30 april, 2011

Rotterdam viert koninginnedag


Vanmiddag ben ik met mijn fototoestel op pad gedaan.

Twee dingen vielen me op:
- Oranje werd het meest door allochtonen gedragen
- Veel politie. Mensen werden opgepakt, moesten hun handen tegen de muur zetten en werden gefouillerd.
Gewoon............. op de Karel Doormanstraat.
Een straat verder werd een vrouw in de boeien geslagen door drie agenten.

De FOTO'S spreken voor zich.
**************

29 april, 2011

Signed, sealed..................


Slaapverwekkend, deze huwelijksreportage.
De BBC had oud-regisseur Spoor, die de kerkelijke inzegening van Maxima en Willem Alexander zo prachtig in beeld bracht, in moeten schakelen.

Er was niet eens een close up tijdens het uitspreken van de trouwbelofte.

Hoe vaak heb ik naar pilaren met bloemstukken zitten kijken. Het plafond van Westminster Abbey kan ik uittekenen.

Wat een suf gedoe.

Wel vond ik de bruidsjurk prachtig - van een ingetogen schoonheid.

Ik kreeg het gevoel dat er een contract ondertekend werd - ik miste passie, ontroering, en verliefdheid.

.................en nu nog delivered.
**************

28 april, 2011

Vanavond gezien....



Een wereldberoemd muziektheaterspektakel van Bertolt Brecht met maar liefst 22 onvergetelijke ‘evergreens’ van Kurt Weill door het NT i.s.m. Asko Schönberg.
Met in de hoofdrol o.a. Anniek Pheifer, Mark Rietman, Peter Tuinman, Betty Schuurman, Frans van Deursen en Bien De Moor. Regie Franz Marijnen.

Tot 19 juni aanstaande in tal van theaters: speellijst
**********************************
Veertig jaar geleden zag ik, met mijn klasgenoten van het Rotterdamsch Lyceum, de klassieke uitvoering van de Dreigroschenoper (1928) in het imposante, donkere Brechttheater in Oost-Berlijn.

Vandaag werd Brecht's boodschap in een luchtige setting -en bewerking ten tonele gebracht. Het was een lange (tweeënhalf uur) zit, maar zeer de moeite waard.

De muzikaliteit van de topacteurs vond ik opvallend, al zat ik zo nu en dan bij de hoge tonen met geknepen billen. Een goede uitzondering was Anniek Pheifer, wier acteer -en zangprestaties voortreffelijk waren.

De Driestuiversopera is anno 2011 nog steeds actueel.
Brecht's boodschap wordt in een ander jasje uitgedragen. Daar is dit ensemble van het Nationale Toneel zeer goed in geslaagd.
**************************************************************************************

TROUW


Mijn moeder was heel erg tegen het na-oorlogse Trouw.

"Bruins Slot heeft Jan (haar verloofde - gefusilleerd in Vught op 9/8/1944 #EtB), Joop Smits (haar maatje - ook gefusilleerd in Vught #EtB) en mij op een weekend beloofd dat Trouw na de bevrijding niet zou blijven bestaan. Wij beschouwden Trouw namelijk als een verzetsblad en wilden niet van Trouw een politiek blad maken. (citaat uit een interview van 1950) 

Met het naoorlogse Trouw heeft Ten Bruggencate nooit iets te maken willen hebben. Tegen vrienden zei ze, het onverteerbaar te vinden 'dat anderen verdienen aan waar onze jongens voor zijn gestorven'.  (IM Mies ten Bruggencate - Trouw 29/1/2002)

Jammer voor mams, Bruins Slot hield zich niet aan zijn woord.
Trouw ging verder.

Toch denk ik dat ze de columns van Sylvain Ephimenco wel graag gelezen had.
Vooral deze, over Von der Dunk.

Geachte heer Von der Dunk. Laat ik allereerst mijn verontwaardiging kenbaar maken voor de laffe censuur die u onlangs heeft getroffen: Uw Arondéuslezing is op instigatie van de PVV afgeblazen. Daarin plaatste u de partij van Wilders in een context van nazisme en Tweede Wereldoorlog. Niet echt iets nieuws want dit doet u circa 365 dagen per jaar.

Overigens kunt u zeker niet van selectieve verontwaardiging worden beticht: ook andere partijen worden door u met de somberste jaren van de wereldgeschiedenis geassocieerd. Zo noemde u ooit Nederlandse christen-democraten een 'stel meelopers, karakterloze flapdrollen' met de 'collaborateursmentaliteit van 1940 van het CDA'. U vond ook: 'het enige wat de VVD wil, is gratis asfalt. Daarom hebben mensen in 1933 ook op Hitler gestemd.' Wilders is voor u het absolute kwaad, te vergelijken met de beruchte Adolf. Uw waarschuwing aan PVV-kiezers galmt nog in mijn oren: 'Wie nu nog achter Wilders aanloopt is net zo verantwoordelijk als de mensen die in de jaren dertig achter Hitler aanliepen.' Lees verder
*********

27 april, 2011

Ik mis mijn Scooby!!!!

Slotspektakel


Artistiek Directeur Alize Zandwijk over WEKEN VAN DE WAANZIN

De achterkant van de rede, waanzin, angst en verslaving.
De regisseurs en acteurs van het Ro Theater laten zich inspireren door alles wat zich buiten het ‘normale’ bevindt. Door alles wat anders en dwars en angstig en hallucinerend en bevrijdend is. 

