Daar gaan we weer

De eerste vlokjes dwarrelen neer...........................................

Sneeuwschoeisel

Golfschoenen zijn "all weather schoenen."

Redders?

*********************
De kranten hebben het moeilijk. Het digitale tijdperk, de markt kiest voor het nieuws op internet.
Ik ook.

De - ooit onoverwinnelijk lijkende - NRC laat zich redden door Egeria (80%) - een investeringsmaatschappij van de familie Brenninkmeijer - en  Het Gesprek (20%) van Derk Sauer en Ruud Hendriks.

Met de NRC ben ik opgegroeid. Manlief leest hem iedere avond onder de schemerlamp. Precies zoals mijn ouders en grootouders dat deden.

Ik hoop dat het de krant beter vergaat dan Het Gesprek.

PS 0.43 uur 22/12: geweldige column van Jan Blokker

Saab houdt op te bestaan. De mooiste en beste auto wordt straks niet meer gemaakt.
Dat vind ik vreselijk. Onze zoon rijdt in onze (oude) Saab - een collectors item. Hij moet er zuinig op zijn.
 
Het eerste bod van Spyker werd afgewezen. Maar nu De Russische aandeelhouders Vladimir en Alexander Antonov niet mee doen is volgens de Zweedse krant Svenska Dagbladet het belangrijkste obstakel voor een overname door de Nederlanders weggenomen.
GM zou niet willen dat technologische kennis in Russische handen valt.
 
Go for it Viktor Muller en blaas het bolle ruggetje weer nieuw leven in!!

geRET

Nadat het uiteindelijk gelukt was deze tram weer op de rails te krijgen kwam er een broertje de ongelukkige vlottrekken.

Snel naar de remise en wachten op betere tijden. Alle broers en zusjes staan daar al sinds half twee vanmiddag.

KNMEl

................ziet de (volgende) bui al hangen.

Ontspoord

Het is winter en daar kan Nederland slecht mee omgaan.

Kerstpakket

Ondanks de economische crisis en een jaar vol onzekerheden in-en voor de bankwereld liet de directie van IFN zich van haar genereuze kant zien.

Met een doos vol (vooral) zoetigheden kwam manlief thuis. In de cadeaulade maakte de tweepersoons wokset uit het kerstpakket van vorig jaar plaats voor een chocoladefondueset.

Volgens jaar Schnapps und Lebkuchen?

Achterhoek

Wij waren gisteren uitgenodigd voor een vijftigjarige bruiloft in Vragender. Zoek dat maar even op mensen!

Gezien de weers-en 'drinkverwachtingen' namen wij een taxi vanaf ons hotel in Lichtenvoorde. Zoek ook dat maar even op.
Achterhoekers zijn misschien wel de vriendelijkste mensen van dit land. Wie mijn boek heeft gelezen begrijpt waarom ik dat vind.

De vrouwelijke taxichauffeur vond het prachtig om Rotterdammers in haar auto te hebben. "U in de randstad bent gewend om een taxi te nemen. Hier is dat niet zo. Bel me maar wanneer ik u weer moet komen halen".
Ze deed enorm haar best om zonder dialect te spreken. Jammer, want ik vind Achterhoeks leuk.
De meter stond op €12,60.
"Geef maar een tientje," zei ze. "Ik heb geen wisselgeld bij me. Ik ben hals over kop van thuis in de auto gestapt om dit ritje te doen."
Gelukkig kon P. haar het exacte bedrag betalen.

Het was een gezellig samenzijn. Weer kwam ik het één en ander over mijn moeders verzetstijd in Eibergen te weten. Dat boek had ik zelf gesloten, maar wordt door anderen steeds weer geopend.

Er staan nog wat afspraken in de planning met mensen die mij nog veel kunnen vertellen over mijn moeder. Maar gelukkig ook over mijn vader, die tot 1945 onderdoken zat in de Rekkense inrichting.

Ik had vooraf nauwelijks gegeten, maar dronk wel een stevig glas wijn. Dat gaf mij de moed het woord te nemen.

Ja, en toen ik liet mij leiden door mijn sentimentele, melancholische, emotionele bui. De zaal was doodstil, zo vertelde manlief mij terwijl hij een traantje wegpinkte. Het kwam uit de grond van mijn hart.

Vanmorgen was dit het uitzicht vanuit ons raam. Wij hadden een zaal van een kamer op de bovenste verdieping van hotel 't Zwaantje. Een typisch dorpshotel. Een hotel dat het moet hebben van vertegenwoordigers. €95,- is een pittige prijs voor een grote, maar schrale en gedateerde kamer.

De bediening was alleraardigst. Vanmorgen was het een drukte van jewelste in het restaurant waar wij zaten te ontbijten.

't Zwaantje is namelijk de verzamelplaats voor rijexamens. In het restaurant zaten de rijlesleraren met de examinanten. Eén van de belendende zaaltjes diende als onderkomen van de examinatoren.

Ze hadden geluk: in de Achterhoek had het alleen maar gevroren.

Het was een komen en gaan uit de gehele regio.

Check even uw geografische kennis: Haarlo, Aalten, Haaksbergen, Ziewend, Winterswijk.

