Cartoons

De cartoons worden blijkbaar zeer gewaardeerd. Ik krijg er enthousiaste reacties op, zelfs vanuit het verre Australië. Ook zijn er trouwe lezers in Italië en Spanje. In ieder geval voor alle globetrotters: hier zijn er nog een paar

De wachtkamer.

Bron: http://www.gezondheidsnet.nl/
Zo’n drie miljoen Nederlanders van 16 jaar en ouder worden dit najaar ingeënt tegen het griepvirus. Onder hen zijn 2,4 miljoen mensen die een verhoogd risico lopen. Dat zegt het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). Het aantal mensen dat de griepprik ophaalt, is de laatste jaren sterk toegenomen. Bij de risicogroep ligt de vaccinatiegraad inmiddels rond de 70 procent. Tot deze groep behoren onder andere mensen met hart- en vaatziekten, diabetespatiënten en alle ouderen (65-plussers). Voor veel mensen is een huisartsadvies de belangrijkste reden om de griepprik te halen. Voor één op de vijf werknemers is advies van de werkgever de belangrijkste reden om zich te laten vaccineren. Mensen die buiten de risicogroep vallen laat slechts 4 procent zich prikken. Dat is bijzonder weinig, aangezien ziekteverzuim door de griep de economie jaarlijks vele honderden miljoenen euro’s kost.

Mijn mannen krijgen de griepprik op medische indicatie. Ik neem hem op eigen kosten, just in case. Regelmatig hoor ik: "ach het helpt niet, ik word toch iedere winter ziek". Het is een persoonlijke keus en ik ben blij dat ik die kan maken. Knock on wood, ik heb al jaren DE griep niet meer gehad. Komende week ga ik mijn prikje weer halen.

Drie koppen koffie per dag houden de hersenen van oudere mannen op peil. Aldus het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) en Universiteit Wageningen Universiteit. Ze onderzochten tien jaar lang zeshonderd mannen tussen de zestig en tachtig jaar.
Het bleek dat de geestelijke vermogens bij koffiedrinkers langzamer verminderden dan bij niet-drinkers. De beschermende werking van koffie werkte het best bij drie kopjes per dag. De onderzoekers denken dat de cafeïne de hersencellen beschermt tegen eiwitplaques, die een gevolg zijn van het oudeverouderingsproces. De plaque vermindert het functioneren van de hersencellen.
Vrouwen zijn niet in het onderzoek meegenomen.

Kijk dat laatste vind ik nou weer zo jammer, hoewel...........

To blow or not to blow

Als tegenhanger van de Bushjokes.


Nog maar wat banale humor op deze, voor ons, zo dramatische dag. Het zijn goddeloze prenten, dat weet ik. Ik wil echter deze zondag lachend beeïndigen.

Langs de lijn

We hebben het tot 0-3 vol/uitgehouden, maar zijn toen (uit vrees voor ongeregeldheden) weggegaan. Buiten de catacomben hoorden wij vak S de vreselijkste verwensingen naar scheidsrechter Temmink roepen. Waarschijnlijk hadden ze in het achterhoofd: bij spreekkoren wordt het spel stilgelegd. Dat zou nog misschien de redding zijn geweest.
Dat ook de moeder van Temmink in het publieke leven zat, wist ik niet. Van de moeder van Wesley S. was het mij bekend.
Maar de scheidsrechter liet zich er niet door verleiden en beet op zijn tandvlees of had earplugs in. Trouwens voor de aftrap was het Ajax-legioen al op dreef met joden, joden, waarmee ze een reactie van de overzijde trachtten uit te lokken. Doch, het gevreesde sisgeluid bleef gelukkig uit, evenals ander "godslasterende" uitlatingen.
Sorry, ik heb het over Feijenoord - Ajax (0-4).

Feijenoord heeft niet beter en kan niet beter. De Kameraden werden weggespeeld, overclassed, vernederd en gefrustreerd. Dat laatste kwam tot uiting in 2 rode kaarten.
Het is dit jaar een triest aangezicht en het roept een machteloze woede op.

Wij reden langs de hoofdingang en zagen de bolides met chauffeurs staan wachten op de bobo`s, die zich onder genot van luxe spijs en dranken in de skyboxen nauwelijks bekommerden om wat er binnen de club leeft. Waarschijnlijk allen uitgenodigd door de voorzitter himself en waarschijnlijk nu allemaal sms`end: bedankt Jorien voor een aangename middag.

Bushjokes, ik kan het niet laten

Tip

Wie van mijn generatie is zal zich ongetwijfeld de Forsyte Saga nog herinneren met die onvermurwbare Saomes. Familiedrama uit eind 19e, begin 20ste eeuw.
Televisiedrama om van te smullen, te watertanden.
Regelmatig denk ik eraan terug en vandaag viel mijn oog op een geweldige advertentie.
Kijk zelf even op:http://www.adfilmshop.nl/home.tpl?genre=home

Misschien is het, voor de liefhebbers, een leuk Sinterklaas- of kerstcadeau.
Ik zit alleen voor het dilemma, de orginele versie uit 1967 of de eveneens fantastische 2002 editie.

Merry Christmas

Merry Christmas

Amsterdam - Den-Haag: 2 - 11

Twee jaar na de moord op Theo van Gogh komt wethouder Aboutaleb met beschuldigingen aan het adres van Rita Verdonk.
Nu ben ik nooit gecharmeerd geweest van deze minister. Daarentegen droeg ik Aboutaleb een lauwwarm hart toe. Zijn positie na 2/11/2004 was niet makkelijk en zijn opstelling bekorte hem in zijn bewegingsvrijheid.

Nu begaat hij m.i. toch een enorme blunder en ik vraag mij af waarom?
Als het vanwege de verkiezing is, dan vind ik het heel kortzichtig want dit is in het voordeel van Verdonk en dus de VVD.
En waarom zo vlak voor 2 november en twee jaar na dato? Ik kan er echt met mijn verstand niet bij en volgens mij heeft Aboutaleb het even verloren, zijn verstand dus.
Hij verklaarde gisteren bij P&W waar het hem feitelijk om ging: Verdonk zou in haar hoedanigheid als minister nooit in Amsterdam zijn geweest. Zij bekommert zich niet om de grote problemen die de hoofdstad kent, was zijn beschuldiging.
Dat hij haar (persoonlijke) woorden op de Dam interpreteerde als een politiek statement is iets wat toch niet twee jaar later komt bovendrijven? Waarom heeft hij haar daar indertijd niet op aangesproken?

Ik kon kiezen tussen Pauw en Witteman met een, in het nauw gedreven, Aboutaleb of NOVA met Theodor Holman, die nogmaals de feiten op een rijtje zette en daarin niet afweek van eerdere verklaringen.
Het werd het laatste
http://www.novatv.nl/index.cfm?ln=nl&fuseaction=videoaudio.details&reportage_id=4693&selectArchiveDay=3
Rita Verdonk woedend op Achmed Aboutaleb
Tot op heden weigert Aboutaleb zijn excuses aan te bieden, zijn woorden zouden zijn verdraaid of verkeerd geïnterpreteerd.
Sorry seems to be the hardest word.

We zullen tot 22 november nog bedolven worden onder dit soort acties, beschuldigingen en schandalen uit het heden en het verleden. De kiezer zal dan moeten uitmaken wiens nest het schoonst is gebleven. Politiek Den-Haag is één grote vuilnisemmer, waar steeds meer rotzooi bij komt.
Over ruim een maand wordt hij geleegd.

Arme Mark

Rutte (VVD) wil aandacht (uit het Parool van 16/10)

DEN HAAG- Vreest VVD-lijsttrekker Mark Rutte vermalen te worden in de strijd tussen JanPeter Balkenende en Wouter Bos?
Ongeveer vijftig journalisten kregen een brief met een schreeuw om aandacht. "Hoewel ik heel goed begrijp dat de macht van de grote getallen prioriteit krijgt, vraag ik toch aandacht voor onze inhoudelijke campagne";schrijft Rutte.
"Ik hoop daarom dat je die op zijn eigen merites wilt beoordelen en daarover ook bericht."
De brief geeft informatie over de campagne.
"We hebben een kraakheldere strategie."
Rutte vertelt over de rol die kopstukken Rita Verdonk, Henk Kamp en hijzelf krijgen. Hij verdedigt de keuze voor het CDA en tegen een coalitie van die partij met de PvdA. "Ik ga het gevecht vol aan om zo'n centrum links kabinet te voorkomen." "Blijf ons kritisch en naar ik hoop ook inhoudelijk en opbouwend volgen", voegt hij eraan toe.
Dat is geen kritiek op de pers, aldus Ruttes woordvoerder. De vraag of Rutte bedoelt dat er te negatief over deVVD wordt geschreven zijn volgens de woordvoerder 'tekstexegese'.
"Het is geen verwijt of zo. We zijn zeer tevreden over journalisten."

"Nou Mark bij deze dan, hoor jongen. Arm moederskindje, krijg je te weinig aandacht? Ik heb nota bene de po naast mijn Berend Boudewijnstoel staan omdat ik je van Vroeg de Leeuw tot Binnenhof tot Rondom 9 tot Mix tot Peuterjournaal tot Blaf tot Den-Haag Gisteren tot Haagsche Vrouwen tot Veel te Laat op de buis zie. Daar wordt ik letterlijk onpasselijk van want ik vind je nou niet bepaald een lekker ding en nu gedraag je je nog zielig ook. Pathetic !!
Je bent als een zacht gekookt ei dat over de houdbaarheidsdatum heen is. Daar kan mijn maag slecht tegen.
Goed, Vert-el-sels heeft bij deze aan je vraag voldaan. Mij hoef je dus niet meer te bellen".

Niets te danken, graag gedaan.
Effe een raampje open zetten.

Zwartboek failliet?