In de maanden mei en juni laten we in Rotterdam, Amsterdam, Haarlem en Den Haag voorstellingen zien die ontregelend zijn, omdat ze de onderste steen boven halen, omdat ze de ziel van onze eigen gekte laten zien, omdat ze heel kort zijn of heel intensief, omdat ze heel eerlijk zijn, omdat ze zelfs onszelf verrassen. Het bruist van de ideeën, nieuwe teksten en verrassende experimenten.

Jack Wouterse (tientallen kilo's lichter #EtB) speelt een voorstelling over verslaving, Oscar van Woensel schreef daarvoor een adembenemende tekst. SLAAF is tijdens de Weken van de Waanzin te zien als ‘work in progress’. Net als Leger, een nieuwe tekst van de jonge schrijver Rik van den Bos over de totale gekte van het soldatenleven. Regisseur Jetse Batelaan, die normaal gesproken zeer beeldende voorstellingen maakt, regisseert nu twee korte, bizarre en ontroerende teksten van de Duitse schrijfster Dea Loher. Met bijna het voltallige ensemble maakt regisseur Sarah Moeremans Roos: een voorstelling over een waanzinnige liefde in de wereld van de popmuziek. Muzikant Beppe Costa zoekt in Taranta met de actrices van het Ro Theater de bevrijding van de hallucinatie. 

Tijdens het rondreizende theaterfestival Weken van de Waanzin kunt u vijf weken meerdere voorstellingen op een avond zien: kortere en langere, ontregelend en bizar. Dompel u onder in de wereld van de waanzin. We hopen u te zien in ons eigen huis aan de William Boothlaan in Rotterdam, of in de Toneelschuur, Frascati of Theater aan het Spui.

Alize Zandwijk
Artistiek Directeur Ro Theater 

Per avond zijn er drie korte voorstellingen, naar eigen keuze, zien.

Van 4 mei tot 11 juni: beleven zowel RO-acteurs als toneelliefhebbers waanzinnige weken.

Daarna wordt het welverdiend vakantie vieren en de accu opladen voor seizoen 2011/2012.
***

26 april, 2011

Ergerlijk




Zweetlozing is een woord dat ik nog nooit gehoord - laat staan gebruikt - had.
En dan nog voortijdig bovendien. Een voortijdige zweetlozing.

Zweten en transpireren: ja. Maar een zweetlozing? Een voortijdige zweetlozing?

Mis ik hier weer iets? Heb ik het weer eens niet begrepen?

Krijgen we straks reklamefilmpjes van Kleenex om een (voortijdige) traanlozing op de vangen? Of van Otrivin om uw (voortijdige) snotlozing tegen te gaan? Wat te denken van Kotex, voor uw (voortijdige) bloedlozing.

Klinkt smerig hè?!

Zaadlozing daarentegen is mij wel bekend. En een voortijdige ook.
De verwijzing daarnaar, in dit reclamefilmpje, ligt er wel duimendik bovenop.

Hoe dan ook - het onuitstaanbare woord zweetlozing (en dus dit filmpje) werkt op mijn okselklieren.

Net als Nick&Simon trouwens.
**********************************

24 april, 2011

010 - 040


Dit luidruchtig heerschap kwam duidelijk te laat voor de wedstrijd.

Ook al vond hun gelal geen gehoor (de Coolsingel was uitgestorven) en moesten ze vanwege de zondagsdienst een half uur wachten, blij en vol goede moed gingen deze lawaaischoppers op weg naar De Kuip.

Lawaaischoppers?

Ja.
Echte fans zitten namelijk een uur voor aanvang op hun plaats om te zien hoe de spelers WARM lopen.
***************

23 april, 2011

Gratis kranten

Geef de drukkerij maar de schuld dat de extra dikkeVolkskrant vandaag niet op de deurmat is gevallen.
Leuk voor niet-abonees: VK GRATIS ONLINE

Hetzelfde geldt voor HET PAROOL en TROUW

Kranterige kranten hebben echt hun langste tijd gehad.
Leve het digitale tijdperk!
***

De Kroon spannen

************************************************
Zo, laat ik dit paasweekend eens ingaan met een geil blogje.

Na deze openingszin kunt u verschrikt afhaken - of u kunt schuimbekkend doorlezen.

De rechter heeft "Ridder" Kroon vrijgesproken op de voor mij interessantste aanklacht: coke.

Voor Kroon en meissie zijn coke en seks onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Vrijen na een snuifje schijnt veel lekkerder te zijn dan zonder.
Ik - als enthousiaste "sportbeoefenaar" - vind dat interessante informatie.

Kroon heeft een openhartige getuigenis afgelegd.
Eén waar Theodor Holman opgewonden van raakte: "Het sms'je dat hij aan zijn vriendin stuurde: 'Moeten we nog iets lekkers halen voor vanavond? Was wel goeie, werd er geil van. " (Het Parool 6 april).

Ik denk dat de onthulling van Marco's slaapkamergeheimen onder menige toga de nodige beweging tot stand bracht. Want potverdikkie - Marco en zijn meissie weten van wanten en lieten ons daar heerlijk van meegenieten.