Maar ach, wat waren die zieligerds zenuwachtig.
Menig bedremmeld gezicht verliet het hotel. Gezakt.

Wij vertrokken richting Rotterdam. De files waren opgelost.

Bij Utrecht begon het te sneeuwen.

Fun

Fun

De boom volgens P.

Bewijs

Het is nu twee weken geleden dat ik die bijna-doodsmak maakte.

Ik ben teruggegaan naar de plek des onhelis en ontdekte een drempel tussen de lift en de achtste verdieping. Daar (= het hoogteverschil) ben ik dus over gestruikeld.

Wij hebben al jaren te kampen met de twee personenliften. Regelmatig is er één buiten dienst. De lift waar ik in stond is gewoon helemaal kapot. Op.

Zo blijft hij meer dan eens hangen tussen verdiepingen, klappen de deur met een enorme knal dicht, maakt hij angstaanjagende geluiden, horen wij hem zelfs in ons appartement en is hij wel eens naar beneden gedonderd - inclusief mensen. De lift doet denken aan "De Lift."

Het is dweilen met de kraan open. Om de haverklap worden er herstellingswerkzaamheden uitgevoerd. Reparateurs hebben mij verteld dat vernieuwing noodzakelijk is. Maar er gebeurt vooralsnog niets.

De goederenlift heeft twee weken stil gestaan. Gevolg: iedereen zet zijn fiets beneden in de gang. Wij hebben onze fietsen, vanwege deze rompslomp, maar in de berging laten staan.

Heus, ik heb mij meerdere keren beklaagd bij de verhuurder Meeus en de eigenaar ING.

Gelukkig valt er (nog) niets te claimen. Toch lijkt het me een goed idee het één en ander vast te leggen, voor de zekerheid.

Mijn gehavende gezicht trekt wel weer bij, zij het tergend langzaam.
Morgen moeten wij naar een trouwerij. Ik gebruik geen bruinsel. Sterker nog, ik heb het niet in huis.
Laat ze dan maar denken wat ze willen.

Mijn grieperigheid kan ik ook niet declareren - hoewel ik er wel behoorlijk ziek van ben.

Gadget

Het is onmiskenbaar winter, maar wij rijden nog op zomerbanden. Daarom: op naar de garage om winterbanden te bestellen. Terwijl P. zich boog over bandbreedte en velgen, amuseerde ik mij kostelijk bij de vitrine met gadgets.

Onweerstaanbaar was deze rode onderwater-Snoepy.

Hoe mini kan een Mini zijn?

Iens bedankt

IENS bedankt mij voor mijn reacties.

Ik bedank Iens voor haar blijk van waardering.

Vadertje&moedertje spelen

'Wie wat bewaart, die heeft wat,' zei mijn grootmoeder altijd.

In dit geval wist ik niet meer wat ik had bewaard, laat staan dat ik enig idee had hoe het in mijn bezit was gekomen. Manlief ontrafelde het mysterie: 'kerstpakket IFN van vorig jaar.'

Het was smullen geblazen, daar in Brou.

Op glad ijs

Beste Ingrid en Gretha,

op een scheve schaats kun je geen vijf kilometer rijden.

Duere dicht doe

De Kerstmarkt in de Grote Kerk van Brouwershaven lokte ons uit ons warme huisje. Met schaamte beken ik dat ik nog nooit in de robuuste kerk was geweest.

De kraampjes verzopen er dan ook in. Impressie.

Goede doelen, goedbedoelde rotzooi, handvaardigheid, kunst&kitsch, folklore, oliebollen, glühwein en warme chocolade, nostalgisch volksvermaak - de Nicolaas Kerk was van alle markten thuis.

Het gele stadium

Concerto in cis en mis

Het Rotterdams Philharmonisch Orkest stond vanavond onder de ingetogen leiding van de Ossetiër Tugan Sokhiev.

Hij werd met een warm applaus onthaald.

Toen werd het stil.

De eerste tweede violiste boog voorover en smoesde iets tegen de concertmeester terwijl de dirigent zijn armen spreidde - het we gaan beginnen teken.

De concertmeester (eerste violist) stond op en ging stemmen. De klarinettist volgde zijn voorbeeld.

Juist ja, dat waren ze dus vergeten.

De dirigent probeerde zijn concentratie te hervinden. Op het moment dat hij zijn armen weer spreidde kreunde één van de deuren. Aan de akoestiek in de Doelen mankeert niets.

De laatkomer kwam binnen en pakte schuldbewust de eerste de beste vrije stoel, waar er trouwens genoeg van waren.

Nu was de dirigent echt helemaal uit zijn doen en de zaal werd onrustig.

Bij de eerste tonen van Pelléas et Mélisande van Gabriel Fauré zoemde er een microfoon. Alle hoofden in de zaal bewogen, op zoek naar de boosdoener.

Fauré werd prachtig vertolkt. Heerlijke meeslepende, melancholische muziek.

Vervolgens werd het podium aangepast voor de solist, de Franse cellist Gautier Capucon.

Het publiek applaudiseerde toen er in de deuropening iets bewoog. Mis, het was een violist die zijn plaats, na de verbouwing van het podium, opzocht.