Zoonlief en ik hebben vanmiddag met 10 andere bioscoopgangers Zwartboek gezien in het collossale Pathé op het Schouwburgplein. Dat was heel fijn, want binnen een straal van minimaal 20 meter zat er niemand, dus hadden we ook geen last van irritante geluiden enzo.
Nu was ik sceptisch en heb mij eerder negatief uitgelaten over deze film, vanwege alle ophef en het godsvermogen dat deze productie heeft gekost. Dat laatste schijnt ze ook de kop te gaan kosten, zeker nu er vlak voor de Oscars nog een aantal blockbusters uitkomen. Maar mijn nieuwsgierigheid overwon.

De film is fictie, maar heeft waargebeurde elementen in zich, zo lazen wij in het begin. Ik heb die waargebeurde elementen er niet uit kunnen halen, of ze zijn wel erg ruim geïnterpreteerd.
De lijn van het verhaal loopt synchroom aan die van Soldaat van Oranje, alleen speelt Carice van Houten de rol van Rutger Hauer en is Derek de Lint dit keer the good guy.
Dat irriteerde mij enorm. Alle elementen uit Oranje komen in deze film terug.
Voorbeeldjes?
Het hoekhuis van Thom Hoffman is identiek aan aan het hoekhuis van Hauer.
De aanval op de veerboot is identiek aan de aanval op de boot die Huib Rooymans naar de vrijheid zou brengen.
De martelscènes zijn identiek. De dansscènes zijn identiek. De emmer met stront in de gevangenis is er weer. Ik kan zo nog wel even doorgaan.
Het is een film van flarden, waarin je zo nu en dan zit te wachten op weer een wonder, dat niet geschied. Waarschijnlijk wilde de regisseur de spanning er op die manier inhouden, maar tegelijkertijd komt er nooit diepgang in de film.
Karakters worden niet ontplooid, het blijft oppervlakkig en rommelig.
Ja, ik heb me geërgerd aan verkeerde voorstelling van zaken, vooral omdat ze schermen met ware gebeurtenissen.
Een gelovige verzetsstrijder die een NSB'er eerst niet kan doodschieten, maar wanneer de verrader GVD zegt, dat wel durft en totaal doorslaat.
Hij vloekt, hij vloekt, roept hij buiten zinnen terwijl hij zijn magazijn leeg schiet.
Carice die zomaar aan een collega vertelt dat ze bij het verzet zit.
Carice, die ziet dat haar onderduikadres wordt gebombardeerd en doodleuk zegt: gelukkig hoef ik nu niet meer te bidden voor een bord eten.
Het is zulke ongelooflijke onzin. De hele film is ervan doorspekt en mij, met enig historisch besef, heeft het enorm gestoord.
Waarom Halina Reijn genomineerd werd voor een gouden kalf is mij een raadsel, evenals waarom zij zo in de spotlight moest staan bij alle festivals en persbijeenkomsten. Haar rol is klein en onbeduidend. Ik zie er helemaal geen geweldige acteerprestatie in, om eerlijk te zijn.
Wat ik wel mooi vond? De close-ups van Carice van Houten. Ze lijkt dan waarlijk op een Amerikaanse actrice uit de jaren 30-40, of het nou Jean Harlow of Greta Garbo is.

Saturdaynight live!

We hadden gisteren een feestje met een heel stel mensen uit Zeeland, waar eveneens Bacchus voor was uitgenodigd. Ik was heel close met deze god der goden, maar gisteren heeft hij het toch te bont gemaakt. Vanaf vandaag ga ik enkele weken theekuren.
Het feestje op zich was gewoon een feestje zoals we eigenlijk altijd hebben met deze groep, al waren wij dit keer de hosts. Heel handig hadden wij verzonnen dat iedereen van het eiland af moest komen om een dag en nacht door te brengen in de stad der steden, de haven der havens, het museum der musea en de kroeg der kroegen.
Opvallend te zien hoe de leeftijd genadeloos bij enkelen toeslaat. Bacchus wist menig stoere, flinke drinker hard onderuit te halen. Ze willen allemaal nog wel, doch het vlees is zwak, ze liggen om 10 uur uitgeput onder de wol. De kleinkinderen wachten hen de volgende dag weer op. Waarschijnlijk is dat normaal en ben ik gewoon krankjorum.
Hoe later op de avond, des te schoner het volk? Ik heb mijn ogen en oren de kost gegeven. Nadat de meesten vertrokken waren naar het hotel heb ik mij onder het andere volk begeven. Stobbe barst om 2 uur 's nachts nog uit zijn voegen en er is niet enkel jeugd aan de toog te vinden. In deze gelegenheid komt alles tussen de 18 en 88, studenten, zakenlui, yuppen, kak-Kralingers, ordies, gewoon van alles en nog wat. En iedereen lult er naarstig met elkaar op los, het maakt niet uit wie of wat je bent.
In de dames-wc ontmoette ik een "dame" in een (zoals mijn hubby het noemde) tijgervelletje. Ze had wat problemen met haar borsten, zo vertrouwde ze mij toe.
Of ik haar even wilde helpen.
What is the problem, vroeg ik met een dubbele tong.
Alles is the problem, antwoordde zij in het kwadraat. Ik ben 46 en hij is 32 en ik moet zo mijn best voor hem doen. Ik wil dat mijn decolleté beter zichtbaar is.
Mens maak je niet zo druk, je ziet er geweldig uit, loog ik.
Ja, maar dat vindt hij nou net niet. Haar zwarte mascara was vies doorgelopen en ze zag er als een goedkope sloerie uit, maar waarschijnlijk vond hij dat lekker.
Ik vervolgde, doe maar wat aan je make-up, spuit iets lekkers op en laat die borstenpartij maar hangen zoals het doet. Daar is op dit moment niets aan te doen.
Ze barstte in gieren uit waarvan ik niet wist of het lachen of huilen was. Het was sowieso een zielige vertoning waar ik verder geen getuige van wilde zijn.
Terug in het stampvolle café zag ik mijn Zeeuwse tafelgenoten in een geanimeerd gesprek met twee nichten en een labrador.
Het tijgervelletje kwam achter mij aan en begon over seks, liefde, geluk en mannen alsof ze het over een rampspoed had. Ze probeerde mij mee te krijgen in de neerwaardse spiraal, doch ik bleef overeind.
Om 3 uur was het tijd om op de fiets te stappen richting huis. Bacchus liet ik achter bij het dronken, verwarde, hopeloos ongelukkige tijgervelletje en haar veeleisende, lekkere, jonge ding.
Ik kwam, wonder boven wonder, goed thuis en vleide mij in de veilige armen van mijn engel sedert 33 jaar.
Wat ben ik een bevoorrecht mens.

Mag ik mij ergeren?

Uit de NRC van 11-10. Aanklikken voor de leesbare vergroting.

Ik twijfel of ik zal schrijven wat ik nu voel, of liever gezegd wat er gisteren in mij opborrelde toen ik dit artikel las.
Dat gevoel van ergernis is nog niet verdwenen. Tenzij ik er het mijne van zeg zal het geknaag ook niet vanzelf weggaan. Mijn twijfel wordt gevoed door een schuldgevoel, ik wil de NSB-kinderen nl. niet kwetsen. Komt mijn " achtergesteld voelen " niet kinderachtig over ?
Zelf vind ik van niet, want ik kom op voor een (blijkbaar) tamelijk onbekende groep mensen.

NSB-kinderen zijn zeer te betreuren, zij zijn het slachtoffer van hun ouders`daden. Na de bevrijding zijn zij met hun "foute" ouders over één kam geschoren. Daar is geen goed woord voor over. Er is toen veel fout gegaan, de wraak was (te) zoet. Dat deze mensen getraumatiseerd zijn kan ik mij goed voorstellen.
Er wordt trouwens in het artikel gesproken over brood-NSB`ers, die zouden minder fout zijn geweest dan gewone NSB`ers. Ik weet niet wat brood-NSB`ers zijn maar mij zeggen die drie letters meer dan genoeg.

Waar ik ontzettend mee zit is dat er aan MIJN lotgenotenvereniging nooit aandacht wordt besteed in de media.
De Vereniging Kinderen van Verzetsdeelnemers (zie links), de naam spreekt voor zichzelf, is voor velen een onbekend begrip.
Wat ik nu schrijf is op persoonlijke titel.
Ik heb last van wat mijn moeder in de oorlog heeft gedaan, nl. verzet plegen tegen de Duitse bezetter.
Ze was koerierster voor VN en later Trouw en droeg haar steentje bij in de zgn. pilotenhulp. Als vierde werd ik in 1955 geboren en ben dus een 2e generatiekind. Mijn moeder wilde/kon niet met mij over haar herinneringen praten, maar drukte met haar verleden wel een enorme stempel op het gezin. De sfeer in huis werd bepaald door de oorlog, zeker rond de meidagen.
De "verzetskinderen" hebben allemaal een tik van de molen meegekregen.
Ik heb schrijnende verhalen gehoord over vaders die heimelijk weggingen en niet meer thuiskwamen, of invallen van de SD, waarbij (meestal) vader werd opgepakt. Het vervolg heeft in alle gevallen tot een dramatische wending in de gezinnen geleid.
De vereniging bestaat uit 1e en 2e generatiekinderen met een schuldgevoel, verlatingsangst, minderwaardigheidscomplex, maar ook met een boosheid en intens verdriet.
Velen zijn in therapie geweest of zijn dat nog steeds.
Onze ouders hebben de meest uiteenlopende verzetsactiviteiten ondernomen. Dat bindt ons niet. Sterker nog, er heerste een behoorlijke rivaliteit tussen de verschillende verzetsorganisaties in en na de oorlog.
Een triest gegeven is dat kinderen, uit pure wanhoop, zelfmoord hebben gepleegd. Misschien had de KvV iets voor hen kunnen betekenen? Dat is achteraf praat.
Wat ons zo bindt is dat wij er allemaal onder gebukt gaan of zijn gegaan. De verhalen van onze ouders mogen dan verschillen, die van ons lijken erg op elkaar. We zijn lotgenoten.
Ook wij hebben er niet om gevraagd. Wij zien onze (verzets)ouders niet als helden, zeker niet naar ons toe.
" Nou Ellen, je mag wel trots zijn op zo`n dappere moeder ", krijg ik vaak te horen. Natuurlijk is het geweldig wat ze heeft gedaan, maar uiteindelijk heeft zij er geestelijk een enorme deuk door opgelopen en zit ik ook met enkele onuitwisbare butsen.

