Ver-sur-mer

De ontvangst was zeker zo hartelijk als in Valmont. Dit verblijf mag dan misschien minder sterren hebben, wij vinden onze accomodatie zeker zo gerieflijk en heel wat goedkoper (€65,-).

CASTEL PROVENCE heeft een geschiedenis die ik in het kort wil schetsen.

Onze hosts Jean-Pierre en Josette nodigden ons direct uit voor un café aan hun grote houten keukentafel.

Dit huis zal zo'n tweehonderdvijftig jaar oud zijn. In de Tweede Wereldoorlog werd het geconfisqueerd door de Duitsers. Ver-sur-mer werd op 6 juni 1944 bevrijd door de Britten en die maakten het toen hun hoofdkwartier.

Later kwamen hier notarissen wonen.

Josette was jongste bediende bij de laatste notaris en werkte zich op tot klerk. Haar man Jean-Pierre had een technische baan in Caen. Dat er hier nog zo'n klasseverschil bestaat, wist ik niet.
De aristocratie houdt zichzelf blijkbaar nog steeds in stand. Blauw bloed trouwt blauw bloed.

Toen de socialist Mitterand in 1981 aan de macht kwam brak er onder de rijke notabelen in dit land, en dus ook in Ver-sur-mer, paniek uit. De banken werden genationaliseerd en men bracht zijn geld als de wiedeweer naar landen als Zwitserland en Monaco.

Ook bij de hier wonende notaris brak het angstzweet uit. Hij verkocht zijn riante huis aan Josette en Jean-Pierre. Die weten het geleidelijk aan prachtig te restaureren. DE KIEKJES

Wij weten veel, maar soms ontgaat ook ons iets. Waar zo'n Franse keukentafel wel niet goed voor is.

Pluie

François heeft inderdaad de juiste haan geschoten. Vanmorgen bleef het stil. Dat is echter van korte duur want het schijnt dat er nu en famille (Le Coq) wordt uitgemaakt wie het volgende haantje de voorste wordt. Die mag dan binnenkort zijn keel gaan op(en)zetten.
Maar dan zijn wij weg.

Dominique vertelde tijdens ons ontbijt in geuren en kleuren dat alle hanen min één voor de winter eraan gaan. Anders eten ze elkaar op, zo vertelde ze. Het croissantje smaakte mij ineens niet meer zo.

Het was deze DERDE DAG een druildag (dat geldt ook voor de internetverbinding - dit stukje schrijven kost me drie uur en een foto uploaden lukt me niet).
We hielden het droog tot na Etretat. Daarna was het toeren niet zo leuk meer. De Haute Normandie vinden wij sowieso minder mooi dan de Calvados, laat staan met regen en een vuilgrijze horizon.

Vanavond hebben we in Fécamp gegeten. Er zijn een aantal leuke brasseries aan de haven, hoewel het er in dit jaargetijde allemaal wat verlaten en mistroostig uitziet.

We namen ieder een menu van €18,50: vissoep – moules Normandie et frites – dessert. De mosselen waren klein, maar heerlijk bereid in een romig, gekruid wijnsoepje (zonder groenten).

Morgen is het adieu Valmont. We zullen dit heerlijke logeeradres zeker missen, maar tegelijkertijd kijk ik vol spanning uit naar wat Ver-sur-mer ons gaat brengen.

Monsieur Le Coq

Wij werden vanmorgen op een onchristelijk tijdstip abrupt uit onze slaap gekukelekuud. Gisteren tijdens een wandeling door de tuin met François struikelden we over het pluimvee.

Ik schreef toen dat ik mij verheugde op een kakelvers eitje bij het ontbijt. Helaas, pindakaas.

De eieren zijn onvindbaar in de tuin en meestal al bebroed. Vandaar de enorme hoeveelheid scharrelende Coqies en Tokkies.

Le coq est sur le mur. Het was één van de eerste Franse zinnen die ik in de zesde klas van de lagere school leerde. De coq zat vanmorgen inderdaad op de muur en wel onder ons raam.