Er stond een stuk van de moderne componist Henri Dutilleux op het programma.

Not my cup of tea.

In de pauze hoorde ik kenners zeggen: "moeilijk om te spelen."

Ongetwijfeld. Maar ook moeilijk om naar te luisteren.

Na de pauze klonken de tonen van Sergej Rachmaninov als een melodieuze verademing.

Het was een mooi concert, ondanks de valse start.

Digitale kerstgroet

Zo, de jaarlijkse (Nederlandse) kerstbrieven zijn gepost, de buitenlandse kerstkaarten zijn geschreven en de relatiegeschenken heb ik afgegeven. Ik ben klaar!

Het kostte me wel wat moeite om leuke kerstkaarten te vinden. Het assortiment viel me bar tegen. Blijkbaar is de concurrentie van digitale kerstkaarten moordend.

Ik ontvang ze ook. Leuk, maar toch niet zo leuk als de echte post.

Mijn ouders verstuurden altijd Anton Pieck-kaarten - zo leuk voor vrienden en familie overzee. Ik mocht ze schrijven.

Ze worden schaars in de winkels.......................en razend duur. Prachtige site, dat wel.

Bij deze nog een prachtige site met digitale kaarten van Jacquie Lawson. Eén voor één zijn deze kleine tekenfilmpjes wonderschoon.

Als je dan toch voor de kerst-email gaat, laat dan in ieder geval zien dat je je best ervoor hebt gedaan.

******************************************************************************************************************************************************

Versieren

Per mail ontvangen: When you finish putting it together, watch what happens. Click here: Santa's Jigsaw

Het is geen Kunst er een Kitschkerst van te maken.

Tiger Woods Accident Animation

Op naar de 18e hole: http://www.naplesnews.com/photos/galleries/2009/dec/03/women-linked-tiger-woods-uchitel-grubbs/?partner=popular

One thing is clear: Tiger hardly ever misses a cut.

Genieten

.............................doen wij nog steeds van onze aankopen uit het Ahrtal.

Kennis+Koffie

Het is een bijzondere naam voor een koffiebar, maar eenmaal binnen bent wordt het je duidelijk.

Dit grote pand aan de levendige Goudsesingel is verdeeld in meerdere zalen. Je komt binnen via de trendy espressobar Caffè Belmondo.

De kwaliteit van de koffie is uitstekend, de lekkernijen (hartig en/of zoet) zien er onweerstaanbaar uit. Die ga ik zeker nog eens proberen.

Het interieur is aangenaam strak - met een grote leestafel in het midden. Via een glazen tussendeur kom je in verschillende (vergader)ruimten, die - als ze niet zijn afgehuurd - gebruikt worden door studenten. "Gratis" internet/elektra voor een consumptie, zo werkt dat hier.

Kennis+Koffie = het nuttige met het aangename verenigen.

***********************

De sfeer is relaxt.

Ook in de koffiebar zitten een aantal studentes achter hun Apple. Aan een ander tafeltje worden zaken gedaan.

----

Wij kijken naar buiten en zien dat er twee Antilliaanse jongens in een politiebusje (moeten) stappen.

Gek dat je dat niet meer gek vindt.

----

P. hapt in zijn cappuccinoschuim. Ik lepel de slagroom van mijn warme chocolademelk (troostdrank).

Het politiebusje rijdt weer stapvoets langs. Wij tellen inmiddels vijf opgeschoren koppen op de achterbank. Het doet me niets en dat irriteert me.

Ik reken €4,50 af.

************************

Hoe kwamen wij bij K+K terecht?

Omdat ik van mijn lief een netbook kreeg. Dat is een mini-notebook oftewel een baby-laptop. Vooral erg handig op reis, lijkt ons zo. En op reis gaan wij vaak.

Er is maar één computerwinkel (niets duurder dan Mediamarkt of Paradigit) met echte deskundigen die ruimschoots de tijd voor je nemen: DIMENSION.

----

De keuze voor dit handtasformaat was snel gemaakt. Er zit Windows 7 op.

Aangezien ik zuinig op mijn laptops ben (ik kan er geen afstand van doen) heb ik nu drie versies: de heerlijke XP, de afschuwelijk Vista en de veelbelovende 7. We zullen zien.

----

Omdat er nog wat software opgezet moest worden en Andrew Chong (de baas) beloofde dat hij binnen een half uur klaar zou zijn, staken wij over naar de koffiezaak.

Met dit schatje zit ik binnenkort bij Kennis+Koffie en blog ik u bij over gebeurtenissen in een doorsnee straat in Rotterdam.
*********************************************************************************************************************

In de krant knippen

"Monsieur Thillo, als u maar wel van deze man afblijft!"

Brilhematoom

is de diagnose. Eerst iedere dag meer kleurtjes op een groter oppervlak voordat het wegtrekt. (klikt u mij gerust aan)

Ja, ik word aangekeken. Aangestaard eigenlijk.

Waarschijnlijk denkt men dat ik iets heb laten liften.

Liften, hoe dubbel in mijn geval.

Brokkenpiloot 2

Nee, geen huiselijk geweld.