Het stuk in de NRC zit mij dus om bovenstaande reden niet lekker.
Veel aandacht voor kinderen van foute ouders (uit schuldgevoel), weinig of geen aandacht voor kinderen van verzetsdeelnemers.
Waarschijnlijk uit pure onwetendheid.

Wij dragen de tranen
die nooit zijn vergoten
door de sterke ouders
die de onze waren
zij leerden ons zwijgen
verdriet weg te stoppen
wij moesten steeds flink zijn
zoals zij immers ook
zo groeiden wij op tot
verkrampt maar altijd sterk
want dat sprak toch vanzelf
je hoeft niet te huilen
zeker niet om jezelf
dat doen wij toch ook niet
en wij hadden het slecht
jullie hebben het goed
nog harder werken helpt
tegen iedere kwaal
laat vroeger
maar rusten
dat is al lang voorbij
draag je kleine verdriet
wij kennen het grote
hoe bedoel je: trauma's
die zijn er immers niet
als je wist hoe het was
hoe het echt is geweest
dan zou je wel zwijgen
en zeker nooit huilen
om wat je niet snapt

Minka Kaszó
Uit de gedichtenbundel 'Wij dragen de tranen'.
Minka Kaszó, Uitgeverij The Flame Publishing, Tilburg, 1998, ISBN 9076148058.

Dit gedicht staat ook op de (helaas verouderde) website:
http://www.verzetskinderen.nl/

Schilderachtige Mahler

Na jaren weer terug in de Doelen!
Het Rotterdamse concertgebouw waar mijn ouders mij kennis lieten maken met klassieke muziek. Doordat we lange tijd te ver weg woonden, hebben we de Doelen gemist, echt gemist. Nu zitten we er weer, dankzij een abonnement op de "Klassiekers". Een abonnement is niet spannend, maar wel makkelijk en je moet............ De data staan in de agenda, je kunt er niet omheen.
Vanavond was er weer voetbal, net als afgelopen zaterdag toen we in de schouwburg zaten.
Ik had echter de 6e symfonie van Mahler (1903/04) niet willen ruilen voor een avond slecht voetbal vanuit de luie stoel.
Helaas zat wederom de zaal half vol, maar het publiek gaf na de laatste hamerslag wel een minutenlange ovatie. Het was van begin tot eind adembenemend. Ik zou het kort samen kunnen vatten als: de tragiek van Mahlers leven in vier delen.
De uitvoering van het Rotterdam Philharmonisch Orkest o.l.v. gastdirigent Jukka-Pekka Saraste (Fin) was een topprestatie.
Het werk opent met een meedogenloze, grimmige dodenmars: Allegro energico, ma non troppo. De sfeer is getergd en gespannen.
Het tweede thema is warm en gepassioneerd: Scherzo, waarin de componist zijn vrouw Alma probeert te vangen.
Vervolgens een rustig, sprookjeachtig gedeelte, waarin hij het berglandschap rond de Wörthersee tracht te schilderen: Andante moderato. Hij schreef de 6e grotendeels in deze omgeving.
De finale ( allegro moderato) is het meest exuberant. Mahler levert een zeer geëmotioneerd gevecht met het lot. De afloop is onduidelijk tot het moment waarop die genadeloze derde hamerslag klinkt.

Strandgolf, vervolg (de beelden)

Jacob en Theo

Strandgolf

Zo nu en dan speel ik golf.
Wanneer ik het te vaak doe, vind ik het niet leuk meer. Ik ben dus allesbehalve fanatiek, tot groot verdriet van man en zoon die zo dolgraag met mij aan hun zijde over de baan gaan.
Eén van de valkuilen, de bunker, probeer ik altijd te omzeilen. Iedereen probeert die te omzeilen, want het is een vervelende hindernis.
Nu vaart er toch iets merkwaardigs in de mens, nl. ze zoeken de grootste bunker van Nederland op (het Scheveningse strand), zetten een parcours (baan) uit ter lengte van een par 3 en leggen een paar kunstgrasmatten neer (zgn. afslagmatten en greens).
Op die loodzware baan wordt een wedstrijd gespeeld wat blijkbaar een unicum is, een wereldprimeur. Vervolgens worden daar happige, golfspelende BN` ers voor uitgenodigd en golfprofessionals. De nadruk leg ik op happig, omdat gisteren bleek dat deze publiekstrekkers zich graag en vaak laten fêteren. Gratis eten en drinken, daar zijn ze niet vies van.
De (arme) golfprofessionals werden niet vrijgehouden.
Enfin, het was prachtig weer en het volk keek onwetend doch geamuseerd toe hoe de spelers zich van hole naar hole door het mulle zand ploegden.
FORE (golfkreet voor sodemieter op) klonk het veelvuldig wanneer er weer een argeloze wandelaar dwars door de zo nauwkeurig uitgezette baan liep. Het was een wonderlijk, buitenaards schouwspel. Helaas lukte het mij niet de foto`s te uploaden, maar die volgen zeker.
Bij deze sta ik het toetsenbord graag af aan een kenner, een ervaringsdeskundige, die zelf deelnam aan dit spektakel.

Aangezien ik op een normale golfbaan veel moeite heb om mijn bal op het kort gemaaide gras te houden, ben ik voor het goede doel "Right to Play" overgestapt op zand. Naast een collega golfprofessional speelde ik gisteren met Theo Nabuurs, ook wel bekend als Mental Theo, in het zand . Vooraf kreeg ik diverse berichten van sceptische vrienden, dat ik me vooral niet moest laten misbruiken door Theo. Verder zou het een schande voor de sport zijn, dat zo iemand wordt toegelaten.
Ik heb zelden met een amateur gespeeld, die zo serieus met het spelletje bezig is als Theo. Hij golft nog geen twee jaar en heeft nu al handicap 18. Volgend jaar zit hij zeker onder de tien.
Hij speelde gisteren zelfs zo goed, dat hij mijn collega versloeg en winnaar in de catagorie BN' ers werd!
Mijn conclusie van een geweldige dag is als volgt: alle typisch Hollandse mensen, overladen met vooroordelen, hadden gisteren op het strand moeten zijn. Het vooroordeel over de “elitaire” golfsport werd daar stevig ontkracht. Wat is er nou burgerlijker, dan een dagje naar de pier van Scheveningen, kijkend naar mensen met een balletje en een stokkie, onder het genot van een kopje lauwe koffie bij Van der Valk.
Het vooroordeel betreffende een persoon als Mental Theo, kan ook de prullenbak in. Iemand die zo verslaafd is aan die kaksport, zit blijkbaar toch anders in elkaar. Hij kan ook nog wat anders, dan meisjes van zestien de string uit de broek vragen.
Ik heb een geweldige dag gehad. Jacob Frima

VARA

Wij keken vroeger thuis niet naar de VARA, dat was rood. Wij lazen de AVRO-bode en keken ook naar die omroep.
Mijn ouders waren wat dat betreft nogal kortzichtig en bekrompen, maar zo was het in die tijd (jaren 60) nou eenmaal.
Om eerlijk te zijn is de VARA op dit ogenblik één van mijn favoriete omroepen.
Zo keek ik ook gisteravond, zij het met enige verbazing en irritatie. Dat heb ik in een e-mail gezet en verstuurd naar Hanneke Groenteman. Zij is niet of nauwelijks meer op de televisie te zien, doch wel op de radio en natuurlijk is haar eigen website meer dan het bezoeken waard (zie links). Hanneke is zeker een "ervaringsdeskundige" of "kenner". Trouwens dat laatste woord mag ik van mijn zoon niet meer gebruiken, dus doe ik het wel.

Zit ik geboeid enorm te genieten van Paul de Leeuw en lig ik in mijn eentje dubbel van het lachen om de situatie met Adje en Shorty (waardoor manlief verstoord in pyjama de kamer binnenstormt), is op 3 nota bene the Sopranos aan de gang. Weliswaar zijn dat nog herhalingen, maar het is wel een favoriet programma van mij. Een omroep die op 2 zenders tegelijk uitzendt, kan dat?
Take care,
Ellen

Antwoord Hanneke, waar iedere televisiekijker iets aan heeft.

Ja Ellen, dat kan.
Omroepen zijn gewoon productiefabrieken die zichzelfook beconcurrren, net als Unilever. We zullen onze traditionele instelling in de vuilnisbak moeten gooien, identificatie of loyaliteit met een omroep vergeten en even wachten tot de omroepen worden opgeheven of zichzelf opheffen. Er komen, mind my words, 2 netten (hopelijk zonder reclame) en die gaan doelgroepen bedienen. En dan komt digitale tv met180 kanalen (in elk geval heel veel) en kan je je abonneren op bepaalde kanalen.
Jij hebt me zelf gezegd dat je het Amerikaanse systeem eigenlijk zo gek nog niet vindt (ben ik met je eens achteraf), nou, dat wordt het hier ook hoor. Neem lekker een DVD-recorder en neem de Soprano's op en bekijk ze op een regenachtige zondag allemaal achter elkaar.
Of huur of koop de serie op DVD.
Modern Times! Mag ik je mailtje posten?
Hanneke

Schouwburg van start

Heeft de afgelopen weken de film in het
middelpunt van de belangstelling gestaan: gisteren zijn wij naar het prachtige toneelstuk "Uit liefde" geweest.
Cas Enklaar heeft daarin de rol v.d. overleden Joop Admiraal overgenomen en doet dat bewonderenswaardig. Verder schitteren Trudy de Jong en Kees van Hulst, die ook de regie doet.
Het aantal toeschouwers was te tellen, ik kwam tot 100. Maar die waren dan ook zeer gemotiveerd en uiterst tevreden. Er was voetbal en het begin van het seizoen in Rotterdam loopt altijd wat stroef.
De voorstelling kent geen pauze, wat ik persoonlijk heel prettig vind. We stonden om 21.50 buiten.
Het theaterseizoen is weer begonnen, de kop is eraf. Mensen komt uit uw luie televisiestoel!
Voor meer informatie over o.a. dit stuk:
http://www.hummelinckstuurman.nl

Gouden kalf: zure melk

Na wekenlange speculaties over de omstreden prijzen, te vergeven tijdens het filmfestival te Utrecht, is dan toch mijn eindconclusie: Zwartboek heeft gewonnen.
Veel kenners hadden graag anders gezien, doch de jury besliste in het voordeel van de miljoenenproductie. Ik heb me er al eerder ktitisch over uitgelaten en wil niet in herhaling vallen. Natuurlijk moet ieder zelf een mening vellen en dat kan pas nadat je de film hebt gezien.
Op de foto staan de winnaar en verliezer elkaar op grote afstand de hand te schudden. Carice van Houten en Frank Lammers (hoofdrolwinnaars ) lijken er als een soort buffer tussen te staan. Natuurlijk was er achteraf niets aan de hand en werden de lelijke woorden (kutfilm) van afgelopen week met de mantel der liefde bedekt.
Ik blijf toch met een paar vragen zitten.
1. Waar gaat het de filmmakers nou om: een goede film zonder prijzen of een slechte film met prijzen?
2. Heeft de jury zich laten beïnvloeden door het feit dat Zwartboek als Nederlandse inbreng voor de Oscars is ingezonden ?
Tenslotte maakt een film met veel prijzen ook meer kans op een nominatie van de ultieme prijs in L.A.

