bovenal: als een kind zo blij.
*****

13 juni, 2013

Vaderdag - cadeautip

 
Niet dat ik iets voor moederdag heb gekregen van mijn lief.
 
Ik ben ook niet zijn moeder.
En hij is niet mijn vader.
Maar ik vind het nou eenmaal heerlijk om mensen te verwennen.
 
P. is een lezertje en een sportfanaat.
 
Alle tours worden gevolgd.
Dus ik denk dat mijn presentjes wel in goede aarde vallen.
 
"Ventoux," de bestseller van Volkskrant columnist Bert Wagendorp (gisteren bij Knevel & v.d. Brink), kost €19,95.
 
Maar ik wilde manlief ook "Kop in de wind," het bekroonde sportboek van Wilfried de Jong (€10,-), cadeau doen.
 
 Dat werd wat prijzig en dus heb ik Ventoux ebook gedownload voor €9,99.
 
Nu heb ik twee boeken voor de prijs van één.
Plus €0,04
***

12 juni, 2013

"Heel Holland bakt"


De titel van het programma (Engels format) klinkt al lomp.
Dat komt aardig overeen met de baksels van de kandidaten.
 
Maar misschien maakt dat het programma leuk.
Sommigen bakken er niets van.
Kijk vanavond maar om 20.30 uur op NL1.
 
Ik was een enorme fan van "The great British bake off" waarin amateurs met professionele gaven tegen elkaar bakten.
Waanzinnig. 
 
Het programma van MAX, inclusief een "lollige" presentatrice, is identiek aan "The great British bake off."
 
Nou ja......identiek?
 
Sommige leesten passen niet.
 
Of ze worden clownesk.
*****

Stunten doe je maar met je eigen examen

 
 
Het leek eerst op een stoere "kolderdag actie."
Eindexamens jatten.
 
Maar nu komt steeds meer vuiligheid aan het licht.
Wat een onverkwikkelijke zaak.
 
Een van de leerlingen die examens heeft gestolen van de Rotterdamse scholengemeenschap Ibn Ghaldoun is de zoon van een docent natuurkunde op de school, die ruim zeven jaar directeur (wij noemden dat vroeger rector) van de school was.
Hij kwam in 2007 als directeur in opspraak toen bleek dat de school overheidssubsidie misbruikte voor reisjes naar Mekka.
Het bloed kruipt waar het niet gaan kan.
 
Die school is rot.
De reservesleutel van de kluis is al sinds 2011 spoorloos.
******
Even terug naar mijn eigen eindexamen.
Ik had 's avonds een stijve nek van het krampachtig over mijn opgaven gebogen zitten. Bang dat ik op spieken, wat ik mijn hele schooltijd had gedaan, betrapt zou worden.
 
Het ergste wat ik op het Rotterdamsch Lyceum heb meegemaakt was een heel foute actie van een stel heel aardige jongens.
 
Ze hadden geprutst aan de brommer van een lerares. Gevaarlijk geprutst.
Zulke leuke jongens. Uit zulke goede nesten.
Hoe was dat toch mogelijk........
 
Enfin, ze werden van school gestuurd en de rector, wiens zoon een van de prutsers was, nam tot een ieders verdriet ook ontslag.
******
Juni 2013
 
Arme, onschuldige eindexamenkandidaten die nu opnieuw aan de bak moeten.
Sommigen moeten zelfs vier examens overdoen.
 
Zie de stof die je in Lloret de Mar hebt laten varen maar weer eens terug te halen.
Zie maar weer eens in dat vacuüm te kruipen.
Zie de angst maar eens te overwinnen.
 
Had je net uitgerekend dat je geslaagd was.....
******

11 juni, 2013

Syrië of ons eigen hachje?

*************************************************************
Erdogan heeft nu duidelijk laten weten een islamitische dictator te zijn.
Ik denk dat er geen twijfel over bestaat dat dit Turkije niet kan en niet mag toetreden tot de EU.
Hou nu een referendum en ik garandeer je dat de meerderheid van Nederland tegen toetreding is.

Het vertrouwen in de EU verdwijnt trouwens steeds verder in de Biesbosch.

Ingrijpen in Syrië?
Al-Qaeda in het zadel helpen?

De wereld wacht op wat de VS gaan doen.
De VS twijfelen. Obama heeft geen zin in een tweede Irak.
Want als het alsnog misgaat, en het gaat alsnog mis, dan gaat het vingertje weer richting de VS.