Nee, geen allergische reactie

Nee, geen nieuwe oogschaduw

---

Eerst oedematische ogen en vervolgens een bloeduitstorting. Je gaat recapituleren.

Drie dagen na de val uit de lift..........................

---

Out of the (red, yellow and) blue.

De winterwitter

Als je eenmaal bent begonnen................................

Sinterklaas

***********************
Het is 5 december en dat betekent PAKJESAVOND.

Niet hier in dit verlaten vakantiepark in Zeeland. Hier komt Sint vanavond niet en de Pieten kunnen in de hete schoorsteen geen pakjes gooien. De haard brandt.

Wij zien Sinterklaas op de televisie -en eten gevuld speculaas.

Ieder jaar is er wel gedoe rond het fenomeen Sinterklaas. De economische situatie wordt erop afgestemd. Hoeveel besteedt de Nederlander deze decembermaand?

Maar ook is er jarenlang bezwaar gemaakt tegen het verschijnsel Zwarte Piet. Dat zou discriminerend zijn. De combinatie zwart - knecht.......

Dit jaar zagen we groene Sinterklazen, maar hier op een Zeeuwseiland ben ik ook een paar blauwe (letterlijk en figuurlijk) heiligmannen tegengekomen.

Hij komt te vroeg (drie weken voor 5 december aan) en kinderen kunnen de spanning (Sinterklaasjournaal) niet aan. Nog zo'n terugkerende klacht.

En nu moeten we ook nog afscheid van Sint gaan nemen op 6 december.
Autistische kinderen weten niet waar ze aan toe zijn. Na 5 december is er ineens niets meer. Sinterklaas maakt, zonder afscheid te nemen, plaats voor de Kerstman. Het is te verwarrend en ouders zitten tot februari met radeloze kinderen.
Laat Dieuwertje Sinterklaas even uitzwaaien. Kleine moeite - ook dat kun je in september opnemen.

Moslims hebben geklaagd dat Sinterklaas hen niet bezoekt in de moskee. Ze proberen te integreren en dan krijg je dit.

Ik heb Sint een briefje gestuurd met de vraag "waarom slaat u de moskee over?"

Zijn antwoord was kort en duidelijk: "te veel schoenen."

De reis om de wereld in 2,5 uur

Deze week zagen wij in een bomvolle Rotterdamse Schouwburg "Reis om de wereld in 80 dagen."

Dit spectakelstuk heeft alle denkbare theaterelementen in zich: cabaret (NUHR), acrobatiek, turnen, ballet, circus, imposante decors-en rekwisieten, muziek, zang, toneel, humor, dramatiek, en natuurlijk Bert Visscher.
De mooie, bekende cast - die zichzelf eens van een andere (talentvolle) kant liet zien - bleef mij verrassen.

Ik kwam ogen en oren tekort.

Bij deze verwijs ik naar de site van het Zuidelijk Toneel: http://zuidelijktoneel.nl/default.asp?path=w11uhtc9.

Opgetogen zeg ik: "gaat dit zien!!" (makkelijker gezegd dan gedaan)

Fun

Brokkenpiloot

**************************************
Dit stukje zit al vierentwintig uur in mijn hoofd. Maar door dat blije bericht van mijn uitgever moest ik het even uitstellen.

Ik verkeer namelijk al twee weken in pijn. Fysieke pijn.

Als hypochonder vind ik onderzoeken akelig omdat daar een diagnose uit voortvloeit. En de angst voor die diagnose heeft mij altijd in de greep.

Behandelingen daarentegen onderga ik gelaten.

Twintig jaar geleden werd er een resttonsil uit mijn keel gesneden.
Plaatselijke verdoving!
De naald in mijn keel was niet prettig - maar van een algehele narcose zou ik mij beroerder voelen, aldus de KNO-arts.
Het lapje vlees had niet misstaan op een gourmetschaal.

Ik heb de nodige ingrepen en operaties zonder morren ondergaan.
Nee, ik ben geen held - ik wil alleen zo snel mogelijk van mijn kwaal afgeholpen worden.
Helaas zit het mij de laatste tijd niet mee.

Mijn rechterschouder zat al twee maanden vast. 's Nachts werd ik wakker van de pijn.
Twee weken geleden constateerde de huisarts een slijmbeursontsteking. Er ging direct een injectie in.

Twee dagen later:
Ik was aan het koken en pakte iets uit een (op ooghoogte hangend) kastje. Het deurtje liet ik openstaan omdat ik er later nog iets uit wilde pakken.
Maar dat was ik na twee seconden alweer vergeten.
"El is in haar eigen wereld," noemen man en zoon dat.

Beng.
Au.
El was niet meer in haar eigen wereld.
P. hoorde de knal op grote afstand en snelde toe.
"IJszak op mijn kop," kreunde ik.
Mijn hersenen reageerden onmiddelijk op de temperatuurwisseling met een traansignaal naar de ogen.
Gevolg: paar dagen dizzy, hoofdpijn, een stijve nek en een korstje op mijn hoofd.

Dinsdag haalde ik mijn tweede Mexflu-prik.
Mijn huisarts had, vanwege de te verwachten toeloop, speciaal een prikster ingevlogen.