Aangezien Dominique en François aan de andere kant van het huis slapen horen zij het dierlijke weksalvo niet. Wij wel en het was nog geen tijd om op te staan. Gelukkig hield M. le Coq na een tijdje op, waardoor wij weer in slaap vielen en pas tegen tienen wakker werden. Tweede dag

Onze hosts waren er echter niet blij mee: de gasten moeten ongestoord kunnen uitslapen.

"Ga je zijn nek omdraaien?" vroeg ik voor de grap tijdens het ontbijt.

François keek mij heel ernstig aan. "Ik pieker mij suf welk haantje het geweest kan zijn - het zijn de jonkies die zo'n keel opzetten. I'm going to shoot him."

P. en ik keken elkaar stomverbaasd aan. Nog voor we konden tegenstribbelen was François al weg. Een paar minuten later hoorden we een knal.

"Als het maar wel de goeie is," merkte P. terecht op. Zo niet, dan zeggen we morgen niets hoor!"

Dominique stond al in haar kookboek te bladeren. Het werd toch weer de traditionele Coq au vin.

Prematuur

...................................., zo bestempel ik de toekenning van de Nobelprijs voor de Vrede aan Barack Obama.

Waar wetenschappers, schrijvers (Harry Mulisch wacht al een kwart eeuw) en politici een leven lang voor werken, krijgt de president van de VS binnen een jaar in zijn schoot geworpen. Ik zou mij in verlegenheid gebracht voelen als ik hem was.

Amerika zit nog steeds diep in de shit, de wereldbevolking moordt zichzelf en haar milieu uit en tot nog toe hebben Obama's mooie woorden niet tot daden geleid.

Heus, ik geloof in zijn goede bedoelingen. Ik ben blij dat Bush weg is. Maar ik weet dat in de VS daar toch anders over wordt gedacht. Het is en blijft (diep van binnen) een conservatief land.

Wil het comité de Amerikanen op andere gedachten brengen? Zo van "de wereld buiten de VS is heel erg blij met Barack Obama. Wees loyaal en blijf zijn beleid steunen. Gun hem de tijd en dus een tweede termijn."

Als het comité dit als een soort aanmoedigingsprijs ziet, dan devalueert wat mij betreft de Nobelprijs naar een bedenkelijk niveau.
*******************************************************************

En vacance

Gisteren na werktijd zijn we vertrokken. Onze eerste stop op weg naar Normandië was, zoals altijd, hotel Messeyne in hartje Kortrijk. Het comfortabele hotel/restaurant (voor een schappelijke prijs) op zo'n twee uur rijden van Rotterdam zorgt telkens weer voor een relaxte start van onze vakantie.

Eerder deze week plaatste ik een informatieve blog over websites met chambres d'hôtes. Het is voor ons de eerste keer, geef ik eerlijk toe. Laat het nou ook nog eens goed uitpakken.

Le clos du Vivier in Valmont (zo'n 12 km van Fécamp) is een absolute topper. Onze hosts Dominique en Francois zijn bijzonder gastvrij en bieden meer dan wij hadden verwacht.

Er zijn twee "gewone" gastenkamers en une Espace Famille. Die hebben wij "gekregen" voor de prijs van een gewone kamer (€110,-).

Nee, niet echt goedkoop voor een B&B. Maar het is dan ook net iets meer dan dat.

Wij hebben zo'n zestig vierkante meter (twee ruime dubbele slaapkamers, grote badkamer en aparte wc) tot onze beschikking in een oase van groen, bloemen en rust. Dominique heeft alle kamers prachtig ingericht met lichte, kleurrijke disigns, goede bedden, comfortabele badkamers en strak antiek. Smaakvol dus! Zeer smaakvol. FOTO'S EERSTE DAG

*****

Als compensatie kun je in Valmont goed(koop) eten. Vanavond waren wij samen €73,- kwijt voor het volgende:

Een biertje - twee menu's à €24,- - een half flesje Muscadet sur Lie - een half flesje Côte du Rhône en een halve liter Vittel.

-----

Mijn overheerlijke menu bestond (eenvoudig gezegd) uit:

Terrine de lapin

Sorbet de pommes (met of zonder pommeau)

Escalope de veau

Fromage & salade

Café Liegeois

Het digestive dronken we "thuis". Beneden hebben de gasten een eigen supergezellige zitkamer met open haard. Zij kunnen zichzelf letterlijk en figuurlijk bedruipen.