Bent u wel eens in een sexshop geweest?
Ik wel.
Had ik nog geen fantasieën, dan kreeg ik ze daar wel.

Maar goed, terug naar "Ridder" Kroon - die volgens velen zijn Willemsorde dient in te leveren.

Daar heb ik eigenlijk geen mening over.
(Ik ben namelijk tegen lintjes. Die aversie is mij door mijn moeder ingegeven. Lintjes gingen vlak na de oorlog naar die mensen die hun buurman niet verraden hadden en dat als verzetsdaad zagen.)
Er zit bij die Willemsorde vast wel een soort bijsluiter. Toch?
Teruggeven indien............................

En de koningin.
Zou de ouwe Trix (weer) wat oestrogeen in haar lichaam hebben voelen gloeien toen zij die hitserige ontboezemingen van de - door haar gedecoreerde - held las.

"Ik kan de majesteit recht in de ogen kijken," zei Kroon na de vrijspraak.
Okee, maar houdt de koningin het droog?

Het lijkt me wel wat: borsthaar snuiven.

Sensueel en minder plakkerig dan slagroom.
**************************************************

Prettige paasdagen

21 april, 2011

Magie


Twee families leven op voet van oorlog. Als op een dag de zoon van de ene familie – tegen de zin van zijn vader – toenadering zoekt tot de andere familie, is dat het begin van een noodlottige ontwikkeling.
De Nederlandse film- en theatermaker Alex van Warmerdam schrijft en regisseert een nieuwe voorstelling voor Olympique Dramatique en zijn eigen gezelschap, De Mexicaanse Hond. 

“Ik zie een volle zaal. Buiten gebeurt het, maar u bent allen naar hier gekomen. Ik weet niet of u daar goed aan heeft gedaan. Ik raad u aan uw verwachtingen laag te spannen.”

Alex van Warmerdam schreef het script en personages op maat voor de acteurs. Met Bokma, Malherbe, Ceelen en Van de Wijdeven werkte hij al eerder samen; zij zijn meester in de droge en onverstoorde speelstijl die zijn stukken vereisen.
Dit is Van Warmerdams eerste samenwerking met Tom Dewispelaere en Stijn Van Opstal van Olympique Dramatique. 

Met Pierre Bokma, Annet Malherbe, Aat Ceelen, Eva van de Wijdeven, Tom Dewispelaere en Stijn Van Opstal
Tekst, regie en scenografie Alex van Warmerdam
Kostuumontwerp Lies van Assche
Lichtontwerp Stefan Dijkman
Productie Toneelhuis (B), Orkater (NL)


Het is de verdienste, nee - de magie, van Alex van Warmerdam dat er vanavond in de Rotterdamse Schouwburg geen stoel meer vrij was.

Bij het kanaal naar links houdt je zeven kwartier in de greep.
Evenals de andere stukken van De Mexicaanse Hond is ook dit een boeiende, humoristische, aangrijpende, verbazingwekkende en waanzinnig orginele voorstelling.

Kijk even op de site van ORKATER - maar ik geef u weinig kans.

De meesterlijke Van Warmerdammetjes zijn bijna altijd uitverkocht.
En dat is een verdienste.

Nee - magie.
******

Zon & Zeeland


Wij waren even de boer op.
Asperges, eieren, vlees en aarbeien - allemaal van Zeeuwse bodem.

Daarna snel naar ons huisje om een nieuwe tuintafel neer te zetten.
Het verhuurseizoen is begonnen.

Zeeland is dit weekend vol(geboekt).


Weer terug in Rotterdam ging de telefoon. Of de huurders vanavond al mochten komen.
Natuurlijk mocht dat.
Goede Vrijdag is een slechte dag om op de weg te zijn.

21 april en mensen liggen aan het strand.

In Chicago konden ze deze week nog sneeuwballen gooien.
*****************

20 april, 2011

Passie


"Wow" hoorde ik achter mij toen de daverende ovatie losbarstte in de bijna uitverkochte Grote Zaal. 
Bach's meesterwerk - Die Matthäus-Passion - is voor alle leeftijden en tijdloos. 

Wat ben ik trots op ons Rotterdams Philharmonisch dat vanavond een meesterlijke uitvoering ten gehore bracht.
Wat heb ik genoten van vaste dirigent Yannick Nézet-Seguin, die drie uur lang vol natuurlijke passie het orkest, de solisten en de koren aanvoerde. Yannick trekt een jong publiek en dat is mooi.

Mocht u dit ook graag meemaken, check dan even de site van het RPHO 

**********
Matthäus-Passion met Yannick. 
dirigent Yannick Nézet-Séguin
sopraan Camilla Tilling
Christus Georg Zeppenfeld
evangelist James Gilchrist
mezzosopraan Renata Pokupic
koor Vlaams Radio Koor
koor Jongenskoor Rijnmond en Rivierenland
koor Senta

Twee jaar geleden maakte Yannick Nézet-Séguin diepe indruk met zijn uitvoering van Bachs Matthäus-Passion. “Nézet-Séguin zelf is een fenomeen”, schreef NRC Handelsblad. De concertzaal, berichtte de Volkskrant, “transformeerde al bij het openingskoor in een gewijde ruimte”. En de recensent van de Telegraaf concludeerde: “Op het terrein van de barokmuziek zou elk symfonieorkest zich zo’n dirigent mogen wensen.”
Donderdag en vrijdag. De Doelen: aanvang 19.30

**********
Maar mensen, natuurlijk heb ik weer wat te melden over mijn fellow spectators, met name mijn twee buurvrouwen.
Buuf 1 zat direct naast me. Buuf 2 zat daarnaast.
Nee, ze snoepten niet en ze hadden zich heerlijk opgetut voor deze avond.