Ik hield er in ieder geval een bittere nasmaak aan over: het was zuur voor Nachtrit en Ober. Films die ik U zeker wil aanraden.

Martin Bril

Blijkbaar zijn de politieke partijen druk bezig met ledenvergaderingen,
bijeenkomsten en alles wat te maken heeft met de komende verkiezingen.
Het interesseert me ook geen bal, al maak ik me er wel druk om. Ik weet niet op wie ik moet/ga stemmen.
Mijn programma wijkt van alle partijen af.
Wilders had, volgens Martin Bril, 31 toehoorders op een bijeenkomst in Limburg (vlakbij zijn woonplaats Venlo) en dat is een triest vooruitzicht.
Lees: http://www.martinbril.nl/archief/2006/10/een_kruispunt_i.html

Martin Bril is columnist bij de Volkskrant, maar tegenwoordig mag hij zich ook politiek deskundig uitlaten bij de wereld draait door. Ik meen dat hij daar wekelijks op donderdag te gast is.
Bril stond altijd al hoog op mijn top 10 columnistenlijstje vanwege zijn makkelijke, humoristische manier van schrijven. (Zelf)spot en relativeringsvermogen is iets wat iedere, goede columnist in zijn pen moet hebben zitten.

Hij gaat alle bijeenkomsten (van Appingedam tot Terneuzen) af, bezoekt persconferenties en bericht daar op zijn eigen ironische, maar ook ter zakenkundige wijze op.
Kortom, ik hoor en zie Bril graag. Hij slaat met zijn analyses regelmatig de spijker op zijn kop en maakt de verkiezingcampagne voor mij nog een beetje dragelijk. Da`s toch knap, nietwaar?

Beestenfeesten

Ooit een twaalfjarige pup gezien?
Vandaag eren we onze (huis)dieren. Iets wat we gewoon dagelijks moeten doen, maar ja dat is weer zo'n gemeenplaats.

Het is dierendag, leve de beesten!

Feijenoord, uitzichtloos drama

Vandaag werd mij een brief in de handen gedrukt die ik graag op mijn blog plaats omdat ik volledig achter de boze supportersvereniging van Feijenoord sta. Jammer alleen dat de brief niet ondertekend is.
Al eerder heb ik aandacht aan mijn cluppie besteed. Vandaag zat ik weer in de Kuip tijdens de wedstrijd tegen NAC.
Ik heb bewondering voor de meelevende, trouwe supporters met hun spandoeken en hun acties. Hun clubliefde kent geen grenzen. Chapeau!!
Het angstige, slechte spel van de Rotterdammers ten spijt, bleef het legioen op ouderwetse wijze achter hun club (lees spelers) staan. Zelf zat ik mij te verbijten over het wanhopig beroerde optreden van Koemans - elf.

Aangezien deze amateurtypiste (ik dus) dit lange epistel moest overnemen, staat zij niet in voor evt. typfouten.

Jorien van den Herik:

technisch wanbeleid - falend personeelsbeleid - financieel wanbeleid - misbruik organisatiestructuur - voorliegen en minachten supporters - 12% woekerrente rekenen aan feijenoord

Ruim 15 jaar is Jorien van den Herik nu de hoogste baas bij Feijenoord. En helaas verkeert onze club in vrijwel dezelfde situatie als bij zijn aantreden, ten tijde van de HCS-crisis: Feijenoord, volksclub van Geen Woorden Maar daden met haar unieke clubcultuur, trots van Rotterdam en verre omstreken, voelbalbolwerk met haar hondstrouwe Legioen en economische potentieel, met haar prachtige stadion en roemrijke geschiedenis....is onder eindverantwoordelijkheid van Jorien van den Herik verworden tot een kleurloze en kwaliteitsarme subtopper, die onder curatele staat bij de bond...

Deze zomer brachten Kuijt en Kalou ruim 20 miljoen aan transfergelden op. Veel supportes dachten dat er nu eindelijk wél geld was voor goede aankopen, omdat van den Herik de afgelopen jaren steeds beweerde dat Feijenoord financieel gezond was. Totdat de keiharde en ontluisterende waarheid nota bene door de media naar buiten werd gebracht: van de torenhoge transferopbrengsten moest per direct en noodgedwongen zo'n 15 miljoen euro worden gebruikt om een forse schuldenlast weg te werken, die de afgelopen jaren was ontstaan. Feijenoord had in 2005 een eigen vermogen van € 16.100.000,- negatief, waardoor de club onder curatele staat bij de bond. Niks financieel gezond dus, van den Herik heeft ons wat dat betreft jarenlang aantoonbaar voorgelogen!

Als klap op de vuurpijl heeft van den Herik, toen feijenoord in zwaren financiële problemen zat, de club geld geleend, maar wel tegen een (schrik niet) woekerrente-percentage van 12%! Een schandalig hoge rentevergoeding.
Het is onacceptabel dat van den Herik Feijenoord een dergelijk asociaal rentepercentage rekent terwijl de club in grote financiële problemen verkeert. Problemen waarvoor hij nota bene zélf eindverantwoordelijk is.

De vele schulden waarmee de club kampt, zijn mede het gevolg van falend personeelsbeleid: het onder goedkeuring van van den herik aanstellen van verkeerde mensen, die voor heel veel geld heel veel matige spelers hebben aangekocht, heeft geleid tot de financiële puinhoop waarmee we nu opgescheept zitten. Van den Herik (en niet de directie zoals hij beweerde) stelde Gullit en Wotte aan, gaf ook vooraf zijn goedkeuring aan al hun aankopen, draagt daarvoor dus ook verantwoordelijkheid, maar geeft zoals gewoonlijk alles en iedereen de schuld behalve zichzelf. Uit onderzoek van Kamer van Koophandelstukken, de statuten en de aandelenconstructie bij Feijenoord is echter gebleken dat dit wel degelijk met de fiattering van van den herik is gebeurd. Voor de meeste besluiten binnen Feijenoord is namelijk de formele goedkeuring van van den herik nodig. In tegenstelling tot wat hij zelf steeds beweert, houdt hij zich dus nog wel degelijk met de dagelijkse gang van zaken cq. beleidsvoering bezig. Opnieuw een leugen.

Van den Herik heeft de organisatiestructuur bij Feijenoord zó ingericht dat geen enkel orgaan hem formeel kan wegsturen uit zijn zelfbenoemde positie. Hijzelf bepaalt wie er samen met hem in de Raad van Commissarissen zitten en vervolgens is er geen onafhankelijke controle op zijn functioneren mogelijk. Van den Herik heeft dus alle macht binnen onze club!
Zowel voor het aanstelling- en personeelsbeleid, het technische en financiële beleid als ook voor de sportieve en financiële wantoestanden die daaruit zijn voortgekomen is uiteindelijk maar één man eindverantwoordelijk: Jorien van den herik!
Hij legt als eindverantwoordelijke echter zelf nooit verantwoording af, maar legt altijd de schuld bij (liefst vertrokken) directeuren, managers en trainers.

Een groot deel van het Legioen accepteert van den Heriks wanbeleid en de dramatische gevolgen daarvan niet langer . Maar daar heeft hij maling aan. Protesten worden minachtend weggewuifd. Zelfs als het Feijenoord Supporters Platform een Motie van wantrouwen tegen hem indient, legt hij deze doodleuk naast zich neer.
Zelfs als de officiële supportersvereniging - met haar ruim 25.000 (!) leden - het vertrouwen in de voltallige RvC opzegt en het vertrek van van den Herik en dat van zijn medecommissarissen (Scholten en Troost) eist, blijft hij aan. Zelfs als er aanhoudende massale protestacties worden georganiseerd tegen zoveel leugens, tegen het door hem gevoerde wanbeleid, tegen de ook nog eens door hem aan Feijenoord berekende woekerrente van 12% en zelfs als de supporters massaal roepen om zijn vertrek, legt van den Herik geen verantwoording af en zwijgt. En geeft zo opnieuw blijk van pure minachting voor onze supporters en onze prachtige volksclub Feijenoord!

Het is Feijenoord- onwaardig en onacceptabel!

Het wanbeleid van Jorien van den herik helpt de hele club naar de vernieling. En dat terwijl Feijenoord zo veel beter kan, zo veel beter verdient...het is tijd voor een nieuw bewind.

VAN DEN HERIK, WE PIKKEN HET NIET LANGER, HET IS DE HOOGSTE TIJD!