Twee huizen onder één groot rieten dak: het geeft beide partijen een groot gevoel van privacy.

Ik verwacht morgen een heerlijk ontbijt met kakelverse eitjes, gezien de scharrelende kippen op dit landgoed.

De woonkeuken (voor de gasten) ademt warmte en gastvrijheid uit. Ook hier die allesbehalve goedkope smaak. Het botanische servies maakt al hongerig.

-----

De gasten worden na negen uur voor het ontbijt verwacht en uitslapen tot elf uur is gepermitteerd. Geen vaste tijden.

P. kan - zoals hij gewend is - vroeg zijn krantje gaan lezen en een kopje koffie drinken.

*****

Heb je 's avonds geen zin om uit eten te gaan, dan kun je de koelkast vullen met eigen boodschapjes.

Kortom, dit is een buitengewoon verrassende start van onze vakantie.

Vrijdag - Visdag

De vis wordt niet zo vers gegeten als hij wordt gevangen. Tenzij je naar de visafslag in Colijnsplaat rijdt, dan kom je een eind in de goede richting.

Op woensdag, donderdag en vrijdag staat daar een mannetje met onder andere schar, tong, schol en kabeljauw. Zo van het schip.

Wellicht onder-of bovenmaats. Dat maakt mij niet uit.

Hier geldt: de vis wordt niet duur betaald.

Zaadhappen

************************************
Vrouwen die hun uiterlijk graag jong houden doen er goed aan geregeld een dosis sperma door te slikken. Spermidine, een stofje dat in grote hoeveelheden voorkomt in sperma, zou namelijk een wezenlijke bijdrage kunnen leveren aan een jeugdig voorkomen.

Dat beweren althans onderzoekers Frank Madeo en Tobias Eisenberg van de Oostenrijkse Karl-Franzens Universiteit.
Om tot deze conclusie te komen voelden de twee 29 onderzoekers uit zes verschillende landen en van elf universiteiten aan de tand, waarna zij vaststelden dat spermidine de celvernieuwing stimuleert en bestaande cellen langer goed houdt. BRON

Ik voel mij verraden.

Post

Vandaag ontving ik de nieuwsbrief van Orkater: http://www.orkater.nl/?p=/Home/

Een onmisbaar (digitaal) magazine voor toneelliefhebbers.

Go girl

Vanavond zat Jeltje van Nieuwenhoven aan bij Matthijs van Nieuwkerk. Zij stelt zich in 's Gravenhage kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezingen.
Jeltje is nog van het oud rode ras: lonen en uitkeringen aan elkaar gekoppeld, de armsten moeten ontzien worden.

Ook Rik van der Ploeg (het knapste jongetje van het PvdA-klasje) was te gast, waardoor het een echte VARA-uitzending werd. Rik gooide het over een andere boeg: Wouter Bos moet coute que coute de economie weer sterk maken.

Jeltje stribbelde tegen, maar niet te hard. Er is al genoeg geharrewar binnen de fractie en volgens de peilingen dondert de PvdA helemaal in elkaar.

Wouter Bos is in feite "the man", maar Wouter Bos geeft niet de indruk van zijn partij te houden.

Mariëtte Hamer wordt niet meer serieus genomen. Jeltje en Rik zeiden, in bedekte termen, vanavond het vertrouwen in haar op.

Jammer voor Koefnoen.

Vakantietip

De voorpret begint bij het bekijken van onderstaande sites.

- Le site de Cybevasion : http://http//www.cybevasion.fr et http://www.cybevasion.com/

- Le site des maisons d'hôtes de caractère et de prestige : http://www.likhom.com/

- Les Gîtes et chambres d'hôtes en France : http://www.gites-chambres-dhotes.com/

- Le site "Chambres d'hôtes en France" : http://www.chambres-d-hotes.la-france.org/

- le site des Bed and Breakfast à la française : http://www.bonadresse.com/

- L'annuaire français des Chambres d'hôtes : http://www.chambrehote.fr/

- Le site anglais des Bed and Breakfast : http://www.sawdays.co.uk/

- Le site des offices de tourisme : http://www.tourist-office.org/

Nog steeds een beetje dom

Voordat ik van majesteitsschennis word beschuldigd: dit waren de woorden van de kersverse verloofde de kroonprins. "Je was een beetje dom, hahaha."