Het was hun eerste Doelenbezoek, maar ze hadden zich wel terdege voorbereid op deze lange avond - gezien de stapels papierwerk die ze bij zich hadden.

Vlak voor aanvang klinkt standaard de mededeling geen foto's te maken, mobieltjes uit te zetten en zo min mogelijk te hoesten. Daar had vanavond, wat mij betreft, ook nog "het ritselen van papier" aan toegevoegd mogen worden.

Dirigent Yannick Nézet werd met een warm applaus verwelkomd.

"Hij hep nog niks gedaan," hoorde ik Buuf 1 zeggen.
Ik dacht dat ze een grapje maakte en gniffelde.
Ze keek me boos aan.

"Ze klappuh om'um aan te moediguh," hoorde ik Buuf 2 zeggen.

Gelukkig spraken ze niet tijdens de uitvoering. 

Ergens halverwege het eerste deel: ik geloof bij "Erkenne mich, mein Hüter" - begon Buuf 1 met het koor mee te neurieën.

Mensen, dat is echt heel erg!
Met mijn elleboog heb ik haar toen maar een corrigerend duwtje gegeven. Dat hielp.

Tijdens het tweede deel hoorde ik een heel gemeen scherp piepend geluid. Het bleek het gehoorapparaat van Buuf 2 te zijn, dat verkeerd stond afgesteld.

Maar eerlijk is eerlijk: ze hebben niet gehoest, geen foto's gemaakt, noch getelefoneerd.
**********

Down memory lane


Vergissing van de Bijenkorf in uw voordeel. U ontvangt twee koffie met gebak bonnen.

Dit naar aanleiding van een stommiteit van het warenhuis, waar ik u verder niet mee lastig zal vallen.
De klantenservice zou er werk van maken, maar raadde mij aan om zelf ook actie te ondernemen via de e-mailroute.

Die raad volgde ik op, waardoor ik na een week exact eenzelfde schrijven kreeg:
Vergissing van de Bijenkorf in uw voordeel. U ontvangt twee koffie met gebak bonnen.

De eerste twee bonnen zijn inmiddels genuttigd, met uitzicht op ons eigen huis.


Ik kom eigenlijk nooit meer in het restaurant van de Bijenkorf. Er zijn andere gelegenheden waar je heel wat gezelliger zit.

Hoe anders was dat vroeger.
Toen er geen betaald parkeren was.
 Toen het winkelen in de stad een feestelijk uitje was.

Toen mijn eigen adem mij het zicht in de Sinterklaas etalage ontnam.
Toen mijn vader nog een hoed en leren handschoenen droeg.
Toen hij me in het restaurant van de Bijenkorf trakteerde op een kroket en patat, waarna we cadeautjes gingen kopen. Maar waar ik na het winkelen ook nog een tompouce met hem at.


Toen Gerzon er nog was. En Wisbrun. En Bally. En Jungerhans. En Monisima. En de Cineac. En Lumière. En Slavenburg Bank. En Boers. En Postmus. En Wienerwald. En Meddens. En...

******************

18 april, 2011

Wraking


Ik had nog nooit van die uitdrukking in juridische zin gehoord.
Maar nu kan ik 'm bijna niet meer horen.


Om wie gaat het nou nog?
Of moet ik het anders stellen. Om wat gaat het nou nog?

Ik zie getuigen het ene moment in de rechtzaal - het volgende moment zitten ze te glunderen bij P&W.

Ik zie de advocaat bij RTL Boulevard.

Wat me zo te binnen schiet:
Rechters die getuigen minachtend bejegenen, wrakingsverzoeken, meineed, diner of etentje?, Jansen, Schalken, Hendriks, tegenstrijdige verklaringen, getuigen die zich bedreigd voelen.

Het gaat over alles - behalve Geert Wilders.

De raadsman -of vrouw van een eenvoudige zakkenroller zou de rechtspraak niet zo binnenstebuiten hebben kunnen keren als in dit proces gebeurt.

Die binnenkant stinkt en ziet er verrot uit.
*****************

18 april 1946


AB EN MIES TEN BRUGGENCATE - BRUIJNEN
MIJN OUDERS 
*******

17 april, 2011

Ik hou van Holland



(klik op foto voor album)

Rondje Alblasserwaard.
************************

16 april, 2011

Drie keer is waskracht


"Laten we even door Kerkwerve rijden," zei echtgenoot halverwege Zierikzee en Brouwershaven.

"Waarom?"

"Vanwege de was."

"De was?" Waar had P. het in godsnaam over.

Maar toen hij op de hoek (foto boven) stopte, wist ik meteen wat hij bedoelde.