Jorien van den Herik is al geruime tijd niet meer gesignaleerd in de Kuip. Dat is begrijpelijk, maar geeft ook aan hoe serieus de zaken ervoor staan.
Een voorzitter hoort tenslotte iedere wedstrijd van zijn club in levende lijve te aanschouwen. Van den Herik communiceert alleen met zichzelf en wendt zich, via de media, tot het Legioen en een ieder die Feijenoord een warm hart toedraagt.
Zie mijn eerder column Wanbeleid (2 september).

Hierbij de link naar zijn brief (30-8) :
http://www.ad.nl/sport/article585566.ece

Zaterdag

Wij gaan mee in de wekelijkse
zaterdagactiviteiten van de doorsnee Nederlander..................d.w.z. deze zaterdag.
Ik heb uitgeslapen terwijl P. zijn auto door de wasstraat reed en vervolgens zijn herstellende moeder in Middelburg bezocht.
We dronken samen koffie in het zonnetje, waarna ik naar Zierikzee reed om mijn goedgekeurde auto op te halen. Donderdagmiddag gebracht, zaterdagochtend gehaald, kassa ping.
Er moesten nl. nieuwe banden onder, maar aangezien ik supervelgen heb ontstond er een probleem dat wel eens in de papieren zou kunnen gaan lopen. Die dure velgen zijn beveiligd met sloten waar ik geen sleutel van heb of die op een voor mij onbekende plaats ligt.
De garage belde me daar dus gisteren over. Wat te doen?
Dan maar met fors geweld ze eraf halen, banden vernieuwen en de velgen van een nieuw slot voorzien. Die dingen schijnen behoorlijk kostbaar en nogal gewild te zijn.
Nou ja, alleen het verwijderen van die bandensieraden heeft een uur gekost en daarom vrees ik nu dat ik een uit de klauwen gelopen rekening krijg.
De baas van de garage wist niets van dit voorval af (hij doet de verkoop) en begroette mij vanmorgen allerhartelijkst met: "Is die groene 206 van U, mevrouw Frima? Leuk karretje... sterke motor, mooie banden......".
Ik dacht even dat hij mij in de maling nam, maar mijn slechte gedachten werden al snel ontzenuwd. Daarna heb ook ik mijn auto door de wasstraat gereden.
Mijn boodschappen kon ik niet in een rap tempo doen aangezien er in Zierikzee verschillende fanfarekorpsen het verkeer lam legden, weliswaar met vrolijke tonen.

Ik heb een echt zaterdaggevoel met twee gepoetste auto' s voor de deur, een gemaaid grasveld, een opgeruimd schuurtje en een kub opgestapeld hout (wintervoorraad) voor de open haard. Morgen naar de Kuip en als Feijenoord dan ook nog wint is mijn weekend volmaakt.
De zon schijnt!

Mens, dier en gras

In Rotterdam is de boel aan kant en lijkt de vakantie alweer maanden achter ons te liggen. Tijd om de schade in Brouw op te nemen. Vanmiddag zijn Scooby en ik naar Zeeland vertrokken, o.a. om mijn auto bij de garage af te leveren voor een beurt en de jaarlijkse APK-keuring. Ik blijf de ondernemers van Zierikzee een warm hart toedragen, we hebben vier heerlijke jaren in het prachtige stadje gewoond ('83-'87). Heel gul werd mij een vervangende auto aangeboden.
Ik moest even slikken toen ik voor het tuinhek stond. Wat een ravage! Waar te beginnen?
Door de droogte van de afgelopen weken kon ik de bloembakken direct legen, er was geen redden meer aan. Vervolgens ben ik meteen, zonder nadenken, het gras gaan maaien. Meerdere keren sloeg de machine af omdat hij het gewoon niet kon verhapstukken. Ik was in een uur rond.
Deze zomer was ik (gewilde prooi voor ieder bloeddorstig insect) nog niet gestoken. Tijdens mijn rondje door de tuin werd ik regelrecht aangevallen door horden muggen die zich in de struiken schuil hielden en mijn bloed letterlijk wel konden drinken. Ik sloeg er één op mijn arm dood, waarbij mijn eigen rode levensvocht op mijn arm achterbleef.
In ieder geval hoeft mijn, nog steeds gammele, mannetje zich één zware inspanning niet te getroosten. De lange, warme douche was een weldaad voor mijn vermoeide, warme lijf.

Vanavond ben ik weer gaan experimenteren met mijn nieuwe fototoestel. Mijn proefkonijn/model was Scooby, die het in het begin nog wel interessant vond en spontaan poseerde zoals op de bovenste foto te zien is.
Op de onderste foto toont ze duidelijk er geen zin meer in te hebben en ergert ze zich aan mijn geroep en gesmeek in de lens te kijken.

Catch the fly

Met dank aan Butch.

Who says you can`t potty train a man??

Home

Met een kop koffie naast mij probeer ik even tot rust te komen.
Het is hier een chaos, de inhoud van de koffers en golftas ligt her en der verpreid en ik kan geen lijn in het opruimen vinden. Ik ren van hot naar her zonder enig resultaat. De post heb ik gelukkig wel weggewerkt op enkele, nog te betalen, rekeningen na.
Mijn onvervangbare Ligia is gisteren geweest zodat wij in een schoon en opgeruimd huis kwamen, maar inmiddels is het een enorme troep.
Ik doe alles door elkaar en zit nog helemaal met mijn gedachten in dat heerlijke Ierland.

Het kleine vliegveld van Dublin verteerde de enorme drukte goed en het inchecken ging boven verwachting snel, evenals de security. Natuurlijk bleven de Ieren uiterst kalm, vriendelijk en behulpzaam. Ons geluk was dat de Amerikanen allemaal ochtendvluchten hadden en wij pas om 14.20 uur vlogen. Dat werd uiteindelijk 14.45 uur.

Jacob haalde ons op van Schiphol, nadat de eerder opgelopen vertraging keurig was ingehaald. De spits tussen Amsterdam en Rotterdam viel erg mee en na onze bagage thuis gedropt, waar Scooby ons enthousiast kwispelend begroette.

Na een hapje buiten de deur en gezellig bijgepraat te zijn vielen wij doodmoe in onze eigen comfortabele bedden in een diepe slaap.

Vannacht was ik even in paniek toen ik middenin een droom wakker werd en niet meer wist waar ik was. Het duurde even voordat ik mij realiseerde dat ik in mijn eigen bed lag, ik was totaal gedesoriënteerd.

De familie is herenigd, iedereen is blij en tevree met de meegenomen cadeaus en foto`s en de uitpakkerij is morgen ook weer vergeten.

Wat overblijft is de herinnering aan een geweldige vakantie, die in deze B&B in Kenmare (Kerry county) begon.

Ryder Cup, 4: de ontknoping

Vandaag vindt de ontknoping van het belangrijkste golftoernooi plaats.
De singles zijn om 11 uur begonnen. Golfliefhebbers die niet willen wachten op de uitzending van de BBC vanavond kunnen naar: http://www.rydercup.com/2006/europe/ gaan.

Er is een website van Skysport waarop de finaledag live te volgen is voor een paar euro' s.
Hierbij de website: http://streaming.skysports.com/rydercup/public/homepage.aspx

Europa is met een 10 - 6 voorsprong de laatste dag ingegaan. Dat lijkt een ruime marge, echter in 1999 wist de V.S. eenzelfde achterstand in te halen en eisten daarmee de trofee op.
Ik vrees dat zoiets vandaag weer kan gebeuren, juist omdat Europa de gedoodverfde favoriet is.

Dagje Dublin

Gelukkig viel de (feest)avond met de Amerikanen erg mee. Toch gaat het er iets anders aan toe dan bij ons en moet ik iedere keer weer lachen om de koude, onpersoonlijke sfeer.
We werden ontvangen met een drankje en iedereen stond elkaar aarzelend en onwennig aan te kijken.
Amerikanen zijn over het algemeen spontaan en ze delen tijdens de eerste ontmoeting al graag hun bankgeheim met je. Maar in deze vreemde omgeving is het blijkbaar anders.
Ik heb er geen moeite mee en wij troffen al snel een aardig echtpaar uit Chicago waar wij de avond verder mee optrokken.
Na de cocktail viel iedereen het grote buffet aan en werden de heerlijkheden op zijn Amerikaans in luttele minuten weggewerkt. Genieten is er niet bij, op is op.
Wij verlieten de party wat vroeger dan de anderen, we waren doodop.

Vanmorgen probeerde ik op te staan, doch mijn lichaam protesteerde hevig. Ieder botje, ieder spiertje, ieder peesje in mijn oude lijf deed pijn. Ik gaf mij over en liet Peter alleen naar de K-club gaan. Na een zware pil en een goed ontbijt ben ik de stad ingegaan.
Dublin is geweldig en op zaterdag is er nauwelijks verkeer. Ik heb een sightseeing tour gedaan en geshopt. Dublin doet niet onder voor Londen, het is geweldig.
De regen heb ik wederom getrotseerd.
Naar de Ryder Cup durf ik nauwelijks te kijken. Ja, Europa staat voor maar de pairings vanmiddag……………brrrrr. Morgen de laatste dag, de singles, de dag des oordeels.
De Amerikanen worden geacht beter te zijn in de singles.
Het wereldnieuws komt tot ons, maar Nederland valt daar blijkbaar niet onder.
Jacob stuurde mij onderstaande e-mail, die ik graag plaats.

Donner en Dekker zijn opgestapt naar aanleiding van het definitieve rapport over de Schipholbrand.
Ik loop me eerder op te winden over de conclusies van het rapport.
Kop van teletekst luidde: Brandweer kwam te laat!!! Er zijn te veel slachtoffers gevallen.
Ik heb nog nooit gehoord dat de brandweer ergens op tijd kwam, het is altijd te laat. Stel je voor dat de brandweer een keer te vroeg komt!!! " God meneer de brandweerman, wat goed dat U er bent, over vijf minuten gaan we dit huis in de fik steken!!!!!!!!!????????????"
En dan krijgen mensen dik betaald voor het schrijven van zo'n rapport, met alle gevolgen van dien: briljant.
Je mist dus heel wat Vertelselmomenten.

Ryder Cup, 3

Foto: Lee Westwood en Colin Montgomerie.