Er was niemand - de twee vaste assistenten zaten er voor spek en bonen bij. Maar de prikster had er zin in.
Tsjakka - daar vloog de naald mijn vetkussen binnen. Onderweg raakte hij een spier, een pees en vermoedelijk ook nog wat bot.
"Zo die zit," zei de medische dartster geniepig.

De weg naar huis legde ik vloekend - van de (snerpende) pijn - af. Ik dacht aan mijn 'artsende' moeder die dit ongetwijfeld een 'mishit' genoemd zou hebben.

Woensdag:
Ik wilde wat spullen voor Zeeland (waar ik 's avonds naartoe zou gaan) in de auto zetten.
Toen ik de lift uitstapte - ik was weer in mijn eigen wereld - struikelde ik. Met twee volle tassen in mijn handen kletterde ik met mijn hoofd tegen een voordeur - recht tegenover de lift.

Een geluk bij een ongeluk: door die tassen ving ik mijn val niet op met mijn polsen (die ik in februari al gebroken had).

Helemaal alleen in een gangetje op de achtste verdieping wist ik mij even geen raad. Als er mensen thuis geweest zouden zijn, dan waren ze zeker op de oorverdovende klap afgekomen.
Het bleef stil en ik krabbelde overeind. Ik weet niet hoe, maar ik heb de bagage in de auto gezet.

In de liftspiegel zag een ei op mijn voorhoofd verschijnen. Daar moest direct weer een icepack op, en Chi.

Ik wilde heel hard huilen, maar er was niemand om mij te troosten.
De angst voor mijn nek bleek gegrond, hoewel al snel duidelijk was dat mijn spieren een opdonder hadden gehad. En daar is Ibuprofen voor.

s' Avonds moest en zou ik toch naar Zeeland. Mijn bezorgde lief zwaaide me met grote tegenzin uit.

Vanmorgen had ik een afspraak in Middelburg - bij de tandarts...............................

voor een wortelkanaalbehandeling.
*************************************************************************************

Te leen

Mijn uitgeverij heeft een belangrijke - forse order ontvangen, van de bibliothe(e)k(en).

Dat betekent dat ik = Weg van mijn moeder binnenkort wordt uitgeleend.

Het idee dat mijn boek in de bibliotheek is een nieuwe stap in het wonderlijke leven van een 54-jarige debutant.

Hieperdepiep voor de BIEB.

Post

SPIJS - Den Haag: Maandag 7 december organiseert Restaurant Spijs met de alom gerespecteerde ! Hr. Jacobus Toet ! een champagne/kaviaar, proeverij/seminar. Tevens geopend op 1e en 2e Kerstdag!Klik hier voor meer info.

I Girasoli - Rotterdam: Gedurende de maand december kun je bij restaurant ‘I Girasoli’ genieten van een speciaal voor bezoekers van DiningCity samengesteld menu met o.a. oesters en een glas Ferrari Spumate als aperitief. Klik hier voor meer info.

Club Room on tour - Rotterdam: Club Room kon niet meer wachten met open gaan op de SS Rotterdam en is daarom maar alvast elders in de weekenden van start gegaan. Klik hier voor meer info.

NIEUW! 500 Euro korting bij 50 heerlijke restaurants

DiningCity à la Card is een uniek kaartspel van 50 bijzondere restaurants in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag of Utrecht. Elke speelkaart geeft je maar liefst 10 euro korting bij de desbetreffende eettempel. Bovendien staat op iedere speelkaart een prachtige foto van het restaurant en een handige omschrijving. Een kaartspel van 50 restaurants vertegenwoordigt dus een waarde van 500 euro.

Als DiningCity abonnee ontvang je nu maar liefst 20% korting op de verkoopprijs. In plaats van € 24,95 betaal je maar € 19,95. Na twee diners ben heb je je investering dus al terug verdiend! Klik hier nu om DC à la Card te bestellen (kortingscode is “diningcity2009”) Deze aanbieding is geldig tot en met 31 december 2009.

Vacature tijdelijke ondersteuning Restaurant Week
Vanwege het grote succes van DiningCity en de Restaurant Week hebben wij iemand nodig om ons in aanloop naar de Restaurant Week van maart 2010 tijdelijk te ondersteunen.

Klik hier voor meer informatie

Win kaarten voor Dinner for One
De maand december spelen Michiel Varga en René Groothof in Het Magazijn in Den Haag een bijzondere interpretatie van de cult-klassieker Dinner For One. De acteurs spelen op virtuoze wijze tal van tafelgasten van Miss Sophie, die snel wisselen van hoed of pruik. Spannend, voor zowel de acteurs als het publiek.
DiningCity geeft 2 x 2 toegangskaarten weg voor de voorstelling van maandag 28 december. Wil jij deze kaarten winnen? Stuur dan uiterlijk 10 december een mail met je naam en adresgegevens naar winnen@diningcity.com.

De winnaars ontvangen uiterlijk 15 december de door hen gewonnen kaarten.Niet gewonnen of wil je op een andere dag naar de voorstelling? Klik hier om meteen online kaarten te bestellen.