En de echte VERTELSELFAN waarschijnlijk ook. linkje

16 september 2009

17 april 2010
*****

Taaie hap

 

Het Rotterdams Philharmonisch Orkest
o.l.v
dirigent Jukka-Pekka Saraste

Bartók Danssuite
***
sopraan Karita Mattila
Het gezaghebbende BBC Music Magazine rekent Karita Mattila tot de twintig beste sopranen van de afgelopen honderd jaar. De New York Times onderstreepte haar stralende kracht, betoverende lyriek en puur zinnelijke luister. Volgens Musical America is ze “the most electrifying singing actress of our day”. 

Saariaho Quatre instants
Sibelius Luonnotar
***
Sibelius Vierde symfonie

Zo, dit was een taai einde van onze concertserie. Woensdag volgt nog de Matthäus Passion.

Waarom heb ik dat nou altijd. Een "bijzondere" buurman.
Coltrui, Mephisto schoenen, beslagen bril en plakkerig haar met een te lage scheiding.
Nee - hij stonk niet.

Hoewel....
Ik rook wel de snoepjes die hij onophoudelijk in zijn mond stopte.
De één na de ander. Onmiskenbaar winegums.

Hij had ze in een plastic boterhamzakje gedaan (kraakt niet) en dacht onopgemerkt het snoep in zijn mond te kunnen stoppen.

Niet dus, want ik bleef schuin zijn kant op kijken - net langs hem heen.
Dat vond hij niet prettig.
Ik wel.

Op het moment dat hij er weer één in zijn mond wilde stoppen draaide ik mijn hoofd zijn kant op.
Dan stopten meteen alle bewegingen.
Krampachtig hield hij een gesloten hand (met een zweterig gummetje) voor zijn mond. Ook het kauwen werd gestaakt. Zelfs zijn ogen durfde hij niet meer te knipperen.

Als ik weer naar het podium keek hoorde ik een diepe zucht en een smakgeluid. Ik stelde me zo voor dat hij zijn - door de winegums vastgeplakte - kiezen met moeite van elkaar kreeg.

>>Het deed mij aan mijn schooltijd denken.
We hadden snoep gekocht in het winkeltje tegenover school.
Tijdens de les was het een sport om snoep ongezien door te geven en met een camouflage-truc in je mond te krijgen.
Ik deed dat meestal met een hoest.
Dan hield ik - zoals mij was geleerd - mijn hand voor mijn mond. Met een dropje erin.<<

Maar mijn buurman, Mr. Winegum, mocht niet hoesten.
Mr. Winegum schaamde zich blijkbaar voor zijn zwakheid en maakte het zichzelf onnodig moeilijk.

Dankzij het kat-en-muisspel met mijn buurman kon ik de zware, dragende Finse klanken goed verteren.

Hij daarentegen had veel meer moeite met zijn winegums.
***************

15 april, 2011

Ziekenhuiskoffie


Kent u de uitdrukking ziekenhuisbal?
Nou, ik wil graag de vergelijking even doortrekken naar de koffie die in het cafetaria van de Daniel den Hoed kliniek wordt geserveerd.

Ik moest voor een cappuccino €2,30 betalen en schrok daar eigenlijk wel van. 

Je komt niet voor je lol in een ziekenhuis en zeker niet in de Daniel den Hoed. Hier zijn rijk en arm ziek. Doodziek.

Aan de tafeltjes trof ik mobiele patiënten. Patiënten die van zaal af mochten. Patiënten die een dagbehandeling kregen. Patiënten die op hun dagelijkse/wekelijkse portie bestraling of chemo zaten te wachten.

Sommigen in ochtendjas, anderen aangekleed. Een aantal met een infuus.
Het cafetaria is ook een ideale gelegenheid om bezoek buiten bezoektijd te ontmoeten.

Hoe dan ook: als je even je zinnen wilt verzetten - als je even een lekker bakkie wilt doen buiten het steriele wit, dan kost je dat €2,30.

Mag ik zeggen dat ik dat een belachelijke prijs vind.
Schandalig.
Zeker als de koffie niet te zuipen is.
Excusez le mot - maar ik heb het over Rotterdam-Zuid, waar men gewend is aan krachttermen. "Meid, pleurt dat bakkie pleur toch weg?" 

Ik dronk warme melk met in de verte iets dat op een oud filterzakje leek.
Aangezien we toch lang moesten wachten kon ik rustig terug naar de verkoopster om te zeggen dat de cappuccino niet te drinken was.

"Joh - echt?" zei ze verbaasd. Natuurlijk had ze nog NOOIT klachten gehad.
"En ik wil je niet terugzien, hoorrr," grapte de koffiejuf, terwijl ze me een dubbele shot koffie voorzette.

Ik liep ermee terug naar de wachtkamer waar P. verwachtingsvol toekeek hoe ik een eerste slok nam. "En?"

Ook de rest van de wachtkamer keer gespannen mijn kant op.

"Beter?"

Ik haalde mijn schouders op. "Als het naar twee oude filterzakjes smaakt, is dat dan beter?"
*************************

Rijsttest


Wanneer ik alleen thuis eet bak ik meestal een ei en eet een pond drop.

Maar in de slowcooker sudderde Indisch stoofvlees (voor morgen).
Onweerstaanbaar.

Nu ben ik erg voor handigheidjes, maar wanneer het eten betreft moet het wel lekker zijn.
Deze 1 minuut - 1 portie rijst is te pruimen, mits verwerkt of met veel saus.

Handig is het sowieso, maar het heeft wat camouflage nodig.