Het gaat niet goed met Europa op de eerste dag van de Ryder Cup.
Ik heb een vroege bus terug genomen, Peter op de 13e hole achterlatend. Vanavond hebben we een party van ons reisburo. Dan zullen de Amerikanen zich luidruchtig laten horen want hun helden doen het vandaag beter dan de onze.
De Europeanen gaan verliezen en de trofee gaat mee naar de V.S. Ik voel het aan alles, het loopt niet en het publiek is te stil (op de Amerikanen na).

En dat dit nu in dit geweldige gastvrije land moet gebeuren. Het is allemaal heel ongelukkig, want ook w.b. de infrastructuur en het weer zit het tegen. De busrit naar de K-club kost minstens één uur en dan heb je geluk. Wij boffen nog want ik hoor verhalen van mensen die een treinreis en 2 busritten (totaal 3 uur) voor het evenement moeten maken. Een evenement als dit kan je het beste via een reisburo boeken, dan wordt alles voor je geregeld.
Ik erger me groen en geel aan het geklaag van de Yankees. Niets vinden ze goed en alles vinden ze te duur.
Ik hoor regelmatig, "how can people live here".
Dan bijt ik op mijn lippen en kijkt mijn lief mij dreigend aan met een veelzeggende blik: "niet reageren El, alsjeblieft hou je mond".
Maar ik reageer wel: "I can".

Hierbij de link naar actuele updates.
http://www.golfweb.com/tournaments/rydercup

Ik zag nog wat BA' nen, nl. Michael Jordan en daddy Bush. Dat maakte het alleen nog maar erger.

Fun for friends

Met danks aan Jill Carmichael.

Ryder Cup, 2

Van mijn vriendin Jill (Ohio) ontving ik onderstaande cartoon. Ik vind hem leuk.

Vandaag hebben wij de Royal Dublin bevochten, maar niet klein gekregen. Ik vond deze linkscourse moeilijker dan Portmarnock, maar lang zo mooi niet.
Wel genoot ik weer van het oude, traditionele clubhuis met zijn kleine privékamertjes en zaaltjes waar oude mannetjes sterke verhalen uit het verleden ophalen.
De Amerikanen moeten toegeven dat golfen in Ierland alleen voor de echte golfers is, het is keihard werken vooral met windkracht 8 en een gemeen striemende regen. Ik voel mijzelf dan ook heel sterk, temeer daar er zich maar 2 dames op de baan waagden. Met dank aan de linkscourse van Domburg, waar ik 20 jaar geleden leerde golfen. Die ervaring kwam mij hier goed van pas en mijn zieke lief was eveneens in zijn element. Hij speelde goed, al doet zijn score anders vermoeden.
De Ryder Cup had ook op een linkscourse gespeeld moeten worden, waar de elementen van doorslaggevende betekenis zijn.
Wij doorzetters stonden om 6 uur op, zaten om 7.15 uur in de bus en sloegen om 9 uur af.
Manlief ligt nu gebroken maar voldaan in bed, na een prima pupmeal en de nodige drank. Morgenochtend gaat het spectakel echt van start en ik houd mijn hart vast.
Voor de pairings ga naar www.rydercup.com.
De openingsceremonie hebben wij vanmiddag vanuit ons bed bekeken. Het leek wel de Olympische Spelen.

Morgenochtend zitten wij om 8 uur in de bus naar de K-club. Waarschijnlijk wordt de 13e onze hole. Mocht het weer rampzalig worden dan kunnen we altijd naar de international pavillion vluchten. Daar zitten we droog, daar is een groot scherm, daar is eten en drank en daar zijn goede wc's.
Maar daar voel je niet de spanning en de stemming.
Ieder voordeel heb z'n nadeel.

Ryder Cup, 1

Ondanks het slechte weer, waardoor de 2e oefendag een uur werd uitgesteld, ben ik toch nog naar de K-club gegaan.
Ik moest gewoon even zien hoe het werkt met de security, wat ik wel en niet mee mag nemen en hoe de baan eruit ziet. En natuurlijk moest ik naar de merchandiseshop voor kleren en leuke hebbedingetjes.
Het was absoluut k-weer, maar mijn nieuwe regenbroek kwam goed van pas en hield mij wonderwel droog. Natuurlijk heb ik de nodige foto’s gemaakt van onze Europese helden, die hun supporters niet teleurstelden en de regen trotseerden.
Dit in tegenstelling tot de Amerikanen, die hun fans lieten wachten tot 14.30 uur.

Tijdens mijn afwezigheid heeft Peter een huisarts bezocht vanwege een doof oor. Kan wel 5 weken duren, er zit door dat hardnekkige virus vocht achter.
Jammer dat deze 2 weken in een grieperige roes aan hem zijn voorbij gegaan.
Hij is in ieder geval opgelucht dat hij ernaar heeft laten kijken en was zeer te spreken over de uiterst vriendelijke en adequate arts. Het past geheel in het beeld dat wij de afgelopen 2 weken van de Ieren hebben gekregen.

Ierland, 6

Dublin is een vreselijke stad om met de auto in te komen. Dat ervoeren wij gisteren toen wij met tranen in de ooghoeken uit Killarney wegreden. Vanaf de rand van Dublin tot aan het hotel in het centrum kostte ons 2 uur.
Vervolgens was het een chaos om in te checken en moest de auto weer terug naar het verhuurbedrijf. Dat leidt dan onvermijdelijk tot een explosie, waarbij we de vreselijkste dingen tegen elkaar zeggen en de verwijten over en
weer gaan.
Maandag is een dag om snel te vergeten, ook qua weer. Het stroomde uit de egaal grijze lucht en de temperatuur kwam niet boven de 14 graden.
We zitten wel in één van de beste hotels in Dublin, zo wordt gezegd. De groep Amerikanen, waar wij geen deel van uit willen maken, is decadenter dan decadent.

Gisteravond was de introductiereceptie van ons reisbureau en wat we daar opvingen deed onze oren klapperen.
Zo is er een aantal met de Amerikaanse spelers meegevlogen in hetzelfde vliegtuig en zij krijgen ook een VIP- behandeling. Ze bezoeken de ene cocktailparty na de andere, zitten op de eerste rij bij de openingsceremonie en mogen het clubhuis van de K-club in, om maar iets te noemen.
Dat pakket heeft ze ruim $ 15000,- p.p. gekost. Ik vraag mij af of ze iets van het golfen zullen zien, laat staan dat ze er in geïnteresseerd zijn. De vrouwen in ieder geval niet.
Ze gedragen zich er ook naar en laten zich zeer luidruchtig horen. Het irriteert ons des temeer omdat ze zo ontzettend dom zijn en neerbuigend naar de Ieren tegelijk. Die pikken het zeer onderdanig vanwege de dikke fooien.
Het Amerikaanse team was in Washington uitgeleide gedaan door de president zelf inclusief cocktailparty en in Dublin stond de U.S. ambassadeur hen op te wachten met wederom een alcoholische ontvangst. Zo gaat dat de hele week door. Vandaag gingen de spelersvrouwen naar de paardenrennen en worden er iedere avond feesten en ontvangsten georganiseerd. Het is allemaal erg patserig en poenerig en heeft mijns inziens weinig met sport te maken.

Vandaag speelden we op de prachtige linkscourse van Portmarnock. Ik was blij dat we een cart hadden want over de eerste 9 holes deden we 3 uur. De ontvangst op Portmarnock was uiterst gastvrij en de baan was moeilijk maar prachtig.
Morgen last mijn, nog steeds kwakkelende, man een rustdag in. Ik ga alleen naar de K-club om wat inkopen te doen, om de spelers te zien oefenen en om uit te vinden waar we het beste kunnen zitten. Vrijdag beginnen de wedstrijden.
40.000 Bezoekers per dag worden verwacht en die moeten allemaal door electronische security, zoals we op de vliegvelden gewend zijn.
Logistiek is het een ramp en had de keuze voor de K-club niet slechter kunnen zijn. De weersverwachting voor de komende dagen stemt ons ook niet optimistisch.
Ik hoop dat het golfen wat goed maakt, want tot nu toe zijn wij enigszins moe en in de mineur.

Ierland, 5

klik 2x






Gisteren was het een druilerige dag waar we niet veel mee aan konden. Na een kort bezoek aan Ross Castle (foto rechts) zijn we Killarney ingegaan om wat te shoppen, met succesvol resultaat.
Tussendoor schuilden we in een oer-Ierse pup waar de Guiness ruimschoots vloeide. Waar de mannen al dat donkerbruine vocht laten is mij een raadsel. Ze gieten liters naar binnen en worden luidruchtiger maar niet vervelend.
De Kerrymannen zijn behoorlijk uit de kluit gewassen. Ze zijn niet lang, wel breed gebouwd maar niet dik.
Hun blozende, vaak rood geaderde gelaat verraadt dat ze veel buiten zijn. Ze doen me aan rugbyers denken.

Vandaag was het een stralende, maar frisse dag. We hebben ons in een koetsje door de tuinen van Muckross laten rijden.
Vervolgens hebben we met weemoed ons laatste autoritje over Ballaghbeamapas gemaakt.
Maar Ierland staat vandaag in het teken van “the national all footballfinal” in Dublin. Het is een combinatie van voetbal en rugby, waarbij grof geschut onontbeerlijk is.
Nationaal is dit hier het grootste sportevenement. Kerry staat op zijn kop, want het speelt tegen Mayo en is de gedoodverfde favoriet.
Zo oranje NL was tijdens de WK, zo groengeel is deze county. De pups, met giga-screens, zijn volgestroomd en het bier gaat voor een schijntje over de toog.
Ik moet helaas pakken. Wij vertrekken morgen bijtijds naar Dublin waar het grootste internationale sportevenement, ooit in Ierland gehouden, op het punt van beginnen staat.
Het land is trots dat ze dit keer het meest prestigieuze golftoernooi mag organiseren. Overal wordt je ermee geconfronteerd, tot in de verste uithoeken van het land.
Ons hoofd staat er nog niet echt naar. Wij genieten nog zo van de prachtige natuur.
Zodra wij morgenmiddag inchecken zal dat veranderen, want het Burlingtonhotel huisvest de Amerikaanse Ryder Cup gasten. Aangezien ik een volledig pakket met hotel, 3 greenfees en de passe-partouts bij een Amerikaans reisbureau (golfreizen) heb geboekt, zitten wij in het hol van de leeuw.

