Gisteravond was het weer genieten.
Vanmorgen ging het via Touques, waar we 40 jaar geleden kampeerden, naar Honfleur.
Soort van memory lane dus.
Je duikt automatisch in de herinneringen.
"Het was toen toch een gat met een slager en een bakker?"
"Ja, zo herinner ik het me ook."
"En er brak met het uitdraaien een pootje af."
"Oh ja - paniek en een reden voor echtscheiding."😊
Helaas was de XIe eeuwse kerk dicht - Maar Touques zag er gezellig genoeg uit om er een wandeling door te maken.
↓En door naar Honfleur.
De appelbomen zijn nog kaal in deze Calvadosstreek.
Nadat we een kwartier in een ijzige wind hadden gevochten met een parkeermeter konden we, verkleumd van de kou, de schilderachtige stad in.
Via achterafstraatjes -en steegjes probeerden we de toeristenmassa te ontlopen.
Dat lukte soms en soms ontkwamen we er niet aan.
↑Op de hoek, bij de rode overkapping, dronken we koffie.
In Courseulles betalen we €2,40 - hier kostte het €5,50 - per kopje.
Er zat een hele irritante patron tegen ons aan te kwetteren, die nadat ik naar de wc had gevraagd blijkbaar zelf ook hoge nood kreeg.
In een piepklein hok, waar je jezelf naar binnen moest wringen, stond hij in het urinoir te plassen terwijl ik de wc uitkwam.
Ik schrok me een lens en vroeg of ik soms de verkeerde ruimte was binnengegaan. Hij lachte vilein en zei dat het genderneutraal was.
↑Mensen zaten buiten te lunchen, met de zon als verwarming. Wij vonden het veel kouder dan gisteren en die glühwein leek me wel wat.
Toch niet gedaan.
↓Weer een herinnering.
Ook 40 jaar geleden: we gingen op deftig. Pas om 19 uur aan tafel was wel een dingetje met een kind van 7 jaar.
Maar hij vond het prachtig en heerlijk.
↓"La Lieutenance" was chique - mede door de eigenaar die zich als een generaal gedroeg en heel erg op ons lette.
Volgens mij hebben we toen voor het eerst Muscadet-Sèvre-et-Maine gedronken. De generaal adviseerde de verfijnde sur lie versie, die we sindsdien kopen -of bestellen.
We hebben er nog een paar keer heerlijk gegeten, maar toen de generaal er niet meer was was er voor ons de lol vanaf.
Mooie herinneringen.
Honfleur blijft een bezienswaardigheid.
Je moet het toerisme op de koop toe nemen.
Enige nadeel vind ik die afschuwelijke overkant: de zogenaamde Maasvlakte van Le Havre.
Dan is de invasiekust toch echt vele malen mooier.
*****
Geen opmerkingen:
Een reactie posten