14 april, 2011

Wachten


(Mocht u niet weten waarover dit gaat, dan vraag ik u het label INDRINGER - waar dit blogje een vervolg op - is te openen.)

De afspraak van 4 april werd via een brief van de Daniel den Hoed kliniek verschoven naar 13 april.
Dat is niet ongewoon, maar deze opschorting kwam niet echt op een prettig moment - aangezien er een beslissing genomen zou worden over "wel of nog geen chemo."
"Nog" geeft de onvermijdelijkheid aan.
Vraag is alleen wanneer.

En dus vroeg P. mij mee te gaan. We hadden samen een lijstje met vragen gemaakt, voor het geval hij aan de chemo moest.

Om 10.45 uur stond prikken gepland. Een half uur later volgde zijn afspraak met de hematoloog.
Dat is een standaardprocedure. Het lab heeft dertig minuten om de bloeduitslagen aan de hematoloog te overleggen.

P. was, zoals altijd, vroeg in het ziekenhuis.
Het was razend druk. Hij moest lang wachten voor het prikken.


Ik kwam om elf uur de wachtkamer binnen. We lazen de krant en keken naar een scherm met natuurfoto's. 

Om 11.45 uur stapten we de kamer van dokter B. binnen.
Ze had de belangrijkste resultaten niet binnen en belde het lab.
De bloedjes waren onvindbaar. Of P. maar even opnieuw wilde laten prikken.
Wilde?

De fout bleek niet bij het lab te liggen, maar bij de dames van de balie. Iemand was vergeten de meest essentiële waarden aan te vinken. Te weten: HB, trombocyten en leukocyten.

Maar nu was hij binnen tien minuten terug in de wachtkamer: linker -en rechterarm bepleisterd.
We vervolgden het wachten.


Inmiddels keek mijn lieverd al twee uur tegen dat scherm aan.
"Vandaag is de dertiende hè?"
Ik bewonderde zijn geduld en laconiekheid.


Om 12.15 uur gingen we voor de tweede keer naar binnen.
Alle uitslagen stonden al klaar op het computerscherm.
De leukocyten waren lichtelijk verbeterd en het HB was goed. Daarentegen vielen de trombocyten (bloedplaatjes) tegen.

Nu wil ik niet te diep in het bloed duiken. Dit is zo'n gecompliceerde materie.

Er wordt nog niet gestart met de chemo. Toch wilde dokter B. graag ons vragenlijstje doornemen.
Zij is uiterst patiëntvriendelijk, open, doortastend en duidelijk. Een prettig mens zonder verborgen agenda's. 

Die chemo is onafwendbaar. Dokter B. heeft ons voorbereid op een zware kuur.
Een zware kuur omdat P. nog (betrekkelijk) fit is. Fitte mensen kunnen deze gifstoot (met de akelige bijwerkingen) wel aan. Daarentegen moet de gifstoot de leukemie knock-out slaan.

Vooralsnog gaan we rustig door met wachten.
Tot 23 mei.

En als het aan ons ligt: langer.
****

13 april, 2011

TV-TIP


Alles wat Brits is is goed.
Je zou het bijna gaan denken als je mijn favorietenlijstje ziet.

Fans van Midsomer Murder (MM) moeten dit interessante stukje maar eens lezen.

De hoeveelheid ongeloofwaardige gebeurtenissen in het pitoreske Midsomer stijgt boven het aantal inwoners van het idyllische dorp met haar historische cottages, kerken en landhuizen uit.
Dat vind ik jammer.

Desondanks - vanavond om 21.20 uur op Nederland 2.
***********************

Tussendoortje

**********************************
Opvallend aan het staatsbezoek vind ik dat Maxima een tolk nodig heeft.

"Een Argentijnse die geen Duits spreekt?" (#sixwordstory)
*********************************************************************

12 april, 2011

Netwerken


Wat een kostelijk, polemisch stukje van Gerrit Komrij over Facebook. (Sorry, dit Vert-el-seltje stond twee weken in de koelkast)

Hij heeft het onder andere over Ronald Giphart, de man die zich als eerste aanmeldt bij social networks - maar er ook snel weer op is uitgekeken.

Gerrit Komrij, Joost Zwagerman en al die andere literaire zwaargewichten met minimaal duizend "Friends" zijn actief op Facebook.
Hyperactief: de één nog orgineler dan de ander. Hondsvermoeiend, lijkt mij.

Vandaag ging Annelies van der Veer van start bij Metro. Haar eerste column ging over....... Twitter

Helaas vind ik geen gezelligheid op Twitter. Ik heb er de tijd en de instrumenten ook niet voor.
Mijn mobieltje dient voor telefoongesprekken en smsjes. Niets meer en niets minder.

Ik gebruik Twitter om links van Vertelsels te plaatsen en heb er verder (met twintig volgers) geen hoge verwachtingen van. 
Soms, wanneer ik zie met welke bewoordingen twitteraars elkaar te lijf gaan, vind ik het een asocial network.

Facebook is niet zo vluchtig als Twitter. Het biedt veel meer mogelijkheden.
Het oogt prettiger. Maar dat is persoonlijk.

Het leukste vind ik de spontane confrontatie met -en het opsporen van oude vrienden en bekenden - vooral uit het Rotterdamse.
We haken in, halen herinneringen op, maken afspraken en we vinden via wederzijdse vriendenlijstje nieuwe(oude) bekenden.