***********************************************************************************

Bedelarij

*******************************
De telefoon gaat om kwart voor vijf.

"Hallo." (ik blijf anoniem totdat ik weet wie er belt)

Ze bellen altijd aan het eind van de middag, wanneer je aan het koken bent -of net aan tafel zit.

"Mevrouw Brugge ten cate?"

"Hmm."

"U spreekt met Jan de Bedelaar van het KWF. Heeft u even tijd?"

"Nee."

"Zal ik u dan terugbellen op een ander tijdstip?"

"Nee, alsjeblieft niet. U krijgt nu één minuut."

"U bent vaste donateur. Maandelijks ontvangen wij een automatische bijdrage van u."

"Klopt."

"Ik ga nu bedelen, hahaha. Wij vragen aan onze donateurs of zij hun maandelijkse bijdrage willen verhogen met twee euro.........................."

Ik val hem in de rede.

"Hoe durft u."

"Wat bedoelt u?"

"Hoe durft u mensen, die goedwillend een vrijwillige bijdrage storten om een verhoging te vragen? Dat vind ik hondsbrutaal. Sterker nog, ik vind het een impertinente vraag.

"Jjjaa......maarrr..."

"Dag meneer."

Als het KWF niet tevreden is over de hoogte van mijn donatie, dan trek ik moeiteloos mijn machtiging in.
*******************************************************************************************************************************

"We Zullen Doorgaan"

, maar helaas zonder Ramses.

MiNEEretten

****************************************

Zwitserland heeft zichzelf in de houdgreep.

Confoederatio Helvetica, Schweizerische Eidgenossenschaft, Confédération suisse, Confederazione Svizerra, Confederaziun Svizra heeft zichzelf in een penibele situatie gemanoeuvreerd. In het democratische Alpenland wordt om de haverklap een referendum gehouden.

Hoewel, democratisch?
Kleine geheugenopfrisser: 1971 - invoering van het vrouwenstemrecht.

Ik ben voor de vrijheid van meningsuiting. Als referenda daaronder vallen, dan ben ik vóór referenda.

Maar blijkbaar zitten er ook haken en ogen aan. Je kunt namelijk je eigen wet in de weg gaan zitten. Hoe moet dit er nu straks in komen te staan. "Minarettenverbot!!?"

Dat klinkt lekker democratisch.

De Zwitsers tonen via dit referendum openlijk hun angst voor een godsdienst. Met het verbod op meer minaretten hopen zij de islam te beteugelen.

Mag/moet ik dat kortzichtig noemen?

Nu de verontwaardiging losbarst komen de twijfels en de angst voor wraak. Denk je je angst te hebben weggestemd, sluipt het toch weer via de Gotthardtunnel binnen.

Wintersporters kunnen de komende maanden rekenen op lange files bij de grenzen.

*****************************************************************************

Who's the Tiger

Misschien is Tiger's "modelvrouw" Elin ook wel een katachtige.

Er wordt nu getwijfeld aan de verwondingen in het gezicht van de supergolfer.

Krassen?

Ja.

Maar van wat......... of van wie?

Vreemdgaan, een typisch voorbeeld van out of bounds, overkomt zelfs - of juist -Tiger Woods.

Een bloedmooie VIP-hostess (Tiger kent geen lelijke vrouwen) die het heeft gemunt op rijke, getrouwde mannen zou het met hem hebben gedaan. Een provisional klinkt in golfersland.

Laat ik eens even het huidige leven van het 29-jarige Zweedse model Elin Nordegren onder mijn vergrootglas leggen.

Ook zij heeft Tiger uit andermans leven weggekaapt. Volgens de golfregels kost het spelen van de verkeerde bal twee strafslagen. In dit geval leidde het tot een huwelijk met de miljardair.

Reizen, reizen, reizen. In de mooiste en duurste hotels logeren. Eindeloos shoppen terwijl Tiger weer een toenooi aan het winnen is. Huizen, huizen, huizen. Alles is te koop wanneer je met de rijkste sportman ter wereld bent getrouwd. De materialistische, natte droom van Elin.

Maar Tiger had een andere droom. Huisje, vrouwtje, kindje en hij toernooien spelen. Als je driehonderd dagen per jaar van huis bent snak je naar oost, west - thuis best.

Elin heeft hem twee kinderen geschonken en zal daar ongetwijfeld blij mee zijn. Haar vrijheid is ze echter kwijt, terwijl Tiger zich driehonderd dagen in het jaar (buiten haar gezichtsveld) ruimschoots kan amuseren.

Als Elin een Zweeds katje is, dan zou ze dus wel eens wat bruine velletjes onder haar nagels kunnen hebben.

Of gunt ze Tiger een mulligan?

Daar aan de kust

.........................................................die schoongewaaide kust.

Klussen

Twee weken geleden knapte P. een slaapkamertje in ons Zeeuwse huisje op. In eerste instantie haalde ik mijn schouders op: "Niet nodig."

Desondanks ging hij aan het werk en maakte ik mij uit de voeten. Hij had mijn hulp niet nodig en ik wilde de rommel niet zien - noch zijn gemopper aanhoren.