Dat hahaha was kwam er als een zure oprisping uit. Vooral bij Willem Alexander. Daarmee waren zijn domme uitlatingen over het Videla regime wel meteen met haar mantel der liefde bedekt. Wat een geweldig scenario.

Maar de prins heeft wel meer uitglijers gemaakt en niet alleen op de Bonkervaart.

De laatste dateert van dit weekend. Voetbal in de huidige vorm moet van de Olympische Spelen verdwijnen. Alle sporten moeten minimaal het niveau van een wereldkampioenschap hebben, zo meent de troonopvolger.

De leeftijdsgrens is nu 23 jaar, uitgezonderd drie dispensatiespelers. En er bestaan serieuze plannen bij de FIFA die grens te verlagen naar 21 jaar.

Voetbal is de populairste sport ter wereld. Die wil de prins dus schrappen.

De laatste keer dat het Nederlands elftal presteerde op een WK was volgens mij in 1978. Tenzij ook hier de olympische gedachte van "meedoen is belangrijker dan winnen" geldt.

Ach en de prins zal een land als Mozambique toch ook wel een kans gunnen?

Don't cry for me

************************************
Argentinië is de laatste tijd veel in het nieuws. Het heeft dan bijna altijd met de jaren zeventig dictatuur te maken.

Protestzangeres Mercedes Sosa, bekend als "the voice of Latin America" is vandaag op 74-jarige leeftijd overleden.
Zou dat prinses Maxima iets doen, vraag ik mij dan af.

Vorige maand werd Julio Poch in Spanje opgepakt. De loslippige Transavia-piloot had er tegen collega's geen geheim van gemaakt dodenvluchten te hebben uitgevoerd tijdens de militaire dictatuur in Argentinië.
Zou dat prinses Maxima iets doen, vroeg ik mij toen af.

Prinses Maxima is niet loslippig.
Dat hoeft ook niet. Wij weten meer dan genoeg over haar vader.

Julio Proch voerde gruwelijke opdrachten van hogerhand uit en wordt daar nu terecht voor gestraft.

"Hogerhand" kan en mag vrijuit ons land in en uit.

Lang leve ons koningshuis!!!

Last of the summerdays

Prikken

Na wekenlang touwtrekken met onze (nieuwe) huisarts kwam deze dan toch tot de conclusie dat P. met zijn leukemie wel in de risicogroep valt. We zouden dus Tamiflu meekrijgen met vakantie.

Toevallig was ik deze week in de buurt van de huisartsenpraktijk en besloot ik eens even polshoogte te gaan nemen over de vaccinaties. Het Mexflu-vaccin stond immers voor één dezer weken gepland?!

Wat een toeval: de uitnodigingen lagen klaar voor verzending. 20 oktober de "gewone" griepprik en de Mexfluprik (de verplichte) twee weken later. Die laatste wordt trouwens in tweeën gegeven met een tussenpose van drie weken.

Mooi, maar niet in ons geval. Wij gaan volgende week met vakantie.

"We hebben ze al in huis, hoor! Zal ik u nu vast een griepprik geven?"

"Ja fijn!"

Ze prikte goed. Normaliter is mijn arm na een dag twee keer zo dik en drie keer zo warm. Dit keer geen pijntje zeer.

"En de beloofde Tamiflu," vroeg ik terwijl zij P. voor de volgende ochtend in het afsprakenboek zette.

De aardige assistente keek mij bedenkelijk aan. "Daar gaan we weer. Laat dat mens dan nooit los."

******

Gisteren belde de huisarts zelf. Ik kreeg weer de hele riedel. Over de vraagtekens, over wel of geen uitbraak, over hygiëne en bij mensen vandaan blijven (gaat moeilijk op een dagferry), over dat hij het nog nooit had voorgeschreven, over twijfel in het kwadraat.

Het einde van het liedje was dat hij twee recepten zou voorschrijven.

******

Toen ik vroeg waarom de Mexfluprik in tweeën wordt gegeven zei hij zonder omwegen: "goeie vraag, weet ik niet."