Dinsdag (inmiddels twee weken geleden) meldde mijn echtgenoot plotsklaps dat hij donderdag niet mee kon naar de opera. Hij moest "saaken eten."

Na tevergeefs wat vrienden (ik weet ook niet wie operaliefhebber is) in de buurt gepolst te hebben zette ik een kort bericht op Facebook. Binnen een uur had ik "beet."
Een klasgenoot van mijn zusje meldde zich (vanuit Zuid Limburg) als liefhebber.
Leuk!

Nu maar hopen dat de internet nerds even op hun lauweren rusten.

Ik ben net aan Facebook en mijn friends gewend.
*******************

Staking


De drukste tramhalte van Rotterdam, Coolsingel/Beurs, om 13.30 urr.
****************

11 april, 2011

Columbine a/d Rijn 2

*****************************************************
Laat ik ook een duit in het zakje doen, want ik krijg de dramatische gebeurtenis van zaterdag niet uit mijn hoofd.

Amerikaanse toestanden zijn niet langer Amerikaanse toestanden. Ik schreef het eerder.

I don't care wie de dader was of wat hem tot zijn misdaad dreef. De man is dood en handelde alleen.
Mij baart het zorgen dat dit anderen op ideeën brengt. 

I don't care of hij lid was van een schietclub en of hij geestelijk ziek was. Hij kan niet nog meer slachtoffers maken.
Anderen daarentegen kunnen dat wel. Aan wapens kan men altijd komen en een beetje handigerd kan er ook nog mee knoeien.

Zodra ik de voordeur uitloop denk ik: "stel dat hier iemand met korstsluiting in de bovenkamer loopt."

Gisteren - tijdens de marathon - op een bomvolle Coolsingel dacht ik het.
In de Bijenkorf dacht ik het.
In de supermarkt dacht ik het.
In de metro dacht ik het.
Overal zie ik mannen in grijze pakken, een V op het revers gespeld. Zij moeten voor (onze) Veiligheid zorgen.
Hun enige wapen is hun spierbundel.

Wat doen ze als er ineens een gek met een machinegeweer vanachter het koffieschap tevoorschijn komt en zijn magazijn leegschiet op de winkelende massa.

Vandaag was er een schietpartij op een speelplaats in de Beverwaard (010). Op een kinderspeelplaats!!

Labiele individuen die hun frustratie over de steeds onpersoonlijker wordende maatschappij op bloedige wijze afreageren.

Mijn angst ebt wel weer weg.

Tot..............................
***************************************

10 april, 2011

Lekker toetje

 
Voor een schaal vol Pavlova's/Meringues:
3 eiwitten
125 gram fijne suiker
3 druppels citroensap
200 ml ijskoude slagroom
200 – 250 gram frambozen, of nu er nog geen zomers fruit is een alternatief.

Verwarm de oven op 120 graden.

Klop de eiwitten in een brandschone kom, met een elektrische mixer schuimig. Voeg lepel voor lepel de suiker toe. Ga 5 minuten door met kloppen tot het schuim dik en glanzend is. Voeg op het laatst citroensap toe.

Bekleed een bakplaat met bakpapier. Schep de meringue in een spuitzak met een kartelmondje. Spuit op de bakplaat 4 cirkels van zo’n 4 – 5 cm doorsnede, met een opstaand randje, zodat bakjes ontstaan.
Schuif de bakplaat op de onderste richel in de oven.

Schakel de oven na 1 uur uit. Laat de pavlova’s rustig verder drogen in de afkoelende oven.

Klop de slagroom lobbig (beslist zonder suiker!). Vul de pavlova’s met de room en verdeel er de frambozen over.  

Soms vul ik ze (als dessert) met roomijs waarover mijn *roodfruitsaus gaat (of aardbeien) met een scheutje crème de framboise en een klodder ongezoete slagroom.

* In de nazomer: neem rood fruit dat u lekker vindt en dat zich makkelijk laat zeven (bosbessen, frambozen, bramen, rode bessen).
Kook het tot moes.
Zeef (tot droge pulp overblijft) en laat het afkoelen. Maak porties en vries de saus ongesuikerd in.

Voor gebruik: ontdooi de saus en breng het aan de kook met suiker (naar smaak).
Laat de saus (die naar mijn mening geen binding behoeft) afkoelen.
Ook lekker over vanillevla -of (griesmeel)pudding.*

Een makkelijk, feestelijk en overheerlijk dessert waar je van gaat schuimbekken. 
**********

Loopzondag


****

09 april, 2011

Lidl


Albert Heijn zegt op de kleintjes te letten. 

Lidl doet dat daadwerkelijk.
***********

Columbine a/d Rijn

**********************************************
Dat was het eerste wat door mij te binnen schoot (sorry).

Meer kan ik er niet over zeggen. Behalve dan dat ik onze maatschappij steeds zieker begin te vinden.

Amerikaanse toestanden zijn niet langer Amerikaanse toestanden.
*******************************************************************************

08 april, 2011

BRILAAP


LONDEN (ANP) - Aapjes uit de Londense dierentuin stelen sinds vorige week massaal de zonnebrillen van bezoekers. Dat meldde de dierentuin donderdag.
De achttien Boliviaanse doodshoofdaapjes kunnen vrij rondklauteren door de dierentuin. Maar sinds het mooi weer is, zijn de aapjes echte kleptomanen geworden. De dierenverzorgers vonden meerdere dure zonnebrillen die de aapjes hadden gepikt.