Ieder land heeft zo zijn eigen problemen.
Crisis op de thuisbasis.

Wij moeten ons niet met Syrië bemoeien.
Ik weet dat dat inhumaan klinkt.

Mijn humaniteit bewaar ik graag voor mijn eigen land, dat met grote problemen te kampen heeft.

De vergrijzing, waar ikzelf deel van uitmaak, is wellicht de meest complexe aangelegenheid waar deze regering mee te maken heeft.

De plannen verontrusten mij.
We moeten het zelf maar zien te klaren. Vraag hulp aan je buurman of je kinderen.
Geen denken aan!

Mijn fysiotherapeut werkt nog maar anderhalve dag.
Gehalveerd!

In de tram stond een oud vrouwtje met de chauffeur te praten.
Geen dakloze. Maar wel onverzorgd. Kapotte schoenen, vuile kleren, vieze klitharen en een verwilderde blik in haar ogen.
"Ik ga morgen naar Amsterdam hoor. Met de jongens praten. Ze moeten terug op onze tram. Wat er nu op zit is niks. En morgenochtend neem ik jouw dienst over."
Ze stapte op de Oostzeedijk uit en keek om zich heen als was ze in een vreemd land.
Daar werd ik zo verdrietig van.

Ik wil dat het geld - mijn belastinggeld! - dat nu gespendeerd wordt aan hulp "buitenshuis" naar de zorg gaat. Onze zorg!!

Rutte blijft met zijn positieve stemgeluid maar roepen dat wij een risicootje moeten nemen.
Wat kent de premier zijn landgenoten slecht.
Een Nederlander en geld uitgeven...........

Wat denkt Rutte nou?
Dat we en een huis kunnen kopen en onze eigen zorg kunnen betalen?

Het wederzijds vertrouwen is weg.

En zolang dat vertrouwen niet terug is wil ik niets over Syrië, Griekenland, Spanje, Portugal, Turkije........horen.

Beste premier,
maak de wereld beter, begin in Nederland.
***********************************************

10 juni, 2013

Fun!!


 
Gelukkig!!
 
Er zijn ook nog leuke, spontane en muzikale mensen op deze aardkloot.
****

09 juni, 2013

Reclame


Reclames doen mij gewoonlijk niet veel.
Ik bedoel, ze hebben geen invloed op mijn koop -of bestedingsgedrag.
 
Alleen............bij deze reclame moet ik telkens denken aan de twee keer dat ik vanuit het buitenland spoorslags naar huis moest terugkeren.
Beide keren betrof het een sterfgeval.
Van mijn ouders.
 
Er klopt iets niet in deze reclame.
Okee, Monuta zal de uitvaart goed begeleiden. Dat is het niet.
 
Wat mij hogelijk verbaast is dat het meisje niet op een vlucht naar huis kan komen.
Er is niemand die haar helpt.
 
Heeft ze geen reisverzekering afgesloten?
Het maakt de reclame voor mij ineens een stuk ongeloofwaardiger.
 
Immers: met een reisverzekering (en wie heeft die nu niet) wordt je terugreis binnen no time geregeld.
 
In ons geval deed de ANWB dat, in opdracht van ABNAmro - onze verzekeraar.
De eerste keer was het echt een klus, maar ze kregen het voor elkaar.
 
Juli 1994.
Mam belde 's avonds. Ik had net de koffers uitgepakt.
"Het is hopeloos. Helemaal mis. Pap redt het niet. Sorry, jullie moeten nu echt naar huis komen als je hem nog wil spreken.
M. en A. zijn nog in Frankrijk, maar komen ook terug. Het is een aflopende zaak."
 
We zaten in the middle of nowhere: Butte - Montana.
 
P. belde ABNAmro.
Eerst werd het Zuiderziekenhuis gebeld om te verifiëren of onze terugkomst noodzakelijk was.
Nadat dat bevestigd werden we teruggebeld (nog geen mobieltjes) met de mededeling dat het nu in handen van de ANWB lag.
 
De volgende ochtend vlogen we met een Saab jet van Butte naar Salt Lake City.
Van daaruit ging het via Minneapolis naar Amsterdam.
 
Geloof het of niet: ik was eerder thuis dan mijn zussen uit Frankrijk.
*****

Knippen en scheren


08 juni, 2013

Visjes aan de lijn, knijper op de neus

 
Mijn was
 
De was van de visboer
Links wijting, rechts schar.
 
Dit is heel iets anders dan stokvis.
 