Weer die onduidelijkheid.

******

De mysterieuze Mexicaanse griep, door mij meteen omgedoopt tot Mexflu is een kwelling voor artsen en patiënten.

******

Is dit de stilte voor de storm of een storm in een glas water.

Mijn uitgever bericht

Een prachtige presentatie was het bij onze vrienden van Boekhandel Amesz in Rotterdam: 'Weg van mijn moeder', de zeer aangrijpende debuutroman van Ellen ten Bruggencate. De mensen waren massaal gekomen voor het ten doop houden van het eerste exemplaar. Ellen ten Bruggencate (1955, Rotterdam) heeft in dit boek op meeslepende wijze de tocht met en naar haar moeder beschreven, die tijdens de Bezetting koerierster was voor 'Vrij Nederland' en 'Trouw'.

Theodor Holman schreef over haar boek: 'Was de moeder een moeder? Was de heldin een heldin? Wie is en was tegen wie in verzet? Wat een prachtig, pijnlijk, eerlijk verhaal over een moeder, een dochter en de oorlog'.

Uitgever Perry Pierik: 'Ik ken binnen ons fonds geen roman met een driedubbel interpreteerbare titel: 'Weg van mijn moeder'. Dit geeft de gelaagdheid aan van deze moderne roman met klassieke diepgang.'

MEER-----------------------------fotoalbum

***********************************

Dwaas

*********************

Vanmorgen stond ik voor dag en dauw naast mijn bed. Met m'n blote voeten op het kouwe zeil.

Donderdag 1 oktober, de eerste van Drie Dwaze Bijenkorfdagen. Ik had mijn fototoestel in de aanslag. Hoeveel koopjesjagers zouden er voor de gesloten deuren staan te popelen?................GEEN.

Binnen zag ik heen en weer geloop van het personeel maar nee, dit keer geen rijen wachtenden. En dat terwijl de earlybirds een gratis ontbijtje werd beloofd. Het mocht niet baten.

Gisteren hebben P. en ik de drie boekjes doorgebladerd. Eerlijk is eerlijk, ik werd er niet echt opgewonden van.

P. zette een kruisje bij de door hem gewenste sokken en ik zocht wat decembercadeautjes uit.

Vanmiddag stapte ik de Bijenkorf binnen met mijn rijdende mand en een boekje met aangekruiste artikelen. Mijn uitgestippelde strategie bleek overbodig.

Het was niet druk. Alles was nog volop voorradig.

*****

Terwijl ik in de bak met sokken stond te graaien hoorde ik achter mij "noemen ze dat goedkoop?!"

Een terechte opmerking. Ik had in deze tijd van de dunne portemonnaie wel wat meer toegeeflijkheid van de Bijenkorf verwacht.

Nee dus.

*****

Of was de tegenvallende opkomst te wijten aan een idiote, paniek zaaiende mijnheer Lakeman, die alle DSB-klanten aan de computer gekluisterd hield.

Als dit een voorteken is, dan voorspel ik een donkere decembermaand.

Koeienwereld

..............................................................Alle neuzen dezelfde kant op.

Daar kan de mensenwereld een voorbeeld aan nemen.

Kokker-ellen (18) Gevulde paprika's (vega)

****************************************
Goed, ik mag dan klungelen met de zuurkoolstampot, een vegetarische maaltijd bereiden ging mij gisteren goed af. Althans, dat vond ik zelf.

Het was mijn debuut. De vriendin van zoonlief eet vlees noch vis. Bovendien is ze allesbehalve dol op paddestoelen en blauwe kaas.
Moeilijk dus, want in dat keukentje van mij is uitgebreid kokkerellen geen plezierige bezigheid. Laat staan twee verschillende maaltijden.

Het werden gevulde paprika's. Voor ons met een gehaktvulling en voor haar als volgt:

Ingrediënten (voor één à twee personen):
***********************************************
2 kleine paprika's (rood en groen)
100 gram feta
1 of 2 eieren
1 eetlepel gehakte verse dille
1 grote tomaat
1 theelepel gemalen rode peper of scherpe paprikapoeder
zout
gesmolten boter of vloeibare bakolie

Bereiding:
************
Oven voorverwarmen op 200-225 graden.