De dierentuin hoopt de aapjes van het stelen te weerhouden door ze zonnebrillen te geven met stukjes zure appel. De aapjes vinden de zure smaak vies. Zo leren ze misschien af de brillen te stelen.

Het is niet de eerste keer dat de aapjes spullen pikken van dierentuinbezoekers. Vier jaar geleden moesten bezoekers deelnemen aan een training tegen pikken omdat de aapjes mobiele telefoons stalen. bron 
************

Misleiding

**************************
Het is weer zover.
Vanmiddag log ik in op My T- Mobile en krijg een scherm met mijn contractgegevens.
De laatste zin valt me op:
Je komt in aanmerking voor abonnementsverlenging. 

Nu ben ik een ouderwetse trut: ik erger me groen en geel aan dat gejij. Maar het gaat mij nu om die verlenging.

Ik klik Abonnement verlengen aan en kom in het volgende venster:  
Kies voor een nieuwe telefoon of behoud je huidige toestel met een voordelig Sim Only abonnement.

Ik ben nodig aan een nieuw mobieltje toe, dus wandel ik weer eens naar de T-Mobile winkel op de Lijnbaan.

Die jongens hebben niets te doen. Ze lopen een beetje te geinen met elkaar of zijn privé aan het telefoneren. Anderen spelen wat met de computers.
Er is geen klant in de winkel. Er lopen zes verkopers. En nog weten ze je laten wachten.

"Abonnement verlengen kan," zegt de verkoper.
"Maar deze bundel niet. Die is er uit."

"Die bundel is mijn abonnement. Waarom wordt het me dan op internet aangeboden? Een abonnement verlengen betekent (volgens mij) dat die onveranderd doorgaat. Of niet?"

De man haalt onverschillig zijn schouders op. Hij heeft zijn voorgeprogrammeerde tekst opgedreund en daar valt verder niet aan te tornen.

De automatisering heeft zelfs van verkopers robots gemaakt. Met een "wetlook."
***********************************************************************************************

07 april, 2011

Tee-off

**************
Wij zitten in de startblokken. Vandaag begint het seizoen der Majors.
Ik heb het over golf.

The US Masters in het dorp Augusta (Georgia) - waar men van het woord slavernij nog steeds geen vieze smaak in de mond krijgt - gaat ons weer een heel weekend aan de buis houden.

Het wordt een weekend van middagslaapjes en nachtelijk doorhalen. Iets wat mij trouwens niet vreemd is.

YearChampionCountryTo parMargin
2010 MastersPhil MickelsonUnited States
-16
3
2009 MastersÁngel CabreraArgentina
-12
Playoff (3)
2008 MastersTrevor ImmelmanSouth Africa
-8
3
2007 MastersZach JohnsonUnited States
+1
2
2006 MastersPhil MickelsonUnited States
-7
2
2005 MastersTiger WoodsUnited States
-12
Playoff (2)
2004 MastersPhil MickelsonUnited States
-9
1
2003 MastersMike WeirCanada
-7
Playoff (2)
2002 MastersTiger WoodsUnited States
-12
3
2001 MastersTiger WoodsUnited States
-16
2


Kijk, daar gaat mijn champ, op weg naar zijn vriendjes voor zijn wekelijkse rondje golf - gevolgd door vele rondjes bar.
Hij draagt zelf zijn stokken en wordt niet gereden in een 2011-SUV van Lexus, Lincoln of Cadillac.


Nee, mijn held pakt lijn 25 der RET.
De tram dus.
******

06 april, 2011

Vanavond gezien


De Meeuw
van Anton Tsjechov
door

De Meeuw begint tijdens een zomer op het landgoed van de oude staatsman Sorin. Zijn zuster Arkadina,een gevierd actrice, komt er uit de grote stad logeren met haar minnaar, een beroemde schrijver, Trigorin. Haar zoon, Kostja heeft net een 'modern' stuk geschreven voor zijn buurmeisje Nina maar zijn nieuwe visie op toneel wordt niet bepaald gewaardeerd door zijn beroemde moeder en haar minnaar. Wanneer Nina vervolgens verliefd wordt op Trigorin is de crisis compleet. Arkadina en Trigorin vertrekken, Nina volgt, en Kostja blijft achter. Twee jaar later wordt duidelijk hoe deze zomer een keerpunt is geweest in ieders leven en hoeveel illusies er verloren zijn gegaan.

Regie
Gerardjan Rijnders

Met: Marisa van Eyle, Saskia Temmink, Eline ten Camp, Paul R. Kooij, Titus Muizelaar, David Lucieer, Cees Geel, Reinier Bulder, Thijs Prein en Hanne Arendzen.

Mooie voorstelling zonder een echte hoofdrol. Een verhaal dat ook in 2011 zou kunnen spelen.
Jammer van de halfvolle zaal. Dat is in Rotterdam helaas meer regel dan uitzondering.
De Meeuw verdiende meer.

Een aanrader.


Deze bus van het gezelschap bracht het hippiegevoel terug.
Daar krijg je allesbehalve sterallures van.