Vannacht heeft de vis in het zout gelegen. Dit om rotting te voorkomen en insekten op afstand te houden.
 
De vis wordt letterlijk te drogen gehangen.
Volgens visboer Jaco zijn mei en juni de beste maanden: droog, zonnig en veel wind.
 
Hij moet ook op tijd zijn zoute was binnenhalen omdat één spettertje de "lekkernijen" kan bederven.
 
Er hadden zich een aantal liefhebbers gemeld.
 
Zij plukken de vis en genieten daar blijkbaar intens van.
 
Tja, ik ben dol op schar - maar dan gebakken.
 
En mijn was ruikt lekkerder.
****

07 juni, 2013

Kokker-ellen (42)

 
Eindelijk!
Ze zijn er: Hollandse nieuwe.
 
Ik kon kiezen tussen Frieslander en Doré.
Ik koos voor de minder kruimige Doré.
 
Het is een kwestie van smaak, maar kruimige aardappels eet ik liever 's winters.
 
Het flinterdunne schilletje valt er in het water vanzelf af.
 
Een heerlijke aardappel voor bij de asperges.
Maar ook om te bakken en ideaal voor aardappelsalade.
 
 
De groene asperges zagen er zó prachtig uit.
En je hoeft ze niet te schillen. Het onderste stukje eraf snijden is voldoende.
 
In het bereiden ben ik echter niet zo goed.
 In de grillpan brandden ze aan en wokken is niet zo mijn ding.
 
Maar een salade zag ik wel zitten.
Dus liet ik mijn fantasie de vrije loop, zoals ik vaak doe bij gerechten met mooie, verse producten.
 
Breng water aan de kook en doe daar de in stukjes gesneden asperges in.
Zet de kookplaat uit en laat het pannetje er circa 5 minuten op staan.
Schep de knapperige asperges uit de pan en laat ze afkoelen.
Ook het vocht moet afkoelen.
Zet asperges in vocht in de koelkast.
 
Maak een dressing van crème fraiche, azijn, olie, mosterd, uitgeperste knof, zout en peper.
Lenteuitjes (+ een restant rode paprika) erbij.
 
Variaties: prak er een hardgekookt ei door.
Maar je kunt er ook stukjes uitgebakken spek of snippers ham door doen.
 
Voeg de asperges toe en je hebt een heerlijke, gezonde salade.
 
Van het vocht en wat achtergehouden asperges kun je nog een lekker soepje maken.
***

06 juni, 2013

We hebben niets

 
Vriend, tandarts B. is gestopt.
Hij is 65 jaar en geniet sinds januari van zijn welverdiende pensioen.
 
Ondanks dat de praktijk van B. in Middelburg was, zijn wij hem altijd trouw gebleven - mede mogelijk gemaakt door onze goede gebitten.
 
Wij voelden geen angst in de stoel van B. en reden daarom zelfs vanuit Friesland naar Zeeland voor de halfjaarlijkse controle.
 
Het is een feit dat "bevriende" tandartsen of de vijfenzestig naderen of die leeftijd gepasseerd zijn.
 
"Tandarts gezocht in Rotterdam, het liefst Kralingen."
Geplaatst op Facebook door een meisje van achtenvijftig met een tandartsentrauma - overgehouden uit haar jeugd.
Mijn zusje M. onderging een zenuwbehandeling bij tandarts S. - zonder verdoving. Haar gegil krijg ik niet van mijn trommelvliezen.
 
Vandaag was het dan zover.
De zenuwen gierden door onze kelen.
 
In een vreemde stoel. Een vrouwelijke tandarts. Jaren jonger dan onze eigen zoon.
Had B. zijn werk goed gedaan (waar wij van overtuigd waren) of zou de nieuwe tandarts verborgen gebreken vinden?
 
Angsten voor niets.
Controlefoto's van links en rechts toonden geen calamiteiten.
 
Ik lag in een gele stoel en keek naar het plafond.
Wow, een beeldscherm in het plafond. Speedy Gonzalez.
 Goed bedachte afleiding voor kinderen.
 
Beter dan dit fragment.........

05 juni, 2013

Rondje Schouwen

 
Noorderwind.
Nadeel: het blijft frisjes => lekker rustig.
Voordeel: crisp atmosfeer en heldere luchten.
 
Dakje eraf en toeren maar.
 
Wat is dit toch een prachtig eiland.
 
**

04 juni, 2013

Vreemde vraag

 
We zijn weer in Zeeland.
 