Snijd de kapjes van de paprika's, verwijder de zaadlijsten en was ze. Leg ze even in kokend water, zodat ze niet meer hard zijn. Laten schrikken in koud water.
Meng de feta, eieren, dille en rode peper en vul hiermee de paprika's.
Snijd de tomaat in schijfjes en leg deze als een dekseltje op de paprika's.
Plaats de paprika's in een ovenvaste schaal en sprenkel er wat druppel boter/olie op.en boter. Zorg ervoor dat de paprika's niet om kunnen vallen (paprika's met een platte onderkant zijn uiteraard het beste).

Tussen de 30-40 minuten gaar bakken. Serveer warm met een eetlepel gesmolten boter of een tomaten/pittige pastasaus (pakken van Bertolli zijn handig en lekker).

Ik gaf er aardappelpuree en komkommersla bij.

Zuurkoolgevecht

De zomerkleren zijn naar de berging. De winterkleren hangen in de kast.

Sandalen en slippers zijn vervangen door laarzen. Ik heb toegegeven aan de herfst.

En dus kon ik ook de verleiding niet weerstaan om zuurkool te kopen. Uit het vat.

Bij de ambachtelijke slager kocht ik een echte rookworst.

Manlief vindt ouderwetse stampot het lekkerst.

Ik eigenlijk ook. Met de juslepel duw ik een kuiltje in het bergje op mijn bord, een zuurkool-vulkaan.

Alleen wordt het altijd zo'n ongelooflijke puinhoop in de keuken wanneer ik de mixer in de pan zet. De zuurkool krult om de gardes naar boven en spettert alle kanten op.

Dan heb ik gegeten en gedronken.

Volgende keer maak ik weer een ovenschotel met aardappelpuree.

De zuurkool onderin, waar het geen kwaad kan.

Schooltelevisie

Vanavond gaf NOVA een voorbeschouwing van een documentaire die deze week in première gaat op het NFF.

De titel De Nieuwe Elite vind ik ongelukkig gekozen. Elite heeft een negatieve connotatie, maar dat kan aan mij liggen.

Nog erger vind ik de term Zwarte Gymnasia. Ook helemaal verkeerd gekozen, want het gaat hier om scholieren met een islamitische achtergrond.

Maar naar de documentaire kijk ik uit. DE NIEUWE ELITE (regie Mirjam Bartelsman) wordt op 8 oktober in Holland Doc door de NPS uitgezonden. Stem af op NL 2.

Het Erasmiaans Gymnasium in Rotterdam is koploper kan ik u verheugd mededelen. Twintig procent van de leerlingen is allochtoon. Dat zijn dus knappe koppen die iets van hun toekomst (leven) willen maken.

De vergelijking met andere steden is onontkoombaar. 's Gravenhage scoort heel slecht met twee procent. Dat kan ook niet anders met een rector die het consequent over allochtoonse leerlingen heeft.

Bij de rector van het Stedelijk Gymnasium in Haarlem dacht ik enige schaamte te bespeuren. Terecht. Twee allochtone leerlingen is natuurlijk om te huilen.

Terug naar Het Erasmiaans Gymnasium in Rotterdam (voor mij lag in 1967 de drempel iets te hoog).

Mijn voormalige buurvrouw in het welgestelde Kralingen vertelde mij dat haar kleinzoon niet was toegelaten. Zijn cijferlijst was goed, maar het één op één gesprek was de reden voor afwijzing. Ik kon mij daar wel iets bij voorstellen.

De vanzelfsprekendheid dat kinderen uit gegoede families zondermeer worden toegelaten is van de vorige eeuw.

Grappig dat de trouwe hulp van mijn moeder (van 1966 tot 2002), die uit een "niet- doorleermilieu" kwam, kort daarop apetrots vertelde dat haar nichtje was aangenomen op Het Erasmiaans.

Niet alleen had zij een mooie cijferlijst, ook in het gesprek met de rector was haar ambitie, discipline en doorzettingsvermogen positief overgekomen.

Iedereen in dit land heeft kansen. Het is een kwestie van willen en werken.

Dat heeft niets met elite te maken.