Dus morgen is het goodbye Killarney, hello Dublin.

Ierland, 4

Vandaag scheen de zon en was de lucht strak blauw met hier en daar een schapenwolletje. Weliswaar kwam temperatuur niet boven de 15 graden, maar voor een lange autorit is dat prima.
We reden via de noordkant van Kerry, langs Dingle Bay naar de pont waarmee we overstaken naar Valentia Island (bovenste 2 foto’s).
Het was een schitterende tocht en ik moet ervoor waken niet telkens in superlatieven te vervallen. De foto’s spreken voor zichzelf.
Ik ben echt aan het experimenteren met mijn nieuwe toestel, maak honderden foto’s maar
delete even gemakkelijk meer dan de helft.






Rechter foto nam ik aan één van de rotsachtige inhammen aan de westkust van Kerry.

Klik ze aan voor het mooiste resultaat.

Ierland, 3

Foto's 2 x aanklikken voor vergroting.

Gisteren hebben we een rustdag ingelast. Nou ja……we zijn in de buurt van het hotel gebleven maar waren wel degelijk cultureel actief.
The Muckross gardens, farms en house ( foto) waren een bezoek dubbel en dwars waard. We waren er de hele dag zoet en eindigden met tea and scones op het terras.
Aan het weer zijn wij inmiddels gewend en zelfs gehecht geraakt. De buien trekken snel weg en de wisselvalligheid pakt tot nu toe gunstig uit.
In ieder geval begrijpen wij waarom het zelfs in de herfst nog zo groen en fleurig is. The air is crisp. De luchten zijn zo ongelooflijk mooi, ik kan er eindeloos naar kijken.
Gisteravond veel gedronken en goed gegeten in een pub in Killarney, genaamd Laurels.
We zagen een mooie wedstrijd tussen Manchester en Celtic. Zelden heb ik Ferguson zo blij gezien met een doelpunt tegen de Schotten.

Vandaag was het een stralende dag met temperaturen schommelend tussen de 13 en 18 graden. Ondanks ons late ontbijt besloten we toch om een deel van ' the Ring of Kerry ' te gaan doen. We hebben het zuidelijk deel van deze uitloper genomen en vanaf Waterville zijn we landinwaarts gegaan om via een aantal passen terug te keren naar Killarney.
Het was moeilijk om met dit prachtige weer het goddelijke terras aan het strand te weerstaan. Maar we hebben ons voorgenomen om deze eerste week zoveel mogelijk van West Ierland te zien, dus tuften we langzaam verder. De wegen zijn slecht en smal en weer zat ik virtueel regelmatig in de bramenstruiken.
The Gap of Dunloe is adembenemend.

Maar ook dit geweldige vakantieland met haar onbedorven natuur kent problemen. Regelmatig horen wij van de vriendelijke locals dat ze zich zorgen maken over de vele buitenlanders die hier komen werken. In Ierland heb je geen werkvergunning nodig, waardoor het een eldorado voor economische gelukzoekers is. De Polen hebben de weg naar Ierland gevonden en zijn goedkope werknemers. Ze vestigen zich dus blijkbaar niet alleen in de grote steden, doch ook hier in Kerry. In dit hotel worden alleen de leidinggevende functies bekleed door natives. De rest is Pools.
De Ieren ergeren zich er groen en geel aan, wat in deze county wel past.

Ierland, 2

Onze reis is toch doorgegaan, we zijn vertrokken, zij het met het lood in de schoenen.
Na één nacht in Dublin te hebben gelogeerd moesten we dan toch zelf achter het stuur kruipen. De Hiltonshuttle bracht ons en andere gasten terug naar het vliegveld. Toen wij bij Alamo uitstapten was onze koffer foetsie. De chauffeur had het aan de andere reizigers, die eerder waren uitgestapt, toebedacht. Alom paniek! Waar te zoeken?
Friem kreeg al waanbeelden van een ontruimd vliegveld vanwege een verdacht klein koffertje. Ik stond inmiddels bij Alamo in de rij toen de chauffeur hijgend en puffend met ons koffertje kwam aanzetten. Het stond nog op exact dezelfde plek als waar hij het had uitgeladen.
Autorijden in Ierland is geen pretje, zeker niet wanneer je ook nog eens links moet schakelen. De eerste 100 km. waren rampzalig. Regelmatig zat ik op de stoep en regelmatig gilde ik het van angst uit. Mijn arme lief kon de ruimte aan de linkerkant totaal niet inschatten. Op een gegeven moment zag ik mijzelf in een lantaarnpaal hangen. We hebben ondanks de horten en stoten Kerry gehaald.

Mijn schoonmoeder heeft zich acuut laten opereren, wat achteraf een kleine, makkelijke ingreep bleek te zijn. Zaterdagochtend was het nog paniek, maar aan het einde van de middag belde mijn zwager ( zelf chirurg ) dat het tij gunstig gekeerd was. Ik zag dat er een last van Friems schouders afviel.
Wij logeerden zaterdag – en zondagnacht in een B&B in Kenmare. Het was allemaal prima, doch de wat opdringerige, nieuwsgierige hosts irriteerden ons mateloos.
The Ring of Beara is absoluut de moeite waard ondanks het zwaar bewolkte weer. We blijven qua temperatuur ver achter bij Nederland, zo heb ik tenminste begrepen.
Het schommelt hier tussen de 14 en 18 graden, met zeer laaghangende bewolking.

Mijn nieuwe fototoestel probeer ik honderduit, ik moet veel oefenen. De avondfoto’s mislukken vrijwel allemaal.
Nu logeren we in het riante Lake hotel, even buiten Killarney. Onze kamer kijkt uit op de kasteelruïne en het meer, wat een adembenemend plaatje is.
Ik zal er morgen wat foto’s van maken.
Ideaal dat in de library wireless internet aanwezig is, waar ik graag gebruik van maak.
We blijven hier tot maandag.
Killarney ligt mooi centraal voor uitstapjes, zoals wij vandaag een uitgebreid rondje Dingle over (on) verharde wegen hebben gedaan.
Ik wil niet in herhaling treden, zie de foto’s hieronder (aanklikken voor vergrotingen).

We zien veel, kijken onze ogen uit. Het is een prachtig land met eindeloos veel ruimte. Het landschap is onbeschrijflijk mooi, flora en fauna zijn uniek. Ik verwonder mij over de eindeloze fuchsiahagen langs de wegen. Dat heb ik nog nooit gezien.
Ook de waanzinnig mooie luchten, dat landschap dat gedeeltelijk in nevel is gehuld, de wolkenpartijen en de temperatuurverschillen van dorp tot dorp.
Het weer verandert hier per minuut.

Kortom: PRACHTIG!
En de Ieren?
Aardig, heel aardig en behulpzaam.

Ierland, 1

Foto's aanklikken voor vergroting.

Geen reis.

Een darmafsluiting gooit waarschijnlijk roet in het eten, de kans dat wij morgen naar Ierland vertrekken zie ik slinken tot 10%.
Het lijkt wel of iedereen ziek is. Mijn mannetje gammelt er ook nog lustig op los en is al 2 dagen thuis.
Nu kregen we een telefoontje van een verontruste (schoon)zus die onderweg naar haar moeder is. Ik zie dat mijn zieke lief in dubio staat, maar ik kan en wil die beslissing niet voor hem nemen.
Zijn 88- jarige moeder roept al jaren dat ze niet meer wil, haar euthanasieverklaring ligt evenzo lang bij ons in de safe. Tot nu toe heeft ze zich iedere keer laten opkalefateren.
Haar verkleefde darmen (gevolg van bestraling na baarmoederhalskanker) zorgen regelmatig voor zeer pijnlijke verstoppingen, die haar nu wel eens fataal kunnen worden. Ze wil niet opgenomen worden.
Mijn schoonvader is de enige die is gestorven terwijl wij gewoon in het land waren.
Voor mijn ouders zijn we beide keren vervroegd teruggekeerd uit de V.S. De eerste keer moesten wij vanuit the middle of nowhere (Montana) gerepatrieerd worden. Drie vluchten verder en 24 uur later landden wij in Amsterdam.

Komt het hard en gevoelloos over ?
Dat is niet mijn bedoeling, hoewel ik hier wel ontzettend zit te balen.
Ik houd niet van mijn schoonmoeder, waarmee ik mij in de lange rij van slechte schoondochters plaatst.
Wij (vooral mijn hubby) waren ontzettend aan vakantie toe.
Het feit dat hij nu ziek is, komt vanwege oververmoeidheid. More important, hij is 56 jaar en heeft chronisch lymfatische leukemie.
Voor ons is tijd kostbaar, die benutten wij zo optimaal mogelijk. We genieten driedubbel van elkaar en van wat wij samen doen en zijn ons meer dan bewust van onze sterfelijkheid.

Lang leve de doorlopende reis- en annuleringsverzekering, die wij waarschijnlijk voor de 3e keer aan aanspreken.
Dan zijn de ouders op en is het scheepsrecht gehaald.