Toen ik twee dagen later terugkwam was ik blij verrast. Het kamertje zag er licht en fris uit.

Mijn enthousiaste reactie was voor P. een stimulans om het tweede kamertje aan te pakken. Gisteren had hij verf en rollers bij Praxis gekocht. Vanmiddag was er genoeg energie en zin om de handen vuil te maken.

Toen hij een kast van de muur weghaalde was het even schrikken, maar met een anti-schimmelmiddel van HG is ook dit probleem binnen vijf minuten opgelost.

Om hem weer niet in de weg te lopen ging ik boodschappen doen, helemaal in Nieuwerkerk. Daar nam ik rustig de tijd voor zodat P. in alle rust zijn klusje kon klaren.

Eenmaal thuisgekomen trof ik mijn lief in oververhitte staat aan. Ik zag dat er aan het kamertje niet veel was gedaan. De kast was schoon, de muur was schoon, de vloer was schoon, er lagen kranten - maar er was niet gewit.

"Geen zin meer, schat?"

"Ik had wel zin, maar roller en verf liggen in de kofferbak."

Tiger Woods hits a tree

Eerst was hij ernstig gewond. Paniek, paniek. Men zat startklaar met memorialuitzendingen.

Gelukkig valt het allemaal mee.

Hij heeft wat krassen en butsen opgelopen, maar de grootste schok voor Tiger zal toch dit verslag van CNN zijn.
Het adres van zijn 'veilige' onderkomen wordt prijsgegeven:

6348 Deacon Circle in Orlando/Windemere staat binnenkort vast te koop.

Pia Beck - that was life

Verraden

Dat je zorgvuldig moet zijn met het plaatsen van persoonlijke informatie op sociale contactsites en vriendennetwerken blijkt uit onderstaand bericht.

Nathalie Blanchard, een 29-jarige vrouw uit Quebec, leed aan een depressie en ging met ziekteverlof om te herstellen. Haar verzekeringsmaatschappij stopte de maandelijkse uitbetalingen toen ze op Facebook foto's aantrof waarop de vrouw vrolijk lijkt.

In veel landen is het niet de werkgever die je loon moet garanderen tijdens je ziekteverlof, maar wordt zoiets geregeld via een verzekeringsmaatschappij waar jij (of je baas) een gezondheidsverzekering mee afsluit.

Nathalie Blanchard was verzekerd bij Manulife Financial, en die stopten na een tijdje ineens met de maandelijkse uitbetalingen van haar ziekteverlof. Toen Blanchard de verzekeraars opbelde om te vragen hoe dat kwam, kreeg ze te horen dat er op Facebook foto's gevonden waren waarop duidelijk te zien is dat ze vrolijk is.

In staat om te werken

Manulife Financial argumenteerde vervolgens dat dit betekent dat hun cliënt niet langer depressief is. Niet langer depressief, en dus in staat om te werken. En dus ook geen uitbetalingen meer.Op de foto's is Blanchard te zien bij een show van The Chippendales, op een verjaardagsfeestje en tijdens een strandvakantie. Er bestaat niet zoiets als een pasklare remedie waarmee elke depressie bestreden kan worden. Nathalie Blanchard zegt dat ze in die periode drie vierdaagse trips gedaan heeft, na overleg met haar psychiater.

Niet alleen Facebook

Manulife geeft toe dat het netwerksites gebruikt om hun klanten te controleren, maar voegt eraan toe 'dat we nooit een geldige claim zouden weigeren of beëindigen, enkel op basis van informatie die is gevonden op websites zoals Facebook.'

Bij dit verhaal zijn uiteraard de nodige kanttekeningen te maken en vragen te stellen. Hoe is Manulife bij de foto's van Blanchard uitgekomen? Was haar profiel toegankelijk, of was ze bevriend met haar verzekeringsagent op Facebook? Stond ze al onder verdenking toen de Facebook-zoektocht bij Manulife begon?

Op 8 december komt deze zaak voor een Canadese rechtbank. Misschien lezen we wel op Facebook hoe het afloopt. bron

***********

Een gat in de banenmarkt: NETWERKSPIONNEN.

Over de grens

****************************************
Ook de Vlamingen kunnen Weg van mijn moeder bestellen en wel bij hun eigen BOEK.BE .

En dan te bedenken dat ik een jaar geleden nog naarstig op zoek was naar een uitgever.

The Muppets: Bohemian Rhapsody

Brugge

Wij kunnen kiezen uit zo'n vijfenvijftig zenders. Die krijg je wanneer Tele2 je provider is.

******

Mijn echtgenoot kijkt in het weekend heel veel naar Sport1 en het Eredivisiekanaal.

Aan Film1 kom ik nauwelijks toe. Zo nu en dan check ik het programma, maar meestal ben ik te laat of komt de door mij uitgekozen film op een onmogelijk tijdstip.

*****

Gisteren was het bingo. DWDD liet ik schieten voor IN BRUGES en daar heb ik geen moment spijt van gehad. Een betere reclame kan het Belgische stadje zich niet wensen.

Nu is niet iedereen gezegend met Film1. Laat dit dan een dvd-tip zijn.