Na de lunch ga ik meteen boerderij-boodschappen doen.
 
Als ik de auto op het erf van boerin H. zet, parkeert iemand zijn auto - terwijl er verder niemand staat - bijna voor de ingang.
Een vrouw snelt voor mij naar binnen.
 
Maar mevrouw H. staat nog onkruid te wieden in haar tuin.
Ze ziet mij en begroet me hartelijk. "Da's lang geleden."
 
De voordringster staat al in de boerderij  (mevrouw H. moet haar klompen nog uittrekken) en steekt meteen van wal.
 
'Ik heb een vreemde vraag.'
 
Vol verwachting kijkt mevrouw H. de onbekende vrouw aan en knikt.
 
'Ik was net bij uw concurrent. Daar had ik asperges en geschrapte nieuwe krieltjes besteld. Maar die krieltjes waren er helemaal niet. Nu is mijn vraag of u ze wel heeft.'
 
Ik moet mijn lachen inhouden.
En mevrouw H. volgens mij ook.
1 Concurrent?
2. Geschrapte krieltjes?
 
Waar komt deze vrouw vandaan?
De stad - overduidelijk. Maar zo dom???
 
Boerin H. legt uit dat de nieuwe aardappels wegens de kou extreem lang op zich laten wachten.
"Dus daar kan ik u helaas niet aan helpen."
 
Ik val in: 'Maar mevrouw H., U verkoopt toch geen geschrapte aardappels?'
 
"Nee," klinkt het verontwaardigd.
 
De stadse muts verlaat ontevreden de boerderij.
Nu kan ze haar dochter geen geschrapte krieltjes voorzetten.
 
Ik koop groene asperges voor een salade, witte asperges voor het originele recept met ei en ham, tomaten, komkommers, aardbeien en rabarber.
 
Terwijl ik de boodschappen inpak zeg ik tegen mevrouw H.:
 
'Denk erom - volgende keer kom ik om frietjes.'
******

03 juni, 2013

Herrie in het restaurant


 
Watertandend kijk ik naar de foto's die ik de laatste avond in ons favoriete restaurant la Martriciana in Rome maakte.
 
De weegschaal slaat tot mijn grote ongenoegen en verbazing (we hebben tientallen kilometers gelopen en niet gesnoept) de verkeerde kant uit.
Ik moet weer lijnen.
 
Maar nog even terug naar die laatste, heerlijke en gekke avond - daar in dat historische restaurant.
 
 
Ik zat te genieten van mijn prosecco en de ober trok net een fles Montepulciano d'Abruzzo open toen de vijfpersoons tafel naast ons bezet werd door vijf "deftige" personen.
De twee mannen, met Lionsspeldjes (ik dacht meteen aan mijn allerliefste, niet deftige pap), waren de spitting image van Statler en Waldorf.
Ze hadden drie "pareldames" bij zich.
Er werd een halve liter wijn besteld en een karaf water. Zunigerds dus.
Maar wel heel deftig. Althans, zo gedroegen ze zich.
 
Verder was er een groot reisgezelschap, verdeeld over vijf tafels.
In de hoge, marmeren ruimte galmt het al gauw. Maar absoluut niet storend.
De mensen genoten en hadden plezier.
Maar vooral: ze namen grif in. En daar waren obers en eigenaar blij mee.
 
Zo blij, dat een van de gasten iets bijzonders mocht proeven.
Blijkbaar een gewaagde actie. Want toen hij het had doorgeslikt ontsteeg er een applaus en gejuich.
Het was leuk.
 
Maar Statler en Waldorf vonden het allesbehalve leuk.
Eerst keken ze gestoord om en toen stonden ze demonstratief op, driftig gesticulerend.
De eigenaar moest opdraven.
 
De reiseleiter (de vrouw met het zwarte haar) had het door en snelde naar de tafel.
Ahhh, gossie - de blijde tafel was zich van geen kwaad bewust.
De eigenaar verontschuldigde zich.
Belangrijke gasten, die geen cent uitgeven. Altijd lastig.
 
 
 
Ik ben even naar de tafel toegegaan, nieuwsgierg als ik ben.
 
Het waren Aussies, die hun laatste avond in Rome gastronomisch afsloten.
Ook de eigenaar stelde ik gerust.
 
Als dank kreeg ik de prosecco cadeau en stond er een digestive naast de koffie.
 
Zeikerds als Statler en Waldorf hebben (nog steeds) niet door dat Rome kan overleven dankzij de toeristen.
****