Malaise

Zal je altijd zien.
Een week voor vertrek wordt mijn lieftallige echtgenoot ziek en met zijn ingewikkelde leukocytenhuishouding kan dat wel eens lang gaan duren.
Het komt mij dus heel slecht uit: de reis voorbereiden, een zieke man (is ie op tijd reisfit?) en dan nog de vrees dat ik het zelf ook zal krijgen.
We slapen al gescheiden en ik gedraag me alsof ik aan smetvrees lijd.
Onze huisarts is met vakantie, maar ja.........wat had die eraan gedaan? De oncoloog heb ik daarom vanmorgen even gebeld, just for my own peace of mind.
Er is geen koortsfactor, alleen groene klodders en een algehele malaise in het lijf.
Als ik ziek ben heeft niemand last van mij, want ze mogen dan niet eens mijn kamer in. Ik besta dan niet voor de buitenwereld.
Maar bij mannen is het anders. Ja, ik durf hierbij te generaliseren omdat ik in deze bijval van vele echtgenotes krijg. Mannen willen juist zoveel mogelijk aandacht en worden ineens heel klein en afhankelijk. Een griepje maakt mannen tot vervelende wezens.
" El, morgen is het over, hè ? ".
" Ja schat, als je maar even een stoot paracetamol neemt ".
" Nee, dat helpt niet, ik wil hot coldrex ".
" Je moet gewoon even een stoot van 1000 mg. nemen schat, is hetzelfde als hot coldrex maar makkelijker in te nemen.".
P. denkt dat het citroensmaakje van het hete drankje hem beter maakt.
" Ik kan best naar kantoor hè ? ".
" Lijkt me in jouw geval niet verstandig, je mag best wel weer eens ziek zijn ".
" Ze kunnen niet zonder me ".
" Sure, whatever schat ".

En zo gaat het vraag en antwoordspelletje nog eindeloos door, zo nu en dan verstoord door een, diep uit de longen opgehaalde, rochel of een schrapend keelgeluid.
Maar het ergste is het eindeloos " wat ben je aan het doen?, wat doe je?, waar ga je naar toe?, wie had je aan de telefoon? "

Dus ben ik niet echt blij met deze situatie.
Tijd om mijn uroloog te bellen over de uitslag: een vermeende blaasontsteking blijkt ook een echte te zijn. Bacterieën in de kweek gevonden. Tussen het plassen door zie ik nog kans boodschappen te doen en de boel te organiseren.
Overal zwerven memootjes en krabbels.
Gaat lekker zo!
De goedgevulde tas met medicijnen wordt aangevuld met de (nodige) kuurtjes: Augmentin, Klacid en Noroxin.
We zijn op alles voorbereid.

Countdown

Ik moet mij deze week ernstig gaan voorbereiden op onze reis naar en in Ierland. Het wordt voor ons het eerste bezoek aan dit schijnbaar prachtige land.
We hebben ook een doel: de Ryder Cup in de omgeving van Dublin.
Het wordt de 4e keer dat wij dit toernooi tussen de golfgiganten van Europa en de V.S. gaan bijwonen. Ik verzeker U, dit is het ultieme sportieve gevecht tussen de twee werelddelen.
Wij voelen ons bevoorrecht er getuige van te mogen zijn.
Ik neem m'n laptop mee en zal trachten updates te geven.
Tevens heb ik een prachtig fototoestel gekocht waar ik overigens nog wel wat mee moet oefenen. Het is niet zo'n klein digitaal dingetje, maar een echte met een Leica-lens. Dit ter info voor de kenners. Tijdens de oefendagen (wanneer wij zelf niet hoeven te spelen) mag ik foto's maken.

De eerste week gaan wij toeren door het zuidwesten, m.n. the Ring of Kerry. De foto's, die ik op het internet heb gevonden, brengen mij in extase. Ik heb er zin an.
Het uitzoeken van hotels en B&B is al een groot feest.
De tweede week is het golfen en golfen kijken. Er liggen drie prachtige links (duinbanen) op ons te wachten, dankzij Premier Golf (een Am. reisbureau die ons verblijf, golfen en de toegangsbewijzen regelt).
Kortom het wordt ontspanning en spanning.
4 Days to go.
http://www.rydercup.com/2006/index.html

Oorlogsrust, 3 x is scheepsrecht.

Advies: lees eerst mijn eerdere verslagen van 24 en 25 augustus.

Mijn hubby en ik zijn vanmiddag in Middelburg toch naar de interactieve filmpremière van "Oorlogsrust" geweest. De storm gaf geen aanleiding voor leuke buitenactiviteiten, zoals het jazzfestival in de Zeeuwse hoofdstad.
Albert Heijn stimuleert deze maand het bioscoopbezoek met zijn "2e kaartjegratisbonnetjesactie". Het prikbord in onze keuken hangt er vol mee.

Toen ik het filmhuis vanmorgen belde vertelde de technische man, alias beheerder, alias kantinehouder, alias kaartjesverkoper, alias telefonist mij dat het wellicht helemaal niet doorging. In dat geval zou ik gebeld worden.
Er was nl. geen verbinding met Amsterdam en het was maar de vraag of die verbinding überhaupt gelegd kon worden.
Zeeland is nog altijd zo ver voor de randstad.
Maar ik werd niet gebeld.
Friem trachtte in de auto mijn middag nog te verpesten door voor te stellen eerst even bij zijn 88-jarige moeder langs te gaan. Ik dacht meteen aan Pieter en Sanne, die hun huwelijksgeluk geblokkeerd zien door Pieters moeder.
Toen ik hem, als alternatief, voorstelde om eerst een biertje op het Damplein te gaan drinken, liet hij zijn waanzinnige plan direct varen.
Via een live streamverbinding konden er vanuit verschillende filmhuizen vragen gesteld worden aan de makers van de film.
Helaas was er vóór de film geen verbinding tussen Amsterdam en Middelburg waardoor wij de inleiding van Theodor Holman misten.
Verder ging alles gelukkig goed, zij het dat er zo nu en dan harde rockmuziek het geluid van de film overstemde. Hilarisch. Foutje, bedankt.
In het monumentale pand "'t Schuttershof" zaten zo'n 20 filmliefhebbers. Velen hadden eigenlijk geen idee waar zij naar gingen kijken, noch dat zij na de voorstelling moesten blijven zitten. Het werd dus wat onrustig wat ook wel weer grappig was.

Over de film het volgende: ik heb er al twee keer over geschreven en zou dat ook niet meer hebben gedaan ware het niet dat ik mijn mening moet bijstellen. Ik herzie hem niet helemaal en misschien is het ook wel helemaal geen bijstellen. Hoe draai ik mij hier nu uit.
Een film ín een bioscoop zien is heel anders dan in de huiskamer op tv-formaat. De tijd vloog en ik zat er van start tot finish helemaal in. Prachtig!
Ik lette nu op andere dingen, zoals o.a. de muziek. Ook de bijzondere opnames, de details vielen op.
Dus zag ik iets curieus.
Op het nachtkastje van mevrouw Boon stond een glas met een gebit ( ik neem aan van haar ). Maar ze sprak met een mond vol tanden, dus dat vond ik wel heel bijzonder.
Ondanks dat ik blijf vinden dat er toneel wordt gespeeld, stoorde mij dat nu niet meer zo.
Friem vond het, evenals de andere 20 bezoekers, een goede film.
Om mij heen hoorde ik positieve reacties en vooral veel herkenning.
Ik haal mijn eerder (negatieve) verslag niet weg, maar voeg er een positieve aan toe. En nee..... ik ben niet beïnvloed(baar).

Dus kan ik nu oprecht zeggen: gaat het zien vanaf 7 september. Mocht het de eerste keer tegenvallen, dan is mijn advies dus duidelijk: ga nog eens.
Voor de filmhuizen: zie mijn eerste verslag over "Oorlogsrust" van 24 augustus.

Wanbeleid

Ik open de Feijenoord website en zie op de openingspagina bovenstaande foto staan. Wat een pijnlijke blunder. (Klik aan voor de vergroting) Het typeert de club: totale chaos.
Ik ben een aanhanger van Erwin Koeman, ik vind hem prettiger aan te horen dan zijn broer Ronald.
Zoals de Amerikanen dat zo treffend kunnen uitdrukken: he' s low key.

Na de "5 voor 12 aankoop" van Ajax' afdankertje Charisteas, moest Erwin zich tegenover de pers verantwoorden. Dat ging hem makkelijker af dan bij de harde kern van de supportersvereniging, die ik een warm hart toedraag.
Erwin is met handen en voeten gebonden aan de grillige besluiten van het Feijenoordbestuur, geen makkelijke positie.
Van de Herik is een griezelig mannetje, die ik uiterst onbetrouwbaar vond overkomen afgelopen zondag bij Studio Voetbal. Hij was niet op het afscheid van Dirk Kuyt diezelfde middag. Zogenaamd had hij het druk.
Nee, Jorien van de Herik had eerder die week een onprettige ontmoeting met de supporters gehad en scheet in zijn broek. Hij durfde zich niet op het veld te vertonen.
Wij zitten hoog en droog in het keurige vak C, maar moeten ook drie keer slikken wanneer wij de prijzen van de (seizoen)kaarten zien. Er zijn supporters, die alles voor hun club over hebben en er hun vakantie voor opgeven om alle wedstrijden bij te wonen.
Zonder deze aanhang is de Kuip halfvol of halfleeg, 't is maar hoe je het bekijkt.
Het Feijenoordlegioen is al sinds jaar en dag de trouwste fanclub in voetballand.
En nu zijn ze terecht heel boos en reageren bestuur en trainer daar heel verontwaardigd op.
Er is geld verdiend aan de verkoop van Kalou en Kuyt, maar dat geld is verdwenen in drijfzand, nl. de knalrode rekening van Feijenoord. Ja, dat komt omdat we geen Champions League spelen, is de uitleg van v.d. Herik.
Bullshit!
Vlak voor de deadline verstrijkt wordt er een afdanker van Ajax gekocht, terwijl Kluivert en Vennegoor voor het grijpen lagen. Maar nee, ze kopen een Ajaxied en zijn dan gepikeerd dat het legioen dat niet pikt. De herdertjes lachen zich kapot, daar zijn die kameraden weer mooi ingestonken. Ik hoop nu zo dat Ajax gewoon niet de club voor de Griek was en dat hij gaat schitteren bij/voor Feijenoord.
Koeman zegt vervolgens dat de negativiteit van de supporters zijn weerslag zou kunnen hebben op de ploeg, m.a.w. de evt. toekomstige slechte prestaties worden afgeschoven op het legioen.

Kijk en dat maakt mij nou boos en verdrietig, want ik houd zo van en geef zo om Feijenoord.
Als het bestuur dat ook doet, laten ze het wel op een verdomd slechte manier zien.