*****

IN BRUGES
Regie: Martin McDonagh
Genre: actie, komedie, misdaad
Tijdsduur: 107 minuten
Jaar 2008
Acteurs: Elizabeth Berrington, Rudy Blomme, Olivier Bonjour, Mark Donovan, Ann Elsley, Colin Farrell, Jean-Marc Favorin, Ralph Fiennes, Brendan Gleeson, Eric Godon, Zeljko Ivanek, Sachi Kimura, Anna Madeley, Louis Nummy, Clémence Poésy, Thekla Reuten

Samenvatting:
Twee gangsters uit Londen worden, na een uit de hand gelopen aanslag op een priester, naar het Middeleeuwse Brugge gestuurd om onder te duiken tot de boel is afgekoeld.

Ken, de nestor, ouwe rot in het vak, ziet het als een uitgelezen kans om tot rust te komen en zijn horizon wat te verbreden, maar Ray is jong en onrustig, hij verveelt zich te pletter. Totdat hij op een avond door de stad slentert en toevallig langs een filmset loopt, waar hij een lilliputter ontmoet en op slag verliefd wordt op een Belgisch meisje. Ondertussen krijgt Ken een telefoontje van Harry, hun baas, die hem vertelt waarom ze écht in Brugge zijn.

*****

IN BRUGES is een film voor iedereen die van spanning, humor, goede acteurs...........en Brugge houdt.

Dik

*************************

Als kind was ik al dik.

Althans - dat vond mijn moeder. En zij dacht dat de buitenwereld mij ook dik vond, dus stuurde ze mij op mijn zestiende naar een internist.

Ik woog toen bijna zeventig kilo. Van obesitas was (nog) geen sprake. Ik was gewoon te dik en moest afvallen.

In mijn tijd waren er nog geen light producten. Met bakjes uitgelekte karnemelk, oftewel hangop zonder suiker, ging ik naar school. Ergens halverwege de Maasboulevard dumpte ik het spul in een straatput. Was ik aan de late kant, dan gooide ik het op school in de wc. Niemand mocht het zien.

Mijn gewicht is altijd mijn grootste vijand gebleven.

Ook nu straf ik mijzelf weer, na een jaartje vol verwennerijen, met rijstcrackers en rauwkost.

Al beweert mijn P. dat hij graag wat houvast heeft, ik voel wanneer het vet me in de weg gaat zitten en ik weiger mij over te geven aan een maatje groter.

Gisteren zat Rob Oudkerk bij P&W. De voormalig huisarts (hij praktiseert volgens mij al jaren niet meer) wordt altijd nog als deskundige uitgenodigd. Als oud-PvdA politicus is hij, met z'n makkelijke babbel, een welkome gast in VARA-programma's.

Dit keer ging het over kinderen met overgewicht. Kinderen van dertien jaar die meer dan honderd kilo wegen.

Rob Oudkerk zelf zag er nou niet bepaald afgetraind uit. Zijn Henk Jan Smits look (brilletje in de woeste haardos) en een behaard plekje op de kin kwamen bij mij desperaat over.

Oudkerk wil meedoen, maar maakt misser op misser.

Vroeger noemden we bakkebaarden neukteugels.

Tegenwoordig is een ongeschoren vingerafdruk vlak onder de lip erg in. Dat heet een soul patch, zo heb ik mij laten vertellen. Erg in bij kutmarokkaantjes.

Jules Deelder heeft er ook één, maar die zit veel hoger dan die van Rob Oudkerk. Bij Rob Oudkerk is de soul patch, zoals Rob Oudkerk zelf, wat afgezakt.

Goed, terug naar het probleem dikke kinderen.

Rob Oudkerk is docent Leefstijl(veranderingen). Serieus!

Hij stelde onder andere voor de goede chips goedkoper te maken zodat Lays ook voor de arme, dikke mensen betaalbaar wordt. Volgens mij houdt Rob Oudkerk zelf heel erg van chips en patatjes oorlog.

Rob is een snoeper.

Ik behoor tot de categorie dikke mensen (vind ik zelf), maar ik ben niet arm (vind ik zelf).

Lays is kopen is voor mij geen probleem En dat is nou juist mijn probleem.

*************************************************************************************

Gefeliciteerd Jules!!

Vanavond viert Jules Deelder zijn eigen AOW-party, onder het motto ‘Beter te zijn waar je moet wezen, dan te weten waar je moet zijn’.

‘Het wordt een jeugdig programma met zang, dans en snarenspel’, aldus Deelder. Naast het jeugdige programma staan er veel andere feestelijkheden gepland. Zo presenteert hij zijn nieuwe boek ‘Vrijwel alle verhalen’ en wordt zijn nieuwe verjaardagsplaat ‘Deelder 65’ gereleased. Ook de Nederlandse ‘New Cool Collective’ is van de (AOW)partij en uiteraard ontbreken de verjaardagstaart en de cocktails niet.

DADO Rotterdam is het voormalig Beurscafé aan de Kruiskade 55. De avond begint om 20.00 uur; tickets kosten € 6,50.

Concertregels

******************************************
Bij mij bekend: GSM uit! Niet hoesten!

Nu dit.

Wat volgt: Adem inhouden?